ตอนที่ 4 เนินสีเื
"ในที่สุด..." เพชรพึมพำกับตัวเอง "พลังจิตก็มาถึง 20 สักที"
เขาเหลือบมองค่าสถานะของตนเอง:
"เดี๋ยวนะ นี่มันอะไรกัน?" เพชรขมวดคิ้ว เมื่อสังเกตเห็นลูกศรเล็กๆ ปรากฏอยู่ด้านหลังค่าพลังจิต "หรือว่าพลังจิตของฉันกำลังจะพัฒนา?"
ด้วยความสงสัยใคร่รู้ เพชรจึงลองนึกในใจ "อัปเดตพลังจิต"
หน้าต่างสถานะของเขาเริ่มกระพริบถี่ๆ ก่อนที่จะปรากฏค่าสถานะใหม่ พร้อมกับคำว่า "ระดับ" ต่อท้ายชื่อของเขา
"อัปเกรด?" ดวงตาของเพชรเป็ประกาย "ในที่สุดก็มีอะไรให้ทำมากกว่าฆ่าสไลม์แล้ว"
เขาไม่รอช้า รีบสั่งการในใจ "อัปเกรดพลังพิเศษ"
ทันทีที่สิ้นเสียงในความคิด พลังพิเศษของเขาก็เปลี่ยนไป
"จิตควบคุมกายาแปรผัน? มันหมายความว่ายังไงกันนะ?" เพชรพึมพำกับตัวเอง ก่อนที่จะลองใช้พลังใหม่ของเขา
เพชรจดจ้องไปยังมือของตนเอง เขาตั้งสมาธิ เพ่งจิตไปที่มือ ราวกับ้าจะควบคุมมันด้วยความคิด
ทันใดนั้น มือของเขาก็เริ่มเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนจางๆ แสงนั้นค่อยๆ ทวีความเข้มข้นขึ้น และมือของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงรูปร่าง มันบิดเบี้ยวไปมา คล้ายกับสายน้ำที่ไหลเอื่อย
"ลองเปลี่ยนเป็มีดดู" เพชรนึกในใจ
เมื่อเขาจินตนาการถึงมีด รูปร่างของมือก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง มันค่อยๆ แข็งขึ้น กลายเป็สีเงินเงางาม คล้ายกับโลหะบริสุทธิ์
เพชรลองสะบัดมือไปข้างหน้า "หวีด!" เสียงแหลมคมของมีดแหวกอากาศดังขึ้น
"นี่มัน..." ดวงตาของเพชรเบิกกว้าง "พลังของฉันมันแปลกประหลาดขึ้นทุกที"
ด้วยความตื่นเต้น เพชรจึงลองใช้พลังจิตของเขาอีกครั้ง คราวนี้เขาตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงร่างกายทั้งหมด เขาหลับตาลง และจินตนาการถึงการกลายร่างเป็นก
ทั่วร่างของเขาเริ่มเปล่งแสงสีฟ้าสว่างจ้า ก่อนที่ปีกคู่ใหญ่จะงอกออกมาจากด้านหลังของเขา ร่างกายของเขาเริ่มเปลี่ยนแปลงรูปร่าง กลายเป็นกขนาดใหญ่
แต่ในขณะเดียวกัน เพชรก็รู้สึกได้ถึงพลังจิตที่ลดลงอย่างรวดเร็ว จาก 20 หน่วย เหลือเพียง 10 หน่วย
"ไม่ไหวแล้ว" เพชรคิดในใจ เขาตัดสินใจยกเลิกการแปลงร่าง เหลือไว้เพียงปีกคู่เดิม
เมื่อการแปลงร่างสิ้นสุดลง พลังจิตของเขาก็หยุดลดลง มันคงที่อยู่ที่ 10 หน่วย
"การแปลงร่างใช้พลังจิตมากขนาดนี้เลยเหรอ" เพชรพึมพำกับตัวเอง "แต่ว่าปีกคู่นี้..."
เพชรลองขยับปีกเบาๆ เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในปีก มันทำให้เขารู้สึกเบา และพร้อมที่จะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า
"ยังไงก็ตาม นี่ก็เป็พลังที่น่าสนใจ" เพชรคิดในใจ "ฉันต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมมันให้ดีกว่านี้"
หลังจากผ่านการลองผิดลองถูกมานับครั้งไม่ถ้วน เพชรก็เริ่มเข้าใจถึงขีดความสามารถของพลังจิตของตนเองมากขึ้น
"พลังจิต...มันไม่ได้แค่ควบคุมร่างกายอย่างที่คิดไว้ตอนแรก" เพชรพึมพำกับตัวเอง "แต่ถ้ามีพลังจิตมากพอ มันสามารถเปลี่ยนแปลงร่างกายให้เป็อะไรก็ได้"
เขาตระหนักว่าพลังจิตของตนเองนั้นมีความยืดหยุ่นอย่างไม่น่าเชื่อ มันไม่ได้จำกัดอยู่แค่การควบคุมร่างกายในรูปแบบเดิมๆ แต่สามารถเปลี่ยนแปลงรูปร่างและคุณสมบัติของร่างกายได้อย่างอิสระ
"และไม่ใช่แค่รูปร่างเท่านั้น" เพชรคิด "มันยังให้ความสามารถของสิ่งนั้นๆ ด้วย"
หลังจากที่เพชรจัดการกับฝูงสไลม์จนหมดสิ้น ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบ แต่ความเงียบนั้นก็ถูกทำลายลงด้วยวัตถุแปลกประหลาดที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
"นี่มันอะไรกัน?" เพชรพึมพำกับตัวเอง ขณะที่มองไปยังวัตถุสีเงินที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ มันเปล่งประกายวาววับ ราวกับสะท้อนแสงอาทิตย์
เขาเดินเข้าไปใกล้ๆ และพบว่ามันคือกุญแจสีเงิน เขาเอื้อมมือไปคว้ามัน และััได้ถึงความเย็นเยียบของโลหะ
"กุญแจ?" เพชรขมวดคิ้ว เขาพลิกกุญแจไปมา ก่อนที่จะสังเกตเห็นตัวอักษรเล็กๆ ที่สลักอยู่บนนั้น
เขาเพ่งสายตาอ่านรายละเอียด
"กุญแจสู่หอคอยเนินสีเื" เพชรอ่านออกเสียง
"หอคอยเนินสีเื?" เพชรทวนคำ "มันคืออะไรกัน?"
เขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน แต่เขาก็รู้สึกได้ถึงความลึกลับที่ซ่อนอยู่ในชื่อนั้น
"หรือว่านี่จะเป็..." เพชรคิด "ประตูสู่สถานที่ใหม่?"
เขานึกถึงการผจญภัยที่ผ่านมา และความท้าทายที่รออยู่ข้างหน้า เขารู้สึกได้ถึงความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่านอยู่ในตัว
เมื่อเพชรัักุญแจสีเงิน แสงสีเงินเจิดจ้าก็พลันสาดส่องออกมาจากกุญแจ วูบวาบไปทั่วบริเวณ ก่อนที่อากาศเบื้องหน้าของเขาจะฉีกออก เผยให้เห็นรอยแยกมิติสีดำสนิท
"นี่มัน..." เพชรพึมพำด้วยความตื่นตะลึง "ประตูมิติ?"
เขาไม่รอช้า ก้าวเท้าเข้าไปในรอยแยกมิติ ร่างกายของเขาถูกดูดเข้าไปในความมืดมิด ก่อนที่จะปรากฏขึ้นในสถานที่ใหม่
เบื้องหน้าของเพชร ปรากฏหอคอยขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ มันสูงเสียดฟ้า ราวกับจะทิ่มแทงดวงดาว
"หอคอยเนินสีเื..." เพชรกล่าวเสียงแ่เบา ขณะที่มองไปยังหอคอยด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น
เขาเดินเข้าไปในหอคอย ภายในเป็ห้องโถงโล่งกว้างขวาง เพดานสูงลิบ และผนังที่ทำจากหินสีแดงเข้ม
เหนือศีรษะของเขา ปรากฏตัวอักษรโรมันขนาดใหญ่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ: "1/7"
"1/7...หรือว่าต้องผ่านหอคอยทั้งหมด 7 ชั้น?" เพชรคิดในใจ
ทันใดนั้น เสียงประกาศก็ดังขึ้นจากทั่วทุกทิศทาง:
"เริ่มการทดสอบ..."
"5..."
"4..."
"3..."
"2..."
"1..."
เมื่อสิ้นเสียงนับถอยหลัง ชั้น 1 ของหอคอยก็เปล่งแสงสีแดงเข้มออกมา แสงนั้นสว่างจ้าจนน่าขนลุก ก่อนที่เงาดำทมิฬจะปรากฏขึ้นจากพื้น
"อสูรเงา..." เพชรกล่าวเสียงเครียด
ขณะเดียวกัน ช่องสถานะของเขาก็ปรากฏหน้าต่างภารกิจขึ้นมา:
ภารกิจ: สังหารอสูรเงา 100 ตัว เพื่อผ่านชั้น 1
"100 ตัว..." เพชรพึมพำ "นี่มัน...เยอะเกินไปแล้ว"
แต่เขาก็รู้ว่าไม่มีทางเลือกอื่น เขาต้องผ่านการทดสอบนี้ไปให้ได้
ณ สถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ เหนือป้อมปราการโบราณอันแข็งแกร่ง บานประตูทองคำขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ มันเปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงลงมายังโลกมนุษย์ ร่องรอยอักขระโบราณสลักเสลาอยู่บนบานประตู สะท้อนแสงสีทองออกมาเป็ลวดลายอันงดงาม
บนป้อมปราการนั้น มีร่างของบุคคลลึกลับสองร่างยืนอยู่ พวกเขาเฝ้ามองบานประตูทองคำด้วยสายตาที่สงบนิ่ง
"ิญญาดวงใหม่ถูกส่งไปยังที่ใดหรือ?" เสียงทุ้มลึกของบุรุษเอ่ยถาม น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ แต่ปราศจากความกังวล
"เนินสีเื" เสียงหวานใสของสตรีตอบกลับ น้ำเสียงของนางราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยพลังอำนาจ
"เนินสีเื...สถานที่แห่งนั้น้าระดับ 30 ขึ้นไปจึงจะมีโอกาสรอดใช่หรือไม่?" บุรุษถามต่อด้วยน้ำเสียงสงสัย
"ถูกต้อง" สตรีตอบกลับ "แต่ไม่ต้องกังวลไป นี่คือพระประสงค์ของประตู"
ทั้งสองร่างยืนนิ่งเงียบ มองไปยังบานประตูทองคำที่เปล่งแสงเจิดจ้า
"ประตูแห่งนี้...มันช่างงดงามและทรงพลัง" บุรุษเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงชื่นชม
"มันคือประตูแห่งโชคชะตา" สตรีตอบกลับ "มันจะนำพาผู้ที่ถูกเลือกไปยังเส้นทางที่ถูกต้อง"
ทั้งสองร่างยืนอยู่บนป้อมปราการ เฝ้ามองบานประตูทองคำที่เปล่งแสงเจิดจ้า พวกเขารู้ว่าผู้ที่ถูกเลือกจะเผชิญกับความท้าทายมากมาย แต่พวกเขาก็เชื่อมั่นว่าเขาจะผ่านมันไปได้