ภายในสนามกีฬาขนาดใหญ่
เหล่านักศึกษาผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ที่นี่สายตาของพวกเขาต่างจับจ้องไปที่ทีมผู้เข้าแข่งขันของมหาวิทยาลัยเหยียนหลง
สำหรับโจวอู่จ้าวลี่ และคนอื่นๆ…
นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่างๆจำนวนไม่น้อยรู้จักพวกเขา หรือมาจากมณฑลเดียวกัน
ทุกคนมีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของพวกเขา
ดังนั้นหลังจากที่ได้เห็นโจวอู่จ้าวลี่ และคนอื่นๆ แล้ว สายตาของทุกคนก็หยุดอยู่ที่หวังเฉินซึ่งเป็นคนที่พิเศษที่สุดในทีม
ในปีนี้การที่ชายหนุ่มเปลี่ยนอาชีพขั้นสอง เลเวล 65 คนหนึ่งเข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์ระดับประเทศสำหรับนักศึกษาใหม่
มันเหมือนกับการที่แกะตัวหนึ่งปะปนอยู่ในฝูงหมาป่า
ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนเป็นเรื่องเหลือเชื่ออย่างยิ่ง!
ยิ่งไปกว่านั้นออร่าของหวังเฉินก็ธรรมดาสุดขีด ไม่มีอะไรโดดเด่นนอกจากใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับสวรรค์สรรค์สร้างแล้ว เขาก็เป็นคนธรรมดาโดยสิ้นเชิง
ทุกคนต่างสงสัยว่าเขามีคุณสมบัติอะไรที่จะเป็นตัวแทนของมหาวิทยาลัยเหยียนหลงเข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์ระดับประเทศสำหรับนักศึกษาใหม่ได้?
“คนคนนี้…เหมือนจะเป็นหวังเฉินผู้เป็นอันดับหนึ่งของมณฑลหนานเจียงของเราเลยนี่นา?”
ในฝูงชนมีนักศึกษาจากมณฑลหนานเจียงสองสามคนเบิกตากว้างกล่าวอย่างไม่อยากจะเชื่อ
ฮือฮา!
ทันทีที่คำพูดนั้นหลุดออกจากปากผู้คนรอบข้างก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันทันที
“หวังเฉิน?”
“ไอ้หมอนั่นที่เปลี่ยนอาชีพเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์และโชคดีได้ทำพันธสัญญากับมังกรเหรอ?”
“ไม่ใช่หรอกน่า!ไอ้บ้านั่นที่เดินตามโชคเข้าข้างได้ยังไงถึงมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์กับพวกเรา?”
เป็นที่รู้กันดีว่าแม้ว่าผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์จะเป็นอาชีพลึกลับที่มีเอกลักษณ์ในระดับสูงสุดและมีพลังการต่อสู้มหาศาลเมื่อเติบโตขึ้น
แต่ตลอด700ปีที่เจตจำนงแห่งสวรรค์ตื่นขึ้นไม่มีผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์คนไหนที่สามารถไปถึงจุดสูงสุดได้สำเร็จ
ไม่ใช่ว่าผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์ในอดีตไม่พยายามมากพอแต่เป็นเพราะทรัพยากรที่ต้องใช้นั้นมหาศาลเกินไป
ผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์ที่ต้องการเติบโตจะต้องไม่แยกจากสัตว์อสูรคู่พันธสัญญา
ด้วยข้อจำกัดของอาชีพผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์จึงจำต้องเลือกสัตว์อสูรขนาดมหึมามาเป็นคู่หู
แต่สัตว์อสูรยักษ์แต่ละตัวอย่างน้อยก็อยู่ในระดับสัตว์อสูรเทวะ แม้จะพลิกแผ่นดินหลงกั๋วทั้งหมดก็ยังหาได้ไม่ถึงเก้าตัวเลย!
ผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์ในอดีตบางคนโชคดีที่ได้ทำพันธสัญญากับสัตว์อสูรยักษ์ในตอนแรกและแสดงพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งแต่หลังจากนั้นก็ไม่สามารถทำพันธสัญญากับสัตว์อสูรยักษ์ได้อีก พวกเขาก็ค่อยๆกลายเป็นคนธรรมดาไป
“ดูท่าว่ามหาวิทยาลัยเหยียนหลงจะไม่ได้สนใจการแข่งขันชิงแชมป์ในปีนี้เลย!”
