จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                   หลังจากจบคู่ที่ 2 ไปแล้วทางสนามประลองก็เริ่มที่จะจับคู่ถัดไปเลยคู่นี้ก็คือคิง ผู้ที่ขึ้นชื่อว่ามีความแข็งแกร่งที่สุดไม่ว่าจะระดับพลังกายหรือแม้แต่ระดับพลังเวทก็อยู่สูงเหนือกว่าคนอื่นในตอนนี้นั้นเขาเรียนอยู่ชั้นปีสุดท้ายของโรงเรียนจอมเวทแล้วว่ากันว่าหลังจากที่คิงจบออกไปตัวของมันนั้นจะไปเข้าร่วมกับทางราชาริคุ

จากผลงานที่โดดเด่นภายในปีที่แล้วทำให้เจ้าตัวนั้นได้รับคำเชิญให้เข้ามาเป็นหน่วยองครักษ์ของราชา

"พวกเจ้าคิดว่าภายในปีนี้ คิงมันจะได้อันดับ 1 อีกหรือไม่เหล่าผู้ชมงานประลองต่างก็แสดงความเห็นกันเพราะคิงนั้นมีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมากแทบจะไม่มีใครเลยที่จะมีฝีมือพอที่จะปะมือกับมันได้เลย

"ข้าเองก็ไม่แน่ใจหรอกนะว่ามันจะได้ชนะเลิศอีกครั้งไหมแต่ในครั้งนี้ดันมีบุคคลที่แข็งแกร่งมากๆอยู่คนหนึ่งเผลอๆเจ้านี่อาจจะแกร่งกว่าคิงของพวกเจ้าก็เป็นได้

"ใครกันที่เจ้าว่ามีฝีมือพอที่จะปะทะกับคิงได้

"ก็เจ้าเด็กหนุ่มคนที่ประลองเป็นคู่แรกยังไงล่ะเจ้าไม่ได้ดูหรอกรึขนาดทักษะที่รุนแรงขนาดนั้นของ

"องค์หญิงเอลซ่ายังทำอะไรเจ้านั้นไม่ได้เลยข้าว่าหากเจ้าคิงมันมารับทักษะนี้แทนละก็ ก็คงต้องเจ็บหนักเหมือนกันดีไม่ดีอาจจะหลับกลางอากาศก็ได้เพราะทักษะนั้นช่างรุ่นแรงแล้วก็อันตรายยิ่งนัก

                    หลังจากนั้นไม่นานทางผู้คุมการทดสอบก็ทำการจับฉลากอีกครั้งรูปภาพของผู้เข้าร่วมการทดสอบของแต่ละคนเลื่อนไปเรื่อยๆสุดท้ายจึงมาหยุดที่ แกรมเบียร์ซึ่งภายในปีที่แล้วการจัดอันดับของผู้แข็งแกร่งตัวมันนั้นติดอันดับ 2 ที่เป็นรองเพียงแค่คิงเท่านั้น

"มันต้องให้ได้อย่างนี้สิ ถึงจะค่อยเริ่มหน้าสนุกซ่ะที เจ้านี่ฝีมือมันก็ไม่ห่างจากคิงมากนัก ลำดับที่ 1 กับ ลำดับที่ 2 ของปีที่แล้วมาเจอกัน

ทางด้านเซย์รินนั้นหลังจากที่จบคู่ของตนแล้วก็ไปนั่งกับยูริที่บริเวณอัฒจรรย์คนดู เพื่อเฝ้าชมการแข่งขันของคู่อื่นๆส่วนตัวของเด็กหนุ่มนั้นจะต้องลงสนามประลองอีกทีภายในวันพรุ้งนี้

"ยูริ เจ้าคิดว่าทั้งสองคนนี้ใครจะเป็นผู้ชนะกัน เซย์รินถามหญิงสาวที่นั่งข้างๆของตนด้วยความสงสัยเพราะจากการสังเกตุของตนเองนั้นทั้งคู่ต่างก็มีระดับพลังที่สูสีกันยากยิ่งนักที่จะติดสินว่าใครจะเป้นผู้ชนะกันแน่

