สุดยอดนักฆ่ากลายมาเป็นลูกเขย

บทที่ 33 จัดการมันซะ!

แต่ไม่นานเธอก็คิดว่า อย่างมากเธอก็แค่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็ไป ไม่ต้องไปสนใจหลัวเซิงก็พอแล้ว

 ในไม่ช้า เธอก็เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่จากนั้นก็กำลังจะเดินออกไปจากร้าน

ทันใดนั้น เสียงเย็นชาของหลัวเซิงก็ดังขึ้น

“เอาล่ะ ตอนนี้เธอก็ได้เสื้อแล้ว ที่เธอด่าลูกสาวฉัน เธอจะว่ายังไง?”

สายตาของหลัวเซิงเปรียบเสมือนดาบอันแหลมคม ทะลุหัวใจของเฉวียนซินเฟยในพริบตา

เธอตัวสั่นโดยไม่รู้ตัว แต่ไม่นานความโกรธของเฉวียนซินเฟยก็เอาชนะความกลัวได้ เธอตะคอกใส่หลัวเซิง

“ไอ้บ้าเอ้ย! แกอย่าได้ใจไปหน่อยเลย! ฉันนี่ไม่เอาเรื่องแกก็บุญแค่ไหนแล้ว ยังกล้าพูดแบบนี้กับฉันอีก แกอยากตายรึไง?”

 “โอ้? นี่เธอหมายความว่าจะเบี้ยวใช่ไหม?”

ความโกรธในใจของหลัวเซิงก็เริ่มพลุ่งพล่านขึ้นมา

ทันใดนั้นเฉวียนซินเฟยก็เริ่มอาละวาด เธอเอามือเท้าเอวแล้วตะโกนด่าทอไม่หยุด “ใช่! ฉันจะเบี้ยว! แกจะทำไม? แกจะทำร้ายฉันรึไง? ตอนนี้มันยุคสมัยแห่งกฎหมายแล้ว ถ้าแกกล้าลงมือ ก็เตรียมตัวติดคุกไปเลย!”

“เหอะ ๆ ”

หลัวเซิงกลับเยาะเย้ย จากนั้นก็ตะโกนว่า “ฉันให้โอกาสเธอครั้งสุดท้าย คิดให้ดี ๆ แล้วคุกเข่าขอโทษซะ ไม่งั้นเธอจบแน่!”

เฉวียนซินเฟยสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากตัวหลัวเซิง เธอก็รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาทันที แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังใจกล้าตะโกนออกมา

“แกคิดจะทำร้ายฉันจริง ๆ ใช่ไหม!”

“นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเธอ!”

หลัวเซิงขมวดคิ้ว ความอดทนของเขามีจำกัด!

“โอหัง! วันนี้ฉันจะยืนด่าอยู่อย่างนี้แหละ! อย่าคิดว่ามีเงินหน่อย จะมาวางอำนาจกับฉันได้! แกมีปัญญาก็มาลงมือกับฉันลยสิ!”

เฉวียนซินเฟยคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว

“พอได้แล้ว!”

เพียะ!

 ทันทีที่หลัวเซิงพูดจบเสียงตบหน้าก็ดังขึ้นสนั่น เฉวียนซินเฟยเซล้มลงไปนั่งก้นจ้ำเบ้าอยู่บนพื้น รอยนิ้วมือห้านิ้วปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธออย่างชัดเจน เลือดกำเดาค่อย ๆ ไหลออกมา

เฉวียนซินเฟยตกตะลึง เธอไม่คิดว่าหลัวเซิงจะลงมือกับเธอจริง ๆ จากนั้นน้ำตาก็ไหลพรากออกมาทันที เธอตะโกน

“ไอ้สารเลว! แม้แต่ผู้หญิงแกยังกล้าลงมือ!”

“ใช่แล้ว! ยังไงแกก็เป็นผู้ชายตัวโต ทำไมถึงทำร้ายผู้หญิงได้ลงคอ?”

“นั่นสิ! อย่าคิดว่ามีเงินหน่อย จะทำร้ายใครก็ได้!”

