เทพกระบี่เงาสังหาร

ในดินแดนขนาดเล็กแห่งหนึ่งซึ่งถูกเรียกว่าอานาจักรอวิ้น และภายในอานาจักรอวิ้นต่างก็มีขุมอำนาจแข็งแกร่งมากมายเช่น ตระกูลราชวงศ์ และเหล่าตระกูลมากมายที่อาศัยอยู่ในอานาจักรแห่งนี้ภายในเทือกเขารกร้างที่ห่างใกลผู้คนแห่งหนึ่งที่ใจกลางหุบเขามีกระท่อมไม้ไผ่แห่งหนึ่งอยู่ภายในกระท่อมแห่งนี้มีหญิงสาวและเด็กชายคนหนึ่งอาศัยอยู่ ภายในกระท่อมหญิงสาวนอนอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าซีดขาวและเด็กชายกำลังต้มสมุนไพรอย่างเร่งรีบ"ท่านแม่อาการท่านเป็นอย่างไรบ้าง" อู่หมิงกล่าวออกมาด้วยสีหน้ากังวล"หมิงเอ๋อเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับอาการของแม่เพียงได้นอนสักพักอาการของแม่ก็จะดีขึ้นเอง" อู่เหม่ยกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง"ท่านแม่รอสักครู่ข้ากำลังต้มน้ำสมุนไพรให้ท่าน" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับนำน้ำสมุนไพรไปให้กับอู่เหม่ยมารดาของอู่หมิงหลังจากที่อู่เหม่ยได้กินน้ำสมุนไพรของอู่หมิงสีหน้าของนางก็ดีขึ้นเล็กน้อยแต่อู่เหม่ยรู้ตัวดีว่าอาการบาดเจ็บของตนไม่ใช่อาการป่วยทั่วไปแต่เป็นอาการบาดเจ็บจากการต่อสู้ซึ่งเรื่องนี้อู่หมิงก็รู้ดีแต่ตัวเขาเป็นแค่เด็กชายอายุ 10 ปี คนหนึ่งซึ่งถือว่ายังเด็กอยู่มากจึงทำให้ไม่สามารถช่วยเหลือมารดาของตนได้แต่เมื่ออู่หมิงนึกถึงเรื่องที่มารดาของตนเคยบอกเกี่ยวกับบิดาของตนแล้วอู่หมิงก็กำหมัดแน่นด้วยความโกรธ บิดาของอู่หมิงชื่อ หวงเทียน เป็นคนของตระกูลหวงซึ่งเป็น 1 ในตระกูลที่ทรงอำนาจเป็นรองแค่ตระกูลราชวงศ์เท่านั้น และตระกูลหวงของบิดาและตระกูลอู่ของอู่เหม่ยนั้นเป็นศัตรูกันมานาน แต่ถึงอย่างงั้นหวงเทียนและอู่เหม่ยกลับมาตกหลุมรักกัน ซึ่งแน่นอนว่าผู้คนในตระกูลคัดค้านและสั่งห้ามไม่ให้ทั้งสองพบกันอีกแต่ทั้งสองก็ไม่ได้สนใจเรื่องนั้นและแอบหนีมาด้วยกัน และเวลาผ่านไป 1 ปีอู่เหม่ยก็ได้คลอดอู่หมิงออกมา เพียงแต่ว่าหลังจากนั้นกลุ่มผู้คนของตระกูลหวงที่ตามไล่ล่าทั้งสองก็มาพบทั้งสองเข้าทำให้ทั้งสองต้องหลับหนีแต่ด้วยร่างกายของอู่เหม่ยยังไม่แข็งแรงดีบวกกับมีทารกอยู่ทำให้หวงเทียนต้องยอมสละตนเองสกัดกั้นศัตรูไว้และให้อู่เหม่ยพาอู่หมิงหนีออกมาด้วยการหนีออกมาอย่างยากลำบากทำให้อาการบาดเจ็บของอู่เหม่ยรุนแรงยิ่งขึ้นจนกระทั้งอู่หมิงอายุได้ 6 ปี อู่เหม่ยก็ไม่สามารถเคลื่อนใหวออกจากบ้านไม้ไผ่ได้อู่หมิงที่มีจิตใจที่เข้มแข็งจึงได้ออกล่าสัตว์ป่ามาเป็นอาหารและด้วยความมีสติปัญญาฉลาดหลักแหลมทำให้ไล่การล่าสัตว์ป่าธรรมดาของอู่หมิงกลายเป็นการฝึกฝนร่างกายไปพร้อมๆกัน ซึ่งเวลาผ่านไป 4 ปี ด้วยการออกล่าสัตว์เพียงอย่างเดียวอู่หมิงก็มีระดับปราณเริ่มต้นข้นที่ 4 แล้วและมีวามแข็งแกร่งพแจะล่าสัตว์ป่าขนาดใหญ่ได้แต่ถ้าคิดจะล่าสัตว์อสูรละก็อู่หมิงในตอนนี้ยังไม่มีความสามารถนั้นหลังจากที่อู่เหม่ยหลับลงไปแล้วอู่หมิงก็เดินออกจากบ้านไม้ไผ่และเริ่มวิ่งเข้าไปในป่าทันที"สมุนไพรรอบๆหุบเขาแห่งนี้เริ่มไม่เพียงพอแล้วแถมอาการบาดเจ็บของท่านแม่ยังรุนแรงขึ้นทุกวันอีก " อู่หมิงกล่าวพร้อมถอนหายใจ"สงสัยว่าข้าต้องเข้าไปในเทือกเขาข้างๆที่มีสัตว์อสูรอยู่ซะแล้ว