[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

“ดูท่า อำนาจตระกูลมาไม่ถึง แต่สิ่งที่สามารถเล่นงานได้คือการใช้เงินสินะ”

แอนเดอร์สันถอนหายใจ 1 ชั่วโมงที่เขาเดินทางไปยังโรงแรมทั้งหมดภายในสถานีร็อกซี่ สิ่งที่เขาเจอกลับเป็นการกล่าวขอโทษจากพนักงานทั้งหมด ทุกโรงแรมที่เขาเดินทางเข้าไปล้วนเต็มทั้งหมด ไม่มีห้องว่างให้เขาเข้าใช้งาน จากจำนวนผู้คนภายในสถานีแห่งนี้ ไม่มีทางที่จะทำให้โรงแรมเต็มได้ แอนเดอร์สันจึงรู้ว่านักฆ่าที่รอสังหารเขาในสถานีแห่งนี้เป็นคนลงมือใช้เงินเหมาห้องว่างทั้งหมดเพื่อไม่ให้เขาได้พัก

ถึงอย่างนั้นแอนเดอร์สันกลับไม่ได้คิดมาก เวทย์ธาตุแสงช่วยให้เขาได้ฟื้นฟูความเหนื่อยล้าได้ ยิ่งเป็นเวทย์ระดับ 8 ยิ่งส่งผลต่อร่างกายให้เขาสามารถต่อสู้ได้เป็นเดือนโดยไม่ต้องหลับนอน หากสภาพจิตใจของเขาทนรับไหว ร่างกายของเขาสามารถฟื้นฟูและเดินทางต่อไปได้เรื่อยๆ

“ลุงครับ ขออาหารขึ้นชื่อสองถึงสามอย่างและน้ำเปล่าหนึ่งแก้ว”

แอนเดอร์สันนั่งร้านอาหารข้างถนน พลางมองจ้องไปยังผู้คนที่เคลื่อนตัวตามเขามา หากเขาออกไปจากเมืองแห่งนี้คงหนีไม่พ้นถูกล่า แอนเดอร์สันกลับยิ้มไม่ได้วิตกแต่อย่างใด

“ระบบ เปิดวงล้อสุ่ม”

วงล้อสุ่มปรากฎตรงหน้าแอนเดอร์สัน มันได้ทำการรีเซ็ตเป็นที่เรียบร้อยแล้วเขาจึงเข้ามาดูว่าวงล้อตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ทันใดนั้นเขาก็เห็นฉายาบนวงล้อมีให้เขาซื้อเพียง 1 อย่างเท่านั้นแอนเดอร์สันจึงฉีกยิ้มกว้างสั่งการให้ระบบของเขาสุ่มด้วยตั๋วทั้งหมดเท่าที่มี โดยเหลือตั๋วเอาไว้ 10,000 ใบเพื่อให้เขาได้ใช้ต่อในยามฉุกเฉิน

[โฮสต์แน่ใจจะใช้ตั๋วทั้งหมด 63,020 ใบในการสุ่ม]

“แน่ใจ สุ่มเลย”

แอนเดอร์สันกล้าใช้ตั๋ว 63,020 ใบ ในการสุ่มแทนที่จะเก็บเอาไว้ใช้ในอนาคต เนื่องมาจากว่าอนาคตที่เขามองเห็นสามารถหาตั๋วได้มากมาย การที่เขายังเป็นนักเวทย์ 300 ปี ตั๋วที่เขาได้ระหว่างทางยังคงหาได้มหาศาล ดังนั้นเขาจึงกล้าที่จะใช้มันเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตนเอง สิ่งที่แอนเดอร์สันอยากได้มากที่สุดในตอนนี้คือความจุของแกนมานา ยิ่งเขาใช้เวทย์ระดับ 8 ได้มากแค่ไหน เขาก็ยิ่งตายยากมากขึ้นเท่านั้น

แม้เขาจะเสียใจที่ระบบยังไม่มีฉายาหรือเวทย์ที่ทำให้เขาหน่วงเวทย์ระดับ 8 เก็บเอาไว้ใช้งานได้อย่างอาจารย์ แอนเดอร์สันกลับมองผ่านเรื่องนี้ไปก่อน เพราะอย่างน้อยๆถ้าเขามีกระดาษเวทย์ เขาก็สามารถใช้เวทย์ระดับ 8 ได้รวดเร็วไม่ต่างจากใช้วิธีหน่วงเวทย์เลย

“ยังไงเวทย์จากทางระบบในตอนนี้ก็เป็นได้เพียงแค่เวทย์ระดับ 6 สินะ”

