เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

    ตอนที่ 115: ในรังไหมของราชินีแมงมุม


    ความรู้สึกแกว่งไกวราวกับล่องลอยอยู่บนเปลญวนขนาดใหญ่ท่ามกลางพายุทอร์นาโดค่อยๆ สงบลงทีละน้อย หลีเฮงที่ยังคงถูกพันธนาการอย่างแน่นหนาอยู่ภายในรังไหมทองคำสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกเบาๆ เมื่อดักแด้ไหมเพลิงขนาดยักษ์ซึ่งห่อหุ้มร่างกายของเขาถูกวางลงบนพื้นผิวที่นุ่มนิ่มแต่แฝงไปด้วยความเหนียวหนืดเหนอะหนะอย่างประหลาด

    รอบตัวของเขามืดมิด ทว่ากลิ่นอายความร้อนระอุกลับแทรกซึมผ่านช่องว่างอันน้อยนิดของเส้นใยสีทองเข้ามาอย่างต่อเนื่อง กลิ่นไหม้เกรียมของกำมะถันและไอร้อนระอุของหินหลอมเหลวที่เดือดพล่านโชยเข้ามาเตะจมูก ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมสติสัมปชัญญะและโคจรพลังลมปราณในร่างกายเพื่อขับไล่ความอึดอัด

    *เปาะ... เปาะ... ตูม!*

    เสียงปะทุครืนครั่นของฟองลาวาที่เดือดพล่านสะท้อนก้องกังวานอยู่ไม่ไกล ยิ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าบัดนี้ตัวเขาได้ถูกราชินีแมงมุมไหมเพลิงเสี่ยวเหลียนลากเข้ามาถึงรังส่วนตัวชั้นในสุดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลีเฮงขยับตัวพยายามสำรวจขอบเขตการเคลื่อนไหว แต่ก็พบว่าใยไหมสีทองที่นางพ่นออกมานั้นเหนียวแน่นประหนึ่งเหล็กกล้าและยืดหยุ่นดุจใยบัว ต่อให้เขาจะมีความแข็งแกร่งของร่างกายที่ได้รับการปรับปรุงจากระบบก็ยากที่จะใช้กำลังดิบฉีกกระชากมันออกได้โดยง่าย

    "ชิ... ยัยแมงมุมหน้าสวยนี่มือหนักเป็นบ้า พันซะแน่นหนาจนข้าจะกลายเป็นดักแด้ต้มสุกอยู่แล้วนะเนี่ย" หลีเฮงบ่นพึมพำในใจ แสร้งทำเป็นส่งเสียงครางอืออาในลำคอเพื่อแสดงออกถึงความทรมานจากการถูกมัด ทว่าในแววตาของเขากลับไม่มีความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

    ทันใดนั้น เสียงเตือนอันคุ้นเคยของระบบเทพแมงดาก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของเขาพร้อมกับหน้าจอโปร่งแสงสีทองที่สว่างวาบขึ้นมาทับซ้อนกับความมืดมิด

