เกิดใหม่ทั้งที ดันเป็นฮัสกี้หน้าโง่เนี่ยนะ? (นิยายแปล)

น่าเสียดายการหยั่งเชิงเมื่อครู่ของหลิวซือซือไม่ได้ผลอะไรนักเพราะเธอไม่สามารถมั่นใจได้เลยว่าปฏิกิริยาของฮัสกี้ที่แสดงออกมานั้นเป็นเพราะไม่เข้าใจจริงๆ หรือแค่แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง

        ...หรือบางที ฉันอาจคิดมากไปเองก็ได้

        หลิวซือซือคิดในใจ พลางส่ายหัวเบาๆอย่างขำตัวเองที่มัวแต่จินตนาการเกินเหตุ จากนั้นก็ละสายตาจากฮัสกี้หันไปถือรีโมตเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย หารายการที่พอจะดูได้

        สวี่มั่วแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วนอนแผ่ทำเป็นหลับต่อไป

        ทิเบตันมาสทิฟยืนลังเลอยู่หน้าชามอาหารหมาอยู่พักใหญ่แต่สุดท้ายก็ไม่กิน เดินโซเซกลับไปนอนพักที่เบาะตัวเอง

        ...

        ไม่นานนักจ้าวลี่อิ่งก็เดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพพันผ้าเช็ดตัวไว้รอบตัวมือหนึ่งใช้ผ้าเช็ดผมเปียกๆ ไปด้วย แล้วหันไปบอกหลิวซือซือว่า "พี่ซือซือ ฉันอาบเสร็จแล้วนะ เปิดน้ำอุ่นไว้ให้แล้ว ไปอาบได้เลย"

        "อืม" หลิวซือซือตอบรับสั้นๆแล้วลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำ

        สวี่มั่วยกหัวขึ้นมอง ก็สบตากับจ้าวลี่อิ่งที่หันมามองพอดี

        เธอรีบยกมือดึงชายผ้าขนหนูขึ้นคล้ายระแวงโดนมอง แล้วถลึงตาใส่เขา "ไอ้หมาหื่น! มองอะไรของแก!"

        สวี่มั่ว "..."

        จ้าวลี่อิ่งเดินเข้าห้องนอนแล้วปิดประตูลง ข้างในมีเสียงขยับแต่งตัวตามมาด้วยเสียงไดร์เป่าผม

        ทิเบตันมาสทิฟกระดิกหูพลางเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อยมันยังแอบคิดถึงชามอาหารนั่นอยู่ แล้วก็หันไปถามสวี่มั่วว่า "ลูกพี่ เราจะกินอาหารหมานั่นไหม ถ้าไม่กิน เจ้าของจะโกรธรึเปล่า"

        สวี่มั่วมองมันแวบหนึ่ง "โกรธแน่ๆ เพราะงั้นไปกินซะกินของฉันด้วยเลย"

        "หา? อ้อ..."

        ทิเบตันมาสทิฟอึ้งไปนิด แล้วหันไปมองชามอาหารทั้งสองอย่างหมดแรง "แต่เอาไว้กินทีหลังก็แล้วกันนะ ตอนนี้ยังไม่หิวเลย..."

        เมื่อหลิวซือซืออาบน้ำเสร็จ จ้าวลี่อิ่งก็เพิ่งแต่งตัวเรียบร้อยเดินออกมาจากห้องนอนจากนั้นก็สลับตัวกัน หลิวซือซือเข้าไปเป่าผมต่อข้างใน

        จ้าวลี่อิ่งเดินเข้าไปในห้องนอนเล็กที่จัดไว้เป็นห้องสตรีมแล้วไม่นานก็มีเสียงเธอพูดดังออกมา แสดงว่าเริ่มสตรีมแล้ว

        ทิเบตันมาสทิฟเงยหน้ามองไปทางห้องนั้นด้วยความสงสัย

        "ลูกพี่ เจ้านายทำอะไรอยู่เหรอทำไมถึงพูดคนเดียวในนั้น..."