ทันใดนั้นก็มีคนชี้นิ้วด่าหลัวเซิง

 ได้ยินคำพูดเหล่านี้ บนใบหน้าของหลัวเซิงก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มเยาะ    “เหอะ ๆ แบบนี้แสดงว่า พวกคุณทุกคนเป็นคนยุติธรรมมากสินะ? แต่ทำไมตอนที่ผู้หญิงคนนี้ด่าลูกสาวผมจนร้องไห้ ถึงไม่เห็นพวกคุณออกมาพูดอะไรเลยล่ะ?”

เมื่อพูดจบ คนรอบข้างก็เงียบกันหมด

 แต่ก็ยังมีคนพูดพึมพำว่า “ถึงจะเป็นแบบนั้น การที่คุณทำร้ายผู้หญิงก็ไม่ถูกต้อง”

“หึ ผมไม่ได้ตบผู้หญิง ผมตบคนเลว ถ้าวันนี้เธอไม่ใช่ผู้หญิง คงตายไปแล้ว! แม้แต่กับเด็กยังใจร้ายขนาดนี้ และยิ่งกว่านั้นเธอยังเป็นฝ่ายชนลูกสาวผม! แต่กลับโยนความผิดทั้งหมดมาให้ลูกสาวผม!”

หลัวเซิงมีสีหน้าบึ้งตึง กลิ่นอายสังหารก็แผ่ออกมาในทันที ภายใต้แรงกดดันปริศนาที่แผ่ออกมาจากตัวหลัวเซิงทำให้ไม่มีใครกล้าส่งเสียงแม้แต่น้อย

พวกหัวหน้าของหลัวเซิงเหมิน องค์กรแนวหน้าของประเทศ!

ทั่วทั้งหัวเซี่ย ไม่มีใครเทียบได้!

ส่วนเหยาเหยาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของหลัวเซิง ใบหน้าเล็ก ๆ ก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เธอดึงชายเสื้อของหลัวเซิงแล้วพูดว่า “พ่อค่ะ พวกเรากลับกันเธอ เหยาเหยาไม่เป็นไรแล้ว”

 หลัวเซิงก้มมองลูกสาว เห็นความกลัวบนใบหน้าของลูกสาว เขาก็ได้แต่ถอนหายใจ ไม่ว่ายังไงก็ตาม เขาจะไม่ทำให้ลูกกลัวเด็ดขาด!

ในเมื่อผู้หญิงคนนี้ได้รับบทเรียนแล้ว ก็ถึงเวลาไปแล้ว!

“ไปกันเถอะ”

หลัวเซิงอุ้มลูกสาวขึ้น แล้วหันหลังกลับ

“หยุดนะ! ไอ้สารเลว แกคิดจะหนีเหรอ? บอกให้รู้ไว้นะ! บนโลกนี้ไม่มีเรื่องดี ๆ แบบนั้นหรอก! แกจบแน่!”

เฉวียนซินเฟยเห็นว่าหลัวเซิงกำลังจะไป เธอก็รีบปีนขึ้นมาจากพื้น แล้วตะโกนใส่หลัวเซิง "ฉันโตมาขนาดนี้ ยังไม่เคยโดนใครตบ แกกล้าลงมือกับฉันได้ยังไง! ฉันไม่ใช่คนที่แกจะแตะต้องได้  ถ้าแกแน่จริงก็อย่าหนี รอคนของฉันมา แกได้ตายสมใจแน่นอน! แล้วยัยเด็กเวรที่เป็นลูกสาวแก ฉันไม่หยุดแค่ด่า แต่ฉันจะตีมันให้ตายไปพร้อมกับแก!”

เดิมทีหลัวเซิงไม่อยากจะเอาเรื่องเอาราวกับคนแบบนี้อีกแล้ว แต่พอได้ยินคำพูดของเฉวียนซินเฟย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่ได้ยินว่าเฉวียนซินเฟยยังคิดจะตีลูกสาวของเขา เขาก็โกรธ!

