ย้อนกลับมาที่โลกมิติขนาดเล็ก
ยามเช้าของวันใหม่ หลงเอ๋อตื่นขึ้นมาด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข วาดฝันว่าวันนี้
‘ข้าจะกวาดให้เรียบเชียว’
อาบน้ำ ล้างหน้าแปรงฟัน จะว่าไปอะไรก็ดีหมดยกเว้นเพียงอย่างเดียว
‘นี่ข้า...จะต้องใส่ชุดเดิมอีกแล้วเหรอ’
หลงเอ๋อ บ่นในใจ นี่ถ้าออกไปด้านนอกเกิดพบเจอสาวงามซักหลายคน เห็นข้าใส่ชุดเก่า สกปรกโสมม แบบนี้ไม่เท่ากับดับฝันของข้าเลยหรือ
ยิ่งครุ่นคิด ก็รู้สึกไม่ถูกต้อง จึงพูดโพร่งออกมา
“ไม่ได้การ...วันนี้ข้าจะต้องหาซื้อชุดมาสำรองเอาไว้ซักหลายชุด”
หลงเอ๋อ เปิดประตูก้าวเดินออกมาจากห้องพักพบเจอ ตาเฒ่า ยืนชะเง้อ ตั้งตาคอยอยู่ จึงทักทายไป
“ตาเฒ่าท่านมารอพบผู้ใดหรือ”
‘ยังไม่ใช่ว่าข้ามารอเ้าหรือ’
ตาเฒ่า ทำหน้าเมื่อย บ่นในใจ แต่ปากพูดออกไป
“จำได้หรือไม่เ้ารับปากจะให้เม็ดยาโอสถคืนิญญา ระดับ 3 ข้า 1 เม็ด ตอนนี้ใช่เป็เวลาที่เหมาะสมหรือไม่”
หลงเอ๋อ เห็นตาเฒ่าทวงของยิกๆ ของๆ ข้าจะให้หรือไม่ให้ มันก็ขึ้นอยู่กับความพอใจของข้าล้วนๆ ก็นึกหมั่นไส้ จึงยักไหล่ลากเสียงยาว
“อ้ออออ...ข้ายังจำได้ซิแต่ก็ไม่ได้บอกว่าจะมอบให้ท่านเวลาใด ซิมิ”
“เ้าหลอกข้าหรือพวกเราเป็สหายร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันน่ะ”
ตาเฒ่า มีสีหน้าเหมือนโดนหลอก อยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา เดี๋ยวจะว่าข้าเสแสร้ง
“เอาน่าๆ...ใจเย็นข้าผู้หล่อเหลา เอาการ เมื่อรับปากว่าจะมอบให้ก็ต้องให้แน่นอน”
“แต่ตอนนี้ข้ามีธุรกิจที่ต้องไปทำด้านนอกท่านก็รอไปก่อนน่ะ”
ตาเฒ่า ที่จะมาชวน หลงเอ๋อ ไปด้านนอกก็รีบอาสาทันที
“ตกลง แต่ข้าจะไปกับเ้าด้วย”
หลงเอ๋อ ไม่สนใจ อยากมาด้วยก็ตามมา คิดว่าดีเหมือนกันเผื่อมีเื่จะได้ให้ตาเฒ่ารับหน้าไปก่อน อย่างน้อยก่อนจะได้รับเม็ดยาโอสถคืนิญญาก็ช่วยทำงานบ้างซักหน่อยซิ
หลงเอ๋อ กับตาเฒ่าแวะกินอาหารเช้าจนอิ่มแปร้ โดยมีตาเฒ่าเป็เ้ามือ ยามชำระเงิน 500เหรียญทองตาเฒ่า ถึงกับหน้าเสีย เสียดายเงินไม่น้อย ก่อนเดินออกจากโรงเตี๊ยมมุ่งหน้าสู่เสียงคึกคักจอแจ
“เร่เข้ามาๆ...ไม่ซื้อไม่หา ไม่ว่า แวะมาทักทายก่อนก็ยังได้”
“หนุ่มน้อยท่านนั้นสีหน้าหม่นหมอง โปรดรับแผ่นอาคมคุ้มครองจิตซักแผ่นไหมท่าน”
“แผ่นอาคมมีคุณสมบัติพิเศษทำให้จิตใจมั่นคงดั่งหินผา สิ่งชั่วร้ายยากกล้ำกลาย”
“ท่านโปรดมั่นใจได้เลยว่าร้านของข้าขายแต่ของแท้ 100%”
