เมื่อจิลมาถึงที่นัดหมายก็พบว่ากองกำลังพิเศษของบริษัท ‘ร่ม’ ได้ดักรออยู่ก่อนแล้ว นอกจากนั้น ดร. แซมม่อนยังถูกจับ ปืนจ่ออยู่บนศีรษะของเขาราวกับตัวประกัน
“ทุกคนวางอาวุธลง ไม่งั้นสมองของเขาได้เละแน่” ดร.ไอแซ็คขู่ด้วยรอยยิ้ม
“จะฆ่าเขาก็ฆ่า ยังไงซะเราก็ไม่คุ้นเคยกับเขาอยู่แล้ว ไม่มีเหตุผลต้องยอมนาย!” จิลสบถใส่ราวกับไม่สนใจความตายของ ดร.แซมม่อน
“ไม่นะ...พ่อ!” แองเจล่ากัดฟันแน่น แต่เธอไม่สามารถโน้มน้าวจิลและคารีอัสหรือเจเจได้
“โอ้อย่างนั้นเหรอ งั้นเขาคงต้องตายก่อน” ดร.ไอแซ็คไม่ได้สนใจจิล ความจริงเขากำลังรออลิซอยู่ต่างหาก เมื่อเห็นว่าเป้าหมายหายไปจึงสั่งให้ทีมสไนเปอร์บนดาดฟ้ายิงคนที่นี่ทันที แต่อย่างใดก็ตามถึงจะสั่งการไปแต่มีเพียงความเงียบเท่านั้นที่ตอบกลับมา
“อัลฟ่าวันเกิดอะไรขึ้น อัลฟ่าวันผมถามได้ยินไหม!” ดร.แซ็คไม่คิดว่าทีมของเขาถูกจัดการ กระทั่งหน่วยรบพิเศษที่อยู่ข้างๆ ถูกยิงศีรษะกันไปทีละคน อาศัยจังหวะนั้นจิลยิงข้อมือของดร.ไอแซ็ค ทำให้เขาต้องทำปืนหลุดมือ หาที่หลบและปล่อยตัวประกันไปอย่างไม่มีทางเลือก
แองเจล่าวิ่งเข้าไปหาพ่อของเธอทั้งน้ำตา ส่วนเขาเองก็กอดลูกสาวด้วยความรัก
“บ้าเอ้ยมันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมทีมอัลฟ่าวันถึงติดต่อไม่ได้ เกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นข้างบน!” ดร.ไอแซ็ค คร่ำครวญเสียงดัง แต่ถึงอย่างนั้นสิ่งที่ตอบกลับคือถ้อยคำเยาะเย้ย
“คิดจะจัดการกับเราแต่เป็นนายซะอีกที่ถูกเล่น น่าสงสารนะ”
“คุณเป็นใคร คนจีนเหรอ...สันดานลิงผิวเหลือง คุณกล้าปรากฎตัวต่อหน้าผมได้ยังไง!” เมื่อเห็นเนี่ยฝานเดินมากับอลิซสิ่งแรกที่ ดร.ไอแซ็ค ทำคือเหยียดชาติพันธุ์
“ปากร้ายนี่ คงต้องสั่งสอนสักหน่อย” อลิซจับไหล่ของ ดร.ไอแซ็ค ดึงขึ้นมาก่อนจะต่อยหน้าเขาซ้ำๆ
เนี่ยฝานเห็นว่าทุกคนปลอดภัยจึงเร่งขึ้นว่า “ขึ้นเครื่องบินกันเถอะ อีกไม่ถึง 10 นาทีก็จะรุ่งสางแล้ว หากเรายังอยู่ตรงนี้คงได้เป็นสัตว์อาหารปืนใหญ่ของระเบิดนิวเคลียร์”
“แล้วจะเอายังไงกับเขา” อลิซหมายถึง ดร.ไอแซ็ค
“ซอมบี้กำลังจะมาแล้ว ปล่อยให้มันเล่นกับเขาจนตาย” เนี่ยฝานมองเห็นซอมจากตัวอาคารกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้
“แล้วคนนี้ล่ะ” คนที่จิลกำลังพูดถึงคือ ดร.แซมม่อน ผู้คิดค้นไวรัส
