เวลาผ่านไปจนถึงเกือบตี 1 ณ หน้าร้านเหล้า
หลังจากที่กินเลี้ยงฉลองกันเสร็จเรียบร้อย
“ไว้เจอกันนะเอก” โรสพูด
“เออ พรุ่งนี้ให้ไอ้พลอยไปหา G ด้วย”
“เออ…มึงไปเหอะ”
เอกและเพื่อนในแก๊งก็ได้ขอแยกย้ายกับพวกพลอยใส
อลิซได้ดึงตัวพลอยใสที่กำลังเมาหนักอยู่มาไว้ข้างตัวเธอ แต่พลอยใสดิ้นไม่หยุดจนอลิซเริ่มหงุดหงิดจึงพูดกับพลอยใสไปว่า
“นี่ ไอ้พลอย มึงอยู่นิ่ง ๆ ดิ!”
“ไม่เอา!”
จู่ ๆ พลอยใสก็หันไปหาฟ้าที่ยืนอยู่กับเรนนี่ เธอยิ้มให้ฟ้าแล้วพูดขึ้นมา
“เธอ…น่ารักจัง…ขอเบอร์หน่อยสิ?”
ฟ้าได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกใเป็อย่างมาก รวมไปถึงโรสกับอลิซด้วย ก่อนที่อลิซจะพูดกับพลอยใสอีกครั้ง
“ไอ้พลอย มึงเมาแล้วนะ นี่ฟ้าไงเพื่อนมึงอะ”
“เพื่อนหรอ…กูมีเพื่อนน่ารักแบบนี้ด้วยหรอวะ?” พลอยใสพูดพร้อมกับหันหน้ามาหาอลิซ
“เออ ๆ มึงขึ้นรถไปนอนเลยไป”
แล้วอลิซก็ลากพลอยใสขึ้นรถไป ส่วนโรสที่มองดูอยู่ หลังจากที่อลิซพาพลอยใสไปแล้ว เธอก็พูดกับฟ้าขึ้นมา
“ฟ้า เรนนี่ ขอบใจนะ”
“ไม่เป็ไรค่ะ/อืม” ฟ้ากับเรนนี่พูด
“ให้ไปส่งไหม?”
“ไม่เป็ไร ๆ เรากับเรนนี่อยู่หลังมอเอง”
จู่ ๆ โรสก็ทำสีหน้าจริงจังขึ้นมาแล้วพูดด้วยเสียงแข็งใส่ฟ้าไปว่า
“ฟ้า เราขอเตือนไว้หน่อยนะ เราก็ไม่ว่าอะไรหรอกที่จะตามจีบพลอยมันอะ แต่อย่ามายุ่งกับคนในครอบครัวของมันล่ะ ที่พูดอะอยากให้เข้าใจมันด้วย ถ้าเกิดไปแตะคนในครอบครัวของมัน มันก็พร้อมที่จะตัดเหมือนกันนะ”
“เราไม่ได้จะยุ่ง เราแค่…”
“โอเค งั้นพวกเราไปก่อนนะโรส ไว้เจอกันพรุ่งนี้” เรนนี่พูดแทรกฟ้าขึ้นมา
“อืม เราไปก่อน เจอกันพรุ่งนี้”
และโรสก็เดินหันหลังไปขึ้นรถ ส่วนฟ้าที่กำลังสงสัยอยู่ เรนนี่ก็พูดกับฟ้าไปว่า
“ฟ้า นี่มึงไปทำอะไรอีกล่ะ?”
“กูก็แค่อยากช่วยพลอยเลยเอาพวกลูกน้องพี่คิวไปจับไอ้วินเอง”
“พวกลูกน้องพี่คิวที่ว่าก็คือตำรวจสินะ”
“เออ ทำไมวะ?”
“เฮ้อไอ้ฟ้าเอ้ย…มึงก็รู้ว่าเด็กแก๊งพวกนั้นมันไม่ถูกกับตำรวจ ตอนพวกนั้นเข้ามามึงไม่เห็นปืนที่เหน็บเอวบ้างเลยหรอ?”