ถ้าเป็นที่นั่นจะต้องมีสมุนไพรระดับสูงและมีความสามารถรักษาอาการบาดเจ็บของท่านแม่ได้อย่างแน่นอน" อู่หมิงกล่าวด้วยใบหน้าเด็ดเดี่ยววันถัดมาอู่หมิงตื่นแต่เช้าและทำอาหารให้มารดาของตนทานก่อนจะวิ่งออกไปจากบ้านไม้ไผ่และตรงไปยังหุบเขาข้างๆเพื่อหาสมุนไพร อู่หมิงแสดงสีหน้าจริงจังก่อนจะเดินเข้าไปในหุบเขาสัตว์อสูรและเมื่ออู่หมิงเดินเข้าไปได้สักพักอู่หมิงก็พบสมุนไพรจำนวนมาก"นี่มันสมุนไพรล้ำค่าจำนวนมากเลยไม่ใช่หรือ ฮ่า ฮ่า ข้านี่โชคดีจริงๆ" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับเริ่มวิ่งไปเก็บสมุนไพรด้วยใบหน้ามีความสุขแต่อู่หมิงหารู้ไม่ว่าหุบเขาที่ตนเข้ามานั้นเป็นหุบเขาที่ขึ้นชื่อว่าอันตรายที่สุดในอานาจักรอวิ้นและเพราะแบบนั้นที่หุบเขาแห่งนี้จึงไม่มีใครกล้าเข้ามาทำให้ในที่แห่งนี้มีสมุนไพรจำนวนมากเติบโต"ด้วยสมุนไพรล้ำค่าพวกนี้จะต้องช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของท่านแม่ได้อย่างแน่นอน" อู่หมิงกล่าวด้วยสีหน้าเริงล่าแต่นขณะที่อู่หมิงกำลังเก็บสมุนไพรอยู่เงาสีดำก็เริ่มตรงมายังอู่หมิงด้วยความเร็ว และด้วยการใช้ชีวิตในป่ามาตลอด 10 ปีของอู่หมิงทำให้ประสาทสัมผัสของอู่หมิงเฉียบแหมมาก"นั่นใคร" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับเริ่มแสดงความระวังตัวออกมาอย่างมาก และในตอนนั้นเองที่อู่หมิงรู้สึกได้ถึงความอันตรายที่ตรงเข้ามาอู่หมิงไม่รอช้าเริ่มวิ่งออกไปในทันทีเพียงแต่ว่าเส้นทางที่อู่หมิงวิ่งตรงไปแทนที่จะเป็นเส้นทางกลับออกจากหุบเขาแต่เป็นเส้นทางที่ตรงเข้าไปในหุบเขาลึกกว่าเดิม อู่หมิงวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตและวิ่งไปข้างหน้าเพียงอย่างเดียว และในตอนนั้นเองที่ร่างเงาดำก็ปรากฎข้างหลังอู่หมิง เมื่ออู่หมิงหันไปมองก็พบกับเสือดำตัวหนึ่งกำลังวิ่งเขาหาตนแต่เสือดำตัวนี้หาใช่สัตว์ป่าธรรมดาไม่แต่มันเป็นสัตว์อสูรปราณ ก่อเกิด"บัดซบนี่มันอะไรกันเนี่ยทำไมข้าถึงมาพบกับสัตว์อสูรปราณก่อเกิดได้กันทั้งๆที่ข้ายังอยู่เพียงแค่ชายขอบของหุบเขาเท่านั้น" อู่หมิงกล่าว"โฮก!!!!!!!!!!!!!!"เสือทำทมิฬวิ่งตามอู่หมิงด้วยสายตาที่มองอู่หมิงราวกับเหยื่ออันโอชะ อู่หมิงที่เห็นแบบนั้นจึงได้แต่สบถออกมาในใจ แต่ในขณะนั้นเองที่อู่หมิงก็ต้องตกลงสู่ความสิ้นหวังเพราะข้างหน้าของอู่หมิงเป็นหน้าผาชันอู่หมิงที่หยุดยืนอยู่ขอบหน้าผาชันด้วยสีหน้าสิ้นหวังมองไปยังเสื้อดทมิฬที่มองมาด้วยสายตาเยาะเย้ย"บัดซบทำไมโชคชะตาของข้าต้องเป็นแบบนี้ทั้งๆที่ข้าพยายามทุกวันเพื่อที่จะรักษาท่านแม่โดยที่ข้าไม่ได้คิดเรื่องแก้แค้นเลยสักนิดและไม่เคยทำร้ายใคร ยกเว้นฆ่าสัตว์ป่า แล้วทำไมสวรรค์ถึงได้ทำร้ายข้าแบบนี้ บัดซบเจ้าแมวดำคอยดูเถอะถ้าข้ารอดตายไปเมื่อไหร่ข้าจะกลับมาสังหารเจ้ารวมถึงเจ้าพวกบัดซบตระกูลหวงด้วยข้าจะฆ่าพวกมันให้หมด" อู่หมิงกล่าวด้วยความเครียดแค้นและกระโดดลงหน้าผาทันที-------------------------------------------------------------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อู่หมิง

นิยายแนะนำ

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อู่หมิง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้