“ไม่นะ พ่อของหนูไม่ใช่คนเลว อย่าฆ่าพ่อหนูนะ” แองเจล่ารีบลุกขึ้นมาปกป้องพ่อ
“นำตัวเขาไปด้วย” เนี่ยฝานไม่จำเป็นต้องทิ้งทรัพยากรสำคัญไว้ข้างหลัง โดยเฉพาะตอนนี้เขากำลังทำวิจัยเกี่ยวกับไวรัส-ที หากมีดร.แซมม่อนเข้าร่วม งานวิจัยจะช่วยย่นระยะเวลาได้มาก
หลังจากตกลงกันได้ทุกคนจึงขึ้นเฮลิคอปเตอร์ที่เหลืออยู่เพียง 1 ลำ
นักบินใส่หูฟังเพลงตลอดเขาจึงไม่ได้ยินเสียงปืนข้างนอก พอรู้สึกตัวอีกทีก็ถูกปืนจี้แล้ว
เนี่ยฝานนั่งข้างอลิซแล้วเอื้อมมือไปกุมมือของเธอ หญิงสาวไม่ได้ปฏิเสธหรือผลักออกไป วันนี้เนี่ยฝานมีส่วนช่วยได้มาก หากไม่เป็นเพราะเขาทุกอย่างคงไม่ราบรื่นขนาดนี้
ในระหว่างที่เฮลิคอปเตอร์กำลังบินออกจากเมืองแร็กวู๊ดหัวรบนิวเคลียร์ก็ถูกยิงขึ้นฟ้า มุ่งหน้าสู่ใจกลางของเมือง จะมองเห็นแสงสว่างสีขาวขนาดใหญ่ เมฆเห็ดลอยอยู่บนท้องฟ้า นอกจากนั้นคลื่นกระแทกยังพัดมาถึงเฮลิคอปเตอร์
ในภาพยนตร์ต้นฉบับ เฮลิคอปเตอร์ตกที่ป่านอกเมืองและอลิซถูกเหล็กเสียบที่ท้อง ดังนั้นเนี่ยฝานจึงต้องคอยป้องกันไม่ให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น เมื่อเหล็กหลุดออกมาเขาใช้พลังจิตรั้งไว้มันจึงหยุดตรงหน้าท้องของเธอเพียง 2 เซ็นติเมตร
“ขอบใจนะ” อลิซถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นว่าเศษชิ้นส่วนของโลหะได้หยุดในอากาศ แต่ถึงอย่างนั้นเฮลิคอปเตอร์กำลังหมุนเคว้งตกลงไปในป่า เนี่ยฝานไม่สามารถหยุดเครื่องบินไม่ให้ตกได้ พลังของเขาไม่เพียงพอต่อการกระชากเครื่องขึ้นมาจากแรงเหวี่ยง นอกจากว่าเขาจะมีพลังสนามแม่เหล็กเหมือนกับยอดมนุษย์กลายพันธุ์ที่ชอบสวมหมวกเหล็กสีแดงในภาพยนตร์มาเวส
เมื่อเครื่องบินตกนักบินได้เสียชีวิตเพราะถูกต้นไม้เสียบเข้ามาทะลุกระจกห้องนักบิน ส่วนพวกอลิซปลอดภัยไม่มีใครเป็นอะไร
เนี่ยฝานจำได้ว่าในภาพยนตร์ต้นฉบับจิลหนีไปพร้อมกับคนอื่นๆ โดยทิ้งอลิซไว้ที่นี่เพราะคิดว่าเธอไม่รอด หลังจากนั้นบริษัทร่มก็มาถึง พร้อมกับนำตัวอลิซไปทดลองและฝังชิฟไว้ในสมองเธอ ดวงตาเชื่อมต่อดาวเทียม ดังนั้นไม่ว่าหญิงสาวจะเดินทางไปที่ไหนบริษัท ‘ร่ม’ จึงรู้หมด
“รีบลุกขึ้นได้แล้ว ผมรู้สึกว่าใกล้ๆ จุดที่เราตกมีคนกำลังมา หากเดาไม่ผิดคงเป็นทหารจากบริษัท ‘ร่ม’” เนี่ยฝานเตือน
