God Equipment Super Armor

ตอนที่ 47

หน้าที่

          จากนั้นบอสก็โดนจับแก้ผ้าไปสวมชุดยาวสีขาวที่คล้ายกับคนของที่นี่สวมใส่พอสวมใส่ชุดเสร็จแล้วเขาก็ถูกนำตัวไปที่เวทีกลางหมู่บ้านแล้วโดนประณามว่าทำอะไรผิดและโดนลงโทษอย่างไรหลายคนคิดว่าโทษของเขาเบามากแถมดูยังไงมันก็ลำเอียงอย่างเห็นได้ชัดแต่เมื่อพวกเขาได้ยินว่ากรีนและทีตัดสินโทษด้วยตัวเองก็ไม่มีกล้าโต้แย้ง

          เสี้ยะ!!! เสี้ยะ!!!

          เสียงของหางปลากระเบนปีศาจแช่ฉี่ควายฟาดกับผิวหนังของบอสดังฟังชัด

          [-200 Shield]

          [-200Shield]

          …

          บอสเสียค่า Shield ไป 2000หน่วยและเสื้อขาดแต่บนผิวหนังของเขาไม่มีรอยแส้เลยแม้แต่แห่งเดียวหลายคนตะลึงแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้อีกต่อไปแล้วเนื่องจากมันครอบเงื่อนไขที่ตัดสินโทษเอาไว้จากนี้บอสจะต้องไปทำหน้าที่รับใช้ลูกสาวของผู้นำหมู่บ้าน

          เมื่อโดนลงโทษเสร็จแล้วเขาก็ถูกพาเดินไปยังบ้านของผู้นำหมู่บ้านอีกครั้งเท่าที่บอสสังเกตที่นี่ไม่มีเสาไฟเลยแม้แต่ต้นเดียวแถมเขามองไม่เห็นปั๊มน้ำและท่อน้ำประปาเช่นกันเขาคิดว่าคนพวกนี้น่าจะเป็นชาวป่าชาวเขาแน่นอนแต่สิ่งที่เขาสงสัยคือพวกเขาอยู่ที่นี่กันได้ยังไงโดยปราศจากสิ่งอำนวยความสะดวกในสมัยนี้ได้ยังไง?

          เขามองเห็นเสาของคบเพลิงอยู่ตลอดเส้นทางและชาวบ้านที่นี่ก็ตักน้ำมาจากลำธารและแบกร่างมอนสเตอร์กลับมาทำเป็นอาหารทุกอย่างที่เขาเคยเห็นแต่ในหนังสือตอนนี้มันปรากฏตัวอยู่ด้านหน้าของเขาทั้งหมดราวกับว่าเขาย้อนเวลากลับมาในสมัยโบราณหรือไม่ก็หลงเข้ามาในเมืองลับแล

          ไม่นานเขาก็มาถึงที่พักของผู้นำหมู่บ้านและครอบครัวภรรยาของผู้นำหมู่บ้านสุขภาพไม่ค่อยดีเลยทำให้เธอไม่สามารถออกมาพบปะกับผู้คนได้บ่อยนักผู้นำหมู่บ้านไม่มีลูกชายมีเพียงลูกสาว 2 คน นั่นก็คือกรีนและทีภรรยาของผู้นำหมู่บ้านไม่สามารถมีบุตรได้เนื่องจากสุภาพของเธอไม่แข็งแรงหากมีลูกอีกมันอาจจะทำให้เธอเสียชีวิตได้

          “แกมีชื่อว่าอะไร?”ผู้นำหมู่บ้านถาม

          “บอสครับ!”

          “แกมาจากโลกภายนอกสินะ? แล้วมาจากประเทศอะไร”

          “ผมมาจากประเทศไททันครับ”บอสกล่าว

          “ประเทศไททัน? ในหมู่บ้านของฉันเองก็มีคนมาจากประเทศนั้นเหมือนกันปัจจุบันเธอเป็นคนของที่นี่แต่ก็ช่างเถอะแกจะต้องทำงานชดใช้ที่นี่เป็นเวลา 1เดือนแล้วนั้นก็ไสหัวไปจากที่นี่ซะแล้วอย่ากลับมาอีก!”

