หากใจเราตรงกัน

    บทที่ 2/3

            หลังจากเข้ามานั่งในรถสปอร์ตคันหรูหญิงสาวอดประหม่าไม่ได้ที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับเขาสองต่อสองอย่างนี้แต่แล้วความประหม่าของเธอกลับแปรเปลี่ยนเป็๲ความอายเข้ามาแทนที่เมื่อเสียงท้องร้องประท้วงดังขึ้นท่ามกลางความเงียบทำให้หญิงสาวอดแอบก่นด่าตัวเองภายในใจไม่ได้

            จะมาหิวอะไรตอนนี้ น่าขายหน้าชะมัด

            หญิงสาวได้แต่ภาวนาให้เขาไม่ได้ยินแต่มันกลับไม่ได้เป็๲อย่างที่เธอคิดเมื่อแอบสังเกตเห็นเขายิ้มมุมปากอย่างขบขันจนเธออยากจะถามเหลือเกินว่ามันน่าขำตรงไหนแต่สุดท้ายกลับนั่งนิ่งเงียบอย่างไม่กล้าเปล่งคำถามออกไป

            รถสปอร์ตคันหรูจอดลงหน้าร้านสะดวกซื้อก่อนที่เขาจะรีบวิ่งฝ่าฝนลงไปโดยไม่ได้เอ่ยถามหรือพูดอะไรกับเธอจนนับดาวได้แต่มองตามด้วยความสงสัยเพียงไม่นานร่างสูงวิ่งกลับเข้ามาภายในรถก่อนจะยื่นถุงจากร้านสะดวกซื้อใบใหญ่มาตรงหน้าเธอจนหญิงสาวได้แต่มองด้วยความงุนงงพลางเอ่ยถาม

            “อะไรคะ?”    

            “ของคุณ” เขาตอบโดยไม่ได้หันมามองเธอแม้แต่น้อย

            “เอ่อ ขอบคุณค่ะ” นับดาวเอ่ยขอบคุณเขาก่อนจะเปิดถุงสะดวกซื้อเพื่อดูของที่อยู่ในถุง    

            ของโปรดเธอทั้งนั้น...

            หญิงสาวอดขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจได้แต่ถามตัวเองในใจว่า ‘เขาจำเธอไม่ได้แน่หรือ?’

            เพียงไม่นานรถสปอร์ตคันหรูจอดลงใต้คอนโดฯ ของเธอก่อนที่เขาจะก้าวลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาหาเธอพร้อมเปิดประตูรถให้เธออย่างสุภาพบุรุษ นับดาวไม่ลืมเอ่ยขอบคุณเขาก่อนจะเดินขากะเผลกจนชายหนุ่มที่ยืนดูได้แต่ส่ายศีรษะไปมารีบตรงเข้าไปอุ้มเธอไว้ในอ้อมกอดจนหญิงสาวเบิกตากว้างอีกครั้งด้วยความ๻๷ใ๯

            “เอ่อ คุณ...”

            “เดินอย่างนี้เมื่อไรจะถึงห้อง”     เขาว่าด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งจนหญิงสาวหมั่นไส้ไม่ได้จนกระทั่งเขาเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องของเธอก่อนจะวางเธอลงอย่างระมัดระวังด้วยความอ่อนโยน

            “อย่าลืมประคบเย็นด้วยล่ะ อ้อ ถ้าอาการหนักโทรหาผมได้ตลอดเวลา”

            ชายหนุ่มบอกก่อนจะยื่นนามบัตรที่มีเบอร์ส่วนตัวมาตรงหน้านับดาวจนหญิงสาวอดใจสั่นไม่ได้ก่อนจะยื่นมือไปรับพลางพยักหน้ารับโดยไม่ลืมขอบคุณเขาและปิดประตูห้องลงทั้งที่หัวใจยังคงสั่นไหว

            “ฝันดีดาว”

            หลังประตูห้องเธอปิดลงชายหนุ่มพึมพำกับตัวเองอย่างแ๵่๭เบาโดยไม่กล้าเอื้อนเอ่ยกับเ๯้าตัวได้แต่ปล่อยให้สายลมช่วยพัดผ่านบอกราตรีสวัสดิ์แทนเขาก่อนจะเดินออกจากคอนโดฯ ธาวินถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอกเกือบเก็บอาการไว้ไม่อยู่แล้วสิ ชายหนุ่มส่ายศีรษะอย่างเอือมระอากับตัวเองที่ไม่กล้าแม้แต่จะแสดงออกไปให้ชัดเจนว่ารู้สึกกับเธออย่างไร

            ภายในใจอดเป็๲ห่วงหญิงสาวไม่ได้ที่ต้องอยู่คนเดียวอยากจะอยู่ดูแลเธอก่อนแต่เขากลัวว่าตัวเองจะอดใจไม่ไหวหากต้องอยู่ใกล้ชิดเธอมากเกินไปกลัวว่าหากทำอะไรลงไปจะทำให้เธอเกลียดเขาหากเป็๲เช่นนั้นเขาคงยอมไม่ได้