Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

เช้าวันถัดมา ลานหน้าบ้านใหญ่ของครอบครัวตระกูลซินคึกคักขึ้นเล็กน้อย เมื่อมีแขกพิเศษมาถึง

“ร้านชาหอมกลิ่น” ที่รับใบชาจากไร่นี้มาทำขาย ได้นำสองสาวพี่น้อง **เสี่ยวซิน** และ **เสี่ยวหลาน** มาหาโดยตรง

“ข้ามาเลือกชาชุดใหม่ที่จะใช้เบลนด์สำหรับฤดูใบไม้ผลินี้ค่ะ” เสี่ยวซินกล่าวกับซินเฟยด้วยท่าทางเป็นทางการ แต่แฝงด้วยรอยยิ้ม

“เราเตรียมยอดอ่อนที่ดีที่สุดไว้ให้เจ้าแล้ว” ซินเฟยพยักหน้ารับอย่างสง่างาม

ขณะนั้นเอง ซินอี๋เดินออกมาจากเรือน และได้สบตากับเสี่ยวซินโดยไม่ตั้งใจ

“ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะมาเอง…” เขาพูดพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ

“ก็เจ้าบอกเองว่าชุดนี้พิเศษ...ข้าก็เลยต้องมาเลือกเองสิ” เสี่ยวซินตอบกลับอย่างนุ่มนวล แต่แววตาเต็มไปด้วยความหมายบางอย่าง

ด้านข้าง ลี่อินกำลังช่วยเตรียมใบชากับ **ซินหยาง** ที่เดินเข้ามาพร้อมกับ **เสี่ยวหลาน** ซึ่งตามพี่สาวมาแบบไม่ตั้งใจ

“เจ้ามายืนข้างข้าแบบนี้ จะไม่แกล้งข้าหน่อยเหรอ?” ซินหยางกระซิบใส่เสี่ยวหลาน

“ข้ายืนเฉย ๆ ก็ทำให้เจ้าหวั่นไหวได้ ไม่ต้องแกล้งหรอก” เสี่ยวหลานตอบหน้าตาย

ซินหยางหัวเราะขำแบบแพ้ราบคาบ ลี่อินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับหลุดขำเบา ๆ แล้วสะกิดเขา “ระวังหัวใจเจ้าจะถูกลักพาตัวแบบเงียบ ๆ นะเจ้าคะ”

ขณะเดียวกัน ซินเฟยพาเสี่ยวซินเดินชมโรงตากใบชา เสี่ยวซินชมไม่ขาดปาก “ชาของบ้านเจ้าหอมและนิ่งมาก กลิ่นยังไม่พร่าตอนคลี่ออกเลย”

“เพราะเราใส่ใจทุกขั้นตอน และ...บางทีก็มีคนช่วยพิเศษ” ซินเฟยหันไปสบตาซินอี๋ที่เดินตามอยู่ห่าง ๆ

เสี่ยวซินยิ้มจาง ๆ “งั้นข้าขอเบลนด์ชาชุดนี้กับกลิ่นของ ‘ความอบอุ่น’ จากที่นี่ได้ไหม?”

ลี่อินมองจากมุมหนึ่ง แล้วยิ้มบาง ๆ ‘บ้านนี้มันไม่เคยเงียบเรื่องหัวใจจริง ๆ เลย…’

เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และกลิ่นชาอ่อน ๆ ลอยอบอวลในลานไร่ชา ท่ามกลางคนที่แม้จะยังไม่พูดตรง ๆ แต่หัวใจของแต่ละคน...เริ่มบอกความจริงด้วยจังหวะของมันเอง