The Age of Apocalypse (ศักราชสิ้นสูญ)

        วิฬาร์ห้อยโหนไปมาตามยอดไม้ราวเป็นลิงกลับชาติมาเกิดเจออะไรที่สีเหลืองๆ ก็ปรี่เข้าไปดู ทว่าน่าเสียดาย ที่มันยังไม่ใช่สิ่งที่ตามหา

        แต่วิฬาร์ยังไม่ย่อท้อ จึงก้มหน้าก้มตาหาต่อไปพร้อมกับพยายามกลั้นใจ ไม่ให้เด็ดดอกไม้ ขูดเปลือกเลาะกิ่งของระดับสูงพวกนี้ออกมาลงกระเป๋าไปด้วย

        และหลังจากความทุ่มเทพยายามอยู่นาน ในที่สุดเขาก็เจอสิ่งที่ตามหา

        ใต้ใบไม้หนาหนักที่ปกปิดไว้และแสงสีทองกระจายฟุ้งเขาพบเจอผลหฤทัยเทเวศร์ห้อยตัวอยู่ใต้กิ่งไม้ใหญ่ มันมีรูปร่างคล้ายหัวปลีของต้นกล้วยเหลืองอร่ามดั่งทองคำ ทั้งใบยาวรีคล้ายกับลูกรักบี้ ทว่ามีขนาดใหญ่โตกว่ากันมากนัก

        เพราะมันใหญ่เกือบเท่าถังน้ำมันสองร้อยลิตรหนึ่งใบ!

        วิฬาร์ไม่รอรีชื่นชมหรือทอดถอนให้กับความลำบากของตัวเอง เจ้าตัวโผเข้าหาแล้วกลั้นใจเฮือกใหญ่ผนึกเวทสายวารีขึ้นที่แขนแล้วตัดขั้วมันดังโช๊ะ ปลิดลงมาใส่กระเป๋าอย่างรวดเร็ว

        “ผู้เล่นวิฬาร์ได้รับ ผลหฤทัยเทเวศร์ ระดับ A”

        พอตัดมันได้ปุ๊บ เจ้าตัวก็กระโดดลงมาตามกิ่งไม้หันหลังพิงลำต้นหนา มองซ้ายแลขวาเพื่อป้องกันตัวทันที

        ไม่แน่ว่าพอเขาตัดมันอาจจะไปกระตุ้นตัวอะไรให้โผล่มาก็ได้!

        ทว่าหลังจากรออยู่ครู่ใหญ่ทั้งป่าก็ยังสงบเงียบเช่นเดิม วิหคนกแมลงบินกันพร้อมส่งเสียงเบาบาง ลมอ่อนพัดโชยแผ่วราบเรียบดุจทะเลไร้คลื่น

        โอกาสดีมีมาต้องรีบฉวย

        ในเมื่อไม่มีเหตุร้ายเขาก็คิดใช้โอกาสนี้ถอยหนีโดยไม่ยอมเสียเวลา

        เจ้าตัวเงยหน้ามองดูพระอาทิตย์เพื่อระบุทิศเตรียมหาทางกลับ จากนั้นพอจับจุดได้ ก็มุ่งหน้าไปตามทางทันที เรียกได้ว่ามาเร็วเคลมเร็วไม่สูญเวลาแม้แต่น้อย

        เส้นทางขากลับต้องวิ่งตัดบริเวณหนึ่งของมหาพฤกษานั่นทำให้ไม่นาน พอเขาออกวิ่งก็พบว่าตัวเองพ้นออกมาจากแนวป่าที่ล้อมไม้ยักษ์ต้นนี้อยู่และเมื่อไม่มีต้นไม้ใหญ่บดบัง เขาก็เร่งความเร็วขึ้นจนถึงขีดสุดพุ่งตัดผ่านทุ่งหญ้า ปีนป่ายกระโดดข้ามรากที่นูนขึ้นมาจากใต้ดินไปเรื่อยๆ