"จากความคิดข้านั้นตัวข้าคิดว่าคงจะเป็นคิงแหล่ะที่จะเป็นฝ่ายชนะเพราะปีที่แล้วเขานั้นก็สามารถเอาชนะแกรมเบียร์ได้ถึงแม้ว่าทั้งสองนั้นจะมีพลังที่สูสีกันมากแต่จุดอ่อนที่สำคัญที่สุดของเจ้าหนูนั้นก็คือการมีอารมณ์ที่แปรปรวนและความใจร้อนของตนเองทำให้ตัวเด็กหนุ่มนั้นตัดสินใจผิดพลาดอะไรไปในหลายๆอย่างคิงจึงสามารถที่จะใช้จุดอ่อนตรงนี้ไปเล่นงานเขาได้

"เป็นเช่นนั้นนี่เองเซย์รินตอบรับด้วยความเข้าใจ หากเป็นการต่อสู้ที่ถึงแก่ชีวิตหากมีความใจร้อนหรือความประมาทละก็จะมีกี่ชีวิตก็คงจะไม่เพียงพอการทำตัวแบบนี้มันก็ไม่ต่างจากอะไรการที่มีความคิดแบบเด็กๆหากเจ้าคนที่ชื่อแกรมเบียร์ยังไม่แก้ไขข้อผิดพลาดในส่วนนี้ของตัวเองข้าเกรงว่ามันจะมีอายุไม่ยืนนัก

"แล้วว่าแต่เจ้าเถอะยูริเจ้าเกิดและโตอยู่ภายในอาณาจักรคราวแห่งนี้เลยอย่างงั้นหรือ

"ใช่ค่ะ ท่านเซย์รินข้าเกิดและโตที่นี่ตั้งแต่เด็กข้าก็คุกคี อยู่กับกิลนักผจญภัยมาตลอด ท่านพ่อและท่านแม่ข้าจากไปตั้งแต่ข้ายังเล็กโดยที่พวกท่านทั้งสองนั้นต่างก็เป็นนักผจญภัยด้วยกันทั้งคู่ข้าถูกฝึกฝนและถูกดูแลโดยหัวหน้ากิลแฮลซ้ำความจริงแล้วหัวหน้ากิลนั้นเป็นเพื่อนรักของพ่อกับแม่ข้าเอง

"เฮ…ตาลุงกอริล่านั้นก็มีด้านดีของเค้าด้วยแหละหากว่าเจ้าไม่บอกข้าก็คงไม่รู้นะเนี้ย สาเหตุที่แท้จริงที่มีพวกเหล่าขุนนางต่างก็มาชวนเจ้าแต่ตัวเจ้านั้นเลือกที่ไม่จากไปเป็นเพราะรู้สึกผูกพันกับกิลนักผจญภัยล่ะสินะ

"มันก็เป็นจริงอย่างที่ท่านเซย์รินพูดอย่างหนึ่งว่าตัวข้านั้นมีความผูกพันธ์กับที่นี่มากแต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นคนที่อยากจะให้ข้าไปเป็นผู้ติดตามนั้นความรู้สึกของข้าบอกว่าเขาคนนั้นยังไม่ใช่บุคคลที่ควรค่าแก่การให้ติดตามแม้แต่องค์ราชาริวมะก็ตามข้าก็ยังเคยที่ปฏิเสธไปแต่ตัวข้าเองก็ไม่รู้แน่ชัดว่ามันเป็นเพราะสาเหตุใดกันแน่ที่ความรู้สึกของข้าอยู่ๆมันก็เรียกร้องออกมาว่าข้านั้นจะต้องติดตามคน คนนี้ให้ได้และนั่นก็เป็นท่านเซย์รินตั้งแต่ข้าได้ติดตามท่านเซย์รินมาตัวข้านั้นก็ไม่รู้สึกผิดหวังเลยไม่ว่าจะความแข็งแกร่งหรือแม้แต่การดูแลเอาใจใส่ข้า ท่านก็ไม่เคยทำให้ตัวข้าผิดหวังเลยสักนิด

"ถ้าเจ้าอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิดแล้วอย่างนั้นตัวเจ้าเคยประลองจัดอันดับกับเขาหรือไม่