แอนเดอร์สันถอนหายใจ เวทย์ที่เขาไม่จำเป็นต้องร่ายที่สามารถรับได้จากทางระบบ มีระดับสูงเพียงเวทย์ระดับ 6 เท่านั้น เขาจำเป็นต้องก้าวข้ามนักเวทย์ 300 ปีให้ได้ถึงจะปลดล็อกเวทย์ระดับ 7 หากเขาอยากได้เวทย์ระดับ 8 แอนเดอร์สันจะต้องก้าวไปยังนักเวทย์ 501 ปี แต่จากระยะเวลาแล้วคงอีกนานเพราะเขาจะต้องเดินทางเข้าไปในเขต 7 และยังต้องเดินทางไปตามแผนที่ของแม่ที่เขียนใส่แผ่นหนังเอาไว้ ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนจะใช้เวทย์ระดับ 8 โดยไม่จำเป็นต้องร่ายได้

ส่วนเรื่องความพิเศษของระบบที่มอบให้แอนเดอร์สันเพื่อใช้งานเวทย์ระดับสูงที่เขาได้จากระบบได้ 1 ครั้งต่อวัน ระบบได้ตัดฟังก์ชั้นนี้ออกไปแล้วเพราะมานาของแอนเดอร์สัน มากพอจะใช้เวทย์เหล่านี้ 

“หวังว่ามันจะไม่ยากเกินไปนะ”

การสุ่มของในครั้งนี้ แอนเดอร์สันกล้าที่จะสุ่มทั้งหมดเป็นเพราะในวงล้อการสุ่มมีฉายาเพียงแค่ 1 อย่าง มันเป็นฉายาที่มีน้อยมากๆต่างจากวงล้อในแต่ละเดือนที่ผ่านมา แล้วมันยังเป็นฉายาเกี่ยวกับธาตุไฟ เขาจึงกล้าเสี่ยงสุ่มรับมัน เนื่องจากว่าพื้นที่ที่เขากำลังจะเดินทางเข้าไปนั้นมีจิตวิญญาณธาตุไฟอาศัยอยู่ เขาจึงหวังว่าระหว่างเดินทางตามหาจิตวิญญาณธาตุลมจะเจอจิตวิญญาณนี้ด้วยเช่นกัน แม้มันจะทำให้เขาเสียเวลาไปบ้างที่มีฉายาใหม่เพิ่มเข้ามา แต่มันกลับไม่มากเท่ากับได้รับฉายาอื่นที่ต้องให้เขาเดินทางออกนอกแผนที่ที่กำลังจะไป

“เป้าหมายกำลังนั่งกินอาหาร”

เหล่านักฆ่านั่งมองแอนเดอร์สัน บางคนเข้ามานั่งโต๊ะรอบข้างเพื่อกดดัน แอนเดอร์สันกลับใช้นิ้วของเขาเคาะโต๊ะเบาๆเป็นจังหวะตามเข็มวินาทีของนาฬิการ้านอาหารที่กำลังส่งเสียงดัง สั่งผลให้นักฆ่าแต่ละคนเริ่มถอยห่างเพราะวิธีการใช้คำสาปของตระกูลสกอร์เปี้ยนส์สามารถส่งไปตามสิ่งต่างๆได้เป็นอย่างดี พวกมันกลัวว่าแอนเดอร์สันจะส่งไปตามเสียงนี้จึงย้ายไปให้ไกลเพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงเคาะ

“เป้าหมายยังคงนั่งในร้านอาหาร แต่อาหารที่สั่งไม่ถูกกินเลยสักนิด”

เวลาผ่านไปชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า แอนเดอร์สันที่รอให้ระบบสุ่มรางวัลเสร็จเขาก็ได้เหมาโต๊ะตัวที่เขานั่งเป็นเวลาทั้งวัน เนื่องจากกลัวว่าพ่อค้าจะโกรธที่เขามานั่งเล่นจนเสียลูกค้าคนอื่นๆ

—-----------------------------

“มาแล้วสินะ”

โรแลนที่รอข่าวจากทางด้านตระกูลเฟียร์ในที่สุดเขาก็เริ่มยิ้มได้ การให้นักเรียนวิทยาลัยคริสโตเฟอร์กดดันเด็กของตระกูลเฟียร์ ในที่สุดมันก็เริ่มเห็นผล การมีข่าวของตระกูลเฟียร์หลุดออกมาให้ทุกคนรับทราบว่าพวกเขากำลังตามหาสมุนไพรมาใช้สำหรับสร้างเวทย์สวนพฤกษาใหม่ ส่งผลให้มันรู้สึกดีเพราะตอนนี้สวนพฤกษาที่ถูกฟื้นฟูขึ้นมาเมื่อก่อนกำลังจะจบสิ้นอีกครั้งแล้ว

“นายน้อย ตอนนี้คนของตระกูลเฟียร์เริ่มมองหาเส้นทางในการล่าสมุนไพรทั้ง 4 ที่เป็นหัวใจหลักของวงเวทย์พฤกษาแล้วครับ”

