เช้าวันอาทิตย์ ณ แถวชาญเมือง บ้านของมีนา
"ทำไมยุ่งยากงี้นะ" ฉันบ่นอย่างเสียอารมณ์ พลางเกาหัวแกร่กๆ
"ถ้าจะให้การบ้านเยอะแบบนี้นะ หึ่ม!!"
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นตามด้วยเสียงผู้ชายที่ฉันรักที่สุด
"มีนา ตื่นหรือยัง พ่อขอคุยด้วยหน่อย"
"เข้ามาเลยค่ะพ่อ หนูทำการบ้านอยู่"
ฉันพูดโดยไม่หันมาตอบรับ พ่อเปิดประตูเข้าพร้อมพูดว่า
"จะทำไปทำไม การบ้านเดี๋ยวก็ย้ายโรงเรียนแล้ว"
สิ้นคำพ่อ ฉันรีบเงยหน้าทันทีเลยจ้า พร้อมหันขวับ มาจ้องหน้าพ่อราวกับไม่เคยเห็นพ่อมาก่อน
"ใครบอกพ่อว่าหนูจะย้าย !?! "
"พ่อนี่ล่ะ บอกเอง " พ่อพูดอย่างหน้านิ่ง
"ไม่เอานะ หนูไม่ย้าย ทำไมหนูต้องย้ายด้วย"
ฉันพูดพร้อมแหกปากร้อง เื่ไรล่ะที่ฉันต้องย้าย !!
"ทำไมหนูต้องย้าย หนูไม่อยากเริ่มใหม่ ไม่อยากแปลกหน้า มาย้ายเอากลางเทอมนี่หรอกค่ะ "
พ่อเดินมากอดฉันและลูบผมเบาๆ แต่ฉันยังคงแกล้งร้องไห้แหกปากต่อไป ที่ฉันไม่ยอมย้ายเพราะฉันกำลังฮอตที่สุดในโรงเรียนหรือเป็ดาวโรงเรียนน่ะสิ่ ฉันชอบที่จะโดดเด่น และมีคนสนใจ ถ้าย้ายคือฉันจบค่ะ ฝันสลาย
"ถ้าลูกไม่ย้ายไปโรงเรียนที่พ่อหาให้ พ่อจะส่งลูกไปอยู่กับแม่ที่เกาหลีนะ"
ผมนี่สติแทบหลุด
"ไม่เอาาาาาา ไม่ไปปปป หนูอุส่าหนี คิม แทคยองมา จะให้หนูกลับไปเกาหลีไม่เอาาา" ฉันค้านเสียงสูง
เอิ่ม..จะบอกยังไงดีแม่ฉันเป็คนเกาหลี เธอชื่อ คิม มินยอง พ่อกับแม่แยกทางตอนฉันอายุ 16 แม่แต่งงานใหม่กับนักธุรกิจชื่อดังชาวเกาหลี ฉันตามพ่อกลับมาเมืองไทยเพราะกลัวพ่อเหงา พ่อไม่มีใครนอกจากฉัน ( ที่จริง ฉันหนีแฟนเก่าฉัน ต่างหาก) แม่รักพ่อนะ แต่ที่แม่ต้องหย่ากับพ่อเพราะโดนคุณตาบังคับ ตาแพ้พนัน เลยต้องยกแม่ให้แต่งงานกับคุณชินโจนักธุรกิจคนนั้น ไม่งั้นพ่อคุณชินโจจะยึดบ้านตา
พ่อกับฉันจึงต้องย้ายมาอยู่เมืองไทย พ่อกลับมาดูแลฟาร์มและไร่ที่คุณปู่ยกให้ก่อนแกเสียเมื่อต้นปีที่ผ่านมา แน่นอนว่าฉันมีเชื้อสายเกาหลีเพราะฉันเกิดที่นั่นและมีแม่เป็คนเกาหลี จบเื่ครอบครัวฉัน เรามาต่อบทสนทนากับพ่อฉันดีกว่าเนอะ เนอะ
"งั้นลูกต้องเลือกแล้วล่ะ ว่าจะไปเกาหลี หรือต้องย้ายโรงเรียน ? " ฉันมีทางเลือกแค่นี้ใช่มั้ย ㅠ_ㅠ
"งั้นมีนาขอถามพ่อข้อหนึ่ง ขอเหตุผลในการย้าย"
ฉันย้อนถาม เออตูผิดไรฟ๊ะถึงต้องจับตูย้ายเนี่ย !! -_-"
"เื่ผู้ชายนั่นข้อหนึ่ง ข้อสองมีผู้ชายมาหาเราที่บ้านตอนเราไม่อยู่ หลายครั้งมาก ไม่ซ้ำหน้า พ่อจึงจำเป็ต้องส่งลูกไปเรียนโรงเรียนของเพื่อนพ่อ ที่อยู่ในเมือง เพราะที่นั่นมีหอพักให้ลูกด้วย ลูกจะกลับมาบ้านได้เฉพาะศุกร์-เสาร์ ลูกจะได้ไม่มีพวกผู้ชายตามติดเพราะมันเป็โรงเรียนหญิงล้วน"
ห๊าาา!! 0_0 โรงเรียนหญิงล้วน??
