" งดงามยิ่งนัก แมวน้อย " สิ้นเสียงของไป่หลง ศรลูกไฟ 10 อัน ก็พุ่งตรงมาที่เขาทันที แต่เขาก็หลบได้อีกเช่นเคย
" โอ๊ะ ช่างเป็แมวที่เ้าอารมณ์นัก " ไป่หลงมองไปยังเซียนหลานด้วยแววตาเอ็นดูและเป็ประกาย
ส่วนคนที่ถูกมอง ตอนนี้กำลังขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ด้วยความโมโหสุดขีด เซียนหลานตอนนี้มองไป่หลงเหมือนอยากจะฆ่า สุดขีดแล้ว
แต่ก่อนที่จะได้ลงมือนั้น ก็มีเสียงนุ่มๆแต่ติดเ็าของท่านพ่อดังขึ้นก่อน
" หลานเออร์ พอได้แล้ว "
เซียนหลานมองท่านพ่อนิดหน่อยก่อนจะยอมควบคุมอารมณ์โกรธของตัวเอง ฮู่ววว
หลิน เฟิงเสียน มองลูกคนเล็กของตนเล็อกน้อย ก่อนจะหันกลับมามองบุรุษแปลกหน้าทั้ง 3
" ไม่ทราบว่า พวกท่านมีธุระอันใดกับพวกข้ารึ " เฟิงเสียน
เฉิน หลานซี มองคนพูดด้วยแววตาวาววับ ตอนนี้เขารู้สึกอยากเกอตรงหน้านี้มาก ความรู้สึกเวลาที่โดนคนตรงหน้ามองและเวลาที่ได้ยินเสียงของ หลิน เฟิงเสียนผู้นี้ เขารู้สึกวูบวาบในอก ใจสั่นระรัว เต้นไม่เป็จังหวะ ในยามที่ไม่ได้เห็นหน้าและได้ยินเสียงอีกฝ่าย เขารู้สึกอึดอัด เจ็บแปล๊บๆ คล้ายคนใกล้ตาย แต่พอได้เห็นหน้าและได้ยินเสียงอาการทั้งหมดก็หายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้น ความรู้สึกแบบนี้ มันคืออะไร หลานซีได้แต่ถามกับตัวเองในใจ แต่ก็ยังไม่เคยได้คำตอบ เมื่อเป็เช่นนั้น ตนจะต้องเอาคนปู้นี้มาอยู่ข้างกายให้ได้
คิดได้ดังนั้น หลานซี ก็ได้เอ่ยคำที่ทำให้ 3 เกอคนงาม โมโหขั้นสุด
" ข้าอยากได้เ้า ให้เ้ามาเป็คนของข้า " สิ้นเสียงนี้ ทั้ง เฟิงเสียน เว่ยเจียง เซียนหลาน ต่างก็ปลดปล่อยพลังธาตุขัั้นสุดของตนทันที
" อยากได้ท่านพ่อของข้างั้นรึ หึ ฝันไปเถอะ " เว่ยเจียงกล่าว ก่อนจะพุ่งตัวเข้าใส่ หลานซี แต่ก่อนจะถึงตัวหลานซีนั้น หานเทียนก็พุ่งเข้ามาเผชิญหน้ากับตน เว่ยเจียงจึงหยุดอยู่ห่างจากหลานซีแค่ไม่กี่ก้าว
เว่ยเจียงมองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าของตนด้วยความไม่พอใจ
" เ้ามาขวางข้าไว้ทำใม " เว่ยเจียง
" ........ " ไร้เสียงตอบรับ จากบุรุษผมแดงตรงหน้า นิ่งเป็เช่นนั้น เว่ยเจียงยิ่งโมโห ก่อนใช้ศรน้ำแข็ง ใส่คนตรงหน้า แต่อีกฝ่ายกลับใช้ กำแพงไฟกันศรน้ำแข็งของตน ไฟของอีกฝ่ายก็เป็เปลวไฟสีน้ำเงินเหมือนเซียนหลาน
ตง หานเทียน มองเว่ยเจียงที่กำลังมองมาทางตนด้วยแววตาที่ไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง ด้วยใจที่เต้นแรงไม่เป็ส่ำ ถึงหน้าของตนจะเรียบเฉยก็เถอะ
