ว่าที่ฮูหยินจอมป่วน

ณ วัดหมิงต้า

หัวหน้าพรรคใหญ่ของฝ่ายธรรมะได้จัดประชุมชาวยุทธ์เพื่อหาทางรับมือฝ่ายมาร

“ฉินฟุได้ส่งจดหมายท้าประลองเพื่อชิงตำแหน่งเจ้ายุทธจักร” หัวหน้าพรรคซูหมิงกล่าว

“ทำอย่างไรดี ทั้งท่านหมิงเยี่ยน หัวหน้าพรรคทั้งสามและตัวข้า ต่างได้รับพิษจากพวกมาร คงไม่มีใครต่อกรฉินฟุได้อีกแล้ว” หัวหน้าพรรคผาเป่ยกังวล

“หลงกว้านไง ในเมื่อเขาก็เป็นถึงหัวหน้าพรรคยาจก” หัวหน้าพรรคเพยยี่เสนอ

“เรียนผู้อาวุโส ข้าน้อยยังฝึกวิชาไม่ถึงขั้น ข้าน้อยรู้ตัวดี” หลงกว้านอยากไปแต่รู้ตัวว่าสู้ไม่ได้

“ข้าขอเสนอ หานอู่” หมิงเยี่ยน อดีตหัวหน้าพรรคยาจกเสนอ

“ทำไมถึงเสนอเขาล่ะ” หัวหน้าพรรคเซียนสงอยากรู้

“นั่นสิ” หัวหน้าพรรคเพยยี่ก็สงสัย

“พวกท่านอาจยังไม่รู้ว่าความจริงแล้ว หานอู่เป็นศิษย์เอกของหัวหน้าพรรคลมกรด แม้ว่าพรรคนี้ล่มสลายเพราะหัวหน้าพรรคตายไปแล้ว แต่ก็ยังมีหานอู่เป็นผู้สืบทอดวิชาทั้งหมด” หมิงเยี่ยนอธิบาย

“ข้าน้อยอาจไม่เหมาะ” หานอู่รู้สึกไม่มั่นใจ

“อย่าถ่อมตัวเลยหานอู่” หมิงเยี่ยนกล่าว

“แย่แล้ว แย่แล้ว ในวังเกิดเรื่องแล้ว” กงกงอู่ฉานต้องการมาแจ้งข่าวในวัง

“มีอะไรหรือท่านกงกงอู่ฉาน” หานอู่ถาม

“ฉินฟุเข้าร่วมการแข่งขันในพิธีเลือกคู่ และเขาก็เป็นผู้ชนะ แต่เขาใช้วิธีสกปรกคือใช้พิษกับผู้ต่อสู้ ไม่เพียงเท่านั้นยังจับตัวองค์ไทเฮาและองค์หญิงซานยี่ไป” กงกงอู่ฉานเล่า

“ว่าไงนะ! กงกง องค์หญิงถูกจับตัวไป” หานอู่ตกใจและกำลังจะออกไปช่วยพระองค์ “ข้าจะรีบไปช่วยนาง”

“ใจเย็นๆ ก่อนหานอู่ ยังไงพวกเราก็ยังไม่รู้ว่าองค์หญิงทรงถูกจับไว้ที่ไหน พวกเราควรปรึกษาวางแผนกันก่อน อ้อ ข้านึกออกแล้ว เจ้าก็ตอบรับเป็นคนประลองกับพี่ชายข้าไปสิ ข้าเชื่อว่า บริเวณที่ประลองต้องอยู่ใกล้กับที่ซ่อนขององค์หญิงแน่ๆ” ฉินฟงคาดการณ์

“งั้นได้ ข้าขอเป็นตัวแทนชาวยุทธ์ฝ่ายธรรมะเพื่อประลองกับฉินฟุ แม้ฝีมือข้าอาจไม่เก่งกาจเหนือผู้อาวุโส แต่จะพยายามเอาชนะพวกมารให้จงได้” หานอู่ยินยอมเป็นตัวแทน

และแล้วหานอู่ก็ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนจอมยุทธ์ฝ่ายธรรมะเข้าประลองชิงตำแหน่งเจ้ายุทธภพครั้งนี้

