คำประกาศของเฟิงหลงที่ว่าจะทิ้งสำนักและออกไป "ล่า" กลุ่มโจรที่ใหญ่ที่สุดในแคว้น... ในตอนแรกมันได้สร้างความตกตะลึงและไม่เชื่อสายตาให้แก่ หลินเฟิง และ เซียวเฉิน... แต่เมื่อพวกเขาได้เห็นแววตาที่สงบนิ่งแต่กลับเต็มไปด้วยความมั่นใจอันไร้ขีดจำกัดของผู้นำ... ความลังเลทั้งหมดก็พลันสลายหายไป... ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นและเลือดที่ร้อนระอุ!
นี่คือผู้นำของพวกเขา! ผู้นำที่ไม่ยอมก้มหัวให้แก่โชคชะตา! ผู้นำที่จะเปลี่ยนวิกฤตให้กลายเป็นบันไดสู่ความแข็งแกร่ง!
"พี่ชายเย่! ท่านจะให้พวกเราทำอะไร!?" หลินเฟิงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
"รวบรวม" เฟิงหลงกล่าวสั้นๆ "รวบรวมสมาชิกที่ยังคงภักดี... ผู้ที่ไม่หวาดกลัวต่อความตาย... และผู้ที่กระหายใน 'พลัง' ที่แท้จริง... บอกพวกเขาว่านี่ไม่ใช่การหลบหนี... แต่มันคือ 'การคัดเลือก'... การคัดเลือกที่จะหล่อหลอมพวกเขาจาก 'แกะ' ที่รอวันถูกเชือด... ให้กลายเป็น 'หมาป่า' ที่พร้อมจะขย้ำทุกสิ่งที่ขวางหน้า"
"ส่วนเรื่องข้อมูลของกลุ่มโจรเงาเหยี่ยว..." เขาหันไปมองเซียวเฉิน "...ข้าเชื่อว่าเจ้าคงจะหามาได้"
เซียวเฉินแสยะยิ้ม... รอยยิ้มของนักฆ่า "ขอเพียงแค่มีแต้มคุณูปการ... ไม่มีข้อมูลใดในสำนักที่ข้าหามาไม่ได้"
"ดี" เฟิงหลงพยักหน้า "ใช้แต้มทั้งหมดที่เรามี... ข้าต้องการทุกอย่าง... ตั้งแต่จำนวนคน, ระดับพลังของหัวหน้า, แผนผังของรัง... ไปจนถึง... 'นิสัย' และ 'จุดอ่อน' ของพวกมัน"
"ส่วนข้า..." ดวงตาของเฟิงหลงหรี่ลง "...จะไปเตรียม 'ของขวัญ' สำหรับการต้อนรับของเรา"
สามวันต่อมา... ในคืนเดือนมืด...
ณ ป่าทึบหลังยอดเขาเมฆาคราม...
เงาร่างประมาณสามสิบกว่าร่างได้มารวมตัวกันอย่างเงียบงัน... พวกเขาคือสมาชิกที่เหลืออยู่ทั้งหมดของกลุ่ม "เงาอสูร"... ผู้ที่เลือกที่จะเดิมพันอนาคตของตนเองไว้กับผู้นำที่บ้าคลั่งคนนี้!
แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย... ทั้งความกังวล, ความหวาดกลัว, และความคาดหวัง...
และแล้ว... เฟิงหลงก็ปรากฏตัวขึ้น...
เขาไม่ได้มามือเปล่า... แต่ในมือของเขาคือ "หีบ" ไม้สีดำหลายใบ
เขาเปิดหีบใบแรกออก... และสิ่งที่อยู่ภายในก็ทำให้ทุกคนต้องเบิกตากว้าง!
มันคือ "ยันต์!" ยันต์อักขระนับร้อยแผ่น! ทั้งยันต์ระเบิด, ยันต์ภาพมายา, และยันต์เสริมพลัง!
เขาเปิดหีบใบที่สอง... มันคือ "โอสถ!" ทั้งโอสถฟื้นฟูพลัง, โอสถรักษาบาดแผล, และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด... คือขวดยาเล็กๆ ที่บรรจุยาพิษที่ออกฤทธิ์อย่างรวดเร็ว!
