ล่าผ่าแดนทมิฬ

"แกว่าไงนะ? ..ฉันฟังผิดเพราะฝนพวกนี้ล่ะมั้ง" ชายหัวโล้นที่ยืนอยู่ท่ามกลางลูกน้องอีกสามคนทำท่าแคะหูอย่างยียวนพร้อมมองไปยังเชน "พูดใหม่อีกทีซิ""ฉันบอกว่า.." สายตาดำทมิฬของเชนนั้นยังเย็นชาเช่นเดิม แต่ขณะพูดประโยคนี้ในดวงตาของเขากลับเพิ่มอีกสิ่งหนึ่งเข้ามา เป็นสิ่งที่ไม่เคยพบเห็นในแววตาของเชนมาก่อนและมันคือ...ความดุร้าย! "พวกแกต้องตาย! "สิ้นเสียงนั้นเชนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าพวกมันทั้งสี่ก็ราวกับหายตัวไปจากจุดนั้น เขาพุ่งตรงเข้าหาพวกมันด้วยก้าวพริบตา!ชายหัวโล้นเบิกตากว้างที่อยู่ๆ ชายเบื้องหน้าพุ่งมายังมันอย่างรวดเร็วราวกับอันตรธานหายตัว และในจังหวะนั้นเองเสียงบางอย่างราวกับดาบตัดผ่านเนื้อหนังก็ดังขึ้นไม่ไกลจากมันมากนัก เมื่อมันหันขวับไปมองก็พบเห็นหนึ่งในลูกน้องของมันที่เป็นคนแทงเบสตอนนี้..ไร้ศีรษะไปแล้ว!"เห้ย! " ชายหัวโล้นอุทานพร้อมกระโดดถอยหลังหนีอย่างตกใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขามองไปยังเชนพร้อมพูดขึ้นอย่างตะกุกตะกักไม่อยากเชื่อ "มะ..ไม่จริง กะ..ก้าวพริบตา"เชนที่ตอนนี้ถือดาบคู่ใจอยู่ในมือเด็ดหัวลูกน้องของชายหัวโล้นไปแล้วหนึ่งคน เขาไม่รอให้พวกมันได้ตั้งหลักเขาหันไปมองพร้อมพุ่งตัวเข้าใส่พวกมันอีกครั้ง ครั้งนี้แม้ไม่ได้ใช้ก้าวพริบตาแต่ด้วยระยะที่ไม่ห่างมากนักเพียงเสี้ยววินาทีเขาก็เข้าประชิดหนึ่งในพวกมันที่ไหวตัวช้าตามไม่ทันเหตุการณ์มันเมื่อเห็นเชนพุ่งเข้าใส่ด้วยความตกใจก็ยกดาบในมือขึ้นขวางไว้เบื้องหน้า โดยลืมไปว่าชายเบื้องหน้าอยู่เพียงระดับชั้นสี่เท่านั้นเชนเมื่อพุ่งมาถึงก็ไม่สนอะไรทั้งสิ้นหวดดาบในมือเข้าใส่เต็มแรงจนเกิดเสียงแหวกอากาศดังกลบเสียงฝนไปครู่เขาโจมตีราวกับไม่สนใจดาบที่มันยกขึ้นมากันเลยแม้แต่น้อย และเมื่อดาบของทั้งสองปะทะกันก็เกิดเสียงแตกหักราวกับแก้วตกพื้น แต่เมื่อมองไปสิ่งที่แตกนั้นคือดาบของลูกน้องของชายหัวโล้นที่ไม่อาจทนรับแรงปะทะการโจมตีของเชนได้! ดาบนั้นของเชนพุ่งผ่านดาบที่แตกหักเล่มนั้นไปราวกับไม่เคยมีสิ่งใดขวางไว้แล้วฟันเข้าใส่ชายคนนั้นจนเกิดแผลลากยาวพร้อมเลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว!ไม่ถึงสามอึดใจเชนจัดการกับลูกน้องของชายหัวโล้นไปแล้วสองคน แถมเป็นการจู่โจมที่ดุดันอย่างที่สุดทุกการลงมือเป้าหมายเดียวของเขาคือ..ชีวิต!"นะ..นี่มันบ้าอะไรวะ ไม่ใช่มันอยู่ระดับสี่หรอกเหรอ! " ชายหัวโล้นที่ตอนนี้เหลือลูกน้องเพียงหนึ่งคนเผยสีหน้าตกตะลึงแล้วตะโกนแข่งกับเสียงฝนที่ยิ่งนานก็ยิ่งเทลงมาราวกับท้องฟ้ารั่ว ต่อให้เป็นมันเองที่อยู่ขั้นสามัญ ระดับห้าสิบเจ็ดก็ไม่สามารถฆ่าระดับชั้นห้าในเสี้ยวอึดใจเช่นนั้นได้ มันทำการตรวจสอบเชนอีกครั้งแต่ที่พบเห็นก็มีเพียง..ขั้นสามัญ ระดับสี่สิบ มันเห็นเช่นนั้นก็เบิกตากว้างราวกับคิดอะไรบางอย่างได้พร้อมพูดตะกุกตะกัก "กะ..แกเป็นใคร ฝะ..ฝีมือระดับนี้ระ..หรือว่าแกเป็นคนของสี่สังกัด! "เชนเมื่อสังหารไปสองคนก็ไม่ได้รีบพุ่งเข้าใส่ชายหัวโล้น เขาที่ยืนโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางสายฝนเมื่อบวกกับดวงตาดำทมิฬนั้นก็ทำให้เขาดูลึกลับอย่างที่สุด เขามองตรงไปยังชายหัวโล้นและค่อยๆยกปากพูดเนิบช้า "ฉันเป็น..ยมทูต"สิ้นเสียงเชนก็ใช้ก้าวพริบตาพุ่งตัวฝ่าสายฝนพุ่งเข้าใส่ชายหัวโล้นครั้งนี้ชายหัวโล้นรอท่าอยู่แล้วมันยกดาบในมือขึ้นพร้อมหวดปะทะใส่เชนที่พุ่งมาด้วยความเร็วจนแทบมองไม่เห็น ก้าวพริบตานั้นไม่ใช่การหายตัวเป็นเพียงการระเบิดพลังในเสี้ยววินาทีเพื่อพุ่งตัวไปอย่างรวดเร็วจนแทบเหมือนหายตัวไปเท่านั้น ถ้าค่อยสังเกตและใช้สมาธิมากพอก็ไม่ใช่จะดักทางไม่ได้เสียงปะทะระหว่างดาบของเชนกับมันดังสนั่นกลบเสียงฝนรอบรอบไปครู่ และสิ่งที่ตามมาหลังเสียงปะทะคือเสียงอุทานอย่างเจ็บปวด พร้อมกับร่างของมันที่ปริวกระเด็นไถลไปกับพื้นพร้อมดาบในมือหลุดกระเด็นลอยหายไปไกลลิบ"อ้า! " ชายหัวโล้นหลังจากตั้งหลักได้ก็ครางอย่างเจ็บปวดพร้อมยกมือทั้งสองของมันขึ้นมามองอย่างไม่อยากเชื่อ มือของมันในตอนนี้ง่ามนิ้วฉีกขาดไปร่วมหนึ่งนิ้วฝ่ามือที่มันใช้จับดาบเกิดแผนถลอกเต็มไปหมด นี่แสดงให้เห็นว่าการปะทะเมื่อครู่การโจมตีของเชนรุนแรงเพียงใด! มันเงยหน้ามองเชนที่ยืนอยู่ท่ามกลางสายฝนห่างจากมันไปร่วมสิบเมตรพร้อมยกปากสั่นๆ ที่ไม่รู้เพราะหนาวหรือหวาดกลัวพูดขึ้น "สะ..สัตว์ประหลาด""พะ..พี่เป็นไงบ้าง" ลูกน้องของมันวิ่งมาหาพร้อมกับพูดด้วยเสียงสะท้านไม่ต่างกัน พร้อมมองไปยังเชน "ระ..เราจะทำไงต่อ ระ..หรือเราจะไปหาลูกพี่ดี.."ไม่ทันที่มันจะพูดจบเชนก็พุ่งตัวเข้าใส่อีกครั้งจนพวกมันสะดุ้งไปทั้งตัว และชายหัวโล้นก็ตัดสินใจทำบางอย่างที่ลูกน้องของมันเองก็คาดไม่ถึง มันทำการผลักลูกน้องคนสุดท้ายเข้าใส่เชนที่กำลังพุ่งมาและหันหลังวิ่งหนีไปไม่หันมามองผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น!"วะ..เหวอ" ลูกน้องคนสุดท้ายของชายหัวโล้นอุทานเมื่อโดนผลักพุ่งตรงเข้าใส่เชน มันกัดฟันอย่างโกรธแค้นที่โดนลูกพี่ตัวเองหักหลังผลักมันออกมาเช่นนี้ ในอารมณ์โกรธแค้นมันก็คำรามพร้อมยกดาบในมือฟันเข้าใส่เชนไปเต็มแรงด้วยระดับชั้นห้า "บัดซบ! แกก็แค่ระดับชั้นสี่อย่างโอหังให้มากนักนะโว้.."