แม้จะฟังดูน่าเหลือเชื่อว่าเขารู้ได้ยังไงแต่อลิซยังเลือกที่จะเชื่อ
จิลและคนอื่นๆ รีบออกไปจากเครื่องบิน ส่วนคนที่ช้าที่สุดคือ ดร.แซมม่อน เนื่องจากขาของเขาที่พิการจำเป็นต้องนั่งอยู่ในรถเข็นตลอด มันจึงเป็นเรื่องยากที่จะเคลื่อนไหวในป่า ดังนั้นหน้าที่พาตัวเขาออกไปจึงตกเป็นของเจเจ
กลุ่มชายติดอาวุธในชุดสีดำเข้ามาจากทุกทาง ดูราวกับพวกเขาล้อมเส้นทางที่นี่ไว้หมดแล้ว
เนี่ยฝานนำไพ่ออกมาแล้วเริ่มฆ่าคน กระสุนปืนหลายนัดยิงออกมาแต่ถูกหยุดอยู่ตรงหน้าเขาแล้วสะท้อนกลับไป เนี่ยฝานไม่มีอะไรต้องปิดบัง แม้ว่าจะถูกเฝ้าระวังจากเรดควีนก็ตาม การโต้ตอบเต็มรูปแบบของเนี่ยฝานทำเอาจิลงง ตอนแรกเธอยังไม่เข้าใจว่าทำไมอลิซถึงได้ยอมให้เด็กเลวลวนลาม แต่ตอนนี้เหมือนว่าเธอจะรู้คำตอบแล้ว
เมื่อจัดการกับกลุ่มทหารเสร็จพวกเขาก็พบรถ SUV ที่อยู่ไม่ไกล คาริอัสทำหน้าที่เป็นคนขับ หลังจากนั้นรถจึงมุ่งหน้าออกจากป่า
“เราจะไปไหนกันดี” คาริอัสเป็นทหารเก่า แต่ถึงอย่างนั้นด้วยสถานการณ์ตอนนี้เขาเลือกขอความเห็น
“มีเมืองไหนแนะนำบ้าง เอาแบบไม่ไกลเกินไป มีคูน้ำล้อมรอบเมือง ทางเข้าออกทางเดียว หรือไม่ก็เมืองที่คล้ายแบบที่ผมพูด” เนี่ยฝานถาม ตั้งแต่มาถึงโลกนี้เขายังไม่ได้เชื่อมต่ออินเตอร์เน็ต ดังนั้นเรดควีนของเขาจึงยังไม่ได้ออนไลน์หาข้อมูลให้
“ฉันพอจะรู้จักเมืองแบบนั้น ทางตอนใต้ขับรถตามเส้นทางจากถนนหมายเลข 23 ประมาณ 50 กิโลเมตรจะพบเมืองดีทอยล์ เป็นเมืองเก่าจากยุคก่อน ฟังว่าถูกสร้างขึ้นเมื่อปี 1830 ภายในมีปราสาทเก่าขอขุนนางในพื้นที่คนหนึ่ง แต่ภายหลังต้องสิ้นพระชนม์เพราะสงครามกลางเมือง ว่าแต่ทำไมถึงต้องเลือกเมืองแบบนี้” จิลมองเนี่ยฝานต่างออกไปจากเดิม นอกจากนั้นยังให้ข้อมูลที่จำเป็น
“ใช้มันเป็นป้อมปราการและหลบภัย” เนี่ยฝานหันไปพูดกับทุกคนด้วยสีหน้าจริงจัง “จริงอยู่ที่นิวเคลียร์ระเบิดเมืองแร็กวู๊ดแล้ว แต่ไวรัส-ที นอกจากจะติดเชื้อผ่านการกัดยังติดเชื้อผ่านอากาศได้ด้วย ผมคิดว่ามันเป็นจุดเริ่มต้น พวกเราต้องมีป้อมปราการไว้สู้กับซอมบี้ นอกจากนั้นต้องมีอาวุธและเสบียง”
หลายคนไม่ได้หักล้างคำพูดนี้ แม้ว่าเรื่องของเมืองแร็กวู๊ดจะเพิ่งจบไปแต่ไม่ได้หมายความว่าซอมบี้ถูกกำจัดจนหมด โดยเฉพาะเบื้องหลังเป็นบริษัท ‘ร่ม’ ที่มีเทคโนโลยีสีดำจำนวนมาก
..........