        แต่หลังจากกระโดดโหยงเหยงมาพักใหญ่เขาก็เริ่มเข้าใกล้ลำต้นยักษ์ของมันมากขึ้น

        วิฬาร์พยายามไม่เข้าใกล้ต้นไม้ยักษ์นั่นมากเกินไปเพราะหากต้องปีนขึ้นปีนลงบนรากมัน ความลำบากคงแทบไม่ต่างจากการเดินทางตัดผ่านเนินเขาใหญ่บวกกับได้ของที่ต้องการมาแล้วเจ้าตัวที่หวาดระแวงมันอยู่เป็นทุนเดิมจึงไม่คิดพาตัวเองเข้าไปเสี่ยง

        ทว่าเมื่อเขาอ้อมผ่านมันมาได้พักใหญ่สายตาเจ้ากรรมพลันเหลือบไปเห็นแสงวับแวมที่ส่องประกายเจิดจ้าออกมาจากบริเวณโคนต้นของมหาพฤกษานั่น

        สำหรับเกมออนไลน์ทุกเกมบนโลก มีแสงแสดงว่ามีของซ้ำยิ่งจ้า ก็ยิ่งเจ๋งวิฬาร์ที่คุ้นเคยกับเกมนี้มาหลายปีย่อมเข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดีแสงพิกลนี่จึงดึงดูดเขาเป็นอย่างมาก

        มันทำเอาเจ้าตัวต้องซี้ดปากในใจสองเท้าที่เคลื่อนไหวมาตลอดพลันหยุดนิ่ง สายตามองแล้วหลบหลบแล้วหันไปมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่วนสองมือกำหุบกำแบขยับนิ้วไปมาอย่างตัดสินใจไม่ถูก

        ‘เอาวะ!’

        ป่ามรณะนี่อยู่นานไม่ได้ เขาจึงเร่งตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

        ของก็ได้มาแล้ว แวะสักหน่อยคงไม่ถึงกับเสียหายอะไรเขาคิดอย่างเข้าข้างตัวเอง

        จากคำพูดของอุษา ป่านี้เอาของออกไปได้ชิ้นเดียวแต่ท่านไม่ได้บอกว่าป่านี้เข้าได้แค่ครั้งเดียว วิฬาร์จึงคิดว่าอย่างน้อยครั้งนี้เขาบังเอิญเข้ามาใกล้มหาพฤกษาถึงขนาดนี้อย่างง่ายดายก็ขอแค่เข้าไปดูสักหน่อยว่าในนั้นมีอะไรก็คงไม่เป็นไร และถ้าเกิดมันเป็นของมีค่า ก็ปักใจไว้แล้วครั้งหน้าเตรียมตัวเข้ามาใหม่ก็คงพอได้

        ด้วยความเร็วระดับวิฬาร์ ไม่นานเข้าก็เข้าใกล้แหล่งกำเนิดแสงนั่นได้ในเวลาไม่นาน ทว่าตอนนี้ แสงนั่นกลับหายไปแล้ว

        เมื่อมาถึงโคนต้น เขากลับไม่เจอไอเทมใดๆแต่มันกลับเป็นโพรงขนาดใหญ่โพรงหนึ่ง ที่เจาะลึกเข้าสู่แกนลำต้นของมันไร้ซึ่งแหล่งกำเนิดแสงเมื่อครู่ วิฬาร์ผู้กำลังสับสนจึงเบี่ยงตัวพิงรากใหญ่ข้างๆประเมินสถานการณ์อย่างสงสัย

        แต่ไม่ถึงนาทีถัดมาในโพรงนั่นก็เริ่มมีแสงส่องออกมาเบาบาง ก่อนจะสว่างขึ้นตามลำดับจนกระทั่งเจิดจ้าเสียจนเขาต้องเบือนหน้าหนี