          “เข้าใจแล้วครับ”บอสกล่าว

          “เอาละลูกสาวของฉันรออยู่ด้านนอกไปหาพวกเธอแล้วนายจะได้รู้เรื่องว่าการเป็นคนรับใช้ของพวกเธอจะต้องทำอะไรบ้าง”ผู้นำหมู่บ้านกล่าว

          เขาพยักหน้าแล้วเดินออกมาจากเรือนหลังก็พบกับสาวสวยทั้ง2 คนที่ยืนยิ้มอ่อนๆให้กับเขาแล้วแสดงท่าทางที่อ่อนหวาน คนพี่เดินมาหาบอสแล้วกล่าว

          “ยินดีต้อนรับสู่หมู่บ้านไฮกราวด์หลังจากนี้นายจะต้องเป็นคนรับใช้ของฉันและน้องสาวเป็นเวลา 1 เดือน! เอาละงานแรกของนายคนนอกอย่างนายคือการเรียนรู้วิถีชีวิตของพวกเราเป็นอันดับแรก!”กรีนยิ้ม

          “สวัสดีครับคุณหนูทั้ง2ผมมีชื่อว่าบอสหลังจากนี้จะทำงานอย่างหนักเพื่อชดใช้ความผิดที่แอบถ้ำมองพวกคุณ”บอสยิ้มหวานใส

          กรีนและทีหน้าแดงเล็กน้อยแล้วกล่าวเบาๆว่า“ไม่เป็นไร....”

          “เอาละไปกันเถอะ! พวกเราจะพาเธอไปเยี่ยมชมรอบหมู่บ้านก่อน!”ทีกล่าวแล้วคุณหนูทั้ง 2 ก็จูงมือบอสเดินเยี่ยมชมหมู่บ้าน

          “เอ่อ...คุณหนูครับทั้งคู่เป็นสาวเป็นนางจับมือคนรับใช้แบบนี้มันดูไม่ดีนะครับคุณหนู”บอสกล่าวอย่างเขินๆ

          “ไม่ต้องคิดมากหรอกไม่มีใครกล้าพูดอะไรแน่นอนเชื่อฉันสิ!”กรีนกล่าว

          เมื่อเขาได้ยินแบบนั้นก็ปล่อยให้พวกเธอทำตามที่ต้องการที่นี่มีบรรยากาศร่มรื่นสงบสุขราวกับว่ามันไม่ได้อยู่บนโลกของมอนสเตอร์ผู้คนที่นี่ใช้วิถีชีวิตกันอย่างเรียบง่ายตัดไม้ในป่ามาทำเป็นฟืนเอาไว้ก่อไฟ ล่าสัตว์ ปลูกพืชและหาของป่ามาทำเป็นอาหารตัดน้ำจากลำธารมาเอาใช้อาบและดื่ม ส่วนซักผ้าก็ไปซักที่ลำธารเอา

          ตลอดเส้นทางบอสพบเห็นความจริงที่ต้องตกใจนั่นก็คือผู้หญิงในหมู่บ้านนี้มีเยอะกว่าผู้ชายถึง1 : 4 เลย แต่ผู้ชายส่วนใหญ่แล้วจะมีภรรยาคนเดียวแต่บางคนก็มี 2 ตามความต้องการของทั้ง 2แต่ส่วนใหญ่แล้วพี่น้องจะใช้สามีคนเดียวกันเพราะมันประหยัดและสามารถผลิตเด็กรุ่นไหมออกมาได้แบบ1 : 2 เลยทีเดียว

          “นั่นมีชื่อว่าทะเลสาบแห่งพงไพรพวกเราใช้น้ำจากที่นี่ในการใช้ดื่มและอาบเป็นประจำทุกวันนายจะต้องมาที่นี่เพื่อตักน้ำไปเติมในโอ่งของพวกเราให้เต็มทุกวัน”ทีกล่าว