ก่อนจะถึงดีทอยล์พวกเขาค้นหาเสบียงจำนวนมากแล้วหารถเพิ่มเพื่อขนสินค้า ในตอนนี้เงินไม่มีในกระเป๋าจึงกลายเป็นการปล้นแทน แต่พวกเขากลับไม่ตื่นตะหนกหรือกลัวว่าจะถูกตามล่าโดยตำรวจ เพราะอีกไม่นานซอมบี้จะปะทุ
ไม่นานก็มาถึงเมืองดีทอยล์ที่จิลแนะนำ ก่อนเข้าไปในเมืองจะมีเส้นทางสายเดียวเป็นสะพานล้อมรอบด้วยคูน้ำ นอกจากนั้นตรงประตูหน้าสะพานคุณยังสามารถส่งทีมสไนเปอร์ไปประจำการได้
คนในเมืองเหมือนว่าจะมีจำนวนน้อย นอกจากนั้นปราสาทที่ตั้งอยู่ยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน หลังจากไล่ผู้อยู่อาศัยเก่าออกไปเนี่ยฝานจึงยึดที่นี่เป็นของตัวเอง
จิลเปิดทีวีเพื่อดูข่าวของการระเบิดเมืองแร็กวู๊ด ทางบริษัท ‘ร่ม’ ได้ออกมาชี้แจงว่ามันเป็นอุบัติเหตุจากแก๊สรั่วโรงงานนิวเคลียร์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเขา
“ไอ้ระยำเอ้ย ปกปิดข่าวหน้าด้านๆ ชัดๆ” จิลดูดบุหรี่ไปบ่นไป
“มันเป็นเรื่องปกติ นี่แหละคือพลังของบริษัท ‘ร่ม’” ดร.แซมม่อนถอนหายใจ
เนี่ยฝานไม่สนใจข่าว กำลังคิดว่าจะเอาไงต่อไปดี ความจริงเขาอยากพาโคลนทหารจากโลกของลูซี่มาด้วย แต่หากไปตอนนี้ก็จะไม่สามารถบันทึกพิกัดโลกได้ จำเป็นต้องปล่อยให้เวลาผ่านไป 15 วันซะก่อน แต่กว่าจะถึงตอนนั้นไวรัสคงได้ระบาดไปหลายเมืองแล้ว
“ไปพักผ่อนกันเถอะทุกคน วันนี้เราเหนื่อยมากพอแล้ว” เนี่ยฝานแม้จะไม่ใช่ผู้นำกลุ่ม แต่ด้วยพลังที่เขาได้แสดงออกมาทุกคนจึงไม่มีข้อโต้แย้งที่จะไม่ฟังคำสั่ง
ปราสาทเก่ามีอายุนับร้อยปี เป็นเรื่องปรกติที่จะมีห้องมากกว่า 20 ห้อง นอกจากนั้นบางส่วนยังถูกปรับปรุงใหม่ จะเห็นได้ว่าห้องน้ำมีฝักบัวแล้ว
เนี่ยฝานออกมาจากห้องน้ำในขณะสวมชุดผ้าขนหนูสีขาว เหลือบมองไปเห็นอลิซนั่งอยู่บนโซฟา หญิงสาวอยู่ในชุดเดรสสีแดงตัดสั้น มันเป็นชุดที่คล้ายกับภาพยนตร์ภาค 1 ปี 2002 ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่แฟนๆ ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเป็นภาคที่ดีที่สุด รวมถึงเนี่ยฝานด้วย
“อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอ” อลิซเงยหน้ามองเขา
“ใช่ ทำไมถึงยังไม่นอน”
“ยังเที่ยงอยู่เลย จะนอนก็นอนไม่หลับ”
“ว่าแต่ใส่ชุดนี้แล้วสวยดีนะ ผมชอบ”
อลิซไม่คิดเลยว่าเขาจะชมออกมาตรงๆ แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอดีใจ