ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 79: การตัดสินใจของสำนักและเส้นทางข้างหน้า 

ภายในห้องโถงบนยอดเขาของเจ้าสำนัก... บรรยากาศหนักอึ้งและตึงเครียดอย่างถึงขีดสุด
เจ้าสำนักเย่ว์ฉางคงและมหาผู้อาวุโสสูงสุดต่างก็นิ่งเงียบไปนาน พวกเขากำลังประมวลผลข้อมูลที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งหลินฟานได้นำกลับมา

"ราชวงศ์ทำเกินไปแล้ว!" ผู้อาวุโสหลี่ทุบโต๊ะอีกครั้งด้วยความโกรธ "พวกเขาใช้ศิษย์ของเราเป็นเบี้ย! แล้วยังคิดจะกำจัดทิ้งหลังจากหมดประโยชน์! เรื่องนี้เราจะปล่อยไปเฉยๆ ไม่ได้!"
แต่แล้วมหาผู้อาวุโสสูงสุดที่นิ่งเงียบมานานก็ลืมตาขึ้น "ใจเย็นก่อน... ศัตรูของเราไม่ใช่ 'ราชวงศ์' ทั้งหมด... แต่เป็นเพียงขุมกำลังลับที่เรียกว่า 'บัลลังก์เงา' เท่านั้น"

"จากการกระทำของพวกมัน เห็นได้ชัดว่าพวกมันคือขั้วอำนาจที่อยู่ตรงข้ามกับองค์รัชทายาท" ท่านวิเคราะห์ต่อ "การที่หลินฟานเอาชีวิตรอดกลับมาได้ และยังได้สร้างพันธมิตรกับแม่ทัพเถี่ยเสวี่ยเยี่ยน... โดยไม่ได้ตั้งใจ... เราได้เลือกข้างไปแล้ว"

เจ้าสำนักเย่ว์ฉางคงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะทำการตัดสินใจที่สำคัญที่สุด

"ในเมื่อไม่มีทางถอย... เราก็มีแต่ต้องเดินหน้าต่อไป! บัลลังก์เงารู้แล้วว่าหลินฟานยังไม่ตาย พวกมันจะต้องไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ แน่!"

"นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป! สำนักเมฆาครามจะไม่อยู่อย่างสันโดษอีกต่อไป! เราจะให้การสนับสนุนองค์รัชทายาทอย่างลับๆ!"

จากนั้น... ทุกสายตาก็หันมามองที่หลินฟาน

"หลินฟาน" มหาผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว "ความแข็งแกร่งของเจ้า คือปัจจัยที่สำคัญที่สุดในสมการนี้ ยิ่งเจ้าแข็งแกร่งเท่าไหร่... สำนักก็จะยิ่งปลอดภัยมากเท่านั้น"

"ในตอนนี้... ภารกิจเดียวของเจ้าคือการแข็งแกร่งขึ้น! แข็งแกร่งขึ้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้! สำนักจะทุ่มเททรัพยากรทุกอย่างที่จำเป็นให้แก่เจ้าอย่างไม่มีเงื่อนไข!"

หลินฟานพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น เขารู้ดีว่าภาระทั้งหมดได้มาตกอยู่ที่เขาอีกครั้ง

หลังจากนั้น... ช่วงเวลาที่สงบสุขอย่างน่าประหลาดก็ได้กลับมาสู่หลินฟานอีกครั้ง
เขากลับมาปิดด่านฝึกตนอย่างยาวนานบนยอดเขาเทพอสนี ตัดขาดตัวเองจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง

ข่าวสารและความวุ่นวายทางการเมืองทั้งหมดถูกปิดกั้นไว้ที่ตีนเขา...

เวลาผ่านไปหลายเดือน...

หลินฟานได้ใช้แก่นอสูรระดับแก่นแท้ทองคำขั้นที่ 5 ของราชินีแมงมุมร้อยเนตร และทรัพยากรจำนวนมหาศาลที่สำนักทุ่มเทให้ เขาได้รวบรวมสมาธิและพลังจนมาถึง จุดสูงสุดของขอบเขตแก่นแท้ทองคำขั้นที่ 3 และกำลังจะสัมผัสถึงประตูสู่ขั้นที่ 4 ได้รอมร่อ

แต่เขาก็ตระหนักได้ว่า... การบำเพ็ญเพียรตามปกติ แม้จะมีระบบทวีคูณ แต่ก็เริ่มช้าลงอย่างเห็นได้ชัด การจะทะลวงผ่านแต่ละขั้นย่อยในขอบเขตแก่นแท้ทองคำนั้นต้องการพลังงานมหาศาลเกินจินตนาการ

"ทรัพยากรธรรมดาเริ่มจะไม่เพียงพออีกต่อไปแล้ว..." เขาคิดในใจ "ข้าต้องการ 'วาสนา' หรือ 'โอกาส' ครั้งใหม่... สิ่งที่จะช่วยให้ข้าก้าวข้ามขีดจำกัดไปได้อีกครั้ง"

เขาไม่มีผลแก่นวิญญาณเหลืออยู่อีกแล้ว... บัดนี้เขาต้องพึ่งพาความพยายามและโชคชะตาของตัวเองอย่างแท้จริง

"แต่ก่อนอื่น... ข้าต้องทะลวงสู่ขั้นที่ 4 ให้ได้ก่อน!"
เขาตัดสินใจที่จะใช้ทรัพยากรทั้งหมดที่เหลืออยู่... เพื่อทุ่มเทให้กับการทะลวงขั้นในครั้งนี้!

ช่วงเวลาแห่งความสงบสุข... กำลังจะจบลงด้วยการทะยานขึ้นของพลังอันน่าสะพรึงกลัวระลอกใหม่!