ที่หน้าประตูโรงเรียน เจียงฟานรู้สึกเสียดายอย่างมาก ที่เขาปล่อยให้อาร์โนหนีไปได้
การเริ่มต้นที่ไม่เป็ใจ ทำให้เขามีอารมณ์หนักอึ้ง
ขณะที่อารมณ์กำลังะเิ เขาก็ยกศีรษะขึ้น เห็นหลิวเจ๋อหย่วนเดินฝ่าฝูงชนเข้ามาในสายตา
เจียงฟานคิดอะไรบางอย่าง เตะอันธพาลที่สลบอยู่ต่อหน้าให้ลอยไป แล้วชี้นิ้วเรียกหลิวเจ๋อหย่วน
"พี่หย่วน มานี่สิ"
หลิวเจ๋อหย่วนมองด้วยสายตาที่ใ สั่นหัวอย่างรวดเร็ว
"มานี่นะ ฉันมีเื่สำคัญจะพูดกับนายจริงๆ"
หลิวเจ๋อหย่วนก็สั่นหัวอีกครั้ง
เจียงฟานรู้สึกไร้ทาง จึงต้องเดินเข้าไปหาเอง
เมื่อเห็นเจียงฟานกำลังเดินเข้ามา หลิวเจ๋อหย่วนรู้สึกเหมือนเจอกับยมทูตมาตามชีวิต จึงหันตัววิ่งหนี
แต่ใน่เวลาสำคัญ กล้ามเนื้อน่องของเขากระตุก
ดังนั้นเกมไล่ล่าที่เพิ่งจะเริ่มต้น ก็จบลงทันที
ต่อจากนั้น ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความเกรงกลัวของผู้ชมรอบข้าง หลิวเจ๋อหย่วนถูกเจียงฟานจับเสื้อคอลากไปยังสนามหญ้าที่ไกลออกไป เหมือนลูกไก่ตัวเล็ก
"ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! มีคนจะฆ่าคนแล้ว!" หลิวเจ๋อหย่วนร้องโหยหวนด้วยความกลัว
"นักเรียนคนนั้น กรุณาปล่อยเขา อย่าทำร้ายเพื่อนร่วมชั้นนะ" ครูคนหนึ่งกล้าออกเสียงพูดด้วยความลังเล
เจียงฟานแกล้งไม่ได้ยิน และยังคงลากหลิวเจ๋อหย่วนให้ห่างจากฝูงชนต่อไป
เมื่อเห็นว่าเจียงฟานไม่ยอมฟัง ครูคนนั้นก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อ
ผู้คนรอบข้างก็เงียบลงทั้งหมด
ล้อเล่นนะ คนบ้าคนนี้เพิ่งจะหักแขนคนอื่นไปเมื่อสักครู่นี้ ใครจะกล้าเข้าไปขัดขวางล่ะ
ก่อนที่ทีมรักษาความปลอดภัยของโรงเรียนจะมาถึง เจียงฟานปล่อยมือแล้วผลักหลิวเจ๋อหย่วนล้มลงบนพื้น แล้วถามด้วยน้ำเสียงเ็า "ลุงชายของนายคืออาร์โน เขาพักอยู่ที่ไหนนอกโรงเรียน?"
"เอ่อ... ฉัน... ฉันไม่ค่อยทราบนะ" หลิวเจ๋อหย่วนหลบสายตา
เจียงฟานไม่พูดคำใดอีก ก็จับมือซ้ายของเขา แล้วหักนิ้วก้อยออกไปพร้อมเสียง "คะแค๊ก" หลิวเจ๋อหย่วนร้องโหยหวนอย่างดังทันที
"อู้วว——"
เจียงฟานยื่นมือไปหานิ้วถัดไปของหลิวเจ๋อหย่วนอีกครั้ง ทำให้เขาขอร้องอย่างต่อเนื่อง
"อย่าเลยนะ! พี่ฟาน! ฉันพูด! ฉันจะบอกทุกอย่าง!"
