‘โจวอิงอิน’ บุตรีเพียงคนเดียวของจวนเ้าเมือง นางมองชายคนรักกลับขาวเป็ดำอย่างหน้าไม่อาย ที่ผ่านมานางช่างโง่เขลายิ่งนัก มิว่าใครเตือนเช่นไรนางก็มิเคยเชื่อ ท้ายที่สุดคำเตือนเ่าั้ก็เป็จริงแล้ว หากวันนั้นท่านป้าไม่แนะนำให้นางไปพบแม่หมอเยว่แล้วล่ะก็ นางก็คงจะเป็ตัวโง่งมต่อไป
ยามเฉินวันนี้นางสะกดรอยตาม ‘ิฉี’ชายคนรักของนางตามคำแนะนำของแม่หมอเยว่มา นางมิคิดว่าสิ่งที่เขากระทำลับหลังนางจะเลวถึงเพียงนี้ ิฉีลักลอบพบกับนางคณิกาที่หอชมจันทร์อยู่บ่อยครั้ง นานวันเข้าจากความถูกใจกลายเป็ความรักที่ลึกซึ้ง เขานำของแทนใจที่นางมอบให้เขาไปแลกเป็เงินเพื่อนำมาปรนเปรอคณิกานางนั้น
ซ้ำขณะนี้นางคณิกาผู้นั้นกำลังตั้งครรภ์บุตรของเขา วันนี้ิฉีตั้งใจนำเงินมาไถ่ถอนตัวนางคณิกาผู้นั้น เขาจะรับนางไปเป็ฮูหยินรอง จากนั้นรอให้นางคลอดบุตรชายจึงค่อยตบแต่งโจวอิงอินเข้าไปเป็ฮูหยินเอก นี่ไม่เท่ากับว่าเหยียดหยามจวนเ้าเมืองหรอกหรือ
นับว่า์ยังเมตตาทำให้โจวอิงอินมาพบเข้าเสียก่อนจึงทำให้ผิดแผนไปเสียหมด เขารักคณิกานางนี้แน่แท้แต่กับอีกคนมันเป็เพียงเพราะฐานะของนางเท่านั้น โจวอิงอินไม่เคยรังเกียจที่เขาเป็เพียงขุนนางขั้นต่ำ แต่นางรังเกียจที่เขาลักลอบคบชู้ ซ้ำยังหวังแต่งตั้งหญิงคณิกาให้มาเป็ฮูหยินรอง นี่มิเท่ากับว่าหยามเกียรตินางหรอกหรือ
“หากเป็เช่นนั้นจริง แล้วเหตุใดก่อนหน้านี้เ้าจึงไปเยี่ยมเยียนจวนเ้าเมืองบ่อยครั้งนักเล่า ทั้งยังรับของแทนใจจากนางไปเสียเยอะแยะ ทั้งที่เ้ามีคนรักอยู่แล้ว” เสียงหนึ่งะโถามขึ้น
ิฉีหน้าเสียเล็กน้อย “ ข้าไปจวนเ้าเมืองบ่อยจริงๆ และข้ารับของแทนใจจากนางจริงขอรับ แต่นั่นเป็เพราะนางบีบบังคับข้า ข้าเป็เพียงผู้น้อยเท่านั้นจะมีปัญญาอะไรไปต่อกรกับนางได้”
ผู้คนที่มามุงดูต่างซุบซิบกันไปทั่วถึงความใจร้ายของฝ่ายหญิง ทั้งที่นางมีฐานะและหน้าตาที่เพียบพร้อมกลับกระทำสิ่งที่ผิดศีลธรรมเสียได้ น่าสงสารคนรักของฝ่ายชายยิ่งนักแม้เป็หญิงคณิกาแต่ถึงอย่างไรก็ไม่ควรไปแย่งคนรักของนาง นี่หากนางใจร้ายผู้นั้นได้ตกแต่งเข้าบ้านใดคงต้องมีเื่ให้วุ่นวายไม่เว้นแต่ละวันเป็แน่
“เ้าบอกว่าข้าบีบบังคับเช่นนั้นหรือ หึ! ถ้าเช่นนั้นเ้าได้โปรดชี้แนะข้าหน่อยเถิดว่าเหตุใดของแทนใจมากมายของข้าถึงอยู่ที่โรงจำนำเช่นนี้”นางกางกระดาษรายการสิ่งของที่ิฉีได้จำนำได้โดยมีชื่อผู้จำนำประทับตราไว้อย่างแ่า
“หากเ้ามีคนรักอยู่แล้วก็ควรบอกกล่าวข้าแต่แรก มิใช่ตามตื้อข้าไปเสียทั่วเมือง ข้าเป็ถึงบุตรภรรยาเอกจวนเ้าเมืองนับว่ามีฐานะที่สูงส่งกว่าเ้า ส่วนเ้าก็ควรรู้ตัวดีว่ามีฐานะเช่นไร ข้ามิจำเป็ต้องลดศักดิ์ศรีลงไปบังคับเ้าให้รับรักข้า อย่างไรเสียในเมื่อเ้าโทษว่าเป็ความผิดข้า เช่นนั้นข้าโจวอิงอินจะขอเป็ผู้ไถ่ตัวนางคณิกาผู้นี้มอบให้เ้าด้วยตนเอง ” หากผู้คนได้ไตร่ตรองสักนิดจะจำได้ว่าเมื่อหลายปีก่อนเป็เขาที่ตามนางไปทุกที่ที่นางไป ไม่ใช่ว่านางบีบบังคับเขาเสียหน่อย แต่ก็เอาเถอะนางเชื่อว่าสุดท้ายแล้วคนที่จะต้องเสียใจเป็เขา ไม่ใช่นาง!
