การกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2)

บทที่ 87 เริ่มแผนการได้

ในขณะนั้นเอง ก็ได้มีเผ่ามารคนหนึ่งกล่าวขึ้นมาด้วยท่าที ที่เกรงกลัวนิดๆ “น...นี่เจ้าเป็นใครกันแน่ แล้วทำไมถึงได้รู้จักกับ จักรวาลที่พวกเราครอบครองอยู่...”
แต่ ชิว เหวินเจี้ยน ก็ไม่รอให้พวกมันกล่าวจบประโยคดี “ไร้สาระ ข้าก็จะเป็นคนที่ จะมาทำลายล้างจักรวาลซูหยิงยังไงหละ ฮ่า ฮ่า ฮ่า~”
“นี่เจ้า!!” ในตอนนี้ พวกเผ่ามารทุกตนที่เคยหวาดกลัว พวกเขากลับเปลี่ยนเป็นความแค้นกันหมดแล้ว เนื่องจาก ชิว เหวินเจี้ยน ได้ไปดูถูกจักรวาลของพวกมัน ซึ่งเป็นถึง หนึ่งในเผ่าพันธุ์ชั้นสูง
“เตรียมตัวตาย!!!”
เหล่าเผ่ามารคำรามลั่นพร้อมๆกัน และได้พุ่งเข้ามาจู่โจม ชิว เหวินเจี้ยน อย่างไม่ทันให้เขาตั้งตัวเลยทีเดียว
แต่ทว่า ชิว เหวินเจี้ยน ได้รู้อยู่ก่อนแล้วว่ามันจะมีท่าทีเช่นไร เมื่อเขากล่าวดูถูกจักรวาลของมัน ‘ฮึ ฮึ ฮึ เพียงเท่านี้ ก็ตรงตามแผนที่วางไว้เปะ...’ ชิว เหวินเจี้ยน ได้ยิ้มออกมาด้วยความชั่วร้าย
“เข้ามาเลยไอ้พวกโง่ เข้ามาตายพร้อมกันให้หมด ข้าจะทำให้มันจบภายในเสี้ยววินาที...” ชิว เหวินเจี้ยน ตะโกนอย่างบ้าเลือด
ในขณะนั้นเอง เผ่ามารกว่าห้าพันตน ก็ได้พุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว เพราะคิดว่ายังไงฝ่ายตนเองก็ได้เปรียบ เนื่องจากศัตรูมีแค่ ชิว เหวินเจี้ยน คนเดียวที่อันตรายที่สุด
แต่ทว่า หลังจากที่เผ่ามารกำลังจะเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ และกำลังที่จะเข้าประชิดตัวของ ชิว เหวินเจี้ยน ในขณะนั้นเอง...
“ปลดปล่อยจิตวิญญาณ!!!!” เป็นวิชาที่จะสามารถเรียกจิตวิญญาณของตนเองให้ออกมาต่อสู้ได้
วูบ~ ตู้ม!!!
เพียงแค่เสี้ยววินาทีนั้น ทำให้เผ่ามารกว่าห้าพันตน หายวับไปกับตา ไม่เห็นแม้แต่ร่องรอยของการมีชีวิตอยู่ หรือก็คือ การตกตายของเผ่ามารอย่างแท้จริง
“เหอะ ก็แค่เผ่ามารปลายแถว ข้าเพียงแค่สะบัดมือ ก็ตกตายกันหมดแล้ว” ถูกต้อง เป็นเสียงของ จิตวิญญาณ หนิง หลี่เฟิงโจวชิงเหอ นั่นเอง
“...”
“…”
หลังจากที่ผู้คนในดินแดนต้องห้ามเห็น จิตวิญญาณของหนิง หลี่เฟิงโจวชิงเหอ ได้ลงมือ พวกเขาก็ถึงกับทำอะไรไม่ถูก เพราะคนที่จะมีพลังระดับนี้ได้ จะต้องเป็นตัวตนแบบใดกัน แล้วถ้าเกิดเขาคิดจะทำลายโลกใบนี้ขึ้นมา ก็ง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือเช่นกัน
“เริ่มแผนการได้...ทุกคนรีบถอยไปหลบภัยที่ตระกูลชิวกันให้หมด เพราะที่นี่กำลังจะกลายเป็นสนามรบ...” ชิว เหวินเจี้ยน ได้ตะโกนเสียงดัง เพื่อให้ทุกคนได้ยิน
ส่วน ชิว ซานฟู่ และ หลิน หู่เฉิง ที่เคยได้ยินเรื่องแผนของ ชิว เหวินเจี้ยน เขาก็ช่วยเหลือในการอพยพผู้คนในทันที “ทุกคนจงฟัง ในตอนนี้พวกเราไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ เพราะอย่างนั้น ถึงอยู่ต่อไปก็เป็นได้เพียงแค่ตัวถ่วง ในตอนนี้ทุกคนจะต้องเชื่อฟัง และไปหลบภัยอยู่ที่ตระกูลชิวของพวกเราก่อน เพราะที่นั่นจะต้องปลอดภัยอย่างแน่นอน...”