“ก็จริง พวกเขาครองตำแหน่งแชมป์ติดต่อกันสิบสมัยนั่งบัลลังก์อันดับหนึ่งของมหาวิทยาลัยในหลงกั๋วมาสิบปีทรัพยากรที่สะสมมาแตกต่างจากเราโดยสิ้นเชิงการที่พวกเขาไม่ได้อันดับหนึ่งเป็นครั้งคราวก็ไม่ส่งผลกระทบอะไรมากมายหรอก”
“สงสัยว่าแชมป์ของการแข่งขันชิงแชมป์ในปีนี้น่าจะตกเป็นของมหาวิทยาลัยหัวชิง มหาวิทยาลัยหนานเซิ่งและมหาวิทยาลัยเยี่ยนหัวแล้วสิ”
ในฝูงชนหลายคนส่ายหน้าถอนหายใจ
นักศึกษามหาวิทยาลัยหนานเซิ่งและมหาวิทยาลัยเยี่ยนหัวสองสามคนที่อยู่ในที่นี้ดวงตาของพวกเขายิ่งเปล่งประกาย
รู้สึกว่าความหวังที่จะคว้าอันดับหนึ่งในปีนี้มีมากขึ้น
แต่ในตอนนี้เอง
“ตาเฉิน นี่นายบ้าไปแล้วหรือไง!”
“รอบคัดเลือกนายให้หวังเฉินเลเวล 65 เข้าร่วมมหาวิทยาลัยเหยียนหลงคิดอะไรอยู่กันแน่!”
ที่จุดลงทะเบียนในโถงใหญ่ผู้แข็งแกร่งระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นเจ็ดที่รับผิดชอบการลงทะเบียนเมื่อเห็นชื่อที่เฉินเสี่ยวหลินลงทะเบียนในรายชื่อผู้เข้ารอบคัดเลือกก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยใบหน้าประหลาดใจอย่างยิ่ง
ฮือฮา!
ทันทีที่เสียงอุทานดังขึ้นบรรยากาศในโถงใหญ่ก็พลันระเบิดขึ้นทันที
การแข่งขันรอบคัดเลือกสามารถกล่าวได้ว่าเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดของการแข่งขันชิงแชมป์ระดับประเทศสำหรับนักศึกษาใหม่ประจำปีซึ่งจะตัดสินว่าจะสามารถคว้าสิทธิ์เข้ารอบอย่างเป็นทางการได้หรือไม่
หากผ่านไปได้อย่างน้อยที่สุดก็สามารถเข้าสู่รอบร้อยอันดับแรกของมหาวิทยาลัยทั้งหมดในหลงกั๋ว
โดยปกติแล้วมหาวิทยาลัยต่างๆ ที่เข้าร่วมรอบคัดเลือกมักจะส่งผู้แข็งแกร่งที่สุดในทีมของตน
แน่นอนว่ามหาวิทยาลัยชั้นนำสี่แห่งมีสิทธิ์ที่จะทำตามใจชอบสมาชิกคนใดคนหนึ่งในทีมของพวกเขาก็มีพลังที่จะผ่านรอบคัดเลือกได้
ทว่า…
มหาวิทยาลัยเหยียนหลงไม่ส่งโจวอู่และจ้าวลี่เข้าร่วมในรอบนี้ก็แล้วไปเถอะแต่กลับส่งหวังเฉินมาเนี่ยนะ?
สมองกลับไปแล้วหรือไง!
ผู้เปลี่ยนอาชีพขั้นสองเลเวล 65แม้ว่าเขาจะมีมังกรหนึ่งตัว แต่เมื่อเทียบกับทุกคนแล้วพลังในทางทฤษฎีก็ยังคงอ่อนแอที่สุด
ในฝูงชนมีการถกเถียงกันอย่างกว้างขวางนักศึกษาจำนวนมากต่างก็มีดวงตาเปล่งประกายโดยเฉพาะนักศึกษาจากทีมคู่แข่งของมหาวิทยาลัยเหยียนหลง ที่เผยรอยยิ้มอันชั่วร้าย
“หึๆ!”
“มหาวิทยาลัยเหยียนหลงกล้าส่งหวังเฉินเข้าร่วมงั้นเราก็กล้าทำให้เขาไม่ได้รับสิทธิ์เข้ารอบอย่างเป็นทางการ!”
“มีใครอยากร่วมมือกันไหม? หลังจากรอบคัดเลือกเริ่มขึ้นเราจะกำจัดหวังเฉินออกไปก่อนเพื่อให้มหาวิทยาลัยเหยียนหลงต้องพ่ายแพ้อย่างราบคาบในปีนี้!”
“ฉันด้วย!”
ทันใดนั้นนักศึกษาจำนวนมากก็รวมกลุ่มกันอย่างลับๆบนใบหน้าของพวกเขาปรากฏรอยยิ้มที่บ้าคลั่งและตื่นเต้น
แต่ในหมู่คนเหล่านี้มีบางคนที่มีใบหน้าแสดงรอยยิ้มเยือกเย็น
พวกเขาคือนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยชิงชิวและมหาวิทยาลัยเยี่ยนหัว
“พวกโง่!”