“ปัญหาคือ พวกเราจะหายาแก้พิษได้ที่ไหน” หมิงเยี่ยนนึกขึ้นได้

“อย่าห่วงเลย ข้าจะเป็นคนตามหายาให้ทุกท่านเอง” ฉินฟงกล่าว

“ขอบคุณท่านมาก ท่านหมอฉินฟง” หัวหน้าพรรคทุกคนขอบคุณ

********************************************************

ณ เรือนวงกต

องค์หญิงทรงประทับอยู่ในห้องพักที่ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับนายหญิงของเรือนนี้

“ท่านจับเสด็จย่าของข้าไว้ที่ไหน ข้าขอร้องล่ะ ปล่อยพระองค์ไปเถอะนะ ฉินฟุ” องค์หญิงซานยี่ทรงขอร้อง

“กระหม่อมจะปล่อยองค์ไทเฮาก็ต่อเมื่อพวกเราแต่งงานกันแล้วเท่านั้น ทรงรอวันนั้นเถอะพะย่ะค่ะ” ฉินฟุกำลังจะจับพระหัตถ์ขององค์หญิง แต่พระองค์ทรงถอยจนติดกับผนังห้อง

“ขะ ข้า ข้า แต่งงานกับท่านไม่ได้หรอก” องค์หญิงตรัสตะกุกตะกัก

“ทำไมพะย่ะค่ะ” ฉินฟุสงสัย

“ข้า เอ่อ ข้าเป็นผู้หญิงของหานอู่ไปแล้ว ข้าไม่คู่ควรกับท่าน ปล่อยข้าไปเถอะ” องค์หญิงทรงตัดสินพระทัยกล่าวเท็จ

“งั้นกระหม่อมจะฆ่าหานอู่เอง แล้วพระองค์ก็ทรงลืมมันไปได้เลย” ฉินฟุใช้น้ำเสียงอำมหิต

ฉินฟุโมโหเลยรีบหันหลังและเดินออกจากห้อง

“ช้าก่อน ฉินฟุ แล้วท่าน เอ่อ ไม่กักขังหรือมัดข้างั้นหรอ” องค์หญิงทรงสงสัย

“พระองค์จะได้เป็นนายหญิงที่นี่อยู่แล้ว อยากไปที่ไหนก็ไปได้เลยพะย่ะค่ะ” ฉินฟุยิ้มอย่างมีเลศนัย ในใจเขาคิดว่า “เส้นทางเข้าออกของที่นี่เหมือนเขาวงกต พระองค์หนีไปไหนไม่ได้หรอก”

องค์หญิงก็เลยเสด็จหาทางออก ก็ทรงทอดพระเนตรเห็นห้องมีหลายห้อง เส้นทางภายในเรือนนี้ซับซ้อนราวเขาวงกต เสด็จไปตรงไหนก็วกกลับมาจุดเดิม จนพระองค์ทรงจนปัญญาที่จะหาทางหลบหนี สุดท้ายก็ประทับอยู่ในห้องบรรทมตามเดิม

********************************************************

สองวันต่อมา เมื่อฉินฟุได้รับคำตอบรับจากฝ่ายธรรมะ ว่าจะยอมส่งตัวแทนเข้าร่วมการประลองเพื่อชิงตำแหน่งเจ้ายุทธภพ เขาจึงเชิญให้บุคคลคนนั้นไปพักที่เรือนวงกตก่อนประลองฝีมือในอีกสองวันข้างหน้า

“ประมุขฝากขออภัยที่ไม่ได้มาต้อนรับท่านด้วยตัวเอง ขอเชิญท่านพักที่ห้องนี้ได้ตามสบาย” ลูกน้องฉินฟุมาต้อนรับแทน

“ขอบคุณท่านมาก ข้าอยู่ได้ ไม่ต้องห่วง” หานอู่กล่าว

“งั้นข้าขอลา” ลูกน้องฉินฟุทำท่าคารวะแล้วจากไป

หานอู่เข้ามานั่งอยู่ในห้องนอนตัวเอง และนั่งสมาธิเพื่อรออะไรบางอย่าง

“ทำไมเจ้าถึงมาช้านักล่ะ ฉินฟง” หานอู่บ่น

“เรือนนี้มีเส้นทางเป็นเขาวงกต ข้าหลงทาง มาถึงห้องนี้ได้ ก็ดีแค่ไหนแล้ว” ฉินฟงกล่าว

“ถ้าเช่นนั้นการค้นหายาถอนพิษก็ยิ่งยากน่ะสิ ข้าอุตส่าห์เสี่ยงชีวิตมาพักที่นี่เลยนะ” หานอู่กล่าว