ทุกคนในดินแดนให้ความเชื่อฟังกันเป็นอย่างดี พวกเขาเดินทางไปที่ตั้งตระกูลชิวอย่างรวดเร็ว แต่มีหรือที่พวกเขาจะลืมความน่าหวาดกลัวของเผ่ามารได้ แค่เพียงพวกมันมาเยือนก็ถึงกับทำให้ทุกคนทรุดลงไปกองกับพื้นอย่างไม่มีข้อแม้ กระทั่งจิตใจก็แทบจะแหลกสลาย พวกเขาทุกคนจึงยังคงหวาดกลัวต่อเผ่ามารเป็นอย่างมาก
“เอาหละ พวกท่านทั้ง2ก็ไปกันได้แล้ว ข้าจะอยู่รับมือที่นี่คนเดียวเอง เพราะถึงยังไง เมื่อติกี้ก็แค่พวกเศษสวะเท่านั้น เดี๋ยวกองทัพใหญ่ของพวกมันจะต้องตามมาแก้แค้นอย่างแน่นอน เพราะเผ่าพันธุ์ของมันขึ้นชื่อว่าเป็นอมตะ แต่กลับตกตายภายใต้น้ำมือของมนุษย์ธรรมดาๆ” ชิว เหวินเจี้ยน ได้กล่าวออกมาเพื่อให้ ชิว ซานฟู่ และ หลิน หู่เฉิง ได้ถอยกลับไปเช่นกัน เพราะถ้าเกิดกองทัพใหญ่ของเผ่ามารบุกมาถึงแล้วจริงๆ พวกเขาจะต้องสูญเสียจิตใจภายในทันที
“อืม... ดูแลตัวเองด้วย ท่านชิว เหวินเจี้ยน” หลิน หู่เฉิง ได้กล่าวออกมาและทำความเคารพไปหนึ่งรอบ
“ดูแลตัวเองด้วยเจี้ยนเอ๋อ”
หลังจากที่ทั้งคู่กล่าวลา พวกเขาก็พุ่งทะยานไปยังที่ตั้งตะกูลชิว ในทันที
ในดินแดนต้องห้ามตอนนี้ ก็มีเพียงแค่ ชิว เหวินเจี้ยน และ หนิง หลี่เฟิงโจวชิงเหอ เท่านั้น
“พวกมันกำลังจะมาแล้ว” ชิว เหวินเจี้ยน ได้กล่าวออกมาลอยๆ
ครืน~ ครืน~~ เปรี้ยง~~!
สภาพอากาศแปรปรวนไปหมด เสียงฟ้าผ่าดังลั่น
ในขณะนั้นก็ได้มีเสียงดังขึ้นจากบนท้องฟ้า “ไอ้พวกมนุษย์ผู้โง่เขลา กลับกล้ามาท้าทายอำนาจของข้า วันนี้ข้าจะทำลายล้างโลกแห่งนี้ให้สิ้นซาก!!!” เป็นเสียงที่ทรงพลังมาก หรือบางทีอาจจะทรงพลังมากกว่า จิตวิญญาณหนิง หลี่เฟิงโจวชิงเหอ อีกด้วยซ้ำ
“กองทัพมาร มันก็แค่พวกตัวโง่งม ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง คิดหรือว่าพลังแค่นั้นจะสามารถทำลายโลกมนุษย์แห่งนี้ได้?” ชิว เหวินเจี้ยน ได้ยั่วโมโหศัตรู เพราะหวังว่ามันจะติดกับแผนของเขาง่ายๆ
แต่ทว่า ความจริงกลับไม่ง่ายอย่างที่เขาหวัง ได้มีเสียงทรงพลังหัวเราะและตอบกลับมา “โฮ่ว โฮ่ว โฮ่ว นี่อย่าบอกนะว่าพวกทหารหน่วยย่อยของข้า กลับพลาดท่าให้กับเด็กไม่รู้หัวนอนปลายเท้าเช่นเจ้า ช่างน่าขำยิ่งนัก...ดี...ดี...ข้าจะจัดการเจ้าซะตอนนี้เลย”
ตู้ม!!!!
=================ขอโทษทีครับผมไม่สบาย เลยไม่ได้ลงเลย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 87 เริ่มแผนการได้

คล้ายกับเรื่องการกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2) ที่คุณอ่าน

การกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 87 เริ่มแผนการได้

คล้ายกับเรื่องการกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้