ผู้กลับมาจากต่างโลกและเกมมรณะ

เรื่อง ผู้กลับมาจากต่างโลกกับเกมมรณะ

บทที่ 4 ผู้กลับมาจากต่างโลก

ตอนที่ 12

.

"สิ่งที่เทียบเท่ากับวิญญาณ"

เมอร์ลินหน้าซีดลงเพราะเข้าใจความหมายของสิ่งที่เขียน

.

สิ่งที่เทียบเท่าวิญญาณหนึ่งดวงคือวิญญาณหนึ่งดวง เมอร์ลินเข้าใจสิ่งนี้เป็นอย่างดี

ความคิดแรกที่เข้ามาในหัวคือวิญญาณของหญิงสาวปากกว้างตนนั้น

เมอร์ลินคิดจะจับหญิงสาวปากกว้างตนนั้นมาใช้ในการแลกเปลี่ยนวิญญาณของนิมู

.

"เราเอาวิญญาณของเธอมาใช้ได้ใช่ไหมนะ"

เมอร์ลินพูดกับตัวเอง

.

"ได้สิ"

ความคิดของเมอร์ลินดังขึ้นในหัว

.

หลังจากได้ยินความคิดของตัวเอง

เมอร์ลินก็พยายามหาเหตุผลที่ใช้วิญญาณของหญิงสาวปากกว้างตนนั้น

.

" เธอเป็นวิญญาณร้าย? "

ความคิดในหัวของเมอร์ลิน

.

" เราต้องพิสูจน์เรื่องนั้น "

เมอร์ลินพูดกับตัวเอง

.

เมอร์ลินกลับมายังจุดที่เขาเคยเจอวิญญาณของหญิงสาวปากกว้าง

เขาซุ่มดูว่าเธอจะโจมตีคนทั่วไปหรือไหม หากเธอโจมตีคนทั่วไป

เมอร์ลินจะใช้วิญญาณของเธอในการแลกเปลี่ยนวิญญาณ และก็เป็นไปตามที่เมอร์ลินคิดเอาไว้

วิญญาณของหญิงสาวปากกว้างเข้าไปหลอกหลอนคนทั่วไปให้หวาดกลัว

เธอพุ่งเข้าหาเหยื่อเพื่อหลอนหลอกเป้าหมายด้วยใบหน้าอันสยดสยองของเธอ

.

" หยุด! "

เมอร์ลินพุ่งเข้าไปขว้างทำให้เหยื่อหนีไปได้

.

" แก!!! "

วิญญาณของหญิงสาวโกรธจัดและพุ่งเข้ามาหาเมอร์ลิน

.

เมอร์ลินร่ายเวทย์เรียกวิญญาณใต้เท้าของวิญญาณหญิงสาว

ได้มีโซ่พุ่งขึ้นมาจากวงเวทย์ที่เมอร์ลินได้ร่ายเอาไว้

มันรัดวิญญาณของหญิงสาวพร้อมกับลากเธอเข้าไปในวงเวทย์เรียกวิญญาณ

เมอร์ลินทำตามสิ่งที่เขียนในหนังสือ คือพยายามนึกถึงวิญญาณที่ตัวเองต้องการ

หลังจากโซ่ได้ดึงวิญญาณของหญิงสาวไปแล้ว

วงเวทย์ก็สว่างขึ้นอีกครั้งเหมือนตอนที่เมอร์ลินร่ายมันขึ้นมา

วิญญาณของหญิงสาวคนหนึ่งก็โผล่ออกมา

แต่เธอไม่ใช่นิมู เธอเป็นหญิงสาวที่เมอร์ลินไม่รู้จัก

.

" อะไรกัน? เธอเป็นใคร? "

เมอร์ลินตกใจไปพร้อมกับความผิดหวัง

.

" ฉันเหรอคะ? คนที่รักคุณมากๆ ไง "

วิญญาณของหญิงสาวตรงหน้าพูดกับเมอร์ลิน

.

หลังจากวิญญาณของหญิงสาวพูดกับเมอร์ลิน เธอก็พุ่งเข้าหาเมอร์ลินโดยมีมีดอยู่ในมือด้วย

เป้าหมายของเธอ เมอร์ลินเข้าใจได้ในทันที เขารีบบินหนีทันทีที่เห็นมีดในมือของหญิงสาว

.

