มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

สองสาวรับรู้ถึงหนังหน้าหนาๆ ของฉินเฉาเป็นอย่างดี ถ้าโลกมีสุดยอดอาวุธ พวกเขาจะต้องยอมรับว่าหนังหน้าฉินเฉาคือสิ่งนั้น ถ้าเอาหนังของฉินเฉาไปขึงกางไว้ที่ชายแดนอิรัก แม้แต่ ICBM ของอเมริกาก็ไม่สามารถเจาะผ่านมาได้

เจ้าของร้านมีความสามารถในอาชีพ เขารีบย่างเนื้อแกะสันใน และเนื้อเสียบไม้ใหญ่ เมื่อเห็นว่ามีผู้หญิงอยู่ เขาก็ย่างข้าวโพด มันฝรั่ง และเนื้ออย่างอื่นที่ไม่ได้ทาน้ำมันไว้

“ขอบคุณเถ้าแก่ ขอเบียร์ด้วยสองขวด”

“ได้ครับ!” เจ้าของร้านร้องออกมา และเอาคาซักเบียร์จากร้านเขาสองขวดมา และจากนั้น วางมันลงบนโต๊ะตรงหน้าทั้งสามคน

“สองขวดไม่พอ!” เหลียวชาชาจู่ๆ ก็บุ้ยปาก และจากนั้นก็ตะโกน “ถ้าเราจะดื่ม เราต้องดื่มจนกว่าจะพอใจ! เถ้าแก่ เอามาลังหนึ่ง!”

“หือ?” เจ้าของร้านกระโดดขึ้นด้วยความตกใจ หรือว่าผู้หญิงคนนี้เป็นเซียนไวน์จุติมา ถึงสามารถดื่มเหล้าได้เยอะขนาดนี้?

“หือ อะไร ไปเอามา!” เหลียวชาชาตะโกนออกมาอีกครั้ง แสดงมาดคุณหนูผู้เอาแต่ใจ

“ไปเอามาให้เราลังหนึ่ง” เหมือนรู้ว่าในใจของเด็กสาวยังคงเสียใจกับการสูญเสีย หยูลู่ก็โบกมือและพูดด้วยรอยยิ้มกับเจ้าของร้าน

เมื่อเห็นรอยยิ้มอบอุ่นของหยูลู่ เจ้าของร้านรู้สึกราวกับได้ดื่มชานมร้อนเข้าไป ท้องและร่างกายของเขารู้สึกสดชื่น

ความไม่พอใจกับความหยาบคายของเหลียวชาชาเมื่อกี้ของเจ้าของร้านถูกชำระล้างไปโดยเสน่ห์ของหญิงงาม จากนั้นเขากระตือรือร้นไปยกลังเบียร์มา

“สาวน้อย อยากจะมอมตัวเองจนตายหรือไง?” เมื่อมองไปที่ลังเบียร์ตรงหน้าพวกเขา ฉินเฉาถึงกับต้องเช็ดเหงื่อ “เธอยังเป็นเด็กอยู่เลย สองขวดก็พอแล้วสำหรับเธอ”

“ใครพูดกัน!” เหลียวชาชาจ้อง ตบอกเล็กๆ ของเธอและพูด “ป้าคนนี้ดื่มได้! มาแข่งกันมั้ยว่าใครจะล้มก่อน!?”

“ฉันด้วย!” หยูลู่ไม่อยากเป็นคนนอก เธอเช็ดแก้วพลาสติก 3 แก้ว และวางลงตรงหน้าพวกเธอทั้งสาม

“ยังไงก็ตาม ฉันและเหลียวชาชาจะนับเป็นกลุ่มเดียวกัน และนายเป็นอีกกลุ่ม ใครแพ้จะต้องฟังคำสั่งของผู้ชนะ”

“หือ? ก็ได้” ฉินเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม หลังจากก้าวเข้าสู่โลกผู้ฝึกตน ความสามารถในการดื่มของเขาก็เพิ่มขึ้นมาก ต่อให้ดื่มไปมากแค่ไหน เขาก็มีวิธีกำจัดแอลกอฮอล์ออกไปจากร่างกาย

“คุณหนู พวกเขาขอเข้ากลุ่มด้วย!” ในเวลานี้ เหล่าบอดี้การ์ดที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ จู่ๆ ก็พูดขึ้น บอดี้การ์ด 10 คนนี้เป็นทีมที่ซื่อสัตย์ที่สุดในตระกูลเหลียว หลังจากเหลียวตงไคตาย ตอนนี้พวกเขามาติดตามเหลียวชาชาแทน

เมื่อฉินเฉาและทั้งสองออกมากินข้าว แน่นอนว่าบอดี้การ์ดพวกนี้จะต้องตามมาเป็นธรรมดา

“ดี พวกนายร่วมได้” หยูลู่พยักหน้า ตาของเธอเป็นประกายด้วยความสุข เหมือนว่าเธออยากจะล้มฉินเฉาให้ได้จริงๆ คืนนี้

ฉินเฉาได้แค่คิด พระเจ้า ฝั่งเหลียวชาชามีคนเป็นสิบ และฉันมีแค่คนเดียว ดูเหมือนพวกเขากระตือรือร้นจริงๆ

“ดูเหมือนว่าลังเดียวจะไม่พอ” เหลียวชาชาชำเลืองมอง และจากนั้นตะโกนใส่เจ้าของร้าน “ลุง เอามาให้พวกเราอีกลัง!”

“ได้ ได้!” เจ้าของร้านแอบคิด ดี ในที่สุดฉันก็ขายเบียร์ออกอีกลัง สำหรับผู้คนนับสิบ แต่ละคนสามารถดื่มได้คนละ 2 - 3 ขวด

“ดี!” เมื่อเห็นขวดน้ำเมาตรงหน้าเธอ หยูลู่ก็รีบพูด “กฎคือ เราดื่มหนึ่งแก้ว นายดื่มหนึ่งแก้ว เรามี 12 คนในทีม ดังนั้น เมื่อเราดื่ม 12 แก้ว นายก็ต้องดื่ม 12 แก้ว คิดว่าไง? นี่ยุติธรรมดี ว่ามั้ย?”

“หึหึ...” ฉินเฉาลูบจมูก “ทำไมฉันถึงไม่เห็นถึงความยุติธรรมในนี้เลยล่ะ?”

“เหลวไหล นายจะดื่มหรือไม่ดื่ม!?” เหลียวชาชาทุบโต๊ะและตะโกนออกมา “ถ้านายไม่ดื่ม งั้นนายก็ไม่ใช่ผู้ชาย!”

“เวร...” ฉินเฉาปาดเหงื่อ ถ้าฉันไม่ดื่ม งั้นเธอจะบอกว่าฉันเป็นเพศเดียวกับเธอเหรอ?

“ย่อมได้ วันนี้ ฉันจะเสี่ยงชีวิตเพื่อเป็นเพื่อนหนุ่มหล่...เอ่อ เป็นเพื่อนสาวสวยทั้งสอง!” ฉินเฉาก็ทุบโต๊ะเหมือนกัน “มา หยุดพูดแล้วมาดื่มกัน เอาเบียร์มา!”

พร้อมกันนั้น ฉินเฉาก็ชี้ไปที่เบียร์สามขวดบนโต๊ะ หยูลู่พยักหน้าให้เจ้าของร้าน จากนั้นเขาก็เริ่มเปิดขวด ควันขาวจากขวดฟุ้งขึ้นในอากาศ

“มา ฉันจะดื่มให้นายก่อน!” หยูลู่เทเบียร์ลงในแก้วพลาสติกทั้งสามแก้วจนเต็ม และจากนั้นก็ยกแก้วขึ้นและพูด “ฉินเฉา เมื่อเราพบกันครั้งแรกที่บ้านเหลียว ถ้าฉันไม่กักตัวนายไว้ มันมีความเป็นไปได้สูงที่นายจะกลับไปที่เมืองซู่หนานและเป็นยามของนายต่อ ฉันดีใจนะ ที่ตอนนั้นฉันหยุดนายเอาไว้”

ขณะที่พูด ประกายของความนุ่มนวลแสดงอยู่บนดวงตาของหยูลู่ ซึ่งเต็มไปด้วยภาพฉินเฉา “ฉันไม่เสียใจที่เอากาแฟไปให้นายคืนนั้น ฉันไม่เสียใจจริงๆ บางที สักที่ บางคนอาจมัดโชคชะตาของพวกเราเข้าด้วยกัน แก้วนี้ ไม่ใช่เพื่อเคารพนาย แต่เพื่อขอบคุณสวรรค์”

พร้อมกันนั้น เธอก็ดื่มเบียร์ในแก้วรวดเดียว หลังจากดื่มเสร็จโดยไม่กะพริบตา เธอยิ้มและมองมาที่ฉินเฉา

“เอิ่ม...” ชัดเจนว่าหยูลู่ดื่มเป็น “ลู่ลู่...ดูเหมือนเธอจะดื่มเป็นนะ...”

“ก็ไม่เลว...” หยูลู่ยิ้มหวานให้เขา “เมื่อตอนฉันอยู่มหาลัย ฉันเป็นประธานนักศึกษา ในปีนั้น คนมากมายต่างยกแก้วให้ฉัน ดังนั้น ความสามารถในการดื่มของฉันจึงค่อยๆ เพิ่มขึ้น”

“หือ?” ฉินเฉากะพริบตา “งั้น เธอดื่มได้กี่ขวดกัน?”