    [ติ๊ง! ระบบตรวจพบว่าโฮสต์ได้เข้าสู่เขตหวงห้าม 'ห้องบรรทมยอดใยไหมเพลิง' ของราชินีแมงมุมเสี่ยวเหลียน อุณหภูมิโดยรอบเฉลี่ยสูงถึงหนึ่งร้อยแปดสิบองศาเซลเซียส ซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับการบำเพ็ญพลังปีศาจธาตุไฟของนาง]
    [ระบบแจ้งเตือนเพื่อความปลอดภัย: เกราะพลังเมียระดมพลังงานอัตโนมัติเพื่อดูดซับความร้อนรอบตัวและสร้างม่านอุณหภูมิคงที่คุ้มครองร่างกายของโฮสต์อย่างสมบูรณ์แบบ โฮสต์จะไม่ได้รับอันตรายจากไอลาวาเดือดและระดับพลังชีวิตยังคงปรกติอยู่ที่ร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม]
    [คำเตือนจากระบบ: ยัยแมงมุมตัวนี้ไม่ได้จับโฮสต์มาเพื่อต้มกินเป็นอาหารเย็นอย่างแน่นอน แต่เป้าหมายของนางคือการเสพสังวาลดึงพลังหยางอันบริสุทธิ์เพื่อทะลวงด่านบำเพ็ญเพียรขั้นต่อไป ขอให้โฮสต์วางแผนรับมือด้วยความระมัดระวัง... หรือหากโฮสต์ยินดีที่จะปล่อยตัวปล่อยใจให้ตกเป็นของนางแต่โดยดี ระบบก็พร้อมจะบันทึกวิดีโอประวัติศาสตร์นี้เก็บไว้ในคลังข้อมูลลับของระบบเทพแมงดาเพื่อความบันเทิงในภายหลัง!]

    "ไอ้ระบบบ้า! ในหัวแกมีแต่เรื่องแบบนี้หรือไงฟะ? คนกำลังตกที่นั่งลำบากอยู่แท้ๆ แทนที่จะหาวิธีช่วยให้หลุดพ้น กลับจะมาอัดวิดีโอผลงานเสพสังวาลของข้าเสียนี่!" หลีเฮงก่นด่าระบบในใจอย่างหัวเสีย แต่ก็แอบโล่งอกที่เกราะพลังเมียยังทำงานได้ดีเยี่ยม ทำให้เขาไม่ต้องทนทุกข์ทรมานกับไอร้อนระอุของแอ่งลาวาเดือดที่อยู่เบื้องล่าง

    ในชั่วขณะนั้นเอง แรงกดทับจากภายนอกรังไหมพลันเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน ชายหนุ่มรู้สึกได้ถึงน้ำหนักตัวอันเบาหวิวทว่านุ่มนิ่มเบียดทับลงบนดักแด้ไหมทองคำอย่างจงใจ กลิ่นหอมเย้ายวนใจดั่งดอกไม้ราตรีที่ผสมผสานกับกลิ่นอายอุ่นร้อนอันเป็นเอกลักษณ์ของเสี่ยวเหลียนโชยผ่านใยไหมเข้ามาอย่างเด่นชัด

    "คิกคิกคิก... พ่อหนุ่มรูปงาม เจ้าตื่นแล้วหรือยังจ๊ะ?" เสียงหวานหยดหยาดราวกับน้ำเชื่อมเอ่ยขึ้นข้างๆ รังไหม น้ำเสียงสั่นระริกแฝงไปด้วยความปรารถนาและอารมณ์หยอกล้ออันลึกซึ้ง "ไม่ต้องดิ้นรนไปหรอกนะ ใยไหมทองคำของข้าน่ะ ยิ่งดิ้นรนมันก็จะยิ่งรัดแน่นจนกระดูกกระเดี้ยวของเจ้าหักป่นปี้เปล่าๆ สู้ทำตัวนิ่งๆ เป็นเด็กดีของข้า แล้วข้าจะมอบความสุขสมหวังให้จนเจ้าลืมพวกสตรีไร้รสนิยมด้านนอกนั่นไปเลยดีไหม?"

    หลีเฮงสูดลมหายใจลึก แสร้งทำเสียงสั่นเครือกล่าวตอบออกไป "แม่นางเสี่ยวเหลียน... ท่านจับข้ามาที่นี่ด้วยจุดประสงค์อันใดกันแน่? หากท่านต้องการชีวิตข้า เหตุใดจึงต้องทรมานด้วยการมัดแน่นหนาเยี่ยงนี้ เลือดลมของข้าแทบจะหยุดเดินอยู่แล้วนะ"