        "สตรีมน่ะ" สวี่มั่วตอบแบบไม่ใส่ใจ

        "สตรีม?" ทิเบตันมาสทิฟเอียงหัวคิดก่อนจะร้องออกมา"อ๋อ! ผมรู้แล้ว! เจ้านายผมก็ชอบดูสตรีมของเจ้านายใหม่นี่แหละ!"

        มันพูดพลางเดินไปที่ประตูห้อง แล้วชะโงกหน้าเข้าไปดูก่อนจะพึมพำกับตัวเองอย่างตื่นเต้น

        "แบบนี้นี่เองเหรอที่เรียกว่าสตรีม...เมื่อก่อนเห็นแต่ในจอ ตอนนี้ได้เห็นของจริงแล้ว!"

        สวี่มั่วไม่สนใจมัน เอาแต่นอนไปเรื่อย เขาเรียกหน้าจอระบบขึ้นมาเปิดแพลตฟอร์ม Douyu แล้วเข้าสู่ห้องไลฟ์ของจ้าวลี่อิ่ง

        คนดูยังไม่มากนัก แต่จำนวนกำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นแฟนคลับที่ตั้งระบบแจ้งเตือนไว้มารวมตัวกันทันทีที่เธอเริ่มสตรีม

        บนหน้าจอมีคอมเมนต์เด้งขึ้นมาเป็นระยะ

        [ฮ่าๆๆ ในที่สุดก็มาแล้ว!]

        [นึกว่าคืนนี้จะไม่สตรีมซะแล้ว! ดีใจมากเลย!]

        [บ้านอิ๋งอิ๋งซ่อมเรียบร้อยแล้วเหรอ]

        [ตอนนี้ในบ้านเป็นไงบ้าง เก็บกวาดหมดหรือยัง]

        [ฮัสกี้ยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม!อิ๋งอิ๋งยังไม่จับมันไปทำซุปใช่ไหมน่ะ!]

        [มื้อนี้ได้กินหม้อไฟหมาแน่ๆ 555]

        [สงสารอิ๋งอิ๋ง บ้านฉันก็มีฮัสกี้มันพังทุกอย่างเหมือนกัน ดุยังไงก็ไม่ฟัง!]

        [ถ้าดุแล้วมันเชื่อ ก็ไม่ใช่ฮัสกี้แล้วสิ อุอิอ๊า]

        [สงสารอิ๋งอิ๋ง เอาไปเลยสองจรวดไว้ซื้อเสื้อผ้าใหม่เถอะ...]

        [ระบบแจ้งเตือน: ผู้ใช้ ‘พ่อจ๊ะพ่อจ๋า’ ส่งจรวด x2]

        [โห สายเปย์ตัวจริง]

        [เพิ่งเข้าไลฟ์ก็เจอจรวดเลย! เชรดเข้]

        [ชื่อ ID นี่ก็ปั่นเกิ้น...]

        [...]

        "ตอนนี้เก็บบ้านเรียบร้อยแล้วขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงน้า"

        จ้าวลี่อิ่งพูดคุยกับผู้ชมไปเรื่อยเปื่อยอย่างเป็นกันเองพอเห็นมีคนส่งจรวดเข้ามา เธอก็หัวเราะพลางกล่าวขอบคุณ "ขอบคุณ...เอ่อ...จรวดจากที่รักนะคะ ขอบคุณน้าฉันอ่านชื่อยูสเซอร์คุณไม่ออกเลย...เกลียดอ่า ตั้งชื่อแบบนี้ขี้โกงชัดๆ"

        [อ่านสิ ทำไมถึงไม่อ่านล่ะ (ยิ้มกริ่ม)]

        [ชื่อยูสนี่ผิดกฎหรือเปล่าเนี่ย 55555]

        [คนมีเงินก็มีอภิสิทธิ์ไง]

        [หืม? ตรงประตูนั่นอะไรน่ะ]

        [ทิเบตันมาสทิฟ!! แกยังไม่ตายเรอะ!!]