        แสงนั่นสว่างแทบไม่ต่างจากการจ้องมองพระอาทิตย์โดยตรงซ้ำยังเป็นสีทองสุกสว่างวิฬาร์จึงต้องผนึกเวทธาตุมืดขึ้นบังบริเวณใบหน้าเพื่อกรองแสงส่วนเกินออกไป

        แต่แล้วไม่นานนัก มันก็อ่อนกำลังลง ก่อนจะค่อยๆดับหายไปอย่างไร้ร่องรอย

        ‘กะพริบเป็นจังหวะ? หรือว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิต?’ เขาเริ่มจินตนาการ

        หากเป็นสิ่งมีชีวิตจริงเจ้าฝุ่นสตาร์ดัสต์ของเขาคงกลายเป็นไอเทมเกรดสองแน่ๆ เขาคิดอย่างรู้สึกผิด

        วิฬาร์รอดูมันอีกรอบว่าแสงนั่นจะสว่างขึ้นตามที่คิดไว้หรือไม่ และไม่นาน มันก็ค่อยๆเปล่งแสงออกมาอีกครั้งจริงๆ

        เมื่อเห็นว่ามันมีจังหวะดับสว่างแบบนี้ เขาก็รอจนมันเปล่งแสงออกมาอีกครั้งและในตอนที่มันเริ่มอ่อนแสงลง เจ้าตัวก็พุ่งเข้าไปในโพรงนั้นทันที

        ตัวโพรงสูงใหญ่พอให้แม้แต่รถบรรทุกวิ่งสวนกันวิฬาร์จึงเข้าไปได้อย่างไม่ลำบาก ซ้ำแล้วยังสะอาดสะอ้าน ไร้สิ่งกีดขวางใดๆราวกับถูกบรรจงสร้างขึ้นด้วยน้ำมือมนุษย์

        ระยะทางด้านในไม่สั้นไม่ยาวยังไม่ทันที่มันจะดับแสงลงด้วยซ้ำ วิฬาร์ก็เข้ามาถึงด้านในสุดแล้ว ไม่มีกับดักแม้สักชิ้น

        พื้นที่ด้านในเป็นโถงวงกลมขนาดใหญ่ราวฮอลล์คอนเสิร์ตใจกลางนั้นมีแท่นยกพื้นสูงประทับอยู่ มันถูกโอบล้อมด้วยเหวลึกที่มิอาจมองเห็นก้นบึ้งโดยมีสะพานหินขนาดเล็กสี่เส้นจากสี่ทิศทอดตรงเข้าหาสิ่งก่อสร้างนั้น ตัวโถงเป็นกำแพงสีดำที่สะท้อนแสงวับวามคล้ายกับเป็นแผ่นมณีแก้วผืนใหญ่ แทนที่จะเป็นแก่นกลางของมหาพฤกษานี้ตามที่เขาเดา

        และในตำแหน่งใจกลางของห้อง เหนือแท่นหินนั่นวิฬาร์ก็เห็นสิ่งของบางอย่างส่องประกายอยู่ดุจไฟในประภาคาร

        มันมีขนาดเล็กมาก เขาจึงไม่อาจมองเห็นได้ถนัดยิ่งบวกกับลำแสงเจิดจ้าที่มันส่องออกมา ก็ทำให้สังเกตได้ยากขึ้นไปอีก

        ของสิ่งนั้นหมุนรอบตัวเองอย่างเชื่องช้าสาดแสงในตัวมันไปรอบทิศ ค่อยๆ หมุนตามเข็มนาฬิกาไปอย่างเที่ยงตรง

        ตอนที่วิฬาร์มาถึง เป็นจังหวะที่มันสาดแสงไปฝั่งตรงข้ามพอดีเขาจึงไม่ต้องรับมือกับแสงอันเจิดจ้านั้น

