จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

ตอนที่ 128: รายงานผลสะท้านหออุทิศ 

ทุกย่างก้าวที่ เฉิน ฮ่าวหราน เหยียบย่ำกลับสู่หออุทิศ ช่างหนักอึ้งราวกับมีโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นพันธนาการไว้ ร่างกายที่อ่อนล้าจากการหนีตายและการเดินทางอันยาวนานยังคงประท้วงด้วยความเจ็บปวดระบม แต่เขาก็กัดฟันฝืนต่อไป ภาพความทรงจำอันน่าสะพรึงกลัวในเหมืองร้างยังคงตามหลอกหลอน 'ต้องหาแต้มอุทิศ... ต้องแลกเหล็กดาราฯ... เพื่อคลายผนึก... เพื่อพลัง... เพื่อท่านแม่!' ความคิดนี้เป็นดั่งแสงริบหรี่เดียวที่ผลักดันให้เขาก้าวเดิน

ขณะเดินผ่านลานฝึกซ้อมที่เริ่มมีศิษย์บางตาลงในช่วงบ่ายแก่ๆ เขาสัมผัสได้ถึงสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมา บางสายตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ บางสายตาแฝงความสงสัย แต่เขาก็เลือกที่จะก้มหน้าลง โคจรเคล็ดอำพรางพลังอย่างต่อเนื่อง แต่แล้ว! เขาก็พลันรู้สึกถึง สายตาเย็นชาคู่หนึ่งที่จับจ้องมายังเขาจากระยะไกล! มันคมกริบและแฝงจิตสังหารจางๆ! เขารีบหันขวับไปมอง แต่ก็พบเพียงความว่างเปล่าและกลุ่มศิษย์ที่กำลังแยกย้ายกันไป 'หรือข้าจะคิดไปเองเพราะความอ่อนล้า...' เขาสะบัดหัว แต่ความรู้สึกไม่สบายใจกลับเกาะกุมแน่นขึ้น

ในที่สุด เขาก็มาถึงหออุทิศ เขาสูดลมหายใจลึก พยายามปรับสีหน้าให้ดู "อ่อนล้าแต่ไม่ถึงกับปางตาย" ที่สุด แล้วจึงก้าวเข้าไปยังเคาน์เตอร์ที่คุ้นเคย ศิษย์พี่คนเดิมยังคงทำหน้าที่อยู่

"คารวะศิษย์พี่" ฮ่าวหรานฝืนโค้งคำนับ "ศิษย์น้อง เฉิน ฮ่าวหราน ขอกลับมารายงานผลภารกิจ ตรวจสอบพลังงานผิดปกติ ณ เหมืองแร่ร้างทิศตะวันตก ขอรับ" เขายื่นป้ายภารกิจและม้วนแผนที่ส่วนนอกที่รีบร่างเก็บไว้ส่งให้ พยายามควบคุมมือไม่ให้สั่น

ศิษย์พี่เงยหน้ามองเขา เลิกคิ้วสูง "เจ้ากลับมาแล้วรึ! สภาพ... ดูไม่สู้ดีเลยนะ เกิดอะไรขึ้น?"

"ข้า... ข้าไปเจอ... เอ่อ..." สมองที่เหนื่อยล้าของฮ่าวหรานรู้สึกพร่ามัวเล็กน้อย คำพูดง่ายๆ ที่เตรียมไว้กลับติดขัด ต้องทวนในใจซ้ำไปมา "ข้าพบส่วนที่ลึกที่สุดขอรับ เป็นห้องโถงโบราณ มีค่ายกลพลังงานขนาดใหญ่ที่เสียหาย พลังงานปั่นป่วนมาก จนเกิดหินถล่ม ข้าเห็นว่าอันตรายจึง... จึงล่าถอยกลับมาก่อน นี่คือแผนที่ส่วนที่ข้าพอจะสำรวจได้ขอรับ" เขาพยายามเล่าอย่างกระท่อนกระแท่น ปกปิดเรื่องการต่อสู้กับเงาอสูร

ขณะที่กำลังยื่นม้วนแผนที่ให้นั้นเอง ด้วยความอ่อนล้าและอาการบาดเจ็บที่ยังรบกวน ทำให้การควบคุมพลังงานเกิดข้อผิดพลาด!