"เคย สิค่ะท่านเซย์รินสมัยตอนที่ข้าเรียนอยู่ที่นี่นั้นความแข็งแกร่งของข้าอยู่ลำดับ 1 ตลอด 3 ปีซ้อนไม่อย่างนั้นพวกขุนนางหน้าโง่จะอยากได้ตัวข้าขนาดนั้นเลยเหรอและหลังจากที่ข้าเรียนจบหัวหน้ากิลจึงให้ข้าออกไปหาประสบการณ์ข้างนอกเพียงลำพังแต่ข้าเองก็จำไม่ได้ว่าตัวข้านั้นอยู่ภายนอกมากี่ปีพอข้ากลับมาที่อาณาจักรคราวตอนนั้นพลังของข้าก็ไปถึงระดับตำนานแล้วใครจะไม่อยากได้ข้าบ้างล่ะ ตัวข้าทั้งสวยและน่ารักขนาดนี้พวกผู้ชายต่างก็หลับฝันเพ้อระเมอคิดถึงข้าและยังความแข็งแกร่งของข้าอีก

"เป็นเช่นนั้นสินะ เด็กหนุ่มถึงกับยิ้มแข็งค้างกับท่าทางความมั่นใจของเธอ..

"ชิ ขี้โม ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขั้นกลางระหว่างคนทั้งสองขึ้นมานั้นก็คือเจ้ากัสนั้นเอง

"เจ้าว่ายังไรนะ เดียวแม่ก็จับลงโทษเจ้าซะหรอกอยากใส่ไหมชุดหน้ารักๆของสุนัขตัวเมียอ่ะ

"ว่ายังไงนะ เจ้าจะให้ข้าใส่ชุดทุเรศๆพรรณ์นั้นรึเจ้านี่มันช่างป่าเถื่อนยิ่งนักเจ้ามนุษย์

                   เมื่อยูริเห็นท่าทางของมันเธอก็อารมณ์ดีขึ้นมากอดรัดมันแน่นด้วยความเอ็นดูส่วนกัสเองก็สงบปากสงบคำขึ้นเยอะเพราะถ้าถูกจับแต่งตัวทุเรศๆตัวเองคงจะรับไม่ได้เป็นแน่

ณ สนามประลอง

"ข้าอยากจะเจอเจ้ามานานแล้ว คิงหลังจากที่ข้าพ่ายแพ้ให้แก่เจ้า

"อย่างงั้น รึ แกรมเบียร์ข้าว่าผลแพ้ชนะมันก็ไม่ต่างจากครั้งที่แล้วหรอกนะและไม่ว่าจะกี่ครั้งตัวข้าก็จะเป็นผู้ชนะดังเดิมคนอย่างเจ้าไม่มีทางที่จะก้าวข้ามข้าไปได้โดยเด็ดขาด

                     ที่คิงพูดจายั่วยุแบบนี้เพราะเขารู้ตัวดีว่าจุดอ่อนของคนตรงหน้าที่สามารถเล่นงานได้ง่ายที่สุดก็คือการยั่วโมโหให้ฝ่ายตรงข้าสติแตกเมื่อขาดสติการคิดหรือการจูโจมก็จะช้าลงไปหลายระดับคิงไม่ใช่มีพลังฝีมือที่แข็งแกร่งเพียงอย่างเดียวแต่ตัวมันนั้นรู้จักเลือกที่จะใช้สมองด้วยเพราะมันรู้ตัวดีว่าระดับของคนตรงหน้านั้นสูสีกับมันเมื่อมีพลังที่สมน้ำสมเนื้อก็ต้องรู้จักใช้สติปัญญาเข้าใช้หากใช้เพียงแค่กำลังจัดการอย่างเดียวด้วยที่พลังอยู่ในระดับเดียวกันคงจะต้องบาดเจ็บหนักทั้งคู่เป็นแน่ถึงผ่านรอบไปแต่กับต้องบาดเจ็บหนักมันก็ไม่มีประโยชน์เพราะคิงรู้ตัวดีว่าภายในงานจัดลำดับความแข็งแกร่งผู้ใดคือผู้ที่มีพลังความแข็งแกร่งและความหน้ากลัวที่หน้ากลัวยิ่งกว่าแกรมเบียร์ตรงหน้าเสียอีก

