เทพอสูรมังกร สยบสวรรค์

    เล่มที่ 3 บทที่ 43 หลินฮั่ว

    " อ๊ะ ! นั่นท่านจะไปไหน ?  " 



    ตุบ ! ตุบ ! ตุบ ! 

    เฟี้ยว~~

    เห็นกิเลนเพลิงนภาเดินจากไปชายหนุ่มก็งุนงง ไม่รู้จะทำเช่นไรต่อเขาเลยวิ่งตามกิเลนตนนั้นไป ระหว่างที่ตามหลังไปก็ต้องคอยหลบหางที่ส่ายผ่านหัวไปส่ายผ่านหัวมาด้วย ไม่งั้นด้วยความคมของมันแล้วชิงหลงอาจคอขาดได้ 

    " ว้าว~~ " 

    ยิ่งเข้ามาลึกเขายิ่งตลึงกับความกว้างใหญ่ของถ้ำแห่งนี้ ด้านในถ้ำเต็มไปด้วยแก้วแหวนเงินทองและเม็ดยา ดาบขวานอาวุธหลากหลายชนิด หนังสือทักษะ และสมบัติอีกมากมาย เพชรพลอยส่องสว่างแสบตาชายหนุ่มไปหมด เห็นแล้วก็นึกแปลกใจ นี่กิเลนใช้ของพวกนี้ได้ด้วยหรอ

    " ท่านใช้ของพวกนี้ได้ด้วยงั้นหรอ ? " 

    " หืม...พวกนั้นรึ เป็นของที่ไอพวกไม่รู้จักประมาณตนคิดจะมาพิชิตข้า หลังจากฆ่าพวกมันเสร็จ ข้าก็แค่เอามาเก็บไว้ " 

    หลังจากนั้นเขาก็ได้รู้ว่ามีเหล่าผู้แข็งแกร่งมากมายมาที่ป่าแห่งนี้เพื่อหวังพิชิตกิเลนตนนี้ แต่ก็ไม่มีใครทำได้สุดท้ายก็กลายเป็นผีเฝ้าป่าไป สมบัติทั้งหมดเลยมากองกันอยู่ที่นี่ 

    " ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไมเหล่าสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งถึงได้ชอบอยู่ในถ้ำกันนัก " 

    หลังจากเข้ามาอยู่ในถ้ำได้ไม่นานชิงหลงก็เข้าใจได้ในทันทีว่าทำไมสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งจึงมักจะอาศัยอยู่ในถ้ำ เพราะในถ้ำนั้นเต็มไปด้วยพลังธาตุ ปราณสวรรค์และปฐพี หนาแน่นมาก ซึ่งเหมาะแก่การฝึกฝนเป็นอย่างยิ่ง 

    " นั่นอะไร ? " 

    บุ๋ง~~บุ๋ง~

    ระหว่างนั้นสายตาของชายหนุ่มก็ไปหยุดอยู่ที่บ่อลาวาเหลวสีเหลืองทองส่องสว่าง ห่างออกไปไม่ไกลนัก แม้จะยืนอยู่ห่างไม่มาก เขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความร้อนที่ลึกสุดหยั่งของบ่อลาวานั่น หากโยนคนลงไปแล้วคงถูกหลอมละลายจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก 


    " นั่นคือบ่อลาวาศักดิ์สิทธิ์ เจ้าไม่กลัวไฟนี่...ไม่ลองโดดลงไปดูหน่อยล่ะ " 

    " ท่านว่าไงนะ !! " 

    ได้ยินคำพูดของกิเลนเพลิงนภาชายหนุ่มตกใจ เอาจริง ๆ เขาก็อยากโดดลงไปให้รู้แล้วรู้รอดแต่ใจหนึ่งมันก็ยังหวั่น ๆ เหมือนกัน ถึงเขาจะกินไฟได้แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะแช่ไอบ่อลาวาที่ร้อนสุด ๆ นี่ได้สักหน่อย 

    " ลงไปซะ !! " 

    เพี้ย !!! 

    " อ๊า~~ " 

    กิเลนเพลิงนภาคำรามเสียงเย็นออกมาพร้อมกับหางฟาดเข้าใส่หลังของชายหนุ่ม  เขาส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ ระหว่างที่กำลังตกลงไปในบ่อลาวา ชิงหลงทำได้เพียงหลับตาแน่น

    ปุ๋ง~~

    " อ๊ากก อึก !! " 

    เมื่อร่างของเขาตกลงในลาวา ชั่วขณะนั้นชิงหลงพลันรู้สึกราวกับถูกเข็มนับล้าน ๆ เล่มทิ่มแทงเข้าสู่ร่าง ผิวหนังของเขาแดงกล่ำก่อนจะกลายเป็นสีดำเมี่ยม ร่างกายชายหนุ่มดำเป็นตอตะโก คลื่นความเจ็บปวดแพร่กระจายไปทั่วบดขยี้จิตวิญญาณของเขา แม้จะเจ็บปวดเขาก็เลือกที่จะอดกลั้นเอาไว้ชายหนุ่มจึงกัดฟันแน่น

    " นี่...ร่างเจ้าเด็กนั่น " 

    ระหว่างที่เฝ้าดูความทรมานของชิงหลงอยู่นั้นดวงตาของกิเลนเพลิงนภาก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ กับสิ่งที่เขาเห็นอยู่ตรงหน้า ร่างที่ดำเมี่ยมของชายหนุ่มปริแตกออกจนเห็นเลือดเนื้อสีแดงและกระดูกสีขาว ตอนนั้นเองร่างกายของเขาก็ดูดกลืนลาวาสีเหลืองทองเข้าไปในร่าง เส้นเลือดทั้งหมดและเนื้อหนังของเขาถูกสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งอย่างรวดเร็ว 

    " อย่างที่คิดจริง ๆ เจ้าหนูนี่มันเป็นปรปักษ์กับผู้ใช้พลังเพลิงทั้งหมดเลยสินะ " 

    ในความคิดของกิเลนเพลิงนภาตอนนี้รู้สึกพิศวงกับชิงหลงอย่างถึงที่สุด เจ้าหนูตรงหน้าของมันเรียกว่าสัตว์ประหลาดเลยก็ได้ ในการต่อสู้การจะสร้างบาดแผลให้กับมันจะใช้อะไรก็ได้แต่ต้องไม่ใช่เปลวไฟ เพราะจากที่ดูแล้วถ้าชายหนุ่มตรงหน้าถึงกับทนบ่อลาวานี้ได้มันย่อมไม่กลัวเปลวไฟทุกอย่างบนโลกใบนี้แล้วล่ะ 

    ในตอนนั้นเองชิงหลงจากที่รู้สึกเจ็บปวดก็รู้สึกเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ชิงหลงมองร่างของตนเองที่แช่บ่อลาวาราวกับแช่น้ำร้อนด้วยความตกตลึง เป็นอีกครั้งที่เขารู้สึกประหลาดใจกับตัวเอง ในตอนแรกเขาคิดว่าจะตายซะแล้ว ยิ่งมองลาวาสีทองที่ตนเองแช่จู่ ๆ ความคิดบางอย่างก็แวบขึ้นมาในหัว 

    " นั่นแกคงไม่ได้คิดจะกินมันเข้าไปใช่มั้ย ? " 

    กิเลนเพลิงนภาถามออกมาหลังจากเห็นใบหน้าของชายหนุ่มเปลี่ยนไปเป็นสีหน้าสุดเจ้าเลห์ ได้แต่หวังว่ามันคงไม่คิดจะกินเข้าไปจริง ๆ

    อึก ๆ

    " ซู้ด~~อาห์~ อร่อย !! " 

    " เห้ย ! แกอย่ากินหมดนะไอเด็กบ้า "

    เป็นอย่างที่กิเลนคิดจริง ๆ ชิงหลงซดลาวาในบ่อไปหลายอึกเลยทีเดียว แถมยังทำหน้าตามีความสุขเหมือนเจอของชอบซะอีกทำให้มันหวั่นใจขึ้นมาเจ้าเด็กนี่จะกินลาวาเข้าไปจนหมด

    " เกิดมาเพิ่งจะเคยกินของอร่อยขนาดนี้ !! อึก~~ " 

    ชิงหลงในตอนนี้มีความสุขอย่างยิ่ง เข้าไม่ได้ฟังว่ากิเลนเพลิงนภาพูดอะไร ชายหนุ่มว่ายไปมาในบ่อลาวาพรางกินไปทีละอึก ๆ เรียกได้ว่านี่เป็นของที่อร่อยที่สุดที่เขาเคยกินแล้วก็ว่าได้ ไม่มีอะไรอร่อยไปกว่านี้อีกแล้ว 

    คลื่น~~ ปัง ! ปัง ! ปัง ! ปัง ! 

    ลมปราณปฐพี ขั้น สอง
    ลมปราณปฐพี ขั้น สาม
    ลมปราณปฐพี ขั้น สี่ 
    ลมปราณปฐพี ขั้น ห้า !!!


    ในขณะนั้นเองเสียงบางสิ่งก็ดังขึ้นในตันเทียนของชายหนุ่มระดับพลังของเขาเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วจนถึงปราณปฐพี ขั้น ห้า มันก็หยุดลงเส้นชีพจรของเขาขยายใหญ่ขึ้นอีกเล็กน้อย หลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้นเขาก็กระโดดขึ้นจากบ่อลาวาสีทอง 

    ตุบ ! 

    ร่างกายของชายหนุ่มเปลือยเปล่าเพราะที่ใส่มานั้นถูกเผาไหม้ไปแล้ว ร่างของชิงหลงนั้นเปร่งประกายส่องสว่างอย่างยิ่งเมื่อออกมาจากบ่อลาวา เขาสัมผัสได้เลยว่าร่างของเขาในตอนนี้แข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่ามาก แถมระดับพลังยังเพิ่มสูงขึ้นมาก

    " ช่างเป็นการเลือนระดับที่น่าอัศจรรย์จริง ๆ " 

    วู้มมม

    ชิงหลงยกฝ่ามือซ้ายขึ้นจ้องมองก่อนจะพึมพัมออกมา เขาชกหมัดออกไปในอากาศด้วยแรงเหวี่ยงเพียงน้อยนิด แต่นั่นก็ทำให้อากาศตรงหน้านั้นแยกออกอย่างง่ายดายทำให้ชิงหลงทึ่งจริง ๆ 

    " เหลียงเวิ่นเทียนไปเก็บสัตว์ประหลาดแบบเจ้ามาจากไหนกัน ? " 

    กิเลนเพลิงนภาพูดขึ้นเบา ๆ สายตาของมันที่มองชายหนุ่มตรงหน้านั้นราวกับไม่ได้มองมนุษย์หากแต่มองสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งในร่างมนุษย์เสียมากกว่า กับคนที่เลื่อนระดับพลังได้ด้วยการกินลาวาศักดิ์สิทธิ์ นี่มันย่อมอยู่ห่างไกลกับคำว่ามนุษย์แล้วล่ะ

    " จริงสิท่านมีชื่อว่าอะไร ข้าชิงหลง " 

    " ข้าไม่มีชื่อหรอกเจ้าจะเรียกข้าว่าอะไรก็แล้วแต่เจ้า "

    เมื่อได้ยินว่ากิเลนตรงหน้าไม่มีชื่อชิงหลงก็เงียบลงครุ่นคิดชื่อดี ๆ ให้กับกิเลนผู้ยิ่งใหญ่ตนนี้

    " งั้นข้าจะเรียกท่านว่า หลินฮั่ว ก็แล้วกันนะ " 

    " เป็นชื่อที่โง่เง่าที่สุดที่เคยได้ยินเลย...แต่ก็เอาเถอะ เจ้าจะทำอะไรก็ทำ ข้าจะนอน " 

    ได้ยินชื่อที่ชิงหลงตั้งให้ กิเลนเพลิงนภาก็ปวดหัวเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากนัก พูดจบแล้วหลินฮั่วก็ขดตัวใหญ่ยักษ์นอนลงข้างบ่อลาวาศักดิ์สิทธิ์ก่อนจะปิดตาลง


    โปรดติดตามตอนต่อไป

    คล้ายกับเรื่องเทพอสูรมังกร สยบสวรรค์ ที่คุณอ่าน