“ดี ปล่อยให้พวกมันกระจายตัวออกไป อีกไม่นานนักล่าของพวกมันจะต้องถูกเล่นงาน  เราเพียงแค่รอเวลาเท่านั้น รอช่วงที่พวกมันอ่อนแอแล้วรวบทีเดียว แล้วทางฝั่งแอนเดอร์สันล่ะ”

“คนของเรายังไม่ได้ส่งข้อมูลมาครับ แต่จากเวลานายน้อย 11 น่าจะเดินทางถึงสถานีร็อกซี่แล้ว”

“อืม ถ้ามันไม่โชคดีก็น่าจะติดอยู่ที่นั่นอีกเดือน เอาล่ะ เดือนนี้ตระกูลเฟียร์ต้องหายไป”

โรแลนลุกขึ้นบิดขี้เกียจพลางมองไปดูสวนดอกไม้ใกล้ๆ มันรู้สึกดีใจที่ทุกอย่างลงล็อกตามที่วางแผนเอาไว้ เริ่มตั้งแต่ส่งคนไล่ล่าแอนเดอร์สัน สั่งให้นักเรียนจากกลุ่มอำนาจที่ร่วมมือกันจัดการกับเด็กตระกูลเฟียร์พลางพูดกลอกหูให้เด็กตระกูลเฟียร์โกรธแค้นแอนเดอร์สัน สุดท้ายก็ใช้ความโกรธและความกลัวของเด็กตระกูลเฟียร์สั่งให้พวกเขาไปวางยาเวทย์สวนพฤกษา เพียงเท่านี้ทุกอย่างที่มันวางมาก็เข้าล็อกทั้งหมด เหลือแค่จัดการตระกูลเฟียร์ที่ถูกบีบให้ล่าเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว

—--------------------------

“ผู้นำตระกูลข่าวของเรากระจายออกไปแล้ว”

“พวกทรยศล่ะ”

“พวกมันถูกเราคัดแยกแล้วเช่นกัน ต่อให้เราจะทำอะไรก็ตามพวกมันจะไม่มีทางรู้แน่นอน”

“แล้วแอนเดอร์สันล่ะ มีข่าวอะไรไหม”

“ข่าวของเขาหาง่ายมาก ตอนนี้น่าจะอยู่ที่สถานีร็อกซี่ เห็นบอกว่าจะเข้าสู่เขต 7 เขาน่าจะอยู่ที่นั่น 1 เดือน”

“งั้นเราก็ต้องทำทุกอย่างให้เสร็จในช่วงครึ่งเดือน เอาล่ะ ค่อยๆทยอยทำอย่างที่เราตกลงกันเอาไว้”

ผู้อาวุโสตระกูลเฟียร์เริ่มวิตก แต่พวกเขาก็ต้องเชื่อมั่นในการเคลื่อนไหวของตัวเอง ตอนนี้สวนพฤกษาพังเสียหายไปแล้ว สิ่งที่ทำให้ตระกูลเฟียร์ล่าได้เป็นเวลานานหายไปแล้ว พวกเขาจึงต้องเดินเกมกระดานใหม่ให้เสร็จ ไม่อย่างนั้นจะอยู่ไม่ถึงสงครามช่วงสุดท้ายตามที่ได้ตกลงกันกับแอนเดอร์สัน

—----------------------------

[การสุ่มเสร็จสิ้น กรุณาตรวจสอบรางวัลที่ได้จากทางระบบ]

แอนเดอร์สันมองไปยังฟ้าที่มืด เขาได้จ้างให้ร้านเปิดถึงตอนกลางคืนเพื่อที่เขาจะได้นั่งต่อไป จากนั้นเขาก็เริ่มมองเข้าไปในระบบพลางแสดงสีหน้าดีใจเมื่อเห็นแกนพลังเวทย์ของตัวเองเพิ่มขึ้นมา 5,121 ปี จนตอนนี้เขามีแกนพลังเวทย์ 6,899 ปี เพียงเท่านี้เขาก็พอใจมากแล้ว

“ระบบ เวทย์ระดับ 8 ต้องใช้มานาเท่าไหร่ในการใช้งาน”

[ 1 หน่วย]

แกนพลังเวทย์ที่เพิ่มมาเป็น 6,899 ปี ส่งผลให้เวทย์ระดับ 8 ของแอนเดอร์สันกลายเป็นของเด็กเล่นไปในทันที สำหรับเวทย์ระดับอื่นแอนเดอร์สันไม่ถามเลยสักนิดเพราะเขาสามารถใช้ได้เรื่อยๆ แทบไม่ทำให้มานาของเขาลดลง