    "อุ๊ยตาย... ข้าทำให้เจ้าเจ็บงั้นหรือ?" เสี่ยวเหลียนส่งเสียงอุทานอย่างจีบปากจีบคอ ทว่าแววตากลับเปล่งประกายสีชมพูวาวโรจน์ด้วยความสนุกสนาน "ข้าไม่ได้ต้องการชีวิตอันไร้ค่าของเจ้าหรอกจ้ะ ตรงกันข้าม... ข้ากลับหลงใหลในกลิ่นอายพลังหยางอันเข้มข้นรอบตัวเจ้าต่างหากล่ะ เรือนร่างที่แข็งแกร่งและรูปโฉมที่งดงามราวกับภาพวาดเช่นนี้ หากต้องกลายเป็นอาหารของฝูงแมงมุมชั้นต่ำก็นับว่าน่าเสียดายแย่ สู้มาเป็นคู่บำเพ็ญสวาทมอบพลังหยางให้แก่ข้าเสียยังจะดีกว่า!"

    สิ้นเสียงคำหวานอันเปี่ยมไปด้วยอันตราย ปลายเล็บเรียวยาวแหลมคมสีดำสนิทดุจหินเหล็กไฟของเสี่ยวเหลียนก็กรีดลงบนรังไหมทองคำทันที ปราณปีศาจสีแดงเพลิงที่เคลือบอยู่บนปลายเล็บของนางทำหน้าที่ดั่งมีดร้อนที่ตัดผ่านเนยแข็ง เส้นใยไหมทองคำที่เหนียวหนึบพลันขาดออกจากกันเป็นแนวยาว เผยให้เห็นแสงสว่างวับๆ แวมๆ จากภายนอกที่ส่องสะท้อนเข้ามา

    *แคว่ก!*

    รังไหมสีทองแยกออกเป็นสองซีกทันตา หลีเฮงหลุดพ้นจากการพันธนาการและร่วงหล่นลงมานอนหงายอยู่บนพื้นรังใยแมงมุมอันเหนียวนุ่ม ทว่าในจังหวะที่ใยไหมถูกกรีดออกนั้น พลังปราณตัดเฉือนของเสี่ยวเหลียนที่ควบคุมอย่างประณีตก็จงใจฉีกกระชากเสื้อผ้าตัวนอกและชุดคลุมจอมยุทธ์ของหลีเฮงออกจนขาดรุ่งริ่งหลุดลุ่ยไปหมด หลงเหลือเพียงร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่าล่อนจ้อน อวดแผงอกกว้างแข็งแกร่งสีน้ำผึ้งจางๆ ลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เรียงตัวสวยงามสมส่วนราวกับงานประติมากรรมของเทพเจ้า ผิวพรรณของเขาเปล่งปลั่งและดูสะคราญตาจนสตรีปีศาจแมงมุมที่คุกเข่าคร่อมทับร่างอยู่ถึงกับจ้องมองตาค้างอย่างอดใจไม่อยู่

    หลีเฮงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างเต็มตา และนั่นก็ทำให้เขาต้องลอบสูดลมหายใจเข้าลึกอีกครั้งด้วยความตะลึงลาน

    สถานที่แห่งนี้คือห้องบรรทมส่วนตัวของราชินีแมงมุมเสี่ยวเหลียนอย่างแท้จริง มันตั้งอยู่ภายในรอยแยกขนาดมหึมาบนเพดานถ้ำหินย้อย ด้านล่างลงไปประมาณสามสิบวาคือแอ่งลาวาเดือดพล่านสีส้มแดงปะทุส่งเสียงฟู่ฟ่า ควันไฟและไอความร้อนหนาแน่นบิดม้วนตัวขึ้นมาด้านบนจนทำให้อากาศบิดเบี้ยวสั่นไหวราวกับภาพลวงตา เหนือแอ่งลาวาอันน่าสะพรึงกลัวนั้น มีเส้นใยแมงมุมหนาสีแดงเพลิงและสีทองขึงพาดโยงใยไปมาระหว่างผนังถ้ำอย่างซับซ้อนดูคล้ายกับสะพานแขวนและเปลนอนขนาดยักษ์ขึงตึงอยู่ตรงกลาง เตียงใยแมงมุมที่พวกเขาทั้งสองกำลังอิงแอบแนบชิดกันอยู่นั้น สั่นไหวโยกเยกเบาๆ ทุกครั้งที่มีกระแสลมร้อนจากลาวาพัดผ่านขึ้นมา บรรยากาศรอบกายจึงทั้งอันตราย ร้อนระอุ และเย้ายวนใจอย่างถึงที่สุด