“ได้! งั้นฉันจะรอดู ว่าเธอจะเรียกใครมาได้ แล้วก็ที่ฉันจะยุ่งด้วยไม่ได้”

 สีหน้าของหลัวเซิงตอนนี้ดูน่ากลัวมาก น้ำเสียงก็เย็นขึ้นอย่างกะทันหัน

ผู้จัดการร้านเห็นภาพนี้ก็รีบร้อนทันที เธอไม่ได้คาดคิดเลยว่าเศรษฐีคนนี้จะไม่กลัวเรื่องใหญ่แบบนี้

แต่ไม่นานเธอก็คิดได้ ในสายตาเธอหลัวเซิงดูไม่เหมือนคนธรรมดา เพียงแค่กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ก็ทำให้เธอหวาดกลัวจากก้นบึ้งของหัวใจแล้ว

 เหยาเหยาในอ้อมแขนมองไปที่พ่อของตัวเอง หลัวเซิงยิ้มและลูบหัวเธออย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไรนะเหยาเหยา มีพ่ออยู่ทั้งคน”

เฉวียนซินเฟยก็ตกตะลึงเช่นกัน เดิมทีเธอก็กลัวว่าหลัวเซิงจะหนีไป แต่นอกจากหลัวเฟิงไม่หนียังทำท่าไม่ใส่อะไร นี่มันไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริง  ๆ เมื่อเห็นว่าหลัวเซิงมีท่าทีแบบนี้ยิ่งทำให้เธอโกรธมากขึ้นไปอีก

ไอ้หมอนี่ ไม่เห็นเธออยู่ในสายตาเลย!

เดิมทีเธออ้อนแฟนอยู่นานกว่าจะได้ชุดแพงตัวนี้มา ยังไม่ทันได้ดีใจกลับต้องมาเจอไอ้หมอนี่ แล้วยิ่งไปกว่านั้นมันยังกล้าตบหนา้เธออีก!

 ถ้าเรื่องนี้เพื่อน ๆ ของเธอรู้เข้า เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?

“ได้! แกรออยู่ตรงนี้แหละ!”

หลังจากพูดจบ เฉวียนซินเฟยก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา โทรหาแฟนทันที

ไม่นาน สายก็เชื่อมต่อ เฉวียนซินเฟยร้องไห้ออกมาทันที “จางเฉา! มาเร็วเข้า! ฉันอยู่ที่ชั้นล่าง! มีไอ้สารเลวมันตบฉัน! ถ้านายไม่ลงมา ก็เลิกคบกับฉันไปเลย!”

ครอบครัวของจางเฉาทำธุรกิจ เขาเป็นลูกคนรวยที่ไม่เอาไหน วัน ๆเอาแต่เที่ยวเตร่ไปกับลูกคนรวยคนอื่น ๆ และตอนนี้เขากำลังเพลิดเพลินกับการนวดอยู่ในสถานบันเทิงชั้นบนในย่านการค้า

 เมื่อเขาได้ยินสิ่งที่พูดในโทรศัพท์ ใจของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธทันที เขาพูดกับเพื่อน ๆ รอบข้างว่า “พวกนายสนุกกันต่อเถอะ ข้างล่างมีคนกล้าแตะต้องผู้หญิงของฉัน ฉันจะไปจัดการมันก่อน”

 “จะให้พวกเราลงไปด้วยไหม?”

ทันใดนั้นก็มีคนถามขึ้นมา

“ไม่เป็นไร ฉันเรียกคนไปสองสามคนก็พอ”

 จางเฉาเดินออกไปนอกประตูแล้วตะโกนใส่การ์ดที่อยู่หน้าประตู “ไปกับฉัน”

พอการ์ดเห็นว่าเป็นจางเฉาก็รีบทำหน้าเคารพนอบน้อมทันที "คุณชายจาง สวัสดีครับ!”

“ลงไปข้างล่าง ช่วยฉันจัดการไอ้สารเลวคนหนึ่งนหน่อย”

หลังจากพูดจบ จางเฉาก็เดินลงไปข้างล่าง