          [คุณบอสฉันสัมผัสมันได้! มันอยู่ข้างล่างทะเลสาบนี่แหละ!]หนอนน้อยกล่าวด้วยความตื่นเต้น

          ‘แล้วฉันจะต้องลงไปเอามันยังไง? ดำน้ำลงไปเหรอ?’บอสถาม

          [คุณจะต้องส่งนาโนเทคฯลงไปตรวจสอบในน้ำก่อนค่ะว่ามันปลอดภัยดีรึเปล่าหากปลอดภัยตอนกลางคืนคุณค่อยแอบไปเอามันมาแล้วหนีออกไปจากที่นี่]

          ‘เข้าใจแล้ว! แล้วหากฉันเอามันออกไปคนพวกนี้จะได้รับผลกระทบอะไรหรือเปล่า?’

          เขาเคยเห็นมาจากในหนังที่พึ่งดูไปเมื่อหลายวันก่อนหากเขาเอาสมบัติที่เป็นแหล่งพลังงานของธรรมชาติออกมามันอาจจะทำให้สมดุลการใช้ชีวิตของคนที่อยู่อาศัยแถวนั้นเปลี่ยนไปจนเกิดหายนะได้เลยทีเดียว

          [ต้องลองตรวจสอบดูก่อนค่ะแต่เท่าที่ฉันตรวจสอบธรรมชาติของที่นี่ไม่ได้มีแหล่งพลังงานที่ฉันสัมผัสได้เลยฉันคิดว่ามันไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนะคะ]

          ‘เอาไว้ตรวจสอบให้แน่ชัดก่อนก็แล้วกันค่อยคุยกันอีกที’

          [ตกลงค่ะ]

          “บอส นายเป็นอะไรหรือเปล่า!? เจ็บแผลเหรอ?”กรีนถามบอสด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใย

          “เปล่าๆผมไม่ได้เป็นอะไรครับ ว่าแต่ผมสามารถลงไปในน้ำนี่ได้หรือเปล่า?”บอสถาม

          “หากเอามือหรือเท้าลงเฉยๆละก็ได้แต่ลงไปทั้งตัวไม่ได้เพราะผู้คนใช้น้ำจากที่นี่มันอาจจะทำให้น้ำสกปรกได้”กรีนกล่าว

          บอสพยักหน้าจากนั้นเขาก็เอามือสัมผัสกับน้ำเพื่อให้หนอนน้อยปล่อยนาโนเทคฯลงไปเพื่อตรวจหาแหล่งพลังงานดังกล่าวเขาแสดงท่าทางเหมือนกับคนตักน้ำขึ้นมาลองดื่มจากนั้นก็กล่าว

          “น้ำที่นี่อร่อยมาก!”

          “ใช่ไหมล่ะ! เอาล่ะเราไปที่อื่นกันเถอะในหมู่บ้านของพวกเรามีสถานที่สวยงามให้ชมเพียบเลย”ทีกล่าว

          “ครับคุณหนู!”

          จากนั้นพวกเธอก็พาเขาเดินไปที่ป่าซึ่งเป็นเขตล่าสัตว์ของหมู่บ้านศาลานั่งพักผ่อนและอื่นๆอีกมากมายบอสรู้สึกหลงรักที่นี่โดยไม่รู้ตัวมันทั้งสงบและเรียบง่ายไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรเลยแม้แต่อย่างเดียวในอนาคตเขาจะต้องหาสถานที่แบบนี้แล้วอยู่กับบลูจากนั้นก็ปั๊มลูกออกมาเยอะๆแล้วอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขให้ได้

          จากนั้นเธอก็พาเขาเดินขึ้นไปยังสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากหมู่บ้านมากนักมีเชือกเส้นใหญ่หนาสีน้ำตาล 2เส้นถักกันเป็นเกลียวและกระดาษที่ถูกตัดเป็นรูปคนห้อยเอาไว้ที่เชือกเชือกอันนั้นได้ปิดถ้ำเอาไว้คล้ายว่ามันคือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของที่นี่