ั้แ่ที่ได้เห็นหน้าเว่ยเจียง หานเทียน ก็ใจเต้นระสำ่ระส่าย ด้วยความถูกใจคนตรงหน้า ทั้งความแข็งแกร่ง ความร่าเริง ความเ็า ยามที่ไม่ได้คุยกับครอบครัว ทั้งดวงหน้างดงาม ทั้งหมดที่เป็ หลิน เว่ยเจียง ตง หานเทียน คนนี้ถูกใจและหลงใหลทั้งหมด
ตอนนี้ แววตาของ หานเทียน ที่มองเว่ยเจียงนั้น ส่อประกายหลงใหลออกมาเป็ระยะ จนเว่ยเจียงรู้สึกขนลุกกัยแววตาจองอีกฝ่าย
ตูม!!!! เสียงดังกึกก้องนี้ ทำให้เว่ยเจียงหลบตาที่ส่อประกายที่ตนไม่เข้าใจ ได้ทันท่วงที ซึ่งเสียงที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เป็เสียงการต่อสู้ ? ของ เฟิงเสียน กับ หลานซี
" เ้าคนหน้าไม่อาย " เฟิงเสียนตะคอกใส่ หลานซีด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ส่วนคนที่ถูกว่า กลับยิ้มร่าไม่รู้สึกรู้สา ยิ่งเห็นเช่นนั้น เฟิงเสียนยิ่งโมโหให้ไอ้เ้าคนหน้าหนาไร้ยางอายมากยิ่งขึ้น!
" อยากได้ข้า อยากให้ข้าไปเป็คนของเ้านี่นะ เ้าคนหน้าหนา เ้าฝันอยู่รึ " เฟิงเสียน
" ใช่แล้ว เสียนเออร์ ☺️ "
" ???? " เฟิงเสียน หมดคำที่จะพูดกับคนหน้าหนาเช่นนี้แล้ว
ตอนนี้เฟิงเสียน โกรธที่สุด โกรธมาก ไม่รอช้า เขาสร้างะเิน้ำลูกกลมเท่าใข่ไก่ ขว้างใส่หลานซีทันที ก่อนที่ะเิน้ำจะเข้าปะทะกับกำแพงสายฟ้าสีดำ จนเสียงดัง ตูม!!!!! กึกก้องไปทั่วบริเวณ เฟิงเสียนมองอีกฝ่ายด้วยความใ
" พลังธาตุ สายฟ้า " เฟิงเสียน มองหลานซีหน้านิ่วคิ้วขมวดด้วยความวิตก เพราะพลังธาตุน้ำของตนค่อนข้างแพ้ทางพลังธาตุสายฟ้าของอีกฝ่ายมากพอสมควร ก่อนจะหันไปมองลูกทั้งสองของตน ที่ตอนนี้อีกคนต่อสู้กับพลังธาตุไฟ ส่วนอีกคนต่อสู้กับพลังธาตุน้ำแข็ง แถมคู่ต่อสู้ยังพลังเหนือกว่า 1 ขั้น อีก ถ้าเป็แบบนี้ ไม่ปลอดภัยแน่
คิดได้ปุ้บ เฟิงเสียน ก็หายวับไปหาลูกๆทั้งสองก่อนที่ทั้ง 3 คน จะหายไปจากสายตา ของบุรุษเพศรูปงามทั้ง 3
" หายไปแล้ว " หลานซีที่ตอนนี้มายืนอยู่ข้างๆสหายทั้งสองกล่าวด้วยความหมั่นเขี้ยว ถ้าเจออีกครั้ง ข้าไม่ปล่อยเ้าไปแน่ เสียนเออร์
" หึ แมวน้อยหนีไวสมเป็แมวเลยนะ แต่จะหนีไปได้สักเท่าไรกัน ???????? " ไป่หลง มองตามทางที่แมวน้อยของตนะโหายไปด้วยแววตาลุ่มลึก ยากคาดเดา
" ข้าจะปล่อยให้เจียงเออร์วิ่งเล่น สัก 3 วัน แล้วกัน หึหึ???? " หานเทียน
3 สหายมองหน้ากันด้วยแววตาที่เข้าใจกัน แต่สามคน หึหึหึ ก่อนที่ทั้งสามจะยกยิ้มมุมปากพร้อมกัน