"ขอคิดก่อนได้มั้ยคะพ่อ" ฉันถามทั้งที่รู้คำตอบ
"ไม่ได้ค่ะ ลูกเตรียมเก็บข้าวใส่กระเป๋านะ บ่ายนี้พ่อมีธุระเข้าเมืองจะส่งลูกเข้าโรงเรียนพร้อมกันเลย"
"มันเร็วไปมั้ยคะพ่อ ฮือๆㅠ0ㅠ" แอ๊บร้องไห้ซะ
พ่อลูบผมของฉัน
"รีบเก็บนะคะ แล้วตอนเที่ยงพ่อจะกลับมา พ่อจะเข้าไปดูไร่สักหน่อย" พูดจบพ่อก้มลงหอมแก้มฉัน และเดินจากไป
แงงง ㅜㅇㅜ ฉันต้องย้ายจริงๆหรอเนี่ย ดอลลี่?!? ใช่ต้องโทรหาดอลลี่ บังคับให้นางย้ายตามอิอิ ฉันมีแผนขู่ดอลลี่ล่ะ
ฉันรีบกดโทรศัพท์ไปหายัยดอลลี่ พร้อมแผนที่อยู่ในหัว เสร็จฉันแน่ดอลลี่
~~ฉันไม่ใช่ผู้หญิงเ้าชู้ ไม่ใช่ผู้หญิงเลิศหรู แต่ฉันเป็หญิงลั้ลลา..~~~
-_-" หน้าฉันนอย่างงี้เลย หึยย เพลงรอสายช่างเข้ากับนางมากกกก
ดอลลี่ : ( ว่าไงจ้ะแม่มีนาคนงาม )
เสียงทักทายน่าหมั่นไส้ -_-
มีนา : ดอลลี่ ฮือๆ [ แอ็บร้องไห้แปป ]
ดอลลี่ : (เห้ยมีนา ยังไงนี่ เป็อะไรร้องไห้ทำไมใครทำอะไรแก บอกฉันสิ่ ฉันจะไปฆ่ามันนนน)
มีนา : แกจะฆ่าพ่อฉันหรอยัยดอลลี่ !!!
ดอลลี่ : (...เอ่อ..พ่ะ พ่อแกหรอ เออๆขอโทษ พ่อแกทำไมอีก )
มีนา : พ่อจะให้ฉันย้ายโรงเรียน ฮือๆ [ แอ็บร้องไห้ต่อ:P ] ฉันไม่อยากย้าย ถ้าฉันไม่ย้ายพ่อจะจับฉันส่งกลับเกาหลี แงงง ㅠㅇㅠ
ดอลลี่ : ( เห้ย!! ใจเย็นๆ และแกจะเอาไง แกก็รู้พ่อแกพูดคำไหนคำนั้น ให้ฉันช่วยพูดคงไม่มีประโยชน์ )
มีนา : แกก็มาย้ายเป็เพื่อนฉันสิ่ นะนะ
ดอลลี่ : ( เห้ย!! แกจะบ้าหรอ ไม่เอาหรอก ไม่อยากเข้ากลางเทอม อายเขา ห่านน )
มีนา : เออดี งั้นฉันจะฆ่าตัวตาย พ่อก็ส่งฉันไปโรงเรียนประจำ แม่ก็แต่งงานใหม่ เพื่อนตัวดีก็มาทิ้งฉัน แงงงง ㅠㅇㅠ ฉันอยากตาย ไม่มีใครรักฉันเลยยย ฮือๆ ㅜ_ㅜ
ดอลลี่ : ( แกอย่าทำบ้าๆนะเว้ยย เออๆก็ได้ เดี๋ยวคุยกับป๊ากับม๊าก่อน ยังไงจะโทรกลับนะ รอรับด้วย อย่าคิดสั้นจำไว้ )
พูดจบยัยดอลลี่วางสายทันที เย้ !! แผนฉันสำเร็จ มันยอมย้ายแล้ว 555
ยังไงซะ ป๊ากับม๊ายัยนี่ ก็ตามใจอยู่ล่ะ บ้านนั้นรักลูกจะตาย ยัยดอลลี่อยากได้อะไรก็หามาให้ งี้ล่ะคนเกิดมาบนกองเงิน กองทอง อยากให้พ่อตามใจฉันบ้างจัง