“ไม่มาก” เธอยักไหล่อย่างมีเสน่ห์ “ฉันไม่มีปัญหากับการดื่ม 7 - 8 ขวด”

เหงื่อเย็นอาบหลังฉินเฉา ชัดเลยว่าเธอเตรียมจะล้มฉัน โดยไม่พูดอะไร เขาหยิบแก้วและดื่มลงไปรวดเดียว

เมื่อดื่มแก้วนี้เข้าไป ฉินเฉาไม่รู้สึกอะไร

ตอนนี้เป็นตาของเหลียวชาชา เด็กสาวกะพริบตาปริบๆ ถือแก้วขึ้นมาและพูด “ฉันยังเป็นเด็ก ดังนั้น นายดื่มแทนฉัน”

“หะ...” ตอนนี้ฉินเฉาเหงื่อแตกโชก

“ทำไม? นายอยากจะรังแกเด็กหรือไง?” เหลียวชาชาเบ้ปากและถาม

“ไม่ใช่ว่าเธอบอกอยู่เสมอว่าโตแล้วหรอกเหรอ? ทำไมถึงบอกว่ายังเด็กอยู่ล่ะ?” ฉินเฉาถามอย่างอดไม่ได้

“ฉันจะโต...” เหลียวชาชายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “แต่วันนี้ ฉันยังเป็นเด็ก นายจะดื่มหรือไม่ดื่ม? ถ้าไม่ดื่ม แสดงว่านายไม่ใช่ผู้ชาย!”

“ได้ ครั้งนี้ฉันจะปล่อยเธอไปก่อน” แก้วของฉินเฉาที่ถูกหยูลู่เติมให้แล้ว เขาก็ยกขึ้นดื่มอีกครั้ง เหลียวชาชายกแก้วขึ้น และพูด “แก้วนี้ไม่นับ ฉันยังไม่ได้บอกให้นายดื่มเลย แต่นายกลับกลืนมันลงไปแล้ว นายจะขโมยดื่มอย่างนี้ไม่ได้?”

“อะไร? ฉัน...” คำพูดของเหลียวชาชาทำให้ฉินเฉาเงียบ ที่ด้านข้าง หยูลู่เอามือปิดปากหัวเราะ แต่ยังคงเติมเบียร์ใส่แก้วฉินเฉา

“อย่าขโมยดื่ม!” หยูลู่เตือนเขา

ฉินเฉาประสบโศกนาฏกรรม เขาถือแก้วขึ้นมาและรอให้เหลียวชาชาพูด

“เอิ่ม คนเลว” ดวงตาของเหลียวชาชาอ่อนลง เหมือนจะนึกถึงความทรงจำบางส่วน “จำได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้นตอนที่เราพบกันครั้งแรก? ...ในตอนนั้น นายมันเลว เลวจริงๆ ...ฉันเกลียดนายจริงๆ ฉันหวังว่าจะหยิบเอาปืนซูเฟิงออกมายิงนายได้”

“แล้วก็...เมื่อเราพบกันอีกในบ้านของฉัน นายก็ทำให้ฉันยิ่งโกรธกว่าเก่า....” เหลียวชาชาส่ายแก้วในมือเบาๆ “นายเป็นบอดี้การ์ดคนแรกและคนเดียวที่ไม่ฟังคำสั่งฉัน นายเป็นคนพิเศษจริงๆ โดยเฉพาะเสน่ห์ที่ไม่ธรรมดาของนาย มันทำให้คนอดเข้ามาใกล้นายไม่ได้...”

เหลียวชาชาจู่ๆ ก็ถอนใจ “ฉันรู้ว่านายมีแฟน แต่ฉันก็ยังคงเข้าไปใกล้นาย ฉินเฉา ฉันยอมรับเลย นายมันเป็นยาที่ทำให้ติด! เอาล่ะ คนเลว มา ดื่ม!”