ไม่ทันที่มันจะพูดจบ เสียงฉัวะก็ดังสะท้านพร้อมกับที่เชนพุ่งผ่านร่างของมันมา ลูกน้องคนสุดท้ายของชายหัวโล้นในตอนนี้ศีรษะขาดกระเด็นร่างที่ไร้หัวก็ล้มลงกลิ้งไปกับพื้นจากแรงเฉื่อยเลือดมากมายไหลย้อมอาบไปเป็นทาง แต่ก็โดนสายฝนจากเบื้องบนชำระล้างจนแทบจะมองไม่เห็นเชนไม่ได้หันไปมองชายคนนั้นด้วยซ้ำ เขามองไปยังทางที่ชายหัวโล้นที่วิ่งหลบหนีออกไปจากลานแห่งนี้พร้อมกับพุ่งติดตามไปเต็มกำลังเสียงฝีเท้ากระทบพื้นที่เต็มไปด้วยหยาดฝนสองเสียงดังขึ้นในเขตชั้นกลางแห่งป่าไม้มืดแห่งนี้ หนึ่งกำลังหลบหนี ส่วนอีกหนึ่งกำลังไล่ล่า! เสียงที่สองนั้นยิ่งนานก็ยิ่งขยับเข้าใกล้เสียงแรกเรื่อยๆ ราวกับยมทูตทวงวิญญาณที่จะไม่ยอมให้ใครหนีรอดเงื้อมมือไปได้"ไอ้บัดซบเอ้ย! อีกไม่ไกลก็จะไปถึงที่ลูกพี่อยู่แล้ว แกโดนแน่! " ชายหัวโล้นวิ่งเต็มกำลังไปตามป่ารกทึบ มือของมันยังส่งความเจ็บปวดมาไม่หยุดจนต้องกัดฟันกรอด ในตอนนั้นเองมันก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านหลังมันจึงหันขวับไปมองในทันใด เมื่อเห็นเจ้าของเสียงฝีเท้าหน้าของมันก็ซีดเผือดลงเพราะเจ้าของเสียงนั้นก็คือ..เชนสัตว์ประหลาดที่มันพยายามหนีมา ตัวมันเผยสีหน้าหวาดกลัวพร้อมก้มหน้าวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ใครมาเห็นคงจะอ้าปากค้างผู้ที่อยู่ระดับชั้นห้ากำลังหลบหนีระดับชั้นสี่!เชนในตอนนี้ย่นระยะระหว่างเขากับมันได้เรื่อยๆ อีกไม่นานเขาจะต้องตามมันทันแน่นอนขอเพียงให้อยู่ในระยะที่ก้าวพริบตาไปถึงเขาจะลงมือในทันที! และในตอนนั้นเองที่ระยะจะเข้าถึงชายหัวโล้นก็วิ่งหลุดออกจากป่ารกทึบไปด้านหน้าของมันเป็นลานโล่งแห่งหนึ่ง ใจกลางลานที่อยู่ห่างจากแนวป่าที่ชายหัวโล้นเพิ่งจะวิ่งหลุดไปราวๆห้าสิบเมตรเชนเห็นคนกลุ่มสี่คนกลุ่มหนึ่งกำลังยืนอยู่ในจุดนั้นชายหัวโล้นเมื่อวิ่งหลุดจากป่ามาได้พร้อมกับเห็นคนกลุ่มนั้นมันก็เผยสีหน้าดีใจสุดชีวิตพร้อมกับตะโกนจนคอแทบแตก "ลูกพี่!! "คนกลุ่มนั้นเมื่อได้ยินก็หันมามองพร้อมชี้มือชี้ไม้มาทางชายหัวโล้นพร้อมวิ่งสวนเข้ามาหามันแทบจะในจังหวะเดียวกันเชนเองก็หลุดออกมาจากแนวป่าและเมื่อได้เห็นเหตุการณ์เบื้องหน้าก็ต้องขมวดคิ้ว เขาเข้าใจได้ในทันทีว่าชายหัวโล้นมันมีพวกอยู่อีก! และในตอนที่เชนเห็นพวกมัน..พวกมันเองก็เห็นเขาเช่นกัน!"หยุดเดี๋ยวนี้! " หนึ่งในกลุ่มนั้นซึ่งเป็นผู้ที่กำลังวิ่งนำกลุ่มมาตะโกนฝ่าสายฝนเสียงดัง เสียงนั้นเป็นเสียงที่แปลกประหลาดราวกับมีปราณแฝงมาด้วยเชนเมื่อได้ยินก็ราวกับถูกจับเขย่าไปครู่จนต้องกัดฟัน นี่แสดงให้เห็นเลยว่าผู้ที่ตะโกนมาจะต้องแข็งแกร่งไม่น้อย และนี่ก็ทำให้สถานการณ์ของเชนเลวร้ายลงไปอีก!