ไม่รอช้าคิงเปิดฉากบุกก่อนโดยทันที

ตู๊มมม ตู๊มมม ตู๊มมมม

แต่การโจมตีของเขานั้นกับถูกแกรมเบียร์กันได้หมดโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

"เฮ…แปลกแหะที่คนอย่างเจ้าเลือกที่จะเป็นฝ่ายโจมตีข้าก่อนเอาล่ะเพื่อไม่ให้เป็นการเสียน้ำใจจงเอาไปกินซ่ะ

ตู๊มมมแกรมเบียซัดบอลเวทไปอย่างรวดเร็วตรงจุดที่คิงอยู่ แต่ก็ไม่เป็นผลคิงเพียงแค่เอี๊วยตัวหลบได้อย่างง่ายๆไม่ทุกไม่ร้อน

"ชิ พลาดหรือเนี้ยข้าว่าข้าจู่โจมได้รวดเร็วแล้วเชียว

                  ทางด้านคิงเองหลังจากที่หลบมาได้เขารีบสร้างเวทลมโดยทันทีโดยเวทลมนี้มีเพียงแค่ขนาดเล็กเท่านั้นมันถูกบีบอัดอากาศจนเน้นหมุนเป็นเกลียวคล้ายกระสุนปืน

เปี้ยง เปี้ยง เปี้ยง

คิง ยิงกระสุนลมไป 10 นัดซ้อน ด้วยความเร็วของกระสุนลมนั้นทำให้แกรมเบียร์หลบไม่ทันตัวมันนั้นถูกยิ่งไปถึง2 นั้น

               อ๊ากกกก อ๊ากกกกก แกนะแก….คิงเจ้ามันแสบนัก หลังจากที่ได้รับบาดเจ็บในครั้งแรกมันถึงกับสติแตกโดยทันทีอัดพลังทุกอย่างเท่าที่ตนเองมีทั้งหมดระดมยิ่งใสผู้ที่เป็นศัตรูเป็นชุดไม่มีทีท่าว่ามันจะหยุด

               เซย์รินถึงกับตกใจกับอารมณ์ที่ไม่ปกติของแกรมเบียร์นิมันโดนโจมตีเพียงแค่ครั้งสองครั้งถึงกับสติแตกเลยรึเนี้ยข้ารู้สึกเสียดายความสามารถของมันยิ่งนัก

              ยูริเห็นท่าทางของผู้เป็นนายเธอก็หลุดหัวเราะออกมาเจ้าหมอนี่มันก็เป็นแบบนี้แหละค่ะท่านเซย์รินเพราะแบบนี้ไงมันถึงไม่ได้ที่1 สักทีเพราะอารมณ์แปรปรวนของหมอนี่

คิง เพียงยิ้มเยาะภายในใจ เจ้านี่ยังสติแตกง่ายเหมือนเดิม....

แกรมเบียร์ยังคงทำตัวมั่วซั่วเหมือนเดิมจนสุดท้ายพลังเวทของตนเหลือเพียงแค่น้อยนิด

                 คิงเห็นแล้วว่านี่คือโอกาสที่เขาจะเผด็จศึกเพียงครั้งเดียวก็มาถึงแล้วมันพุ้งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงสุดพร้อมทั้งอ้อมไปที่ข้างหลังอัดพลังเวทสูงสุดของตนพร้อมทั้งเตะแกรมเบียไปสุดแรง

ตู๊มมมม ตู๊มมมม

                ร่างของแกรมเบียร์ถูกเหวียงไปตามกระแสแรงเตะสุดท้ายจึงตกสนามประลองไป…ผู้ชมต่างก็รู้สึกมึนงงกับท่าทางบ้าๆบอๆของแกรมเบียร์ที่สติแตกไปได้ง่ายๆทั้งที่ตัวเองมีความแข็งแกร่งในขนาดนั้น

ผู้ชนะได้แก่ คิง……