หวางฮุ่ยเมื่อเห็นสัญญาณจากแม่สามี เธอก็ทำเป็ประคองให้แม่สามีไปนั่งก่อน แล้วเชิญให้เฉียนหลงเข้ามานั่งคุยกันเสียก่อน เฉียนหลงมองเฉิงไป๋ฮวา เธอพยักหน้าให้เขาเข้ามาคุยกันก่อน อย่างไรวันนี้เธอก็จะไม่ยอมให้เื่กลายเป็เหมือนชาติก่อนอีกแล้ว
หลังทุกคนนั่งกันหมดแล้ว หวางฮุ่ยก็เริ่มพูดเื่ที่พ่อสามีเสียชีวิตอย่างไม่ทราบสาเหตุทันที
“คุณเฉียน คุณก็เห็นว่าครอบครัวเราตอนนี้ขาดเสาหลักไปอย่างกระทันหัน เื่การแต่งงานของคุณกับน้องสามพอจะเลื่อนออกไปอีกสักปีสองปีได้หรือเปล่าคะ พวกเราขาดพ่อสามีไปคนหนึ่งแล้ว ถ้าขาดน้องสามไปอีกคน ครอบครัวคงต้องลำบากมากแน่ ๆ”
“ผมรอไป๋ฮวามานานแล้วนะครับ ครั้งนี้ผมคงต้องขอเสียมารยาทปฏิเสธเื่นี้นะครับ อีกอย่างงานแต่งงานเดือนหน้าพวกผมก็แจ้งทางโรงงานและเพื่อนร่วมงานไปหมดแล้วด้วย พวกคุณจะมายกเลิกตอนนี้ได้ยังไงครับ ในเมื่ออีกไม่ถึงสองสัปดาห์ก็ถึงกำหนดงานแต่งงานของพวกผมแล้ว”
“รอมานานอะไรกัน! พวกเธอเพิ่งคบกันไม่กี่ปีก็จะแต่งงานกันแล้ว คนอื่นฉันเห็นว่าคบกันตั้งหลายปีกว่าจะแต่งงานมีครอบครัว ลูกของฉันต้องกตัญญูต่อฉันก่อนสิ ยิ่งตอนนี้สามีฉันตายไปแล้ว ฉันจะหวังพึ่งพาเธอไม่ได้เลยหรือไง”
“คุณแม่ครับ มีเหตุผลหน่อยสิครับ งานแต่งงานที่กำหนดเอาไว้แล้วมันไม่ใช่ว่าอยากยกเลิกก็จะยกเลิกได้ง่าย ๆ นะครับ พวกผมสองคนอุตส่าห์เตรียมการเื่นี้มาหลายเดือนแล้วด้วย”
“ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่!!! ถ้าเลื่อนไม่ได้ก็ไม่ต้องแต่ง ฉันจะหาผู้ชายคนอื่นมาแต่งงานเข้าบ้านแทนแกเอง แค่ผู้ชายจะหายากอะไรขนาดนั้น ลูกสาวฉันจะต้องอยู่กับฉันจนกว่าครอบครัวจะตั้งหลักได้!”
“พูดแบบนี้ไม่ได้นะครับ ผมกับไป๋ฮวาคบกันมานาน อยู่ ๆ คุณป้าก็คิดจะมาหาผู้ชายคนอื่นให้แฟนผมแบบนี้ คุณป้าคิดว่าผมจะยอมเหรอครับ แล้วอีกอย่าง ลูกสาวคุณป้าคนรองทำไมถึงแต่งงานออกไปได้ แล้วทำไมลูกสาวคนที่สามอย่างแฟนผมถึงจะแต่งออกไปไม่ได้ล่ะครับ แบบนี้ใครกันแน่ที่ไร้เหตุผล”
“นายพูดแบบนี้มันจะไม่มากไปเหรอ ยังไงน้องสาวฉันก็ยังไม่ได้แต่งงานกับนาย ครอบครัวเรายังคงมีสิทธิ์ที่จะให้เธอแต่งงานกับใครก็ได้”
“จริงด้วย พวกเธอยังไม่ได้แต่งงานกัน เื่งานศพพ่อสามีก็ยังไม่ได้จัดการ อย่างน้อย ๆ หลังจบงานศพลูกสาวก็ต้องไว้ทุกข์อย่างน้อยสามปีตามธรรมเนียม แล้วพวกเธอจะมาแต่งงานกันได้ยังไง”
เฉิงไป๋ฮวาที่นิ่งเงียบฟังทุกคนถกเถียงกันไปมา ยิ่งนานเฉียนหลงยิ่งหน้าตาหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อย ๆ เฉิงไป๋ฮวากลัวว่าเขาจะระงับความโกรธไม่ไหวจึงได้จับแขนเขาเอาไว้แล้วกระซิบเบา ๆ ให้เขาใจเย็น ๆ จากนั้นเฉิงไป๋ฮวาก็คิดที่จะเอ่ยออกมาเบา ๆ ให้สามคนตรงหน้าเธอรู้ว่าเธอไม่ใช่เฉิงไป๋ฮวาคนก่อนอีกต่อไปแล้ว คราวนี้เธอจะไม่ยอมให้คนพวกนี้ขังเธอเอาไว้อีกสามปีเหมือนครั้งก่อน เธอจะสู้เพื่อตัวเองกับว่าที่สามีของเธอในชาตินี้