" ฉันรักคุณนะคะ มาอยู่ด้วยกันสิคะ "

วิญญาณของหญิงสาวพูดด้วยท่าทางที่คลุ้มคลั่ง

.

วิญญาณสาวแกว่งมีดไปมาในอากาศในขณะที่เงยหน้ามองเมอร์ลินที่ลอยอยู่บนฟ้า

เมอร์ลินที่ทำอะไรไม่ได้ก็ต้องปล่อยวิญญาณสาวที่คลุ้มคลั่งเอาไว้ตรงนั้น

เขากลับมาอ่านรายละเอียดของเวทย์เรียกวิญญาณอีกครั้ง

การกลับมาอ่านมันอีกครั้งทำให้เมอร์ลินเข้าใจถึงความหมายที่แท้จริง

การแลกเปลี่ยนต้องใช้วิญญาณที่มีค่าเท่ากัน

หากเป็นวิญญาณของคนที่รักก็ต้องใช้วิญญาณของคนที่รักด้วยเช่นกัน

.

" ว่าแต่ใครล่ะ? "

เมอร์ลินเข้าใจความหมายที่แท้จริงของหนังสือ

.

ภาพของคนที่เมอร์ลินรักก็วิ่งเข้ามาในหัว อาเธอร์ เทเรซา ญาติพี่น้อง พ่อและแม่

เมอร์ลินจะต้องยอมเสียใครสักคนเพื่อเรียกวิญญาณของนิมูกลับมา

เมอร์ลินแทบจะตัดสินใจได้ทันที เขาจะไม่ยอมเสียใครไป

เมอร์ลินกำลังจะปล่อยวางเรื่องของนิมู

.

" เราคงจะพาเธอกลับมาไม่ได้ "

เมอร์ลินพูดกับตัวเอง

.

สิ่งที่เมอร์ลินตัดสินใจทำให้เขาเสียใจอยู่ไม่น้อย

ทั้งที่มีความหวังแล้วแท้ๆ แต่กลับทำไม่สำเร็จ

ทั้งที่มีหนทางพาเธอกลับมา แต่เขากลับไม่สามารถทำมันได้

ความเสียใจมันหนักมากพอที่จะทำให้เมอร์ลินประครองสติไม่อยู่

คุโระที่สิงเงาของเมอร์ลินก็ใช้โอกาสนี้ควบคุมร่างของเมอร์ลิน

เมอร์ลินตัวจริงได้เข้าไปในจิตใจของตัวเอง โดยมีเมอร์ลินอีกคนรอเขาอยู่ที่นั่น

.

" นายเป็นใคร "

เมอร์ลินตัวจริงถามกับเมอร์ลินอีกคน

.

" จะไม่ขี้ขลาดไปหน่อยเหรอ? "

เมอร์ลินอีกคนตอบกลับ

.

" นายหมายถึงอะไร "

เมอร์ลินตัวจริงถามกลับ

.

" นายถามว่าฉันเป็นใคร ฉันคือคนที่รักนิมูมากกว่านายไง "

เมอร์ลินอีกคนตอบกลับ

.

" ฉันนะ ยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอคนนั้น "

เมอร์ลินอีกคนพูดต่อ

.

ในขณะนั้นเองก็มีภาพจากมุมมองของร่างกายเมอร์ลินฉายขึ้นมาในโลกของจิตใจ

เป็นภาพที่เมอร์ลินกำลังเดินไปยังห้องครัวโดยมีพ่อและแม่ของเมอร์ลินกำลังทำอาการเย็นกันอยู่

.

" นายจะทำอะไร!? "

เมอร์ลินตัวจริงพยายามหยุดเมอร์ลินอีกคน

.

" ฉันทำทุกอย่างเพื่อให้เจอเธอคนนั้น "

เมอร์ลินอีกคนตอบกลับ

.

ภาพในโลกของจิตใจ ร่างกายของเมอร์ลินกำลังร่ายเวทย์เพื่อสังหารพ่อแม่ของตัวเขาเอง

เมอร์ลินตัวจริงก็พยายามอย่างหนักเพื่อหยุดเมอร์ลินอีกคน

แต่ด้วยจิตใจที่เสียหายก่อนหน้านี้ ทำให้เมอร์ลินตัวจริงไม่มีแรงมากพอจะหยุดเมอร์ลินอีกคน

ร่างกายของเมอร์ลินสังหารพ่อแม่ของเขาจนเสียชีวิต

ก่อนที่เมอร์ลินตัวจริงจะสามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้อีกครั้ง

.