“แต่กูก็ไม่ได้จะให้ลูกน้องพี่คิวจับพวกนั้นสักหน่อยนี่”
“โอ้ย ไอ้ฟ้า ก่อนที่มึงจะไปรักเขาน่ะ มึงไปทำความเข้าใจกับชีวิตของเขาก่อนไหม?”
“เข้าใจแล้ว” ฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงที่แ่พร้อมกับก้มหน้าลงเล็กน้อยด้วยความรู้สึกผิด
“ช่างมันเถอะ มึงก็ค่อย ๆ ปรับตัวไปก็แล้วกัน ไปเถอะ กลับห้องดีกว่า”
“อืม”
หลังจากที่พูดคุยกันก็เดินทางกลับห้องของพวกเธอ
ตัดมาที่โรส อลิซ และพลอยใสที่อยู่บนรถ
ขณะที่พลอยใสหลับอยู่บนตักของอลิซ โรสก็พูดขึ้นมา
“เื่นั้นอะ กูไปเตือนฟ้าแล้วนะไอ้ลิซ”
“อืม”
“ว่าแต่ กูรู้สึกว่าไอ้ฟ้าเหมือนจะรู้เื่นั้นแล้วนะ”
“อืม…เื่นั้นหรอ กูว่าไม่รู้หรอกถ้ามันหาพวกไอ้วินไม่เจอ”
“ถ้ามันรู้มันจะยังชอบไอ้พลอยอยู่ปะวะ?”
“อืม…ไม่รู้ว่ะ” ระหว่างที่คิดอยู่ก็เอะใจคำพูดเมื่อกี้ ก่อนจะพูดกับอลิซไปว่า “เมื่อกี้มึงพูดว่าอะไรนะ?”
“เปล่า”
“นี่มึงยอมรับไอ้ฟ้าแล้วหรอ?”
“มันก็…ก็ดูจริงจังกับไอ้พลอยเหมือนกันนะ กูก็อยากให้ไอ้พลอยมีคนปกป้องมันด้วย มึงคิดว่าไงล่ะ?”
“กูตามใจมึงแหละ แล้วแต่เลย”
“แล้วดูเหมือนว่าไอ้พลอยเริ่มเปิดใจยอมรับฟ้าแล้วด้วยนะ”
“อืม กูก็ว่างั้นแหละ”
หลังจากที่อลิซพูดจบก็ก้มลงมามองดูพลอยใสที่กำลังนอนอยู่บนตักของเธอและลูบหัวเธออย่างเบามือ พร้อมยิ้มออกมาด้วยสีหน้าที่ดูเหมือนห่วงใยเธอเล็กน้อย
เช้าวันต่อมา
เสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเหมือนทุกวัน พลอยใสที่หงุดหงิดกับเสียงนาฬิกาปลุกจึงเอื้อมมือไปหยิบแล้วปิดเสียง หลังจากที่ปิดเสียงแล้วเธอกำลังจะหมุนตัวไปนอนต่อ ทว่าเธอลืมตาขึ้นมาไม่เห็นโรสกับอลิซ ก็คิดว่าพวกเธอสองคนไปเรียนแล้ว จึงเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มาอีกครั้ง เปิดดูก็พบแชตที่ส่งมาหาเธอเยอะมาก เธอจึงเปิดอ่านของโรสก็เห็นว่าแชตล่าสุดที่ส่งมาคือ
(ข้อความ) โรส : “กูกับอลิซไปเรียนก่อนนะ อยู่บ้านดี ๆ ล่ะ ถ้าไม่อยากอยู่บ้านก็ไปเยี่ยมไอ้ G ด้วยนะ”
พลอยใสเห็นแบบนั้นจึงส่งข้อความตอบกลับไปหาโรสทันที
(ข้อความ) พลอยใส : “อืม งั้นกูไปหา G นะ เรียนเสร็จพวกมึงก็รีบมาด้วยล่ะ”
เธอเลื่อนลงมาดูแชตก็เห็นว่าฟ้าส่งข้อความมาหา ทำให้เธอนึกถึงเื่เมื่อคืนได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่จำได้ไม่หมด ก่อนที่จะยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วเปิดอ่านข้อความที่ฟ้าส่งมาให้
(ข้อความ) ฟ้า : “พลอย เป็ยังไงบ้าง ถึงบ้านหรือยัง เค้าเป็ห่วงนะ ตื่นแล้วทักมาหาเค้าหน่อย”
พลอยใสเห็นข้อความนั้นจึงพิมพ์กลับไปว่า
(ข้อความ) พลอยใส : “เราตื่นแล้ว เดี๋ยววันนี้เราจะไปหาเพื่อนที่โรงพยาบาลนะ”
จู่ ๆ ฟ้าก็อ่านข้อความที่พลอยใสส่งกลับมาทันที แล้วรีบพิมพ์ตอบกลับไปว่า
(ข้อความ) ฟ้า : “เกิดอะไรขึ้นหรอ ให้เค้าไปด้วยไหม?”
