ระบบเกมส์ออนไลน์​กับโลกซอมบี้

เสียงร้องของชายคนนั้นได้ดังลั่นไปทั่วค่ายดังก้องมาถึงหลังค่ายที่เหล่าผู้บริหารได้ปะทะอยู่กับกลุ่มคนปริศนา​อยู่ ทั้งสองกลุ่มได้หยุดมือเมื่อได้ยินเสียงร้องนั้น

" ดูเหมือนจะจบแล้วนะ " เอ็มได้พูดพร้อมกับหัวเราะออกมา

" บ้าน่า.... " ชายปริศนาคนหนึ่งได้พูดออกมาพร้อมกับท่าทางที่ตกใจ

" คราวนี้ก็คงถึงตาพวกแกแล้ว " เอ็มได้พูดออกมาพร้อมกับแสยะยิ้ม

" อย่ามาล้อเล่น​น่า.... " ชายคนหนึ่งได้กลุ่มคนปริศนา​ได้โวยวายขึ้นพวกกลุ่มคนปริศนาทุกคนได้เปิดผ้าปิดปาก​ออก

ชื่อ??? Lv.83

ชื่อ??? LV.80

ชื่อ??? LV.82

ชื่อ??? LV.84

" ว้าว.... ซ่อนชื่อไว้ด้วย " เอ็มพูดขึ้นอีกครั้ง

" คิดว่าพวกฉันไม่รู้เหรอว่าพวกแกเป็นคนของกลุ่มอัศวิน​ดำ" เอ็มพูดด้วยท่าทางที่กวนประสาท​เล็กน้อย

" พูดมาก... " พวกเขาชายปริศนาได้พูดพร้อมกับพุ่งใส่เหล่าผู้บริหารทั้งสี่คนได้แยกกันไปการจับคู่ในการต่อสู้ก็ได้เริ่มขึ้นพวกเขานั้นได้ถูกแยกที่การโดยอยู่ห่างกันพอสมควร

----- คู่แรก วายุ Vs Lv.80 -​-----

พวกเขาก็เคลื่อนที่มาไกลจากหลังค่ายพอสมควร พื้นที่ตรงนั้นเป็นพื้นที่โล่งๆไม่มีอะไร

----- คู่สอง ยูริ Vs Lv.82 -​------

คู่ของยูริได้ย้ายที่ต่อสู้​มาแถวๆพื้นที่ใกล้พื้นที่เพราะปลูก

------ คู่ที้สาม ภูผา Vs Lv.83 -​------

พวกเขาถูกย้ายเข้ามาบริเวณ​ใจกลางของค่าย

------- คู่ที่สุดท้าย​ เอ็ม Vs Lv.84 -​-------

พวกเขาไม่ได้เคลื่อน​ที่ไปไหน

-----------------------------------

ทางด้านวายุทั้งคู่ต่างยืนอยู่ห่างกันราวๆสิบเมตร ไม่มีใครกล้าเข้าหาใครก่อน

"แก.... เป็นที่มีสกิลสนับสนุน​ใช่มั้ยล่ะ " ชายปริศนา​ได้เอ่ยขึ้น

" ว่าไงนะครับ..... " วายุตอบกลับไปด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

" เมื่อกี้จากที่ปะทะกันฉันก็รู้ได้ทันทีเลยว่าแกไม่ใช่พวกที่มาสกิลสายต่อสู้ " ชายปริศนา​ได้พูดต่อ

" ทำไมคิดแบบนั้นล่ะครับ... " วายุตอบกลับไปด้วยเสียงหน้าเดิม

" ก็แกไม่ได้อัพค่าความแข็งแกร่งเยอะขนาดพวกฉันไงล่ะ ฉันเคยได้ยินมาว่าพวกที่มีสกิลสายสนับสนุน​จำเป็นต้องอัพค่าประสาท​สัมผัส​เยอะเพื่อควบคุมสกิล.... " ชายปริศนาอธิบาย

" คุณรู้หรือเปล่าครับว่าในการต่อสู้​คุณไม่ควรลดการป้องกัน​นะครับ " วายุพูดจบ

" ว่าไงนะ.... " ชายปริศนา​เริ่มรู้ตัวแต่นั้นก็สายไปซะแล้วเถาวัลย์​สีเขียนพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินและตรึงร่างของเขาไว้

" คิดเหรอของแค่นี้จะหยุดฉันไว้ได้.... " ชายปริศนา​พยายามดิ้นให้หลุด แต่มันก็ไร้ผลเถาวัลย์​ไม่มีท่าทางจะขาด แต่แล้ววายุได้ชูมือขึ้นมาตรงหน้า

เรียกใช้อาวุธ​

แหวนสีเงินที่มีหัวกะโหลก​สีดำประดับอยู่กลางปรากฏขึ้นบนนิ้วมือของวายุ ดวงตาของหัวกะโหลก​กลางแหวนได้แดงขึ้น ชายปริศนาที่ถูกตรึงร่างเอาไว้ได้แสดงสีหน้าที่ตกใจออกมา

" อะไรหน่ะ.... " ชายปริศนาได้พูดด้วยน้ำเสียงและท่าทางตะกุกตะกัก​

" ชื่อของมันคือแหวนแห่งการกระหาย " วายุได้เอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

" นี่มัน.... " ชายปริศนาพูดขึ้นเพราะเริ่มรู้สึกแปลกๆ ร่างกายของเขาเริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆ สติที่เกือบจะหลุดลอยออกจากร่างไป

" ไอเทมชิ้นนี้มันมีความสามารถพิเศษคือสามารถดูดเลือดของคนจากการสัมผัส​หรือสกิลที่ใช้ " วายุพูดด้วยรอยยิ้ม รอยยิ้มที่แสนดูจะเป็นมิตรแต่สำหรับคนที่จะถูกฆ่านั้นไม่ได้คิดแบบนั้นมันเป็นรอยยิ้มของคนที่สามารถฆ่าคนได้โดยไม่รู้สึกรู้สาอะไร ความกลัวเริ่มแทรกของมาในหัวของชายปริศนา ใบหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนสี

ร่างกายของชายปริศนาได้เริ่มเหี่ยว​แห้งเถาวัลย์​ได้รัดแน่น​ขึ้นเรื่อยๆ

นี่มัน...... อ๊ากกก

หลังจากนั้นเพียงไม่นานเลือดในร่างกายของชายคนนั้นได้ถูกดูดจนหมดตัวร่างกายของชายคนนั้เหลือแต่กระดูก

" ถึงจะเป็นราชสีห์​แต่ดูถูก​หนูระวังจะเจ็บเอานะครับ " วายุได้พูดด้วยรอยยิ้มพร้อมกับมองร่างที่เหลือแต่กระดูกของชายคนนั้น

------- จบตอน -​-------

อาจจะมีคำผิดบ้างขออภัย​ไว้ก่อนเลยนะครับ