          “ที่นี่คือที่ไหนเหรอครับคุณหนู”บอสสงสัย

          “ที่นี่คือถ้ำบรรพชน หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า สุสานบรรพชนเมื่อมีคนในเผ่าตายพวกเขาจะนำศพไปฝังเอาไว้ภายในถ้ำแห่งนี้พวกเรามีความเชื่อว่าหากนำร่างไปฝังเอาไว้ในทีแห่งนี้แล้วเมื่อวิญญาณของเราตื่นขึ้นแล้วเดินออกมาจากถ้ำพวกเราจะเจอกับโลกใบใหม่ที่บรรพชนได้ปูเส้นทางเอาไว้รอแล้ว”กรีนกล่าว

          บอสคิดว่าความเชื่อนี้คิดว่าไม่เลวเลยแต่สิ่งที่เขาอยากรู้คือด้านในมันมีลักษณะเป็นยังไงและศพถูกฝังตรงไหนบ้าง

          “แล้วเราสามารถเข้าไปดูภายในได้ไหมครับ?”บอสถาม

          “แน่นอนว่าได้แต่เราจะต้องเอาคบเพลิงเข้าไปด้วยเพราะมันมืดมากพวกเรามักจะมาเคารพศพของคุณปู่และคุณย่าที่นี่ทุกอาทิตย์”กรีนกล่าว

          “สถานที่สำคัญทั้งหมดในหมู่บ้านมีเพียงเท่านี้เอาละเรากลับบ้านกันเถอะ”ทีกล่าวแล้วจูงมือของบอสเดินตามไป

          ......

          ณบ้านของครอบครัวผู้ช่วยผู้นำหมู่บ้าน แกแมน

          มีชายคนหนึ่งวิ่งเข้าไปภายในบ้านด้วยสีหน้าที่ตื่นตกใจและตะโกนขึ้นมาว่า

          “ลูกพี่!! ลูกพี่ยาคู!!”

          ทันใดนั้นเองก็มีเสียงตะโกนดังออกมาจากภายในบ้านชายหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งเดินออกมาคิ้วของเขาดกคม จมูกโด่งเป็นสัน หน้าเรียวดวงตาคมดุจดังเหยี่ยวพิการ เขาก็คือยาคูนั่นเอง

          “เห้ย! อะไรว่ะ แหกปากโวยวายทำพระแสงอะไรมีเรื่องอะไรก็รีบพูดออกมา!”

          “ลูกพี่!! มีคนนอกเข้ามาในหมู่บ้าน!!”ลิ้วล้อกล่าว

          “คนนอก? แล้วมันทำไม?”ยาคูขมวดคิ้วแล้วถาม

          “มันกำลังเดินจับมือกับคุณหนูกรีนและคุณหนูทีอยู่ครับ!! ดูเหมือนว่าพวกเธอกำลังหลงมันหนักมาก!”

          เพล้ง!!

          ถ้วยชาในมือของยาคูหล่นลงที่พื้นแตกกระจายเศษกระเบื้องกระเด็นปักขาของเขาทำให้มีเลือดไหลออกมาจำนวนมาก

          “สลัดเอ้ย!! มาช่วยฉันเอาเศษกระเบื้องออกหน่อยเร็ว!!”ยาคูนั่งลงจากนั้นก็หยิบเอาเศษกระเบื้องออกจากขาของตนเอง

          “ครับ! ว่าแต่ลูกพี่จะเอายังไงกับมัน!?หากเป็นแบบนี้ลูกสาวทั้ง 2 คนของผู้นำหมู่บ้านจะต้องตกเป็นของมันแน่ๆโดนเจาะไข่แดงแน่ๆ”ลิ้วล้อกล่าว

          “เออ!! เดี๋ยวฉันจะวางแผนจัดการกับมันเอง! จะไม่มีใครได้เจาะไข่แดงพวกเธอนอกจากฉัน! ยาคูคนนี้!”

     ..........................................................................................................................