ชายชราเ้าของร้านแผงลอยกำลังนำเสนอสินค้าของตนเอง กับเด็กหนุ่มผู้หนึ่ง
“ราคาไม่แพงเลยท่านเพียง 10000เหรียญทองเท่านั้นเองหรือจะแลกด้วยเม็ดยาโอสถรักษาอาการาเ็ก็ได้เช่นกัน”
หลงเอ๋อ ที่กำลังเดินผ่าน เหลือบตามองดูก็รู้ว่าเป็แผ่นอาคมชำรุดเสียหายถึง 80% ใช้ได้จริงๆ เพียง 20% และเวลาที่ใช้ได้เพียง5 นาที เท่านั้น
เด็กหนุ่มที่มากับกลุ่มสหายราว 5-6 คนเกิดความรังเลใจ 10000เหรียญทอง สำหรับตนยังพอที่จะจ่ายได้ เพียงแต่จะเชื่อถือได้หรือไม่กับแผ่นอาคมที่ดูเก่าทรุดโทรมมาก
หลงเอ๋อ กับตาเฒ่าเดินผ่านไปเรื่อยๆมองดูแผงสินค้า 2 ข้างทางที่วางอยู่เต็มไปหมด สินค้าที่ดูแปลกตาก็มีไม่น้อยจนมาถึงร้านค้าแผงลอยแผงหนึ่ง
เ้าของร้านเป็ชายกลางคน สวมชุดเก่าซ่อมซอด้านหน้าบนแผงลอยจัดวางด้วยสินค้าชำรุดมากมายหนึ่งในนั้นมีสิ่งที่ หลงเอ๋อ สนใจจนต้องหยุดดู
นั่นคือ มีอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งที่คล้ายเข็มทิศ ขนาดกำลังพอเหมาะมือหลงเอ๋อ หยิบขึ้นมาดู
เ้าของร้าน ที่นั่งเบื่ออยู่นานแล้วถึงกับคึกคักอักโข รีบโฆษณาทันที
“หนุ่มน้อยท่านช่างจิตใจเปรื่องปราด สายตาแหลมคมจริงๆ นี่เป็เข็มทิศวิเศษสามารถระบุพิกัดเชื่อมโยงประตูมิติใดๆ ก็ได้ มีคุณประโยชน์อเนกอนันต์”
“ถ้าท่านมีไว้ในจะส่งเสริมอำนาจบารมี สามารถเดินทางไปที่แห่งใดๆ ก็ได้ตามใจ นับเป็เข็มทิศวิเศษมีหนึ่งไม่มีสองอีกแล้วในพิภพจบแดน”
“ราคาไม่แพงเลยท่านเพียง 100000เหรียญทองเท่านั้นเอง
ตาเฒ่า มองดูก็รู้ว่าชำรุดแล้วซื้อไปยังจะใช้ได้อยู่อีกหรือไม่ยังไม่แน่ แต่ราคาโคตรจะแพงหูฉี่หลอกขายได้แต่คนโง่เท่านั้น ขณะที่จะบอก หลงเอ๋อ พยักหน้าเสียก่อน
“ตกลง...ข้าเอาอันนี้”
ตาเฒ่า กลัวว่าจะถูกหลอก รีบแย้งเสียงดัง
“เด็กน้อยเข็มทิศนี่ชำรุดแล้ว เ้ายังจะ้าซื้ออีกหรือ”
เ้าของร้าน พูดจนน้ำลายเหนียวยังคิดในใจว่าใครจะซื้อของชำรุด อยู่ๆ ได้ยินลูกค้าบอกว่าจะซื้อยังเข้าใจว่าตนเองหูฝาดไป รีบถามเสียงสั่น
“หือ...ท่านลูกค้าท่านจะซื้อจริงๆ หรือ”
“ใช่ข้าจะซื้อแต่ข้าไม่มีเหรียญทองไม่รู้ว่าข้าจะใช้เม็ดยาโอสถรักษาาเ็แลกเปลี่ยนได้หรือไม่”
เ้าของร้าน ที่ตื่นเต้นดีใจ ข้าจะขายของได้แล้วในรอบ 8000ปี เชียวน่ะ ข้าเก่งหรือไม่
“ย่อมได้ๆ ท่านลูกค้าเมื่อไม่มีเหรียญทองก็สามารถใช้เม็ดยาโอสถรักษาาเ็แลกเปลี่ยนได้”
“อัตราแลกเปลี่ยนเม็ดยาโอสถรักษาาเ็ ระดับ 1 เทียบเท่าเหรียญทอง 50000เหรียญ”