ด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ถ้าเชนหยุดแล้วหลบหนีจากไป ด้วยระยะที่ห่างขนาดนี้เขาสามารถหลบหนีไปได้อย่างแน่นอน แต่ถ้าเขาเลือกจะจัดการชายหัวโล้นให้ได้เขาจะต้องปะทะกับคนกลุ่มนั้นที่ต้องมีผู้แข็งแกร่งอยู่ในนั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ชายหัวโล้นในตอนนี้เผยสีหน้าดีใจและโล่งอก เมื่อมาถึงจุดนี้มันคาดไว้ว่าเชนต้องตัดสินใจหลบหนีไปอย่างแน่นอน มันกัดฟันอย่างโกรธแค้นพร้อมกับคิดวิธีจะจับเชนมาทรมานอย่างสาสม ส่วนพวกของมันที่กำลังวิ่งมาสมทบก็คิดเหมือนกันไม่มีทางที่เชนจะลงมือต่อแน่นอน ในสถานการณ์เช่นนี้ถ้ายังคิดจะลงมือต่อก็มีแต่คนบ้าเท่านั้นที่จะทำแต่ใครจะคาดคิด...เชนที่วิ่งติดตามมาจากเบื้องหลังแสงภายในดวงตาของเขาที่แต่เดิมก็ดุร้ายอยู่แล้วแต่ในตอนนี้แสงนั้นยิ่งเข้มข้นขึ้นไปอีกขั้น! จิตสังหารระเบิดออกจากดวงตาดำทมิฬและในจังหวะนั้นเองก็เป็นตอนที่ระยะระหว่างเขากับชายหัวโล้นเข้าถึงได้ด้วยก้าวพริบตา! เชนไร้ความลังเลใดๆทั้งสิ้นระเบิดจิตสังหารพร้อมพุ่งด้วยก้าวพริบตาเข้าหามัน ระยะร่วมสิบเมตรในสายตาของเชนถูกร่นเข้ามาในอึดใจแล้วทำการเหวี่ยงดาบในมือเข้าใส่อย่างดุดัน!ชายผู้ที่เป็นคนตะโกนและวิ่งนำกลุ่มคนเข้ามาสมทบกับชายหัวโล้นเห็นเหตุการณ์ก็เบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อแล้วตะโกนด้วยเสียงที่ราวกับมีปราณแฝงนั้นสุดเสียงจนคอขึ้นเอ็น "หยุดมือ!! ""อะไ.." ชายหัวโล้นที่กำลังโล่งใจเมื่อเห็นชายที่ตัวมันเรียกว่าลูกพี่ตะโกนเสียงดังก็มองไปอย่างไม่เข้าใจ และในวินาทีนั้นมันก็เย็นวาบในตำแหน่งคอราวกับมีอะไรเย็นๆมาสัมผัส หลังจากความเย็นนั้นสัมผัสโลกที่มันมองก็เหมือนล้มคว้ำพลิกหงายไปอยู่หลายตลบ หลังจากผ่านไปครู่โลกในสายตาของมันก็สงบนิ่งอีกครั้งแต่ในตอนนี้ตัวของมันราวกับมองโลกจากพื้นด้านล่างในท่าตะแคงคอ มันที่กำลังงุนงงไม่เข้าใจก็มองไปเบื้องหน้า...เห็นเชนที่ตอนนี้กำลังยืนอยู่ท่ามกลางสายฝน ข้างๆร่างของเขามีร่างร่างหนึ่งยืนอยู่ เมื่อชายหัวโล้นที่กำลังมองโลกในแนวตะแคงจากพื้นมองขึ้นไปก็ต้องประหลาดใจเพราะนั้นเป็นร่างของมันเองแต่เป็นร่าง...ที่ไร้ศีรษะ! มันมองได้เพียงเท่านั้นสายตาของมันก็ค่อยๆมืดลงแล้วก็ดับสนิทไม่รับรู้สิ่งใดอีกเลย...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 48 สังหาร!

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 48 สังหาร!

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้