รักนี้ต้อง...แย่งชิง

    #3 เหยื่อติดเบ็ด

    รักนี้ต้อง...แย่งชิง ????????


    Ep.3


    2 วันผ่านไป มิลินมาทำงานที่ร้านกาแฟปกติค่ะ วันนี่คุณเอสมาที่ร้านกับผช.คนเดิมอีกแล้ว มิลินเห็นแบบนี้ก็ไปบริการเองเลยค่ะ


    มิลิน    : รับอะไรดีคะ


    ผช.   : เอสเปรสโซ่ 1 คาปูชิโน่ 1 เค้กวนิลา 2


    มิลิน   : ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ ????


    " เอ่อ มิลิน "


    มิลิน   : คะ


    คุณเอส   : เจอกันอีกแล้วนะ


    มิลิน    : อ่อค่ะ


    ลินเดินออกมาจากโต๊ะคุณเอส เอาออเดอร์มาให้อีนัตตี้ แต่ลินไม่ไปเสริฟนะคะ ให้อีทะเลไปแทน อยากรู้ว่าเหยื่อจะติดเบ็ดเรามั้ย...


    จนถึง๰่๭๫ที่โต๊ะคุณเอสเรียกเช็คบิล อีทะเลก็ไปค่ะ ลินแอบมอง คุณเอสพูดอะไรสักอย่างกับอีทะเล จนอีทะเลเดินมา


    ทะเล    : อีลิน...อีมิลิน


    มิลิน   : อะไร


    ทะเล   : คุณเอสให้มึงไปหาที่โต๊ะ


    นัตตี้    : ตายแล้วแม่


    มิลิน   : .........



    โต๊ะคุณเอส

    มิลิน    : คุณเอส มีอะไรกับลินรึปล่าวคะ


    คุณเอส   : นี่นามบัตรผม มีปันหาอะไรโทรหาผมได้นะ


    มิลิน    : ค่ะ


    คุณเอส   : ผมอยากรู้จักลิน หวังว่าเราคงได้คุยกันนะ


    มิลิน    : ลินไม่มีโทรศัพท์หรอกค่ะ คุณเอสเอาคืนไปเถอะค่ะ


    คุณเอส   : อ้าวเหรอ...ลินเก็บนามบัตรผมไว้นะ เพื่อจะได้ใช้มัน


    มิลิน   : อ่อค่ะ


    คุณเอส    : ผมไปก่อนนะ ผมอยากรู้จักคุณมากกว่านี้นะ มิลิน ????


    มิลิน    : ????


    จนคุณเอสออกไป อีทะเลกับอีนัตตี้ถามกันใหญ่เลยค่ะ


    นัตตี้    : คุณเอสต้องสนใจมึงแน่ๆอีลิน


    ทะเล   : มองตาเป็๲มันเลย


    มิลิน   : คู่หมั้นก็มี แต่ยังมีนิสัยแบบนี้ เจอคนอย่างกู กูกัดไม่ปล่อยแน่ อ่อยมาอ่อยกลับ กูจะทำให้หลงกู จนทำให้พวกมันทะเลาะกันเอง


    นัตตี้    : ร้ายมากแม่


    เลิกงาน มิลิน ทะเล นัตตี้ ต่างจะกลับบ้าน แต่รุ่นน้องพนักงานในร้านมาเรียก


    " พี่ลิน "


    มิลิน   : มีไรก้อง


    ก้อง   : มีคนฝากมาให้ ผมไปก่อนนะ


    ก้องเอาถุงอะไรสักอย่างมาให้ลิน พอลินเปิดดูข้างใน เป็๲กล่องโทรศัพท์


          สำหรับเทอมิลิน

                  เอส.. 


    นัตตี้   : คุณเอสติดกับมึงแล้วอีลิน


    ทะเล   : อีลินมึงเอาจริงเหรอว่ะ


    มิลิน   : กูรอวันนี้มานาน เกมส์มันเริ่มขึ้นแล้ว


    นัตตี้   : เกมส์โอเวอร์ขึ้นมา มึงนั่นแหละจะเจ็บ


    มิลิน   : พวกมันต่างหากที่ต้องเจ็บกว่ากู


    ลินกลับบ้านไม่ลืมก๋วยเตี๋ยว 2 ถุง ไปให้

    พี่มาลัย ลินมีแค่พี่มาลัย อีทะเล นัตตี้ แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว


    เช้าวันนี้วันหยุด มีนัดไปดูเสื้อผ้าตอนเที่ยงลินออกมานั่งหน้าบ้าน กดโทรศัพท์เครื่องใหม่โทรตามเบอร์นามบัตรนั้น


    ปส.    : ฮัลโหลครับ


    มิลิน   : ค่ะ


    ปส.    : นั่นใครครับ


    มิลิน   : มิลิน


    ปส.    : มิลิน เทอจริงๆด้วย ผมคิดว่าเทอจะไม่โทรมาแล้วซะอีก


    มิลิน    : ทำไมคุณเอสคิดว่าลินจะไม่โทรละคะ


    คุณเอส    : ลินไม่ค่อยมองผม


    มิลิน    : คุณเอสเป็๞ถึงนักธุรกิจ ลินเป็๞แค่พนง.ร้านกาแฟ ใครจะกล้าเทียบละคะ


    คุณเอส    : ผมก็คนเหมือนกันครับ ไม่ต่างกันเลย


    หึ..คนที่ข่มเหงคนจนนะเหรอ


    คุณเอส    : ลินว่างเหรอครับวันนี้


    มิลิน    : ว่าง๰่๭๫เช้าค่ะ บ่ายมีงาน


    คุณเอส     : ผมโทรหาลินเบอร์นี้ได้ใช่มั้ย


    มิลิน    : ทำไมจะไม่ได้ละคะ


    คุณเอส     : ผมกลัว....


    มิลิน    : ลินไม่มีแฟนค่ะ


    คุณเอส     : ดีเลย ผมอยากคุยกับลิน


    ลินได้ยินเสียงรถเข็นของพี่มาลัยออกมาหน้าบ้าน ลินเลย...

    มิลิน     : คุณเอสค่ะ แค่นี้ก่อนนะคะ ลินต้องไปทำงานแล้ว


    คุณเอส    : ครับ คิดถึงนะครับ


    มิลิน     : ..........


    .................

    พี่มาลัย     : คุยกับใครเหรอลิน


    มิลิน    : อีทะเลค่ะพี่มา


    พี่มาลัย    : แต่พี่ได้ยินชื่อเอสนะ


    มิลิน    : หูฝาดแล้ว ลินต้องไปดูงานเลยคุยเ๹ื่๪๫ไซส์ชุด


    พี่มาลัย    : อ๋อ


    มิลิน     : ไปกินขนมดีกว่าค่ะ


    ลินเข็นรถพี่มาลัยมากินขนมที่ในครัว รอก่อนนะพี่มาลัย พวกมันต้องเจ็บกว่าพี่ ทุกข์กว่าที่เราเจอ...