“จะจัดการหวังเฉินงั้นเหรอ? ฉันเกรงว่าพวกนายจะต้องเสียแม้แต่กางเกงในเลยนะ!”
“ช่างไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเสียจริง หวังเฉินคนนี้ ตอนเลเวล 50 กว่าๆ ก็ยังฆ่าบอสเลเวล 80 ได้เลย ตอนนี้เลเวล 65พลังของเขาก็มีแต่จะแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น!”
นักศึกษาจากทั้งสองมหาวิทยาลัยนึกถึงคำสั่งของอาจารย์พลางมองนักศึกษารอบข้างที่เตรียมจะจัดการหวังเฉินบนใบหน้าของพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะแสดงท่าทางที่เหนือกว่า
สร้างความวุ่นวายกันไปเถอะ!
ตอนนี้พวกนายยิ่งสร้างความวุ่นวายมากเท่าไรตอนนั้นพวกนายก็จะตายอย่างน่าอนาถมากขึ้นเท่านั้น!
บางทีการแข่งขันชิงแชมป์ครั้งนี้พวกเราอาจไม่จำเป็นต้องใช้ความพยายามมากนัก อันดับก็อาจขยับขึ้นได้แล้ว
…
ที่จุดลงทะเบียน
“เป็นอะไรไป มีปัญหาอะไรงั้นเหรอ?”
เฉินเสี่ยวหลินเห็นสีหน้าประหลาดใจของเพื่อนเก่าก็ถามอย่างไม่ใส่ใจ
“มันไม่ใช่… ปัญหาอะไรหรอก”
ผู้แข็งแกร่งระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นเจ็ดที่จุดลงทะเบียนมีสีหน้าที่สับสนอย่างมากมองเฉินเสี่ยวหลินราวกับกำลังมองคนโง่
คนผู้นี้คือซือเหวินเจี๋ยผู้รับผิดชอบและกรรมการของการแข่งขันชิงแชมป์ระดับประเทศสำหรับนักศึกษาใหม่
“ตาเฉิน นายคิดดีแล้วนะ ตอนนี้เขียนชื่อหวังเฉินลงไปแล้วพรุ่งนี้พอรอบคัดเลือกเริ่มขึ้น ก็ไม่สามารถเปลี่ยนได้แล้วนะ!”
ซือเหวินเจี๋ยมองเฉินเสี่ยวหลินด้วยน้ำเสียงที่ประหลาดใจอย่างยิ่ง
“ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน!”
“สำหรับพวกกระจอกพวกนี้ หวังเฉินคนเดียวก็พอ แทบจะไม่ต้องใช้พลังทั้งหมดแค่ใช้มือเดียวก็จัดการพวกเขาทั้งหมดได้สบายๆ!”
เฉินเสี่ยวหลินส่ายหน้าด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจอย่างยิ่ง
พรึ่บ!
ทันทีที่คำพูดของเขาหลุดออกมาสายตาของทุกคนในโถงใหญ่ก็พุ่งตรงไปที่หวังเฉินทันที
ไม่ใช้พลังทั้งหมดงั้นเหรอ?
ใช้มือเดียวก็จัดการได้สบายๆงั้นหรือ?
คนคนนี้บ้าไปแล้วหรือไง!
ในทันใดสายตาของทุกคนก็เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง พวกเขาขบกรามและกำหมัดแน่นตัดสินใจที่จะทำให้หวังเฉินได้เห็นดำเห็นแดงในการแข่งขันรอบคัดเลือกในวันพรุ่งนี้
ส่วนหวังเฉินที่ถูกสายตาของทุกคนจ้องมองก็อดไม่ได้ที่จะลูบจมูกด้วยความกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
แม้ว่าสิ่งที่อาจารย์เฉินเสี่ยวหลินพูดจะไม่มีอะไรผิดแต่… มันก็ออกจะดึงดูดความเกลียดชังมากไปหน่อยแฮะ!
ผมแค่อยากจะเป็นชายหนุ่มรูปงามที่เงียบสงบแต่คุณกลับทำให้ผมเป็นศัตรูกับทุกคนในการแข่งขันรอบคัดเลือกเลยนะเนี่ย!
“ก็เอาเถอะ!”
ซือเหวินเจี๋ยเห็นเฉินเสี่ยวหลินยืนยันก็พยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้ รวบรวมใบลงทะเบียนและเอกสารอื่นๆ เข้าด้วยกัน
“ในเมื่อนายยืนยัน ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว นี่คือกุญแจห้องพักของพวกนายพาลูกทีมไปได้เลย”