    "ช่างเป็นหุ่นที่ยอดเยี่ยมจริงๆ... หน้าตาก็หล่อเหลาหมดจด ผิวพรรณก็นุ่มลื่นประหนึ่งหยกเนื้อดี ข้าไม่เคยพบเจอชายมนุษย์คนใดที่น่าลิ้มลองเท่าเจ้ามาก่อนเลย" เสี่ยวเหลียนกระซิบ ริมฝีปากบางเฉียบสีแดงสดของนางแทบจะชิดติดใบหูของเขา ดวงตาคู่งามปรือปรอยจับจ้องมองแผงอกแกร่งของหลีเฮงอย่างเสน่หา เรือนร่างอวบอัดในชุดไหมบางเบาสีแดงเพลิงของนางโน้มต่ำลงมาบดเบียดเข้ากับแผงอกของเขาอย่างโจ่งแจ้ง

    หน้าอกภูเขาไฟขนาดใหญ่คู่งามที่นุ่มหยุ่นและเต็มไม้เต็มมือเบียดทับลงบนยอดอกของชายหนุ่มจนบี้แบน ผิวเนียนละเอียดและกลิ่นสาบสาวของนางแมงมุมที่ระเหยออกมาด้วยไอความร้อนปลุกปั่นอารมณ์ดิบในกายของหลีเฮงให้ลุกโชนขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ รอยแยกตรงกลางชุดไหมของนางเผยให้เห็นเนินอกขาวโพลนสะพรั่งตาและร่องอกลึกสุดใจที่ชวนให้ชายใดที่ได้เห็นต้องยอมศิโรราบแทบเท้า

    เสี่ยวเหลียนยกสะโพกกลมกลึงของนางขึ้นคร่อมทับบนหน้าขาหนาของหลีเฮง จงใจบดเอวเบาๆ ให้ปากทางรักใต้กระโปรงไหมบางเฉียบเฉียดกรายผ่านแก่นกายใหญ่โตของชายหนุ่มที่เริ่มตื่นตัวและขยายขนาดขยับพองดันกางเกงชั้นในขึ้นมาเป็นลำเขื่อง ความอุ่นร้อนของเนินเนื้อสาวและสัมผัสเปียกชื้นจางๆ ที่ซึมผ่านเนื้อผ้าบางเบาของนางทำให้หลีเฮงถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เลือดลมในกายแล่นพล่านจนหัวใจเต้นโครมครามราวกระหน่ำกลองศึก

    "แม่นางเสี่ยวเหลียน... ท่านใจร้อนเกินไปแล้ว" หลีเฮงพยายามรวบรวมลมปราณข่มความกระสันเสียวซ่านที่แล่นริ้วขึ้นมา ชายหนุ่มไม่ได้ดิ้นรนหลบหนี ทว่าเขากลับขยับยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาประคองไหล่ลาดเนียนนุ่มของเสี่ยวเหลียนไว้เบาๆ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นอ่อนโยน ลุ่มลึก และเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์แสนกลดั่งสุนัขจิ้งจอกพันปี "การฝึกบำเพ็ญคู่เพื่อดูดซับพลังหยางของข้านั้น หากกระทำด้วยความรีบร้อนและบังคับขืนใจ ผลลัพธ์ที่ได้อาจจะไม่คุ้มค่ากับความงดงามของท่านเลยนะจ๊ะ"