        [ใช่ทิเบตันมาสทิฟจริงๆ ด้วย! อิ๋งอิ่งพามันมาทักทายหน่อยสิ]

        [ทิเบตันมาสทิฟยังอยู่ แล้วฮัสกี้ล่ะ]

        จ้าวลี่อิ่งหันกลับไปมองตามที่ผู้ชมพิมพ์แชตเข้ามาเห็นทิเบตันมาสทิฟกำลังยื่นหน้าเข้ามาสอดส่องอยู่ตรงประตู เธอจึงตบมือเรียกมัน

        "ต้าเฮย มานี่!"

        "โฮ่งๆ!!"ทิเบตันมาสทิฟรีบกระดิกหางพุ่งเข้ามาทันที พอถึงตัวจ้าวลี่อิ่งก็แลบลิ้นเลียปากแล้วจ้องหน้าเธอด้วยท่าทางออดอ้อน

        จ้าวลี่อิ่งจับขาหน้าสองข้างของทิเบตันมาสทิฟแล้วอุ้มมันขึ้นมาเหมือนอย่างที่เคยอุ้มฮัสกี้ก่อนจะอุ้มมันขึ้นโชว์หน้ากล้องพลางหัวเราะ "มาทักทายทุกคนหน่อย"

        ทิเบตันมาสทิฟเอียงคอมองหน้าจอคอมพิวเตอร์พอเห็นภาพตัวเองโผล่ขึ้นมาก็แสดงท่าทีสนอกสนใจ มันขยับตัวเล็กน้อยแล้วพบว่าภาพในนั้นก็ขยับตาม รู้สึกว่ามันช่างแปลกใหม่เหลือเกิน

        [ใช่จริงๆ ด้วย! ทิเบตันมาสทิฟของจริงเลย!]

        [เชี่ย! พอเห็นใกล้ๆ ถึงได้รู้ว่าตัวโคตรใหญ่!]

        [นีทิเบตันมาสทิฟพันธุ์แท้หรือเปล่า มีใครพอจะดูออกไหมทำไมมันดูเอ๋อๆ ยังไงก็ไม่รู้...]

        [น่าจะพันธุ์แท้นะ ดูจากลักษณะแล้วใช่เลย!]

        [โม้แล้ว ทิเบตันมาสทิฟพันธุ์แท้เชื่องขนาดนี้ที่ไหนกันของปลอมละมั้ง...]

        [อิ๋งอิ่งเก่งมาก! ทิเบตันมาสทิฟยังเชื่องกับเธอเลย!พี่ชายฉันก็มีตัวหนึ่ง ดุสุดๆ พี่ฉันยังไม่กล้าอุ้มมันแบบนี้เลยนะ!]

        [ทิเบตันมาสทิฟจริงดิ? อิ๋งอิ่งเพิ่งรับเลี้ยงมันวันนี้ไม่ใช่เหรอทำไมมันเชื่องขนาดนี้ล่ะ]

        [เพราะเสน่ห์ของอิ๋งอิ่งแรงไงล่ะ เข้าใจยัง]

        [ว่าแต่นะ ฉันรู้สึกว่าทิเบตันมาสทิฟตัวนี้มันคุ้นๆแปลกๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน...]

        [ทิเบตันมาสทิฟก็หน้าตาแบบนี้หมดแหละ]

        [...]

        ผู้ชมต่างแสดงความคิดเห็นกันคนละคำสองคำเกี่ยวกับ 'สมาชิกใหม่' ของบ้านจ้าวลี่อิ่งยิ่งเป็นทิเบตันมาสทิฟที่ไม่ค่อยเห็นกันบ่อยนักยิ่งทำให้ผู้ชมเกิดความสนใจเป็นพิเศษ

        ที่จริงแล้วในหมู่ผู้ชมมีหลายคนเคยดูไลฟ์สตรีมตอนที่ทิเบตันมาสทิฟตัวนี้โผล่มาพร้อมโจวเหล่ยมาก่อนเพียงแต่ไม่ค่อยมีใครจำหน้ามันได้ อีกทั้งตอนนี้มันเพิ่งถูกพาไปตัดขนคนที่ไม่คุ้นเคยยิ่งไม่มีทางจำได้แน่ๆ ต่อให้รู้สึกคุ้นตาก็ไม่มีใครเชื่อมโยงมันกับทิเบตันมาสทิฟตัวเดิมได้อยู่ดี