" ไม่!! ไม่!! ไม่!! ไม่!! "

เมอร์ลินตัวจริงได้สติกลับมาและพยายามใช้สกิลของเขาช่วยชีวิตพ่อและแม่

.

แต่ทั้งสองได้เสียชีวิตไปแล้ว ทำให้ไม่ว่าเมอร์ลินจะใช้สกิลหรือเวทย์ใดก็ไม่สามารถช่วยชีวิตพ่อและแม่ได้

ในขณะที่กำลังเสียใจอยู่ เมอร์ลินอีกคนก็ได้พูดกับเมอร์ลินตัวจริง

.

" จะให้วิญญาณของทั้งสองคน เสียไปอย่างเปล่าประโยชน์เหรอ? "

เมอร์ลินอีกคนพูดกับเมอร์ลินตัวจริง

.

เมอร์ลินตัวจริงนั่งร้องไห้กอดร่างกายของพ่อและแม่ที่เย็นเฉียบ

แต่หนังสือแห่งความตายก็มาตกอยู่ตรงหน้าของเมอร์ลิน

พร้อมกับหน้าถัดไปที่ถูกเปิดออก

.

" เวทย์กักเก็บดวงวิญญาณ "

เมอร์ลินอ่านหน้าที่ถูกเปิดออก

.

เมอร์ลินร่ายเวทย์นั้นแบบไม่คิด เพื่อรักษาดวงวิญญาณของพ่อและแม่เอาไว้

ผลึกแก้วสีแดง 2 ชิ้นโผล่ขึ้นมาหลังจากเมอร์ลินร่ายเวทย์กักเก็บดวงวิญญาณ

เมอร์ลินหยิบผลึกแก้วทั้ง 2 ชิ้นเข้ามากอดด้วยอาการโศกเศร้า

.

" เราต้องรักษาร่างของพวกเขา "

เมอร์ลินพูดกับตัวเอง

.

เมอร์ลินใช้สกิลรักษาของตัวเองเพื่อฟื้นคืนร่างกายของพ่อและแม่

ร่างของทั้งสองฟื้นคืนกลับมาเป็นปกติโดยไร้ซึ่งบาดแผลใด

เพียงแต่ร่างกายนั้นเป็นร่างไร้วิญญาณ

เมอร์ลินอีกคนภายในจิตใจของเมอร์ลินคือแร็กน่า

แร็กน่าเข้าแทรกแซงจิตใจของเมอร์ลินด้วยสกิลจากต่างโลก

ส่วนคนที่ควบคุมร่างกายของเมอร์ลินคือคุโระ

เธอใช้โอกาสช่วงที่เมอร์ลินมีจิตใจที่ไม่มั่นคงเข้าควบคุมร่างกาย

โดยมีแร็กน่าที่ปลอมตัวเป็นเมอร์ลินอีกคนดึงความสนใจของเมอร์ลินตัวจริง

.

.

.

" เกือบครบทุกคนแล้วค่ะ ยังเหลืออยู่อีก 3 คน แต่ตามร่องรอยไม่ได้เลยค่ะ "

ผู้ช่วยของท่านบิชอปมารายงานเรื่องการจับกุมนักโทษแหกคุก

.

การแหกคุกครั้งนั้นมีนักโทษหลุดมาได้ 14 คน

โดยสำนักงานของท่านบิชอปจัดการนักโทษไปแล้ว 11 คน

เหลือเพียงนักโทษ 3 คนที่หลบหนีไปได้และไม่เหลือร่องรอยอะไรให้ตามต่อ

หนึ่งในนั้นคือรีอัสที่อยู่ในบ้านของท่านบิชอปด้วย

.

" ห้ามออกข้างนอกเหรอ? แต่วัตถุดิบทำอาหารจะหมดแล้วนะ เธอคงต้องไปซื้อมาแล้วล่ะ "

รีอัสตอบกลับท่านบิชอปหลังจากท่านบิชอปสั่งห้ามรีอัสออกข้างนอก

.

" มีอะไรบ้างล่ะ? "

อาร์กัสถามกับรีอัสว่าต้องซื้ออะไรบ้าง

.

" ฉันจะเขียนใส่กระดาษให้นะ "

รีอัสพูดพร้อมกับเดินไปหยิบปากกาและกระดาษ

.