หลังจากมีความสุขกับความจุแกนพลังเวทย์ แอนเดอร์สันก็ได้มองจ้องไปยังเวทย์ระดับ 6 จำนวน 195 บทที่ได้รับจากการสุ่ม มันมีมากมายจนเขาเลือกใช้ไม่ถูก แล้วยังมีอาวุธระดับ 6 อีก 95 ชิ้น ยาระดับ 6 ที่มีผลมากมายทั้งช่วยรักษา ฟื้นฟู ล้างคำสาป ถอนพิษ บรรเทาอาการต่างๆมากมาย รวมแล้ว  265 โดส ยังมีการ์ดป้องกัน การ์ดโจมตีและการ์ดเร่งการเรียนรู้อีกอย่างละ 10 ใบ สมุนไพร 100 ปีที่เขาได้มีทั้งหมด 10 ต้นด้วยกัน ยาที่ใช้สำหรับเพิ่มพลังเวทย์สะสม 100 ปีอีก 10 โดส ยาเพิ่มพลังเวทย์ 50 ปีจำนวน 10 โดส ยาเพิ่มพลังเวทย์สะสม 10 ปีอีก 10 โดส นับว่าการใช้งานการสุ่มครั้งนี้เขากวาดทุกอย่างภายในวงล้อการสุ่มมาทั้งหมด จนเหลือแค่บะหมี่และพลังเวทย์สะสมที่จะได้จากวงล้อหากเขาสุ่มต่อไป ส่วนของที่ระดับต่ำกว่านี้แอนเดอร์สันไม่สนใจ ทำเพียงเก็บมันเอาไว้ในระบบเผื่อจะได้ใช้งานในวันข้างหน้า

 “มีการ์ดใหม่ 4 ชนิดเลยเหรอ”

แอนเดอร์สันมองการ์ดทั้ง 4 ชนิดที่ได้มาใหม่ การ์ดกักขัง สามารถขังเป้าหมายที่อยู่ในระดับนักเวทย์ 600 ปีได้ การ์ดปลิดชีพ เป็นการ์ดพิเศษที่จะทำการฆ่าเป้าหมายโดยการทำตามเงื่อนไขของมัน การ์ดปลอมตัวนั้นตรงตามชื่อ เขาสามารถปลอมตัวเป็นใครก็ได้ในเวลา 24 ชั่วโมง ส่วนการ์ดคัดลอกนับว่าเป็นการ์ดพิเศษ เพราะมันสามารถคัดลอกสิ่งของระดับ 6 ได้ 1 ครั้งต่อการ์ด 1 ใบ

“ฉายาเพลิงสังหาร เพิ่มความร้อนให้กับเพลิงที่ใช้ 1 เท่า มันจะเหมือนเพิ่มพลังเวทย์ 1 เท่าหรือเปล่านะ”

แอนเดอร์สันมองฉายาใหม่ที่ได้รับ เขารู้สึกสงสัยเป็นอย่างมากว่าเพิ่มความร้อนให้กับเพลิง 1 เท่ากับเพิ่มพลังโจมตีด้วยเวทย์ 1 เท่ามันจะแตกต่างกันไหม เขาจึงลองใช้ไฟ ปรากฎว่าเวทย์ไฟของเขายังคงถูกจำกัดความรุนแรงเอาไว้ที่ 300 ปี ส่วนความสามารถของเพลิงก็ยังถูกล็อกเอาไว้ที่ 300 ปีเช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตามเขากลับเห็นบางอย่างที่แตกต่างจากพรอย่างอื่นจากมัน จึงสังเกตให้แน่ใจ

“สรุปแล้วฉายาเพลิงสังหารจะทำงานหลังจากเวทย์เพลิงหลุดจากการควบคุมแล้วสินะ”

หลุดจากการควบคุมในความหมายของแอนเดอร์สันคือการลุกไหม้หลังจากพลังเวทย์หายไปทั้งหมด ไฟที่กำลังลุกไหม้ด้วยเชื้อเพลิงอย่างอื่นจะมีความรุนแรง 1 เท่าจากการใช้มานาเป็นเชื้อเพลิง เขาสามารถทำได้เพียงแค่สั่งให้มันลุกไหม้จนกว่าเชื้อเพลิงจะหมดหรือว่าสั่งให้มันดับเท่านั้น

“ลุง ค่าเหมาร้านเท่าไหร่”

แอนเดอร์สันจ่ายเงินแล้วมุ่งหน้าไปยังประตูที่จะใช้เดินทางออกไปจากเมือง ตอนนี้เขาพอใจกับพลังเวทย์ที่ได้มาแล้วและพอใจกับการถูกไล่ล่าตลอดหลายวันที่ผ่านมาแล้ว  การจะมีคนตามเขาเป็นกลุ่มใหญ่ในช่วงที่กำลังจะเดินออกไปนอกเมืองจึงเป็นเหมือนกับชีวิตประจำวันที่เขาต้องเจอ

“ฉันจะรออยู่ด้านนอกประตู”