    เสี่ยวเหลียนชะงักไปเล็กน้อย นิ้วเรียวสวยที่กำลังลูบไล้ไปตามซอกคอและบ่าแกร่งของเขาหยุดกะทันหัน นางเลิกคิ้วเรียวโก่งประดุจคันศรพลางจ้องมองใบหน้าอันหล่อเหลาไร้ที่ติของหลีเฮงด้วยความแปลกใจ แววตาที่เคยฉายแววกระหายในกามารมณ์พลันเปลี่ยนเป็นเคลือบแคลงสงสัย

    "เจ้าพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? มนุษย์ผู้อื่นเมื่อตกอยู่ในเงื้อมมือของข้า ต่างก็กรีดร้องขอชีวิตหรือสติกระเจิงด้วยความหวาดกลัวกันทั้งสิ้น แต่เจ้า... นอกจากจะไม่กลัวแล้ว ยังมีหน้ามาสั่งสอนข้าเรื่องการฝึกบำเพ็ญคู่เคียงอีกหรือ? หรือเจ้าคิดว่าคารมหวานหูจะช่วยให้เจ้ารอดพ้นจากการเป็นเตาปฏิกรณ์พลังงานของข้าได้?" เสี่ยวเหลียนเอ่ยเสียงเย็น ทว่าสะโพกอวบอัดของนางยังคงจงใจเบียดแน่นอยู่บนตัวตนของเขาไม่ยอมขยับหนีไปไหน

    หลีเฮงหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะอันทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์บุรุษเพศสะกดให้เสี่ยวเหลียนต้องใจสั่นไหวโดยไม่รู้ตัว ชายหนุ่มเลื่อนฝ่ามือร้อนผ่าวขึ้นมาลูบไล้แก้มเนียนละเอียดของนางอย่างถือวิสาสะ นิ้วหัวแม่มือคลึงไล้ริมฝีปากอวบอิ่มสีชาดของสตรีอสูรสาวอย่างแผ่วเบาจนนางเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อยด้วยความรู้สึกหวิวๆ ในช่องท้อง

    "แม่นางเสี่ยวเหลียนผู้เลอโฉม... ข้าหาได้คิดจะหลบหนีหรือหลอกลวงท่านไม่ ตรงกันข้าม เรือนร่างอันงดงามราวกับนางสวรรค์และเนินอกอวบอิ่มที่เย้ายวนตาปานนี้ ชายใดใต้หล้าได้ครอบครองก็นับว่าเป็นวาสนาสูงสุดในชีวิตแล้ว ข้าเองก็เป็นเพียงบุรุษธรรมดา มีหรือจะไม่เสน่หาในตัวท่าน?" หลีเฮงหยอดคำหวานน้ำเน่าพรั่งพรูออกมาตาเชื่อม แววตาที่ฉายแสงวิบวับของเขาจ้องประสานกับดวงตาสีมรกตของนางแมงมุมอย่างแน่วแน่ "ทว่า... ข้าพูดเพราะความเป็นห่วงตัวท่านจริงๆ การเสพสังวาลสูบพลังหยางโดยที่หัวใจของข้าไม่ได้ยินยอมพร้อมใจ ร่างกายของข้าจะเกิดปฏิกิริยาต่อต้านโดยสัญชาตญาณ เส้นชีพจรลมปราณจะหดเกร็งและปิดกั้นการไหลเวียนของพลังงาน พลังหยางที่ท่านพยายามจะดูดซับเข้าไปนั้นย่อมจะแข็งทื่อ กระด้าง และปะปนไปด้วยไอแค้นไอขุ่นมัว ซึ่งนอกจากจะไม่ช่วยเสริมสร้างตบะปีศาจของท่านแล้ว ยังอาจจะส่งผลร้ายทำลายความบริสุทธิ์ของลมปราณไฟในร่างท่านให้ปั่นป่วนอีกด้วยนะจ๊ะ"

