ตอนที่หกสิบหก ยินดีต้อนรับสู่โรงเตี๊ยมภูตพราย
ความรู้สึกของการต้องการล่าเหยื่อที่ไม่สนทุกอย่างจะสนุกแค่ไหนนั่นคือสิ่งที่ผมคิด แต่สัมผัสของคานาเอะที่กลางหลังของผมทำให้ผมสงบลงได้
โคโคะโระที่หูชูขึ้นเล็กน้อยด้วยสัญชาตญาณก็สงบลง
มันคือการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเพียงแค่ชั่วแวบเดียว
ปรกติผมเป็นคนที่ดูลักษณะของคนหรือ social clue เล็กน้อยเช่นนี้ไม่ค่อยออก
แต่พอมามีพลังของ The Beast แล้วกลับสามารถสังเกตบางอย่างได้ตามสัญชาตญาณหรือจะบอกว่าสามารถรับรู้ความรู้สึกได้ดีกว่าเดิม
สมกับเป็นความสามารถแนวพระเอกโชวเน็นที่สามารถจับจิตสังหารความต้องการต่อสู้ได้แม้จะอยู่ห่างไกลไปนับสิบกิโลเมตร
แต่กับความรู้สึกโรแมนติกพวกเขาไม่รู้สึกแม้มาอยู่ตรงหน้า
ผมสงบ TheBeast ในร่างกายลง
ท่าทางค่าสถานะ effect ที่เป็นผู้เล่นไม่ได้รู้สึกอะไร
จะมีผลมากกว่าที่เราคิดในโลกของความเป็นจริง
หากมองอย่างนี้ ผมคงต้องระวังพวกทักษะRage ที่จะโจมตีโดยไม่สนคำสั่งหรือ Berserker คลุ้มคลั่งที่จะโจมตีคนอื่นๆรอบข้าง
ผมต้องรู้จักวิธีการควบคุมอารมณ์พวกนี้หรือค่าสถานะพวกนี้ให้ดีมากขึ้น
“โคโคะ ช่างน่าสนใจดีจริงๆเพราะคิดว่ามีแต่คนน่าสนใจมาอย่างนี้ถึงเลิกเปิดโรงเตี๊ยมนี้ไม่ได้
ยินดีต้อนรับสู่โรงเตี๊ยมภูตพรายของเรา”
โคโคโระชูมือขึ้นและบนบันได้พันขั้นก็มีประตูแสงโผล่ขึ้นมา
“เชิญมาเยี่ยมชมโรงเตี๊ยมของเราขอให้คุณลูกค้า สนุกกับการมาเยี่ยมเยือน โคโคะโระ”
Enter the fae realm….You will face with themonster of legend.