กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบสาม Milk of Isis

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบสาม Milk of Isis

    ตำนานเล่าเรื่องของการกำเนิดของเฮอร์คิวลีสว่าช่วงที่กำลังดื่มนมอยู่นั้นได้มีการทำนมของเทพีเฮร่าหกลง

    นมที่หกลงนั้นกลายเป็น

    ทางช้างเผือก

    Milky way galaxy

    แน่นอนก่อนที่จะมาในโลกนี้นั้นผมไม่เชื่อว่ามันจะเป็นความจริงแต่พอมาอยู่ในโลกนี้อะไรที่พอจะเชื่อได้ผมก็เชื่อไว้ก่อน

    แต่มีนักปรัชญาแปลความหมายอีกอย่างว่า

    การที่เฮร่านั้นได้ให้นมแก่ทารกเฮอร์คิวลีสดื่มนั้นคือการ

    Legitimize

    การยอมรับโดยชอบธรรม

    ว่าเป็นหนึ่งในวงศ์วานเทพ

    ได้รับเกียรติบนสวรรค์

    Honor in Heaven

    นับเป็นวีรบุรุษในวีรบุรุษที่หาได้ยากอย่างแท้จริงว่าที่เจอมารดาแห่งแดนสวรรค์หาเรื่องก็ยังอุตส่าห์กลายเป็นเทพได้โดยไม่ตายอนาถไปด้วยวิธีอื่นๆก่อน

    หากตีความอย่างหนึ่งการตายด้วยพิษไฮดร้านั้นอาจจะเรียกว่าเป็นวิธีที่ทรมานน้อยที่สุดวิธีหนึ่งเช่นกันหากเรานับรวมพวกการกลายเป็นเกลือหรือตั๊กแตนหรือโดนนกยักษ์จิกกินตับของเราไปด้วย

    และน้ำนมจากไอซิส/บอนนี่ก็ให้ผลเช่นนั้นเช่นกัน

    ร่างกายของผมรู้สึกเมหือนมีอะไรบางอย่างไหลเวียนในร่างกายแบบตอนเดียวกับที่กัดกินเนื้อของเทงกรีแต่รสและสัมผัสนั้นแตกต่างไป

    ได้รับรู้ถึงพลังที่มีมากขึ้นประสาทสัมผัสกว้างไกลมากยิ่งขึ้น

    สิ่งที่รับรู้นั้นไม่ได้มาจากร่างกายของตนเองเพียงอย่างเดียวแต่มาจากทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้สัมผัสที่เรียกว่าไปไกลถึงสุดขอบของจักรวาลหรือขอบเขตของ

    เขตแดนอำนาจ

    Authority

    ของเทพีไอซิส

    ว่าในช่วงเสี้ยววินาทีที่ราวกับชั่วนิรันดร์นั้นผมไม่แปลกใจว่าทำไมเทพเจ้าหรือเทพีนั้นเย่อหยิ่งขนาดนั้น

    จะเรียกว่าพวกเขาต้องการความเคารพหรือจะมองว่าพวกเรามนุษย์ธรรมดาติดค้างความเคารพต่อพวกเขาอยู่

    เทพีไอซิสนั้นควบคุมสรรพสิ่งในจักรวาลได้จริงโปเซดอนควบคุมคลื่นในมหาสมุทรและพายุได้จริง

    มันคือส่วนหนึ่งของพวกเขาและตัวตนของพวกเขา

    เขตแดนของอำนาจ authority ไม่ใช่แค่เรื่องของความรู้หรือพลังเวทย์แต่คือกฎส่วนหนึ่งและตัวตนของจักรวาล

    จะกล่าวได้ว่าเทพเจ้าหรือเทพีคือกฎของธรรมชาติที่มีร่างกายเป็นมนุษย์ก็ว่าได้

    แบบเดียวกับจักรวาลเฟท

    มานากะที่เป็นตัวตนมนุษย์ของรากแห่งสรรพสิ่งthe root ไม่ใช่แค่เพียงคนที่เชื่อมต่อกับรากสรรพสิ่งได้แต่คือรากสรรพสิ่งนั้นเอง

    แต่ทว่า

    I am what I am

    ข้าก็คือข้า

    วินาทีที่ผมจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของวงศ์วานเทพผมเลือกที่จะครอบครอง

    เขตแดนอำนาจ

    Authority

    คือ

    ตัวผมเอง

    I am

    ประสาทสัมผัสของผมที่กว้างไกลจนสุดขอบจักรวาลกลับมาอยู่ในร่างกายมนุษย์ของผมอีกครั้ง

    ก่อนที่ร่างกายมนุษย์ที่จะกลับกลายเป็นเทพเจ้าสลายเป็นผุยผงเพราะพลังที่มากเกินไปของเทพเจ้ากลับมาอยู่ในร่างกายของมนุษย์ที่ผมสามารถควบคุมได้อย่างสมบูรณ์อีกครั้ง

    กล้ามเนื้อได้กลับมาอยู่ในการควบคุมของผมอีกครั้งแผลรูปร่างดวงอาทิตย์ไม่ได้เป็นแผลไฟไหม้อีกต่อไปแต่กลับกลายเป็นรอยสีแดงจางๆรุปร่างดวงอาทิตย์แต่ยังมีพลังของเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์เต็มเปี่ยมอยู่ในนั้น

    คล้ายกับเรื่องกลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy ที่คุณอ่าน