“ิฉีหากเ้าเป็สุภาพบุรุษมากพอ เ้าจงแต่งนางคณิกาผู้นี้เป็ฮูหยินเอกเถิด อย่างไรเสียนางก็ตั้งครรภ์บุตรคนแรกของเ้าแล้ว” นางยื่นใบไถ่ตัวส่งให้ิฉี
โจวอิงอินเดินเข้าไปใกล้ิฉีก่อนนางจะพูดบางอย่างที่ได้ยินกันเพียงสองคน “จากนี้เ้าจงเป็ขุนนางที่แต่งคณิกาเป็ฮูหยินเอก บุตรสืบทอดของเ้าก็มีมารดาเป็หญิงคณิกาสมใจเ้าแล้ว ช่างน่าสมเพชยิ่งนัก”
เื่ราวพลิกกลับไปมาฝ่ายน่าสงสารกลับกลายเป็ฝ่ายหญิงหลังจากได้ยินว่าขุนนางผู้นั้นได้ทำให้นางคณิกาตั้งครรภ์ทั้งที่เป็เื่ไม่สมควรอย่างยิ่ง ทั้งยังมีบางคนที่นึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้เป็ิฉีที่ตามเกี้ยวบุตรีจวนเ้าเมืองก่อนเพราะเขายังเคยถูกิฉีด่าทอไม่ให้เข้าใกล้โจวอิงอินอีกด้วย นี่เท่ากับว่าิฉีแต่งเื่โยนความผิดให้ฝ่านหญิงมิใช่หรือ เมื่อความจริงกระจ่างแล้วผู้คนจึงยิ่งโกรธเคืองแทนบุตรีท่านเ้าเมืองที่ปกครองเมืองด้วยความเป็ธรรมเสมอมา
“ในเมื่อคนรักท่านได้ไถ่ตัวแล้ว เช่นนั้นขุนนางผู้นี้คงจะจัดงานแต่งที่ใหญ่โตเลยใช่หรือไม่ ดียิ่งนัก พวกข้าจะรอกินขนมมงคลนะขอรับ” ผู้คนต่างเห็นพร้อมใจเห็นดีเห็นงามกับคำพูดนั้น จึงช่วยกันแพร่ข่าวงานมงคลที่จะมีขึ้นเร็วๆนี้กันไปจนทั่วเมือง เนื่องด้วยต่างรู้ว่างานแต่งนี้จะกลายเป็เื่ตลกขบขันที่จะมีการพูดถึงไปจนชั่วลูกชั่วหลาน
ส่วนฝ่ายชายนั้นเดิมทีเขา้าตบแต่งคณิกานางนั้นให้เงียบที่สุด กลับจำต้องจัดงานแต่งให้สมฐานะฮูหยินเอกไปเสียได้ ทั้งเดิมทีท่านเ้าเมืองก็ไม่อยากได้ิฉีเป็บุตรเขยอยู่เป็ทุนเดิม ยิ่งมีเื่ราวเช่นนี้เกิดขึ้นเขายิ่งชิงชังในตัวิฉี สุดท้ายจึงใช้อำนาจที่มีกดดันให้ิฉีลาออกจากการเป็ขุนนางเสีย สร้างความเสียใจให้แก่บิดาและมารดาของิฉียิ่งนัก สุดท้ายพวกเขาจึงโทษว่าเป็เพราะสะใภ้คณิกาที่เป็ตัวกาลกิณี
1 วันก่อนนัดพบ นางได้ส่งข่าวให้คุณหนูผู้นั้นไปที่ตรอกโรงรับจำนำ หาซื้อเครื่องประดับหลุดจำนำเสียสักชิ้น นางจึงได้พบเครื่องประดับของบุรุษคุ้นตาหลายชิ้น และทุกชิ้นมีตราประทับ ‘โจว’ หากมิใช่ผู้สั่งทำจะไม่อาจสังเกตุเห็นได้ง่าย ด้วยอำนาจที่นางมีเพียงไม่นานก็สามารถนำใบจำนำออกมาตรวจสอบได้โดยง่าย ไม่รู้ว่าด้วยเหตุนี้หรือไม่จึงทำให้นางตัดใจจากชายคนนั้นได้อย่างรวดเร็ว นับว่าจิตใจนางเข้มแข็งยิ่งนักสมแล้วที่เป็ถึงบุตรีจวนเ้าเมือง
1K