“ดี ดื่ม!” ฉินเฉาไม่รู้ว่าจะตอบสนองยังไง เขาจึงยกแก้วขึ้น และกลืนน้ำขมๆ นี้เข้าไปในคำเดียว

“เฮ้ นาย เจ้าเลวนี่ นายไม่ให้เกียรติเลดี้เฟิร์สเลย!” จากด้านข้าง เหลียวชาชามีใบหน้ายิ้มแย้มพลันหันมามองเขา “นายขโมยดื่มอีกแล้ว แก้วนั้นไม่นับ ฉันยังไม่ได้ดื่มเลย”

พร้อมกันนั้น ภายใต้ท่าทางตกตะลึงของฉินเฉา เธอก็ยกแก้วขึ้นจิบเล็กๆ อย่างไม่รีบร้อนด้วยปากเล็กๆ ของเธอ และจากนั้นก็พูดกับเขาด้วยใบหน้าแดงปลั่ง

“เอาล่ะ ตานายแล้ว”

“โอ้....” ฉินเฉาช่วยไม่ได้ และทำได้แค่ดื่มแก้วที่สี่ลงไป

“เอาล่ะ เมื่อคุณหนู และคุณหยูลู่ได้แสดงความเคารพไปแล้ว ตอนนี้ถึงตาพวกเราแล้ว” ในเวลานี้ กลุ่มของบอดี้การ์ดก็เข้ามาทีละคนๆ แต่ละคนถือแก้วน้ำเมาไว้ในมือ

“พี่ฉิน จริงๆ แล้ว ในตอนแรก เราได้ต่อต้านคุณ” บอดี้การ์ด ผู้ที่ครั้งหนึ่งกระโดดออกจากหน้าต่าง ยกแก้วขึ้นและพูดกับฉินเฉา “แต่ พี่ฉิน คุณมีความสามารถ คุณสามารถช่วยคุณหนูและคุณหยูลู่ไว้ได้หลายครั้งต่อหลายครั้ง ดังนั้น ผมจึงเลื่อมใสคุณ เลื่อมใสจริงๆ! ยิ่งกว่านั้น ผมอยากจะขอโทษสำหรับความรู้สึกต่อต้านของผมเมื่อเร็วๆ นี้ด้วย แก้วนี้ถือว่าเป็นคำขอโทษจากผมอย่างเป็นทางการ!”

พร้อมกันนั้น เขายกแก้วและดื่มในอึกเดียว บอดี้การ์ดคนนี้เคยเป็นทหารมาก่อน บุคลิกของเขาก็เลยเป็นคนตรงๆ ดังนั้นเขาจึงดื่มอย่างมีพลัง

“ดี จากนี้ไป พวกเราจะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน!” ฉินเฉาผู้ซึ่งปล่อยอดีตผ่านไป เขาเทเบียร์ลงแก้วและดื่มมัน

“ดี พี่ฉิน ในอนาคต ถ้าพี่ต้องการอะไรจากพวกเรา แค่พูด! พวกเราพี่น้องจะตามคุณไป!”

เหล่าบอดี้การ์ดต่างดื่มแก้วของตัวเอง สำหรับรอบนี้ ฉินเฉาดื่มไปสามขวดด้วยตัวคนเดียว

ขณะที่เรื่องดื่มไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฉินเฉา แต่หลังจากดื่มเข้าไปมาก เขาก็เริ่มรู้สึกมึน เขารีบนั่งลงบนม้านั่งและเริ่มท่องพระสูตรหัวใจเพชร พลังพุทธะในร่างของเขาเริ่มโคจรและเริ่มกวาดผ่านความรู้สึกมึนเล็กๆ ของเขาออกจากร่างกายไป

ไม่นาน จิตใจของเขาก็กระจ่าง จากนั้นเขาก็เริ่มกินเนื้อเสียบไม้สองไม้อย่างตะกละ ดวงตาที่มีหมอกของเขาตะกี้ตอนนี้กระจ่างแล้ว

หยูลู่แอบคิด นี่อะไร! ชายคนนี้ทำได้จริงๆ! แม้ว่าจะเป็นฉัน ถ้าดื่มเข้าไปสามขวด แม้ว่าจะไม่ถึงกับหมดสติ แต่อย่างน้อยก็ต้องรู้สึกเมาแล้ว

ชายคนนี้ เห็นชัดๆ ว่าเพิ่งดื่มไปเมื่อกี้ แต่ทำไมเขาถึงไม่แสดงอาการเลยล่ะ

ดี ฉันไม่เชื่อว่าจะจัดการนายไม่ได้!

“มา ฉินเฉา พี่ฉินเฉา...” น้ำเสียงของหยูลู่อ่อนนุ่ม เธอแสดงท่าทางหญิงสาวเอาแต่ใจออกมา ทำตัวติดกับร่างกายฉินเฉา และพูดอย่างอ่อนโยนว่า “นี่เป็นแก้วที่สองของฉัน ดื่ม!”

“ดี ดี ดื่ม ดื่ม!” ฉินเฉาที่ได้กลิ่นกายหอมๆ ของหยูลู่ จู่ๆ ในใจก็สั่น น้ำเสียงของหยูลู่เป็นอันดับ 1 จริงๆ จากเสียงของผู้หญิงที่เขารู้จักทั้งหมด

จบตอน