        "...ใช่แล้ว ฉันเพิ่งรับเลี้ยงเจ้าหมานี่วันนี้เองไม่แน่ใจว่ามันเป็นหมาจรจัดรึเปล่า...ตอนที่เจอมันครั้งแรกฉันก็คิดว่าเป็น...แต่พอพาไปตรวจสุขภาพ ถึงได้รู้ว่ามันเพิ่งได้รับวัคซีนมาหมาดๆ

        "...ก็เช้านี้แหละฉันตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอมั่วมั่ว พอออกไปดูก็เห็นมั่วมั่วนอนอยู่หน้าประตูฉันยังงงเลยว่ามันออกไปได้ยังไง...ตอนนั้นต้าเฮยก็อยู่กับมันด้วย...

        "...ต่อมาฉันออกไปซื้อของ...

        "...จากนั้นฉันก็ตัดสินใจรับเลี้ยงมันซะเลย!

        "...เฮ้อ อย่าให้พูดเลย ตอนที่กลับมาเห็นสภาพบ้านฉันแทบเป็นลม..."

        "..."

        จ้าวลี่อิ่งเล่าเรื่องที่เจอทิเบตันมาสทิฟวันนี้ให้ผู้ชมฟังไปพลางมือก็ลูบหัวมันไปพลางอย่างเคยชิน

        ส่วนทิเบตันมาสทิฟก็ยืนให้เธอลูบหัวอย่างว่าง่าย ราวกับยอมถูก 'รังแก' อย่างเต็มใจ

        [ฮ่าๆๆ! อย่างนี้นี่เอง!แสดงว่าฮัสกี้เป็นคนพาทิเบตันมาสทิฟตัวนี้กลับบ้านใช่ไหม!]

        [คนที่พังบ้านเป็นทิเบตันมาสทิฟตัวนี้เหรอไม่เชื่อหรอก! ต้องเป็นฮัสกี้แน่ๆ! อิ๋งอิ่ง เธอโดนฮัสกี้หลอกแล้ว!]

        [ฉันก็ว่าเป็นฮัสกี้แหละตอนนั้นมันคงพังบ้านจนเหนื่อยแล้วเลยไปนอนพัก ฮุๆ]

        [ดูจากภาพตอนเกิดเหตุที่อิ๋งอิ่งลงในเว่ยป๋อฉันยืนยันได้เลยว่า นั่นฝีมือฮัสกี้แน่นอนมีแค่ฮัสกี้เท่านั้นแหละที่พังบ้านได้ขนาดนั้น!]

        [ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทิเบตันมาสทิฟตัวนี้ถึงดูเอ๋อๆฉันว่ามันติดเชื้อฮัสกี้ไปแล้วแน่ๆ...]

        [อิ๋งอิ่งต้องคอยระวังทิเบตันมาสทิฟให้ดีนะอย่าให้มันอยู่กับฮัสกี้มาก เดี๋ยวจะถูกชักจูงจนเพี้ยนไปด้วย...]

        [ดูจากสภาพตอนนี้ คงเพี้ยนไปเรียบร้อยแล้วละขำจนลมจะพุ่งผ่านช่องแคบ]

        [แล้วฮัสกี้ล่ะ อิ๋งอิ่งเรียกมันมาหน่อยสิ]

        ...ผู้ชมมากขึ้นเรื่อยๆ คอมเมนต์ก็ยิ่งถาโถมเข้ามาทุกคนช่วยกันพูดช่วยกันแซวอย่างออกรส

        ในขณะที่จ้าวลี่อิ่งกำลังสนุกอยู่กับการคุยกับผู้ชมอยู่นั้น จู่ๆก็มีข้อความจากระบบหลังบ้านของแพลตฟอร์มเด้งขึ้นมา เป็นคำเชิญให้เข้าร่วม PK[1] ...

[1]PK คือการไลฟ์แข่งกันในเวลาที่กำหนดแพ้ชนะขึ้นอยู่กับจำนวนของขวัญที่ได้รับจากผู้ชมในช่วงเวลานั้น