ฉันและดินทร์เดินทางถึงยังเป้าหมายของฉันเป็ร้านอาหารชื่อดังในเกาหลีดังเพราะอะไรนะเหรอ ดังเพราะโอป้าของฉันเคยมากินที่นี่นะสิเราเดินเข้ามาในร้าน
อ้อมกอด : สวัสดีคะ สองที่คะ (ฉันทักทายพนักงานเป็ภาษาเกาหลี)
พนักงาน : รับอะไรดีคะ
อ้อมกอด : ฉันเอาพุลโกกิ (เนื้อวัวหมักย่าง) ซัมคยอบซัล(หมูสามชั้นย่าง)คิมชีจีแก(แกงกิมจิ)โชจู ด้วยคะ^^ (พนักงานรับออเดอร์แล้วเดินไปเตรียมอาหารให้เรา)
อ้อมกอด : ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้น ฉันเรียนภาษาเกาหลีมาบ้าง ฉันชอบดูซีรี่ย์คะ อยากฟังเค้ารู้เื่เลยไปเรียนมา (ฉันเอ่ยแซวคนตรงหน้าที่ทำหน้าอึ้งๆๆไป)
ดินทร์ : ฮ่าๆๆคุณต้องชอบเกาหลีมากแน่ๆว่าแต่สั่งอะไรมาบ้างครับ(เค้าคงถามเพราะว่าสงสัยที่ฉันสั่งมามีอะไรที่เค้ากินได้รึป่าว)
อ้อมกอด : ฉันสั่งอะไรมาคุณก็ต้องกินคะ คุณตามฉันมาเองน๊าาา ห้ามงอแงนะคะ เดี๋ยวไม่น่ารัก (ฉันพูดไปตามใจคิด แต่ดันพูดอะไรน่าอายออกไป ฉันรู้ถึงความร้อนบนใบหน้าจึงเบือนหน้าหนีด้วยความอายจากสายตาของเค้าที่ดูเหมือนจะพอใจกับคำพูดของฉัน)
ดินทร์ : ผมกินได้ทุกอย่างแหละ และจะไม่งอแงครับสัญญา เดี๋ยวไม่มีคนรัก^^(ทำไมต้องย้ำให้ฉันอายด้วยอ่ะ ฉันมองค้อนให้เค้าหนึ่งที)
ดินทร์ : ฮ่าๆๆ น่ารักจัง เราพูดคุยเป็กันเอง ผมว่าผมอายุน่าเยอะกว่าคุณนะ คุณอายุเท่าไหร่ ผมสามสิบแหละ
อ้อมกอด : อ่าาา ฉัน24ค่ะ ทำไมคะ อยากให้ฉันเรียกพี่เหรอ? (ฉันพูดไปงั้นๆไม่ได้คิดอะไร)
ดินทร์ : ครับ พี่อยากให้กอดเรียกพี่ว่าพี่ดินทร์ ดูน่ารักเป็ไหนๆ พี่ดินทร์คะ พี่ดินทร์ขาาาา อะไรแบบเนี้ยยย ได้ไม่ครับ? (อยู่ๆเค้าพูดออกมาตรงๆเปลี่ยนสรรพนามเรียกชื่อฉัน อะไรนะให้ฉันเรียกพี่ดินทร์ พี่ดินทร์ขาเหรอ ? โอ้ยยเขิน ไม่ได้ฉันต้องเก็บอาการ ฉันกำลังบ้าเหรอเตรียงกับตัวเองในใจก็ได้)
อ้อมกอด : เอ่อ เรายังไม่ได้สนิทกันจนสามารถพูดคุยเป็กันเองขนาดนั้นซะหน่อย (ฉันก้มลงมองมือตัวเองเขินๆ แล้วทำไมฉันต้องเขินเค้าขนาดนี้ด้วยเนี่ย)
ดินทร์ : จากนี้เราจะสนิทกันมากขึ้นครับ พี่จีบเรานะ กอด ( อะไรนะเค้าพูดว่าจีบเรางั้นเหรอ ฉันอึ้งกับคำพูดชายคนนี้)
ดินทร์ : พี่จริงจังนะ ให้พี่จีบนะ ถ้าพี่จีบกอดไม่ติด กอดไม่สนใจพี่ พี่จะไม่ตอแยกอดอีกเลย แต่พี่มั่นใจว่า กอดต้องเป็แฟนพี่แน่นอน(เค้าพูดอย่างมั่นใจในตัวเองอย่างเหลือล้น)
อ้อมกอด : อ่าาา จีบติดก็ลองดูคะ แต่ขอเตือนไว้ก่อนนะคะฉันเกลียดที่สุดคือผู้ชายเ้าชู้( ฉันไม่ได้ตั้งใจพูดท้าทายเค้านะคะ ปากมันไวกว่าสมองอ่ะ แต่ฉันก็ไม่ลืมที่จะพูดดักคอเค้า)
ผมกับอ้อมกอดทานข้าวไปคุยกันไปจากอาหารเต็มโต๊ะจนหมดเกลี้ยง ไม่ใช่เพราะผมนะครับ ผู้หญิงอะไรตัวเล็กนิดเดียวกินจุมาก แต่ก็น่ารักนะครับ ระหว่างมืออาหารเราคุยกันอย่างสนุกสนานแลกเปลี่ยนทัศนคติ นิสัยใจคอ ชอบอะไรไม่ชอบอะไร มันทำให้ผมมั่นใจว่า ผมจะหาสะใภ้ให้คุณแม่ได้ในเร็วๆนี้แน่ รอก่อนนะครับคุณแม่ จากที่เื่การสร้างความครัวไม่มีในหัวของผมเลยแต่พอเจอเธอผมกับมีความรู้สึกแปลกๆแม้เราจะเจอกันแค่ไม่กี่ชัวโมงก็เจอ เธอทำให้ผมผ่อนคลายแค่เห็นหน้าเธอผมก็ยิ้มได้ทั้งวัน เสน่ห์ของเธอคือความเป็ธรรมชาติ อยู่กับเธอแล้วไม่รู้ว่าเธอกำลังเสแสร้งแกล้งทำ เธอเป็ตัวของตัวเองสูงมากกก ซึ่งต่างจากจากผู้หญิงที่ผมเคยเจอมา ที่เข้าหาผมเพราะผมประโยชน์ทั้งนั้น ผมรู้สึกดีมากๆเวลาอยู่กับเธอ ต่อไปนี้ผมคงต้องเร่งมือหน่อยล่ะครับ รอช้าได้ที่ไหนน่ารักซะขนาดนั้น
5K