หลังจากนั้น หลิวเจ๋อหย่วนจับนิ้วที่เจ็บและร้องไหล อธิบายทุกอย่างที่เขารู้อย่างละเอียด
หลังจากฟังเสร็จ เจียงฟานก็วิ่งออกจากโรงเรียนทันที โบกรถแท็กซี่แล้วออกเดินทาง
ในขณะนี้ พระอาทิตย์ตกดินแล้ว ท้องฟ้าก็ค่อยๆ มืดลง
โทรศัพท์มือถือของเจียงฟานดังไม่หยุด เขาแค่แวบเดียวดู เห็นว่าเป็ข้อความจากเพื่อนร่วมชั้นทั้งหมด ส่วนใหญ่ถามว่าเขาอยู่ที่ไหน และเกิดเื่อะไรขึ้น
เจียงฟานตอบกลับสั้นๆ สองสามข้อความ ก่อนปิดเครื่องโทรศัพท์ทันที
สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้ คือต้องหาอาร์โนให้เจอก่อนเที่ยงคืน
เพราะเมื่อถึงเที่ยงคืน เจียงฟานมีเื่สำคัญกว่าที่จะต้องทำ
ผ่านไปมากกว่าสามชั่วโมง เจียงฟานปรากฏตัวที่ด้านล่างอาคารที่หรูหราโอ่อ่าในเมืองจินไฮ
จากข้อมูลของหลิวเจ๋อหย่วนและอันธพาลหลายคน เขาทราบถึงสถานที่หลายแห่งที่อาร์โนมักไปมา
ที่นี่คือหนึ่งในสโมสรบันเทิง ซึ่งเป็ของลุงชายที่เป็หัวหน้าแก๊งของอาร์โน
สาเหตุที่ใช้เวลานานขนาดนี้ ก็เพราะเขาไปตรวจโรงพยาบาลใกล้เคียงหลายแห่งก่อน แต่ไม่พบอาร์โนเลย
ในเวลานี้ ถนนในเมืองสว่างไสวด้วยแสงไฟที่สวยงาม
เจียงฟานเปลี่ยนชุดใหม่ จึงสามารถเข้าไปในอาคารได้อย่างไม่ยาก
ล็อบบี้ขนาดใหญ่ภายในตกแต่งอย่างหรูหรา พนักงานต้อนรับที่ประตูหน้ารีบเข้ามาต้อนรับเมื่อเห็นผู้มาเยือน
"คุณครับ มีอะไรให้ฉันช่วยไหมครับ?" พนักงานต้อนรับก้มตัวเล็กน้อย
ถึงแม้ชายหนุ่มตรงหน้าจะดูอายุน้อย เหมือนนักเรียนมัธยม แต่เขาก็ยังคงปฏิบัติหน้าที่อย่างมืออาชีพ
"ฉัน้าพบผู้จัดการ มีเื่สำคัญมาก กรุณาไปเรียกเขาออกมาหน่อย" เจียงฟานพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพและสีหน้าที่สงบ
พนักงานต้อนรับใเล็กน้อย แต่ก็ไม่กล้าประมาท ทันทีหยิบวิทยุสื่อสารเพื่อแจ้งเหตุการณ์
ในความคิดของเขา คนที่ดูอ่อนโยนไม่มีพิษภัยอย่างเจียงฟาน ไม่น่าจะมาหาเื่ที่นี่
คงจะมีเื่สำคัญจริงๆ
ห้านาทีต่อมา ชายกลางวัยที่สุภาพและมั่นคงเดินเข้ามาพบเจียงฟาน
"สวัสดีครับ หนุ่มครับ มีเื่อะไรให้ฉันช่วยไหม?"
"ฉัน้าพบอาร์โน!" เจียงฟานพูดตรงประเด็นทันที
เขาทราบว่าชายคนนี้เป็ลูกน้องของลุงชายอาร์โน แน่นอนว่าเขาต้องรู้ว่าอาร์โนอยู่ที่ไหน
อย่างที่คาดไว้ สีหน้าของชายกลางวัยเปลี่ยนไป
"คุณคือ... เจียงฟานใช่ไหม?"
เจียงฟานค่อยๆ กระติกศีรษะยืนยัน ชายกลางวัยทันทีหยิบวิทยุสื่อสารพูดว่า "ลงมาจับตัวเขา!"
พูดจบแล้ว เขาพยายามถอยห่างจากเจียงฟาน
เขาได้ยินอาร์โนเล่าเื่ความประหลาดของหนุ่มคนนี้มาแล้ว จึงไม่อยากต่อสู้กับเขา
แต่เจียงฟานไม่ให้โอกาส เขาก้าวเข้าไปอย่างรวดเร็ว แล้วต่อยจนชายคนนี้ลอยไปไกล
ชายกลางวัยล้มลงบนพื้น ฟันหลุดหลายซี่ จับปากไว้ก็ไม่สามารถหยุดเืที่ไหลออกมาได้
เขาชี้ไปที่เจียงฟาน แล้วร้องดังสุดเสียง "มาทั้งหลาย! ทำลายเขาให้สิ้น!"
พนักงานรักษาความปลอดภัยที่รีบมาถึงล้วนเป็ผู้ที่ช่ำชองในการต่อสู้จากนอกสังคม พวกเขาล้อมเจียงฟานไว้ทั้งหมดทันที
พวกเขาถือไม้ช็อตไฟฟ้า แล้วพุ่งเข้ามารวมกัน
พลังภายในร่างกายของเจียงฟานไหลเวียนอย่างเต็มที่ อาณาจักรพลังอันมองไม่เห็นก็แผ่ขยายออกอย่างเงียบๆ
เขาสามารถรับรู้การเคลื่อนไหวทั้งหมดในพื้นที่โดยรอบ แม้แต่ประกายไฟฟ้าเล็กๆ ภายในไม้ช็อต และการะเิของอากาศ เขาก็รับรู้ได้อย่างชัดเจน
นี่คือความสามารถที่เขาได้ฝึกฝนหลังจากตื่นพลังพิเศษระบบอวกาศ ทำให้เขาต่อสู้ได้อย่างสงบมากขึ้น
เจียงฟานออกท่าต่อสู้รวดเร็วเหมือนสายฟ้า ปะทะกับไม้และหมัด ภายในไม่ถึงหนึ่งนาที ก็ทำให้ทุกคนล้มลงบนพื้น
เมื่อมองเห็นลูกน้องทั้งหลายครางเจ็บอยู่บนพื้น ชายกลางวัยจึงเข้าใจในที่สุดว่าทำไมอาร์โนถึงต้องหนีไป
คนตรงหน้านี้แท้จริงแล้วคือสัตว์ประหลาด!