" ฉันไม่ลืมหรอกน่า ไม่ใช่เด็กซะหน่อย "

อาร์กัสตอบกลับ

.

" เธอก็ลืมอยู่ดี ฉันไม่ได้เขียนพริกกับมะนาวลงไปอย่าลืมล่ะ "

รีอัสพูดกับอาร์กัสก่อนที่จะส่งกระดาษให้กับเธอ

.

อาร์กัสเป็นคนออกไปซื้อของใช้และวัตถุดิบทำอาหารตามที่รีอัสต้องการ

ซึ่งเธอก็ลืมพริกและมะนาวตามที่รีอัสเตือนเอาไว้

.

" ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องลืม ฉันเลยออกไปซื้อมาแล้ว "

รีอัสพูดกับอาร์กัสหลังจากที่เธอกลับมาที่บ้าน

.

รีอัสออกไปร้านสะดวกซื้อใกล้บ้านหลังจากท่านบิชอปขับรถออกไปเพื่อซื้อพริกและมะนาวที่ท่านบิชอปจะลืมแน่ๆ

ระหว่างทางได้เจอกับคนของอาร์กัสที่กำลังเดินตรวจตรารอบเมือง คนของท่านบิชอปรู้จักใบหน้าของรีอัส

พวกเขาพยายามจับกุมรีอัส แม้ว่าจะมีคำเตือนให้รายงานท่านบิชอปทันทีหากพบเจอหรือหลบหนีทันที

.

" หลีกทางซะ พวกนายหยุดฉันไม่ได้หรอก "

รีอัสเตือนกลุ่มคนของท่านบิชอปที่เข้ามาขว้างทางระหว่างไปร้านสะดวกซื้อ

.

" ยอมมากับพวกเราซะ "

คนของท่านบิชอปมาพร้อมกับกุญแจมือที่สามารถสะกดพลังจากต่างโลกได้

.

กุญแจมือที่คนของท่านบิชอปเอามาด้วย เป็นกุญแจที่ใช้กับนักโทษที่อยู่ในห้องขังใต้ดิน

มันมีความสามารถในการสะกดพลังของสกิลจากต่างโลกรวมถึงเวทมนตร์ด้วย

หากถูกใส่กุญแจมือไปแล้ว ไม่ว่าจะมีสกิลมากแค่ไหนหรือมีพลังเวทย์มากเพียงใดก็จะไม่สามารถใช้งานพวกมันได้

.

" ฉันเบื่อพวกที่ประเมินความเก่งกาจของคนอื่นไม่ได้จริงๆ "

รีอัสพูดพร้อมกับเปลวไฟที่ลุกท่วมตัวคนของท่านบิชอป

.

คนของท่านบิชอปทั้งหมด 5 คน ถูกรีอัสสังหารด้วยเปลวไฟของเขา

พวกเขาไม่ได้แม้แต่จะกรีดร้องหรือเอ่ยปากพูดอะไร เพียงแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น

ร่างกายของพวกเขาก็ถูกเปลวไฟของรีอัสแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

หลังจากสังหารคนของท่านบิชอปจนเสร็จสิ้น รีอัสก็เดินไปซื้อของตามปกติ

ก่อนจะกลับบ้านไปรอท่านบิชอป

.

" ช่วยหยิบมือถือให้หน่อย "

อาร์กัสพูดกับรีอัสหลังจากได้ยินเสียงข้อความเข้า

.

ผู้ช่วยของอาร์กัสได้ส่งข้อความมาแจ้งเรื่องการสูญหายของพนักงาน

ก่อนหน้านี้มีรายงานเรื่องของคนส่งเอกสารหายตัวไปหลังจากมาส่งของให้ท่านบิชอป

และครั้งนี้ก็เป็นคนของท่านบิชอปเองที่หายตัวไปเป็นกลุ่มหนึ่งในระหว่างการตรวจตรา

อาร์กัสได้อ่านรายละเอียดและพอจะเดาได้ว่าเกิดขึ้นเพราะรีอัสอย่างแน่นอน

.

" มีอะไรเหรอ? "

รีอัสถามกับอาร์กัสหลังจากที่เธอได้อ่านรายงานจากผู้ช่วยของเธอ

.

" ไม่มีอะไรหรอก ผู้ช่วยแค่ส่งรายงานมาให้ "

อาร์กัสตอบกลับ

.

___________________________จบตอน_______________________________