เ้าของท่านคิดว่า เด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างมากคงมีเม็ดยาโอสถรักษาาเ็ ระดับ 1 เท่านั้น สำหรับระดับ 2ยังพอหาได้บ้าง แต่ระดับ 3 ยากจะหาจริงๆ
แม้แต่ ตาเฒ่าก็ยังคิดเห็นเหมือนกับเ้าของร้านเช่นกัน
หลงเอ๋อ ยิ้มแย้ม และถามต่อ
“แล้ว...ถ้าเป็เม็ดยาโอสถรักษาาเ็ระดับ 3 ล่ะ อัตราแลกเปลี่ยนจะเป็เท่าไร”
จบคำพลันพลิกฝ่ามือหยิบเม็ดยาโอสถรักษาาเ็ระดับ 3 ออกมาโชว์ของ 1 เม็ด เม็ดยาล่องลอยอยู่กลางฝ่ามือมีพลังปราณห่อหุ้มเอาไว้รางๆ
ตาเฒ่า ถึงกับตะลึงงัน ปากคอสั่น ยืนนิ่งค้างราวกับถูกสต๊าฟ
เ้าของร้าน เห็นเม็ดยาล่องลอยอยู่ตรงหน้า หน้าเปลี่ยนสีทันทีกลืนน้ำลายดังอึก พูดเสียงตะกุกตะกัก
“ว่ะ...ว่าอย่างไรน่ะท่านเป็เม็ดยาโอสถรักษาาเ็ระดับ 3 หรือ”
“น่ะ...นั่น...ป่ะ...เป็เม็ดยาโอสถรักษาาเ็ระดับ 3 จริงๆ เชียวหรือ”
เ้าของร้าน เพ่งตามองจนตาแทบหลุดออกมา ถามถึงสองครั้งนี่เป็วันมหาโชคอันใดของข้า โอ้ พระเ้า ์ทรงเมตตาข้าแล้ว ถ้าเป็เม็ดยาโอสถรักษาาเ็ระดับ 3 จริง ข้าจะร่ำรวยแล้ว
แม้ไม่มีใครเคยเห็นเม็ดยาโอสถระดับ 3มาก่อนก็จริง แต่ที่ทราบกันอย่างแน่นอน จนเป็คุณลักษณะพิเศษ นั่นก็คือบนผิวภายนอกของเม็ดยาแต่ละระดับจะมีอักขระรูนโบราณปรากฏเป็จำนวนเลขระดับนั้นๆหมุนวนอยู่
และเป็อักขระรูนโบราณที่ไม่สามารถปลอมแปลงได้เพราะมีกฏ์ประทับไว้
เ้าของร้าน มองเห็นอักขระรูนโบราณหมุนวนอยู่บนผิวเม็ดยา บ่งบอกจำนวน 3 จึงมั่นใจว่าเป็ของแท้แน่นอน
เ้าของร้าน ที่ตื่นเต้นจนตัวสั่นลืมตัวรีบกล่าว
“อัตราแลกเปลี่ยนเม็ดยาโอสถรักษาาเ็ ระดับ 3 เทียบเท่าเหรียญทอง…”
ถึงกับหยุดชะงักไป เ้าของร้านพลันนึกได้ว่ายังไม่เคยมีการแลกเปลี่ยนเม็ดยาโอสถรักษาาเ็ ระดับ 3มาก่อนเลย ั้แ่โลกมิติขนาดเล็กเปิดขึ้นมา
แม้กระทั่งโลกภายนอกก็ยังหาได้ยากลำบากราวงมเข็มในมหาสมุทร ในดวงดาราตะวันลับ (ดวงดาราระดับล่างสุด)จะไปหาแพทย์โอสถฟ้า ได้จากที่ใดกัน
มันจึงไม่สามารถบอกได้ว่าอัตราแลกเปลี่ยนจะเป็เท่าไรมันจึงยากที่จะประเมินออกมา
เ้าของร้าน เงยหน้ามอง ยิ้มเจื่อนๆ
“เอ่อ...ข้าก็ไม่รู้เช่นกันน่ะท่าน”
อ้าวไหงเป็เช่นนี้ล่ะ หลงเอ๋อ เกาศีรษะเอาไงดีหว่า หรือว่า
ตาเฒ่า ตั้งสติได้รีบพุ่งเข้ามาจับแขนหลงเอ๋อ เขย่าอย่างแรง พูดเสียงดังลั่นแม้กระทั่งผู้ฝึกยุทธที่อยู่บริเวณนั่นยังได้ยินกันหมด
“เ้า...เ้ามีเม็ดยาโอสถรักษาาเ็ระดับ 3 ด้วยหรือ”
หลงเอ๋อ เหลือบมองเฉย พยักหน้ารับ
“เ้ามีเม็ดยาโอสถรักษาาเ็ระดับ 3 ทำไมไม่บอกข้า เ้าไม่เห็นข้าเป็สหายใช่หรือไม่”