“ข้าจะพยายามก็แล้วกัน ส่วนเจ้าเองก็นำเข็มเงินของข้าตรวจพิษในอาหารและน้ำให้ดีล่ะ” ฉินฟงย้ำ

“อื้อ แล้ว เอ่อ ท่านเห็นที่ซ่อนขององค์หญิงหรือเปล่า” หานอู่รอฟังอย่างมีความหวัง

ฉินฟงส่ายหน้าอย่างจนใจ

********************************************************

คืนวันต่อมา

หานอู่นั่งสมาธิอยู่ภายในห้องของตัวเอง สักพักก็รีบจับดาบเพื่อเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้

“ใครน่ะ” หานอู่ถามเสียงแข็ง

“ข้าเอง”

“องค์หญิง” หานอู่กลัวว่านี่อาจจะเป็นแผน เลยยังสงวนท่าทีไว้

“เจ้ารีบไปจากที่นี่เถอะ นี่คือแผนที่ที่ข้าไปสำรวจมาทุกจุดแล้ว และจุดนี้คือทางออก” องค์หญิงทรงมอบแผนที่ภายในเรือนวงกตให้

“ถ้าทรงพบทางออก แล้วเหตุใดถึงไม่เสด็จหนีไปล่ะพะย่ะค่ะ” หานอู่สงสัย

“ข้ายังหาที่ซ่อนองค์ไทเฮาไม่เจอ ข้าทิ้งพระองค์ไม่ได้ เรื่องนั้นไว้ก่อน อีกเรื่องที่ข้าจะบอกเจ้า เจ้าไม่จำเป็นต้องประลองกับฉินฟุเพื่อช่วยข้าหรอก เพราะยังไงข้าก็ตัดสินใจแต่งงานกับเขาแล้ว” องค์หญิงทรงกลัวหานอู่จะตายเหมือนกับโอหยาง ลูกแม่ทัพ

หานอู่รู้สึกเจ็บใจที่องค์หญิงทรงยอมแต่งงาน แต่ก็พยายามเก็บอาการไว้ “กระหม่อมไม่ได้ประลองเพื่อแย่งพระองค์อยู่แล้ว พระองค์ทรงอย่ากังวลเลย กระหม่อมเป็นตัวแทนชาวยุทธ์เพื่อชิงตำแหน่งเจ้ายุทธภพต่างหาก”

องค์หญิงทรงอึ้ง “อ้อ งั้นข้าก็ขอโทษด้วย ข้าคงหลงตัวเองมากไปหน่อย ขอให้เจ้าชิงตำแหน่งสำเร็จก็แล้วกัน” องค์หญิงเสด็จจากไปด้วยความน้อยพระทัย

พอองค์หญิงเสด็จไปแล้ว ฉินฟงก็ปรากฏตัว

“เหตุใดเจ้าถึงพูดกับพระองค์แบบนั้น องค์หญิงทรงกลัวว่าเจ้าจะเกิดอันตราย เลยไม่อยากให้เจ้าเข้าประลอง อุตส่าห์เขียนแผนที่ให้เจ้าหนีนะเนี่ย” ฉินฟงสงสารองค์หญิง

“แล้วเจ้าล่ะหายาถอนพิษเจอหรือยัง” หานอู่รีบเปลี่ยนเรื่อง

“ยัง แต่นี่ไง ถ้ามีแผนที่ขององค์หญิง ก็คงหายาถอนพิษได้ง่ายขึ้น” ฉินฟงเดินมาหยิบแผนที่ที่องค์หญิงทรงวางไว้ที่โต๊ะ

“นั่นไง ก็ข้าคิดเผื่อเจ้านี่ไง ถึงกลั้นใจพูดกับพระองค์แบบนั้น” หานอู่กล่าว

“ทำไมล่ะ” ฉินฟงยังคงสงสัย

“องค์หญิงทรงเป็นคนดื้อดึง หากข้าไม่พูดไปแบบนั้น พระองค์ก็ทรงหาวิธีทำให้ข้าออกจากเรือนหลังนี้ให้ได้ ถ้าเป็นเช่นนั้น เจ้าจะไม่มีที่ซ่อนตัวเพื่อหายาถอนพิษนะ” หานอู่อธิบาย

ฉินฟงถอนหายใจ “ตามใจเจ้าก็แล้วกันนะ หานอู่”