(ข้อความ) พลอยใส : “ฟ้าจะไปด้วยทำไม?”
(ข้อความ) ฟ้า : “ก็…เพื่อนพลอยก็เหมือนเพื่อนเค้าแหละ”
(ข้อความ) พลอยใส : “เหมือนยังไง?”
(ข้อความ) ฟ้า : “ก็เดี๋ยวพลอยเป็แฟนเค้าแล้วไง เพื่อนคนไหนของพลอยเค้าก็ต้องรู้จักใช่ปะล่ะ?”
(ข้อความ) พลอยใส : “พูดไปเรื่อย จะมาก็มา”
แล้วพลอยใสก็ส่งโลเคชั่นไปให้ฟ้า
(ข้อความ) ฟ้า : “งั้นไว้เจอกันนะคะ แฟน”
(ข้อความ) พลอยใส : “แฟนบ้าอะไรของเธอห๊ะ ไร้สาระ”
พลอยใสคว่ำโทรศัพท์ลงทันที จู่ ๆ เธอก็ยิ้มออกมาด้วยความเขิน พร้อมกับใจของเธอที่เต้นไม่เป็จังหวะ เธอตั้งสติได้จึงรีบเดินไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปหา G เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง พลอยใสแต่งชุดด้วยเสื้อยืด Over Size สีดำมีลวดลายทับด้วยเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำ กางเกงยีนส์ขากระบอกใหญ่สีดำ รองเท้าและเครื่องประดับเหมือนเดิม
หลังจากแต่งตัวเสร็จก็เดินทางออกจากบ้านไปทันที ทว่าก่อนไปเธอหันหน้ากลับมามองบ้านตัวเอง เธอแอบยิ้มออกมาในใจเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับแล้วเดินทางไปโรงพยาบาล
เวลาผ่านไปประมาณชั่วโมงกว่า ๆ ณ โรงพยาบาลแพทย์รังสิต
พลอยใสมายืนรอฟ้าที่หน้าโรงพยาบาล เธอดูเวลาก็เห็นว่าเที่ยงกว่า ๆ แล้วจึงจะพิมพ์แชตหา ทว่าฟ้าก็เดินมาอยู่ตรงหน้าเธอ พลอยใสเงยหน้าขึ้นมามองก็สะดุดตากับลุคของฟ้าขึ้นมา เธอใส่เสื้อครอปแขนพอง ๆ สีขาว กระโปรงสั้นเอวสูงสีขาว สร้อยที่ฟ้าใส่ลักษณะเหมือนกับของพลอยใสเป็อย่างมาก แค่เปลี่ยนจากตัว P เป็ตัว F และเธอไม่ได้ใส่แว่นเหมือนเคย
จู่ ๆ พลอยใสรู้สึกใจสั่น ก่อนจะหันหน้าหนีแล้วพูดว่า
“ช้าไปหน่อยนะ ฟ้า”
“เค้าขอโทษนะ พอดีแถวบ้านเค้ารถมันติดน่ะ”
“ช่างเถอะ”
แล้วพลอยใสก็เดินนำทางไปด้วยท่าทีเขินเล็กน้อย ฟ้าเห็นแบบนั้นจึงแอบขำออกมา ก่อนจะเดินตามพลอยใสไป
จบตอนที่ 23
2K
![[จบ] ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761102066_36763703.webp)