    เสี่ยวเหลียนขมวดคิ้ว แววตาแห่งความลังเลเริ่มผุดพรายขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด นางเป็นปีศาจแมงมุมระดับสูง ย่อมมีความรู้ความเข้าใจในหลักการฝึกบำเพ็ญคู่เป็นอย่างดี สิ่งที่หลีเฮงกล่าวมาร่วมสิบส่วนนั้น ล้วนมีส่วนจริงอยู่ไม่น้อย การบังคับขืนใจสูบพลังหยางจากมนุษย์ทั่วไปมักจะได้พลังงานที่หยาบและปนเปื้อนด้วยความกลัว ทำให้ต้องเสียเวลาชำระล้างพลังงานเหล่านั้นอีกเป็นเวลานาน ทว่านางก็ไม่คิดว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะกล้าหาญชี้แนะนางเช่นนี้

    "เจ้าพูดเหมือนกับว่า... หากข้าไม่บังคับเจ้า เจ้าจะยอมมอบพลังหยางบริสุทธิ์ให้ข้าด้วยความเต็มใจงั้นรึ?" เสี่ยวเหลียนเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มเยาะหยัน ทว่าในน้ำเสียงกลับแฝงความสนใจใฝ่รู้และอารมณ์สวาทที่เริ่มถูกปลุกปั่นด้วยความหน้าหนาของชายหนุ่ม

    "แน่นอนที่สุดจ้ะ" หลีเฮงยิ้มกริ่ม ใบหน้าหนาๆ ของเขาขยับเข้าใกล้ใบหน้างดงามของนางจนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกัน กลิ่นลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดริมฝีปากของนางจนเสี่ยวเหลียนต้องลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ "โบราณว่าไว้ 'ความพึงพอใจของสตรีคือยาวิเศษ ความยินยอมพร้อมใจของบุรุษคือพลังหนุนส่งอันไร้ขีดจำกัด' หากเราสองคนร่วมรักบำเพ็ญคู่ด้วยความสมัครสมานสามัคคี ต่างคนต่างเปิดรับสัมผัสสวาทของกันและกัน ปลดปล่อยความต้องการออกมาอย่างเป็นธรรมชาติโดยไม่ขัดขืน ลมปราณหยางของข้าจะหลอมรวมเข้ากับลมปราณหยินของท่านอย่างนุ่มนวลและทรงพลังที่สุด พลังหยางบริสุทธิ์จะไหลเวียนเข้าสู่ร่างของท่านปานกระแสน้ำป่าไหลหลาก ช่วยให้ท่านทะลวงด่านตบะปีศาจได้อย่างง่ายดายและมั่นคง ไร้ซึ่งผลข้างเคียงใดๆ ทั้งปวง"

    "อีกอย่าง..." หลีเฮงแสร้งกวาดสายตาโลมเลียไปทั่วเรือนร่างระหงของนางอย่างจงใจ มือหนาที่ประคองไหล่เริ่มเลื่อนลงมาบีบเค้นเอวคอดกิ่วของนางเบาๆ ลมปราณอุ่นร้อนจากฝ่ามือของเขาแทรกซึมผ่านเนื้อผ้าบางเบาเข้าสู่ผิวเนื้อของนาง ส่งผลให้เสี่ยวเหลียนสะท้านวาบไปทั้งร่างจนขนลุกซู่ "เรือนร่างที่งดงามประดุจหยกสลักของแม่นางเสี่ยวเหลียนเช่นนี้ หากต้องร่วมรักกันในสภาพที่ตึงเครียดและรีบร้อนปานการขโมยของ ย่อมเป็นการทำลายสุนทรียภาพแห่งรสสวาทไปอย่างน่าเสียดาย สตรีที่เพียบพร้อมเช่นท่าน สมควรได้รับการปรนนิบัติพัดวีอย่างประณีตบรรจง ได้ลิ้มรสความสุขสมขั้นสุดยอดจนล่องลอยขึ้นสู่สรวงสวรรค์เก้าชั้นฟ้าด้วยความเต็มใจ หาใช่การทารุณกรรมเช่นนี้ไม่..."

