โดดเดี่ยวใต้ทะเล 1000 เมตร

“ปัง!”

เซนดีดตัวถอยห่างออกจากกาโร่อย่างรวดเร็ว เขามองไปที่แขนข้างที่กาโร่ใช้รับกระบวนท่าดาบของเขา สีหน้าของชายหนุ่มตอนนี้แสดงออกแต่เพียงความประหลาดใจเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

แขนทั้งสองข้างของกาโร่ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้มันถูกปกคลุมด้วยเกล็ดหรือผิวหนังที่ไม่ใช้มนุษย์ ไม่ใช่แค่นั้นแม้แต่ใบหน้าและฟันของเขาเองก็ต่างออกไปก่อนหน้านี้ ตอนนี้มันแทบจะไม่เหลือความเป็นมนุษย์อยู่เลย

“มันกลับซ้อนพลังเอาไว้มาขนาดนี้…”

มาเอลที่บาดเจ็บสาหัสพยุงตัวเองขึ้นมาในและหันไปมองที่กาโร่ด้วยสายตาที่เกรงกลัว มาเอลนั้นสังกัดในหน่วยล่าสังหารของรัฐบาลโลกดังนั้นเขาจึงมีข้อมูลมากมายเกี่ยวกับกลุ่มผู้ก่อการร้าย และหนึ่งในนั้นก็คือกลุ่มคนตายซึ่งเป็นกลุ่มที่น่ากลัวและเป็นภัยคุกคามกับโลกนี้มากที่สุด ไม่เพียงแต่หัวหน้าของพวกมันจะครอบครองหนึ่งในสมบัติสวรรค์อย่างบทเพลงแห่งหายนะ ไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นวัตถุชนิดใดและมีรูปร่างเช่นใด แต่เพียงแค่มันเป็นสมบัติสวรรค์นั่นก็สร้างความหวาดกลัวให้กับทวีปฟ้ากระจ่างทั้งทวีปแล้ว

“เจ้าหนุ่มออร่าของแกมันแปลกจริงๆ แต่มันกลับให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยมาก”

กาโร่กล่าวพร้อมกับยิ้มในขณะที่ขมวดคิ้วและพยายามนึกถึงที่มาของออร่าของเซน เซนที่ถอยออกมาไม่ได้สนใจสิ่งที่กาโร่กล่าวเลย ในหัวสมองของเขาตอนนี้กำลังคิดหาทางรอดจากสถานการณ์ปัจจุบัน อยู่ๆ พลังของกาโร่นั้นก็เกินกว่าที่เขาคาดเดาเอาไว้ไปมากเมื่อมันเปลี่ยนร่างของตนเองไปเป็นอสูร พลังของเม็ดยาแม้จะหลงเหลืออยู่และสามารถทำให้ชายหนุ่มทะยานขึ้นไปอีกสองถึงสามระดับ อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถทำมันตอนนี้ได้เนื่องจากมันมีขีดจำกัดอยู่ลำพังการฝืนเข้าสู่ระดับเทวะขั้นแรกก็มากเกินไปแล้ว

“นึกออกแล้ว!”

อยู่ๆ กาโร่ก็ได้กล่าวตะโกนออกมาด้วยนำเสียงตื่นเต้น นั่นทำให้บรรยากาศภายในห้องโถงที่เละเทะแห่งนี้ยิ่งหนักหน่วงขึ้นไปอีก สายตาของกาโร่ที่มองมาที่เซนเปลี่ยนไปเป็นการมองที่ราวกับกำลังมองสมบัติล้ำค่า

“เจ้าหนุ่ม ข้าไม่รู้หรอกว่าทำไมออร่าของเจ้าถึงเหมือนกับพลังที่ปล่อยออกมาจากสมบัติสวรรค์อย่างบทเพลงแห่งหายนะ แต่ข้าคงต้องพาเจ้ากลับไปพบกับองค์เหนือหัวด้วยกันสักหน่อย”

กาโร่กล่าวออกมาพร้อมกับตั้งท่าจะพุ่งมาหาเซน ในจังหวะนั้นเองเซนก็ได้เตรียมตัวเพื่อที่จะต่อสู้กลับอยู่แล้ว

“ปัง!”

ร่างของกาโร่ถึงไว้แค่เพียงเงาเท่านั้นร่างกายของมันหายไปปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเซนส่งผลให้เซนเกิดอาการร้อนรนขึ้น จากระยะที่ห่างกันเป็นร้อยเมตรลดเหลือเพียงไม่กี่เมตรในพริบตา

แน่นอนว่าเซนนั้นไม่ได้อ่อนแอถึงขนาดที่ต้องรอให้อีกฝ่ายจับกุมตัวของเขาได้ ชายหนุ่มปลดปล่อยออร่าทั้งหมดและแปลงมันให้กลายเป็นสายฟ้าสีดำและใช้มันโจมตีไปที่กาโร่

“เปรี้ยง!”