แต่สามคนนั้นยังคงเสียงดังมากขึ้นเรื่อย ๆ และยังอ้างเหตุผลบ้าบอมากมายจนเพื่อนบ้านมามุงดูกันที่ประตูหน้าบ้านแล้ว พวกเขาได้ยินเสียงเอะอะแต่เช้าและได้ยินแว่ว ๆ ว่าพ่อเฉิงตายแล้ว พวกเขาคิดที่จะมาช่วยเื่งานศพแต่กลับพบว่าพวกเขากำลังทะเลาะกันเื่งานแต่งงานของเฉิงไป๋ฮวา
บรรดาเพื่อนบ้านยิ่งสนใจเื่นี้ไม่น้อยไปกว่าข่าวพ่อเฉิงตาย ด้วยพวกเธอเห็นใจเฉิงไป๋ฮวาที่มีครอบครัวเช่นนี้แต่แรกแล้ว ยิ่งพ่อเธอตายไปก็คงไม่มีคนช่วยพูดเื่เธอเป็แน่ พวกเขาพอจะรู้ว่าพ่อเฉิงไม่เคยใจร้ายกับเฉิงไป๋ฮวา แต่ก็ไม่ได้ช่วยสิ่งใดเธอเช่นเดียวกัน เมื่อเขาพูดไปครั้งหนึ่งแล้วคนอื่นยังไม่หยุดเขาก็จะเงียบไป เป็แบบนี้มาตลอดั้แ่เฉิงไป๋ฮวาเกิดมา จนเพื่อนบ้านได้แต่สงสารลูกสาวคนที่สามบ้านเฉิงคนนี้ ขนาดของกินที่เพื่อนบ้านเคยให้เฉิงไป๋ฮวาด้วยความสงสาร คนในบ้านยังมาแย่งไปเสียทุกครั้ง จนเพื่อนบ้านไม่กล้าให้ของกับเฉิงไป๋ฮวาอีก
เฉียนหลงที่ฟังเสียงกระซิบของเฉิงไป๋ฮวาแล้ว เขาสูดหายใจเข้าลึกแต่ยังไม่หยุดพูดถึงเหตุผลเื่การแต่งงานกับคนในครอบครัวว่าที่ภรรยาของเขา อย่างไรเขาก็จะแต่งงานกับเธอให้ได้ตามวันเวลาที่กำหนด หากพวกเขาไม่ยอมแล้วขังเธอเอาไว้ เขาจะแจ้งตำรวจ
สามคนพอได้ยินว่าเฉียนหลงจะแจ้งตำรวจก็ได้แต่ด่าทอเฉิงไป๋ฮวาว่าอกตัญญู รวมทั้งสารพัดการรำเลิกบุญคุณั้แ่เธอเกิดอย่างหน้าด้าน ๆ เพื่อนบ้านบางคนที่าุโมากแล้วอดรนทนไม่ไหว พวกเธอพากันถือวิสาสะเดินเข้าบ้านเฉิงแล้วพูดความจริงที่พวกเธอเห็นมาตลอดั้แ่เฉิงไป๋ฮวาเกิดมา
เฉียนหลงยิ่งฟังสิ่งที่เพื่อนบ้านบอกความจริงออกมาก็ยิ่งหน้าดำคล้ำด้วยความโกรธ คนตรงหน้าเขาสามารถเรียกว่าครอบครัวได้หรือไม่ เหตุใดพวกเขาถึงได้เลี้ยงดูเฉิงไป๋ฮวามาเช่นนี้ เขาไม่สงสัยแล้วว่าทำไมแฟนของเขาจึงดูเหนื่อยล้าอยู่ทุกวัน ทั้งที่ตอนเที่ยงเขาก็เลี้ยงข้าวเธออยู่บ้าง แท้จริงแล้วพอเธอกลับมา เธอยังต้องทำงานในบ้านต่าง ๆ รองมือรองเท้าคนที่ได้ชื่อว่าเป็ครอบครัวกันเช่นนี้อีกเหรอ พวกเขารู้ไหมว่างานเสมียนในแต่ละวันมากมายขนาดไหน พวกเขายังกล้าใช้งานว่าที่ภรรยาเขาอย่างกับทาสแบบนี้ได้ยังไงกัน
หลังจากฟังเื่ราวจากเพื่อนบ้านมากมายเกือบหนึ่งชั่วโมง เฉียนหลงที่เห็นทั้งสามคนยังคงด่าทอเฉิงไป๋ฮวาก็อดรนทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาหันไปของความช่วยเหลือจากเพื่อนบ้านที่เล่าเื่ราวต่าง ๆ ก่อนหน้านี้ทันที ทำเอาจินหลิงหลิง เฉิงเซียวหลงกับหวางฮุ่ยถึงกับเหงื่อตก เื่ที่พวกเพื่อนบ้านพูดมาจริงทั้งหมด แต่พวกเขายังตะแบงว่าเป็ความกตัญญูของเฉิงไป๋ฮวาที่เต็มใจทำงานพวกนี้เอง พวกเขาไม่ได้บังคับเสียหน่อย
หลังได้รับคำรับรองจากเพื่อนบ้านแล้ว เฉียนหลงก็หันไปบอกทั้งสามคนว่าเื่นี้เขาจะให้ตำรวจจัดการหลังจากนี้ แต่ในเมื่อวันนี้พวกเขาสูญเสียคนในครอบครัวไป เขาจะยังไม่ให้ตำรวจมาในวันนี้ แต่เขาจะพาเฉิงไป๋ฮวาไปลางานที่โรงงานและดูแลเธอนับจากวันนี้ไปจนกว่าจะถึงวันแต่งงานด้วยตัวเอง
446