        แต่หากยืนรออยู่อย่างนี้ ไม่นานมันก็จะหมุนมาสาดแสงใส่เขาได้ในท้ายที่สุด วิฬาร์จึงไม่รอช้าเลือกสะพานอันหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดแล้วโผร่างเข้าไปใกล้ทันทีแต่ก็ยังไม่ลืมที่จะระวังกับดักรอบกายไปด้วย

        ไม่ถึงอึดใจ เขาก็มาถึงแท่นหินที่อยู่ใจกลางนั่น

        แท่นหินนั่นสูงประมาณระดับอกและบนนั้นมีไอเทมหน้าตาประหลาดชิ้นนั้นลอยคว้างอยู่อย่างสงบนิ่ง และเมื่อสืบเท้าเข้าไปใกล้ขึ้นอีกหน่อยเขาก็เห็นสิ่งของในนั้นถนัดตา

        น่าแปลก ที่มันเป็นเพียงแหวนเล็กๆ วงหนึ่ง

        ทว่าเป็นแหวนที่ทำจากเพชรทั้งชิ้น!

        เพชร หนึ่งในอัญมณีเลอค่าในโลกแห่งความจริง

        และไม่ต่างกันกับโลกแห่งเกมออนไลน์

        เพราะอาวุธหรือไอเทมใดก็ตามที่มีเพชรเป็นส่วนประกอบไม่มีชิ้นไหนเลยที่มีเกรดต่ำชั้นกว่าระดับ B

        แหวนนั่นหมุนอยู่อย่างสงบกลางอากาศราวกับรอคอยให้เขาไปไขว่คว้าเอามา

        วิฬาร์เองก็อยากดูมันให้ใกล้กว่านี้ ทว่าความรอบคอบเขายังมี

        เจ้าตัวจึงเดินวนรอบมันเพื่อสำรวจดูกับดักหรือสิ่งกีดขวางทว่ากลับไม่พบร่องรอยใดๆ แม้แต่น้อย

        มันทำให้เจ้าตัวเริ่มคิดว่ากับดักที่แท้จริง อาจจะอยู่ที่ตัวแหวนนั่นก็ได้

        เป็นไปได้ว่าทันทีที่เค้าคว้าแหวนนั่นปุ๊บพื้นก็เปิดปั๊บ ดูดเขาลงไปในเหวในพริบตา และนั่น ย่อมจะเป็นกับดักที่แยบยลที่สุด

        แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงงั้นเขาเขยิบเข้าไปดูมันใกล้ๆ หน่อยก็คงไม่เป็นไร แค่ระวังอย่าไปแตะต้องมันก็พอ

        เมื่อตกลงใจได้ วิฬาร์ก็ก้าวเท้าเข้าไปใกล้แล้วย่อตัวลงดูมันในระยะประชิด เตรียมบันทึกภาพของมันเอาไว้ทุกมุม เพราะอย่างน้อยต่อให้เขาหยิบมันขึ้นมาเปิดดูค่าสถานะไม่ได้แต่ถ้ามีวิดีโอไปให้มะปรางหรือทรินิตี้ก็อาจประเมินความสามารถเบื้องต้นของมันได้บ้าง

        ทว่าเจ้าตัวยังไม่ทันจะเปิดหน้ากล้องของเอ็มเด็กซ์จู่ๆ หน้าต่างของระบบก็ผุดวาบขึ้นมาขัดจังหวะ

        และเมื่อเขากวาดสายตา อ่านคำบรรยายที่มันบอกเจ้าตัวก็อ้าปากค้าง ช็อกตาตั้งไปในทันที

        “ผู้เล่นวิฬาร์ค้นพบไอเทมระดับ SS นิ้วเพชรของนนทก”

        นิ้วเพชรของนนทก

        อาวุธที่แม้แต่พระนารายณ์ยังครั่นคร้าม

        มันมาอยู่ตรงหน้าเขาได้ยังไง!

        เป็นรีดเดอร์ จะหยิบไม่หยิบ??? ^^