สายฟ้าสีดำนั้นรวดเร็วและดุดันเป็นอย่างมาก หากเปลี่ยนเป็นตัวตนระดับเทวะคนอื่นมายืนเผชิญหน้ากับมันแน่นอนว่าสีหน้าของพวกเขาจะต้องเปลี่ยนเป็นหวาดกลัวและวิ่งหนีไปทันที อย่างไรก็ตามต่อหน้าของกาโร่นั้นสายฟ้าสีดำที่ผ่าลงมากลางหน้าอกของเขาก็เหมือนกับมดกัด

“หืม? น่ารำคาญจริงๆ”

กาโร่กล่าวออกมาอย่างเฉยชาก่อนที่จะใช้มือที่หุ้มด้วยเกล็ดประหลาดนั้นจับสายฟ้าสีดำ ใช่! เขากำลังจับสายฟ้าสีดำพร้อมกับบีบมันและสลายพลังสายฟ้านั้นไปในพริบตา ก่อนที่กาโร่จะยื่นมือออกไปและกำคอของเซนอย่างง่ายดาย โดยที่ชายหนุ่มนั้นไม่ว่าจะพยายามมากแค่ไหนก็ไม่สามารถดิ้นหลุดออกจากพันธนาการของอีกฝ่ายได้เลย

‘คงไม่มีทางเลือกต้องใช้มัน…’

เซนกล่าวกับตัวเองในใจ แท้จริงแล้วชายหนุ่มยังมีไม้ตายก้นหีบอยู่อย่างไรก็ตามเขาไม่ต้องการจะใช้มันมั่วๆ เพราะผลที่ตามมาหลังจากใช้มันนั้นหนักหนาสาหัสไม่ใช่น้อย เซนยกนิ้วโป้งข้างซ้ายและจี้ไปที่หัวใจของตนเอง ในที่กาโร่นั้นจ้องมองการกระทำของเซนอย่างงุนงง

ในจังหวะนั้นเองความผันผวนอากาศรอบๆ ก็เปลี่ยนแปลงไป อยู่ก็เกิดเหตุการณ์มิติถูกฉีกกระชากขึ้นเบื้องหน้าระหว่างเซนและกาโร่ มิตินั้นฉีกกระชากอย่างรุนแรงจนทำให้ทั้งสองที่อยู่ใกล้ถึงกับหน้าชา กานิดเดียวและเซนต่างคิดว่ามิตินั้นคงเกิดขึ้นจากความไม่สมดุลของโลกในดินแดนแห่งหายนะแห่งนี้ อย่างไรก็ตามในเวลาต่อมาในขณะที่ช่องว่างมิตินั้นกำลังจะปิดลงบุคคลปริศนาสองคนก็ได้ปรากฏกายขึ้นมา

มาเอลที่เห็นสองคนนั้นปรากฏตัวขึ้นก็ร้องออกมาด้วยความดีใจทันที

“หัวหน้า!”

ชายทั้งสองที่ปรากฏตัวขึ้นนั้นแต่งตัวในแบบเดียวกัน พวกเขาสวมชุดสีดำในขณะที่สวมเสื้อคลุมสีดำทับเอาไว้ ซึ่งเสื้อคลุมสีดำนั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างมากมันสามารถทำให้คนที่เห็นผ่านๆ จดจำได้ในทันที ผ้าคลุมสีดำนั้นถูกปักด้วยด้ายสีทอง และที่หน้าอกและกลางหลังมีสัญลักษณ์รูปดวงตาอยู่ ตอนแรกนั้นเซนเป็นกังวลเมื่อทั้งสองปรากฏตัวขึ้น อย่างไรก็ตามเมื่อมาเอลเรียกออกมาคำว่า หัวหน้า ชายหนุ่มก็รู้สึกโล่งใจเล็กน้อยเพราะดูเหมือนจะเป็นพวกเดียวกัน

ชายทั้งสองคนที่ปรากฏตัวขึ้นนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงราวกับมาจากคนละโลก คนหนึ่งเป็นชายร่างใหญ่เพียงแค่เขายืนเมื่อเทียบกับกาโร่ที่เป็นเผ่าอสูรและมีรูปร่างสูงใหญ่เป็นธรรมชาติอยู่แล้วก็พบว่ามีขนาดพอๆ กัน แต่เห็นได้ชัดว่าชายตัวใหญ่คนนั้นเป็นมนุษย์ ในขณะที่ผมของเขานั้นยุ่งเหยิงพันกันไปหมด สภาพเหมือนกับคนไม่ได้สระผมมาหลายวัน และแสดงสีหน้าง่วงๆ ตลอดเวลา ในขณะที่พาดดาบเล็กๆ ที่ผิดกับขนาดตัวของเขาเอาไว้บนไหล่

ส่วนชายอีกคนที่ตามหลังมานั้นค่อนข้างจะผอมแห้ง มีสายตาไม่นิ่งเหมือนกับกังวลอะไรตลอดเวลาอย่างไรก็ตามสีหน้าท่าทางของเขากลับผิดกับสายตาเพราะมันนิ่งสงบอย่างมาก ชายคนนี้ไว้ผมยาวปกคลุมใบหู นอกจากนี้เซนยังได้กลิ่นพิษที่อันตรายจากตัวเขาอีกด้วย มันเหมือนกับว่าชายคนนี้นั้นเป็นระเบิดนิวเคลียร์เคลื่อนที่ได้

“อา….มาเอล เจ้าเป็นเด็กใหม่ที่พึ่งเข้ามาในหน่วยแท้ๆ โชคร้ายจริงๆ ที่ได้งานยากแบบนี้เป็นงานแรก”

มาเอลที่ได้รับคำกล่าวเช่นนั้นก็ขำแห้งออกมา แน่นอนว่าเขาต้องแอบคิดในใจแน่นอน ว่าที่เขาอยู่ในสภาพนี้ก็เพราะพวกคุณสั่งให้ทำไม่ใช่เหรอ

กาโร่ปล่อยมือออกจากคอของเซนในขณะที่สีหน้าที่ดูผ่อนคลายเมื่อสักครู่เปลี่ยนเป็นเป็นตึงเครียดในทันที เขาจ้องมองมาที่ชายผมยาวที่พึ่งพูดคุยกับมาเอลพร้อมกับกล่าวออกมาด้วยเสียงสั่น

“เจ้าคือไอแซ็คแห่งหน่วยล่าสังหาร เจ้าไม่ได้อยู่ในระหว่างภารกิจอื่น เหตุใดเจ้า…”

ก่อนที่คำกล่าวของกาโร่จะจบชายร่างใหญ่ก็ทำเสียงเหมือนจะรำคาญออกมาพร้อมกับกล่าวขึ้น

“แกตกใจไอไม้จิ้มฟันนั่นมากกว่าข้างั้นเหรอ?”

ไอแซ็คที่ถูกเรียกว่าไม้จิ้มฟันเพียงยิ้มบางเท่านั้น ในขณะที่แสดงท่าทางประจบประแจงชายที่กล่าวขึ้น

“เป็นไปไม่ได้! หัวหน้าหน่วยล่าสังหาร! ริวโอ”

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆ”

จากนั้นอยู่ๆ สีหน้าท่าทางของกาโร่ก็เปลี่ยนไปพร้อมกับหัวเราะออกมาเสียงดังสนั่นทั้งห้องโถง พร้อมกับชี้นิ้วไปที่คนที่พึ่งปรากฏตัวขึ้นมาทั้งสองคนพร้อมกับกล่าว

“เจ้าคิดจริงๆ เหรอว่าข้อจะหวาดกลัวพวกเจ้า พวกเจ้ามันก็แค่หน่วยล่าสังหารที่อ่อนแอที่สุดในหน่วยที่ขึ้นตรงกับรัฐบาลโลก ฝีมือของพวกเจ้าคงไม่ต่างกับไอเจ้านั่นที่ข้าพึ่งจัดการไปเท่าไหร่….”

ก่อนที่กาโร่จะกล่าวจบ มือขนาดใหญ่ของหัวหน้าหน่วยล่าสังหารที่ชื่อว่าริวโอนั้นก็ได้คว้าจับที่ศีรษะของเขา พร้อมกับกับแรงอันมหาศาลที่แม้แต่เผ่าพันธุ์อสูรที่ภาคภูมิในพละกำลังของตนเองยังไม่อาจต่อต้านอะไรได้แม้แต่นิดเดียว ก่อนที่จะรู้ตัวหัวของเขาก็ถูกกดลงดินเสียแล้ว

“ปัง!”

เสียงหัวของกาโร่ถูกกดกระแทกพื้นอย่างรุนแรงทำให้ทั้งโบราณสถานนั้นสั่นสะเทือนเหมือนจะพังลงได้ทุกเมื่อ ใบหน้าที่ถูกจับกุมอยู่ของกาโร่นั้นแสดงออกแต่ความตกตะลึงหัวสมองของเขารู้สึกว่างเปล่าไปชั่วขณะ

“มาดูถูกกันแบบนี้ก็แย่สิ จะบอกให้เอาบุญละกันว่าหน่วยล่าสังหารของพวกข้าแข็งแกร่งที่สุด และขึ้นตรงต่อจักรพรรดิเทวะเท่านั้น ไม่รับคำสั่งของพวกกลุ่มปาหี่อย่างรัฐบาลโลก!”