หลงเอ๋อ เหลือกตาขึ้นฟ้า ในใจครุ่นคิด
‘เม็ดยาโอสถรักษาาเ็ระดับ 3 จะบอกหรือไม่บอกเ้ามันเกี่ยวอะไรกับการเป็สหายด้วยเล่า’
ตาเฒ่า ยื่นมือออกมา อย่างหน้าด้านๆ
“ข้าขอ 1เม็ดน่ะ”
หลงเอ๋อ แผดด่าทันที
“ตาเฒ่าไร้อางอายเม็ดยาโอสถคืนิญญา เ้าก็้า แล้วนี่เม็ดยาโอสถรักษาาเ็ เ้าก็ยัง้าอีกขอข้าฟรีๆ อีกด้วย”
“เฮอะ...ผู้ดีไม่ชิงของรักของผู้อื่นเคยมีใครด่าว่าเ้าหน้าด้านบ้างหรือไม่ ”
ตาเฒ่า ยืนฟัง เสียงด่าโดยหน้าไม่เปลี่ยนสีเ้าจะด่าก็ด่าไป ส่วนข้าชิวๆ
“นั่น…พวกเ้าได้ยินหรือไม่ เด็กน้อยนั่นมีเม็ดยาโอสถรักษาาเ็ ระดับ 3 ด้วย”
“ใช่ๆ...ข้าก็ได้ยินและยังเห็นเม็ดยาเม็ดหนึ่ง ล่องลอยอยู่บนฝ่ามือของเด็กน้อยนั่นด้วยหรือว่านั่นจะเป็เม็ดยาโอสถรักษาาเ็ ระดับ 3ที่พูดถึงกัน”
เสียงผู้คนเริ่มจับกลุ่มพูดคุยกันแล้วหันมามองด้านนี้เป็ระยะๆ
“ข้าว่าจะต้องมีคนคิดตบตีแช่งชิงกันแน่”
“ข้าก็คิดเหมือนกับเ้าแต่ว่าเด็กน้อยนั่น เม็ดยาโอสถรักษาาเ็ ระดับ 3อาจจะมีความเป็มาไม่ธรรมดาก็ได้น่ะ”
“นั่นซิเ้าพูดถูก เ้าเด็ก นั่นอาจจะมาจากดวงดาราระดับต่ำ เป็คนของนิกาย ระดับ 3 หรือ 4นิกายใดนิกายหนึ่งก็เป็ได้”
มีหลายคนพยักหน้าเห็นด้วยเพราะมีความเป็ไปได้มากที่สุด ที่นิกาย ระดับ 3 หรือ 4 เท่านั้นจึงจะมีแพทย์โอสถฟ้า อาศัยอยู่
เสียงพูดคุยเ่าั้ หลงเอ๋อ ตาเฒ่าและเ้าของร้านล้วนได้ยิน
เ้าของร้าน ก็คิดว่าหลงเอ๋อมาจาก นิกายระดับ 3 หรือ 4 เป็แน่ ท่าทีจึงนอบน้อมลงอีกหลายส่วน
เ้าของร้าน คิดว่าการค้ารายนี้คงหลุดลอยไปแน่แล้ว แต่ฆ่าข้าให้ตายข้าก็ไม่ยอมการได้มีโอกาสทำการค้ากับนิกาย ระดับ 3 หรือ 4 ถือเป็วาสนาอันยิ่งใหญ่ต่อไปภายหน้าใครจะบอกได้ว่า จะไม่มีการค้าที่ใหญ่กว่านี้ตามมาอีกเล่า
ขณะที่สมองกำลังทำงานอย่างหนัก ข้าจะทำยังไงดีไม่ได้ๆ ข้าจะปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้ ชั่วแวบเดียวเกิดประกายปัญญาขึ้นทันใด
“คุณชายข้าจะช่วยท่านติดต่อไปยัง ร้านค้าประมูลเฟยหยุนให้พวกเค้าช่วยตีราคา ดีหรือไม่”
ถ้าไม่ได้คุณชายท่านนี้เป็ลูกค้าอย่างน้อยก็ยังได้ค่านายหน้าร้านค้าประมูลเฟยหยุน ก็ยังดี
“ที่นี่มีร้านค้าประมูลด้วยหรือ”
หลงเอ๋อ เลิกคิ้วถาม ก่อนจะพยักหน้า
“ตกลง ข้าจะรอ”
ยังจะรออะไรอีก เ้าของร้านครุ่นคิดยังไงก็ต้องถ่วงเวลาเอาไว้ก่อน ถ้า ร้านค้าประมูลเฟยหยุน รู้เื่เม็ดยาโอสถรักษาาเ็ระดับ 3 คงต้องรีบมาแทบไม่ทันทีเดียว