เจียงฟานรู้สึกชาบางที่ฝ่ามือ จึงขยับแขนเล็กน้อย แล้วเดินเข้าหาชายกลางวัย
ทันใดนั้น ความรู้สึกอันตรายก็ผุดขึ้นในใจ
จากการรับรู้ของเขา มีคลื่นการฉีกขาดของอวกาศพุ่งเข้ามาจากเื้ัอย่างรวดเร็ว เขาจึงหลบไปทางข้างโดยสัญชาตญาณ
"โป๊ง!"
เจียงฟานล้มและลอยไปตามแนวทแยง
หลังจากกลิ้งบนพื้นหนึ่งรอบ เขาใช้แรงจากเท้า พุ่งตัวไปซ่อนหลังเสาในล็อบบี้ทันที
"โป๊ง!"
ที่จุดเดิมที่เจียงฟานเพิ่งล้มลง มีลูกะุอีกลูกพุ่งมาถึงเกือบพร้อมกัน ไถลผ่านเสื้อผ้าของเขาไป
ถ้าเจียงฟานช้าไปเพียงนิดเดียว เขาก็คงโดนะุปืนแล้ว
ขณะซ่อนอยู่หลังเสา เจียงฟานเหงื่อไหลออกมาจากความเ็ป แขนซ้ายของเขามีเืไหลริน
ถึงแม้เขาจะรับรู้ะุจากเื้ัได้ แต่ระบบประสาทรับความรู้สึกของเขาตอนนี้ตอบสนองรวดเร็ว แต่ร่างกายไม่ทันตอบสนอง จึงสามารถหลบได้เพียงเท่าที่จะทำได้
ดังนั้นะุที่ตั้งใจจะยิงเข้าไปที่หลังหัวใจ จึงตกที่แขนของเขาแทน
เจียงฟานคาดเดาผิด
เขาประเมินอำนาจของกลุ่มอันธพาลเื้ัอาร์โนต่ำเกินไป
ในประเทศที่มีการควบคุมอย่างเข้มงวด เขาไม่คิดว่าในสโมสรที่เปิดเผยต่อสาธารณะแห่งนี้ จะมีนักฆ่าที่ถือปืนอยู่
ถึงจุดนี้แล้ว เจียงฟานจำเป็ต้องใช้ความสามารถสุดยอดของตัวเอง
จากการรับรู้ของเขา ผู้ถือปืนเื้ัไม่มีที่หนี
นี่คือพลังของระบบอวกาศ แม้แต่ไม่ต้องใช้ตา เจียงฟานก็สามารถ "เห็น" ตำแหน่งของเขาได้
ในขณะนี้ ศัตรูกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ที่หลบภัยอย่างช้าๆ
เจียงฟานทำให้พลังภายในไหลเวียนถึงขีดสุด คลื่นอวกาศก็รวบตัวขึ้นอย่างกะทันหัน
"โป๊ง"
ลูกะเิอากาศพุ่งชนมือของชายคนนั้น
นี่คือท่าใหม่ที่เจียงฟานคิดค้นขึ้นใน่สองวันที่ผ่านมา เป็การใช้งานจริงครั้งแรก
ในขณะที่ปืนหลุดจากมือของเขา เจียงฟานก็พุ่งตัวออกมา ปรากฏตัวตรงหน้าเขาในพริบตา
เขาต่อยออกมาอย่างแรง เสียงกระดูกหน้าอกหักดังขึ้น
ชายคนนั้นลอยไปไกลกว่าสิบเมตร ปากมีฟองเืพุ่งออกมา ดูเหมือนจะไม่รอดแน่นอน
เจียงฟานหยิบปืนขึ้นมา เดินไปยืนข้างชายกลางวัย ชี้ปืนไปที่ระหว่างคิ้วเพื่อข่มขู่ถามที่อยู่ของอาร์โน
ผลลัพธ์ทำให้เขาผิดหวัง อาร์โนได้ออกจากเมืองจินไฮไปยังเมืองเทียนซิงทันทีหลังจากเกิดเหตุ
เจียงฟานแวบเดียวดูเวลา เป็เวลาสิบโมงคืนแล้ว
"อ้าว..."
เจียงฟานถอนหายใจ
ต่อจากนั้น ภายใต้สายตาที่ใของพนักงานต้อนรับและผู้อื่นๆ เขายิงปืนจัดการชายกลางวัยให้ตาย แล้วหันตัวออกไปจากที่นี่
16K