    คำพูดหยอดคำหวานที่ผสมผสานกับวาทศิลป์อันลื่นไหลและน้ำเสียงทุ้มต่ำสะกดวิญญาณของหลีเฮง ทำเอาราชินีแมงมุมเสี่ยวเหลียนถึงกับหน้าร้อนผ่าว แก้มเนียนใสปรากฏสีแดงระเรื่อประดุจลูกท้อสุกงอมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในรอบร้อยปี นางไม่เคยถูกมนุษย์ตัวจ้อยคนใดเล้าโลมและประชิดตัวด้วยวาจาหน้าหนาและเย้ายวนใจเช่นนี้มาก่อน หัวใจดวงน้อยที่แสนหยิ่งผยองและเยือกเย็นของปีศาจสาวเริ่มเต้นผิดจังหวะ ความรู้สึกสับสน ลังเล และความสิเน่หาชวนฝันในตัวชายหนุ่มหน้าหล่อผู้นี้ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมาในส่วนลึกของจิตวิญญาณโดยที่นางไม่รู้ตัวเลยสักนิด

    [ติ๊ง! ยินดีด้วยกับโฮสต์! วาทศิลป์ปากหวานขั้นเทพและทักษะการเจรจาพลอดรักสไตล์แมงดาหน้าหนาทำงานส่งผลกระทบโดยตรงต่อจิตใจของราชินีแมงมุมเสี่ยวเหลียน ความเสน่หาและการยอมรับในตัวโฮสต์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!]
    [ค่าความเสน่หาของเสี่ยวเหลียนต่อโฮสต์: เพิ่มขึ้น +20 แต้ม (สถานะปัจจุบัน: สนใจและเริ่มมีใจเสน่หา)]
    [ระบบได้รับแต้มแมงดาสะสมเพิ่มเติม: +500 แต้มจากการหว่านเสน่ห์สยบปีศาจระดับสูงโดยไม่ต้องใช้กำลัง!]

    เสียงระบบแจ้งเตือนในหัวทำให้หลีเฮงแทบจะหลุดขำออกมาด้วยความสะใจ แต่เขาก็ต้องข่มใจไว้สุดชีวิตเพื่อรักษาภาพลักษณ์สุภาพบุรุษจอมปลอมและจอมทัพผู้อ่อนโยนเอาไว้ ชายหนุ่มส่งสายตาเว้าวอนและละมุนละไมช้อนมองสตรีที่อยู่ด้านบนอย่างรักใคร่ มือร้อนยังคงคลึงเคล้นสะโพกอวบอัดของนางเบาๆ คอยสะกิดจุดรับความรู้สึกตามร่างกายของนางให้เกิดความผ่อนคลายและเคลิบเคลิ้ม

    เสี่ยวเหลียนที่โดนรุกคืบทั้งทางคำพูดและสัมผัสทางกายถึงกับลมหายใจติดขัด เนินอกคู่โตสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะการหายใจอันรวดเร็ว นางจ้องมองริมฝีปากหยักได้รูปของหลีเฮงพลางขบคิดในใจด้วยความขัดแย้ง ชายผู้นี้ช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก แทนที่จะหวาดกลัวนางเยี่ยงปีศาจร้าย กลับชี้ชวนและเสนอตัวที่จะปรนนิบัตินางด้วยความยินยอม แถมคำพูดของเขาก็กระตุ้นความปรารถนาและอารมณ์สวาทในกายของนางให้พุ่งสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยคาดคิด

    "เจ้า... เจ้าช่างเป็นมนุษย์ที่หน้าหนาและปากคอเราะร้ายเสียจริง" เสี่ยวเหลียนเอ่ยเสียงสั่นพร่า รอยยิ้มยั่วยวนกลับคืนมาบนใบหน้าของนางอีกครั้ง แต่มันกลับแฝงไปด้วยความเขินอายและความคาดหวังที่ยากจะปิดบัง "แล้วเจ้าจะให้ข้าทำอย่างไรเล่า? ปล่อยเจ้าไปงั้นหรือ? หรือว่า... เจ้ามีวิธีที่ดีกว่าการเสพสังวาลแบบธรรมดาของข้า?"