และหีบใบสุดท้าย... คือ "ศาสตราวุธ!" ดาบ, กระบี่, และหน้าไม้... ทั้งหมดล้วนถูกอาบไว้ด้วยยาพิษและสลักไว้ด้วยอักขระเสริมพลัง!
"นี่...นี่ท่านไปเอาของพวกนี้มาจากไหน!?" หลินเฟิงอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง!
"ข้าไม่ได้ไปเอามา..." เฟิงหลงตอบด้วยรอยยิ้มเย็นชา "...ข้า 'สร้าง' มันขึ้นมาเอง"
ตลอดสามวันที่ผ่านมา... เขาได้ใช้ความรู้ที่ดูดกลืนมาทั้งหมด... ทั้งจากบันทึกของแม่ทัพหลี่... และจากความทรงจำของยอดฝีมือคนอื่นๆ... ในการรังสรรค์ "อาวุธสงคราม" เหล่านี้ขึ้นมา!
"จงรับมันไป" เขากล่าวกับสมาชิกทุกคน "นี่คือ 'คมเขี้ยว' แรกที่ข้ามอบให้พวกเจ้า... จงใช้มัน... และจารึกชื่อของ 'เงาอสูร' ลงไปในประวัติศาสตร์ด้วยเลือดของศัตรู!"
คำพูดนั้น... ได้จุดไฟแห่งความบ้าคลั่งขึ้นในใจของทุกคน!
พวกเขาออกเดินทางในคืนนั้นเอง... หลบหลีกหน่วยลาดตระเวนและออกจากสำนักไปอย่างเงียบเชียบ...
การเดินทางสู่ "เทือกเขาหมาป่าโลหิต" นั้นเต็มไปด้วยความยากลำบาก... มันคือดินแดนรกร้างที่ไร้ซึ่งกฎเกณฑ์... ที่ซึ่งความตายสามารถมาเยือนได้ทุกเมื่อ
แต่ภายใต้การนำของเฟิงหลง... และการวางกับดักและการสอดแนมของเซียวเฉิน... พวกเขาก็สามารถเดินทางมาถึงจุดหมายได้อย่างปลอดภัย
ณ ยอดเขาสูงที่มองลงไปเห็น "รังโจรเงาเหยี่ยว"...
ภาพเบื้องหน้านั้นน่าเกรงขามอย่างยิ่ง... มันคือป้อมปราการธรรมชาติที่สร้างขึ้นในหุบเขา... มีหอสังเกตการณ์และหน่วยลาดตระเวนที่เข้มแข็ง... มันคือรังของพยัคฆ์ร้ายที่แท้จริง!
"พี่ชายเย่... เราจะบุกเข้าไปอย่างไร?" เซียวเฉินกระซิบถาม
เฟิงหลงมองดูแผนผังที่เขาได้ศึกษามาจนขึ้นใจ... ก่อนที่รอยยิ้ม... รอยยิ้มของจิ้งจอกเจ้าเล่ห์... จะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
เขาชี้ไปยัง "ท่อระบายน้ำ" ลับที่อยู่ด้านหลังของป้อมปราการ... ซึ่งเป็นข้อมูลที่แม้แต่สำนักก็ยังไม่มี! มันคือข้อมูลที่มาจากแผนที่โบราณของแม่ทัพหลี่!
"พวกมันคิดว่ารังของพวกมันแข็งแกร่งราวกับกำแพงเหล็ก..."
"...แต่พวกมันหารู้ไม่ว่า... ทุกป้อมปราการที่ยิ่งใหญ่... มักจะมี 'จุดอ่อน' ที่เล็กที่สุดซ่อนอยู่เสมอ"
เขาหันไปมองสมาชิกกลุ่มเงาอสูรทุกคน... แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและไอสังหาร
"คืนนี้... เราจะไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้บุกรุก..."
"...แต่เรา... จะกลายเป็น 'ฝันร้าย'... ที่คืบคลานเข้าไปในรังของพวกมัน... และกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง... จากภายใน"