เปรี๊ยะ!

ประกายอัสนีสีครามทองเล็กๆ แลบแปลบปลาบขึ้นที่ ปลายนิ้ว ของเขาเพียง ชั่วพริบตา ก่อนที่เขาจะรีบสะกดมันลงไปอย่างรวดเร็ว! หน้าซีดเผือด!

ศิษย์พี่ที่กำลังจะรับม้วนแผนที่ ชะงักมือไป นิ่งไปครู่หนึ่ง ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย ปรายตามองรอยนิ้ว ของฮ่าวหรานที่รีบดึงกลับ ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้ากลับมาเรียบเฉยอย่างรวดเร็ว อาจจะคิดว่าเป็นแค่ไฟฟ้าสถิต หรืออาจจะเก็บความสงสัยไว้ในใจ "อืม... เข้าใจแล้ว" เขารับม้วนแผนที่ไปคลี่ดู "แผนที่ละเอียดใช้ได้ ข้อมูลเรื่องค่ายกลเสียหายก็นับว่ามีประโยชน์" เขาพยักหน้า "แม้จะยังไม่สามารถระบุสาเหตุที่แท้จริงได้ แต่การที่เจ้าเสี่ยงอันตรายเข้าไปสำรวจและนำข้อมูลกลับมาได้ ก็ถือว่าภารกิจสำเร็จลุล่วง" เขาประทับตรารับรอง "เจ้าได้รับแต้มอุทิศพื้นฐาน 50 แต้ม และโบนัสพิเศษสำหรับข้อมูลค่ายกลอีก 20 แต้ม รวมเป็น 70 แต้ม"

[แต้มอุทิศปัจจุบัน: 75 แต้ม] (จากเดิม 5 + 70 = 75)

'เจ็ดสิบห้าแต้ม!' แม้จะยังไม่ถึงเป้าหมาย 115 แต้ม แต่ก็ถือว่าไม่เลว!

"ขอบคุณท่านศิษย์พี่มากขอรับ" เขากล่าว รับป้ายภารกิจคืนมา กำลังจะหมุนตัวจากไป

"เดี๋ยวก่อน ศิษย์น้องเฉิน" ศิษย์พี่เรียกไว้ เขายื่นม้วนบันทึกเล็กๆ มาให้ "นี่เป็นโอสถฟื้นฟูพลังงานระดับต่ำที่ผู้อาวุโสหลี่ฝากไว้ให้เจ้าเป็นการส่วนตัว ท่านบอกว่าเห็นเจ้าบาดเจ็บจากการทดสอบครั้งก่อน และให้รางวัลที่เจ้าทำผลงานได้ดี"

'ผู้อาวุโสหลี่?' ฮ่าวหรานรับมาอย่างงุนงงระคนประหลาดใจ 'หรือท่านจะรับรู้เรื่องที่ข้าทะลวงระดับจริงๆ?' เขารีบโค้งขอบคุณแล้วเดินออกมาทันที

เขากลับมาถึงห้องพักด้วยความรู้สึกที่ทั้งยินดีกับแต้มที่ได้ กังวลกับความผิดพลาดเรื่องพลังรั่วไหล และสงสัยในการกระทำของผู้อาวุโสหลี่ เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินอยู่บนเส้นทางที่อันตรายและซับซ้อนยิ่งขึ้นทุกขณะ

และเขาไม่รู้เลยว่า... ชื่อของเขาพร้อมกับรายงานเกี่ยวกับพลังงานสายฟ้าประหลาดที่เล็ดลอดออกมา ได้ถูกส่งเข้ารายงานชั้นสูงถึงมือของใครบางคนแล้ว... โดยมือที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลยแม้แต่ครั้งเดียว

(จบตอนที่ 128 )