    "แน่นอนจ้ะแม่นางเสี่ยวเหลียน" หลีเฮงยิ้มละมุน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์แสนกลที่พร้อมจะลากนางแมงมุมสาวลงสู่บ่วงพยศที่เขาวางไว้ "หากท่านยินยอมผ่อนคลายความตึงเครียด ยอมเชื่อมั่นในตัวข้า ข้าจะแสดงให้ท่านเห็นว่าการสวาทร่วมรักบำเพ็ญคู่ที่แท้จริงที่สามารถสร้างความสุขสมหวังให้แก่ท่านและช่วยเพิ่มตบะพลังปีศาจได้อย่างมหาศาลนั้น... เขาทำกันอย่างไร"

    ชายหนุ่มจงใจเอื้อมมือขึ้นมาลูบไล้แผ่นหลังเนียนนุ่มของนางผ่านรอยแยกของชุดคลุม ปลายนิ้วร้อนขยับสะกิดผ่านแนวสันหลังและจุดชีพจรลมปราณอย่างแผ่วเบาทว่าหนักแน่น ความอุ่นร้อนของปราณหยางจากร่างกายของเขาที่แผ่ซ่านเข้าสู่ร่างกายของนางทำให้เสี่ยวเหลียนครางแผ่วในลำคอ ร่างกายของนางเริ่มอ่อนระทวยลงทีละน้อย ความเย่อหยิ่งและระแวดระวังพังทลายลงไปกว่าครึ่งตัว

    ฉากหลังที่เป็นแอ่งลาวาเดือดและไอความร้อนพวยพุ่งขึ้นมา บัดนี้กลับไม่ได้ดูน่าสะพรึงกลัวอีกต่อไป แต่มันกลับช่วยโหมกระพือไฟสวาทและความร้อนแรงในห้องบรรทมยอดใยไหมแห่งนี้ให้ทวีความรุ่มร้อนซ่านสยิวจนยากจะถอนตัว...

    ---------------------------------------------------

    [ประเมินผลระบบเทพแมงดา ประจำตอน]
    * แต้มแมงดาคงเหลือ: 34,500 แต้ม (สะสมเท่าเดิมเพื่อเตรียมใช้ในการอัปเกรดและแลกรับของรางวัลภารกิจถัดไป)
    * แต้มวิบัติสะสม: 51 แต้ม (เพิ่มขึ้น +1 แต้ม จากการใช้วาทศิลป์เจรจาพลอดรักเพื่อยั่วยวนและโน้มน้าวสตรีอสูรระดับสูง แทนการทำศึกสงครามเผชิญหน้าโดยตรงตามวิถีแห่งความปั่นป่วน)
    * เกราะพลังเมีย: 7 หน่วย (คงเดิม สมาชิกขุนพลสตรีหลักยังคงปลอดภัยและอยู่ภายนอกรังไหม)
    * สถานะปัจจุบัน: 'หลุดพ้นจากรังไหมทองคำ / ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าเผชิญหน้าบนเตียงใยไหมเพลิง / กำลังใช้วาทศิลป์เจรจาพลอดรักและโน้มน้าวจิตใจของราชินีแมงมุมเสี่ยวเหลียน / สตรีเป้าหมายเริ่มมีใจเสน่หาและเกิดความลังเลระดับสูง'

    ---------------------------------------------------

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม) ที่คุณอ่าน