เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

“จะ เจ้าปลอมเป็นโจรปล้นม้าแต่กลับถูกโจรปล้นม้าตัวจริงปล้นเมือง ?”อ้วนเสี้ยวทั้งตกใจทั้งโมโหในความไม่เอาไหนของบุตรชายของตน “พวกมันมีกันซักเท่าใด ? ”อ้วนถำอ้ำๆอึ้งๆไปพักใหญ่ จึงแจ้งไปด้วยความเจ็บปวด.. “ประมาณสองถึงสามร้อย..ขอรับท่านพ่อ” หา!! ..อ้วนเสี้ยวทำทีจะเป็นลมเขารู้สึกมีลางสังหรณ์แปลกๆ กับจำนวนน้อยที่ชนะมากเสียแล้ว ..เจ้าเมืองดำ อ้ายระยำที่ชอบรังแกผู้ที่แข็งแกร่งกว่า !!! ไม่อาจประมาทได้!!อ้วนเสี้ยวเรียกประชุมเสนาธิการกองทัพทั้ง 20 คน “นี่อาจจะเป็นอุบายของเจ้าเมืองดำ ..ทำทีเป็นโจรปล้นม้าแล้วเข้าปล้นเมืองก็ได้”… “ใช่ๆ ข้าเห็นด้วย”“แต่ดูจากการเดินทางที่มาทางเหนือ บางทีเป็นกองซุนจ้านโจทย์เก่าก็ได้เช่นกัน”… “ใช่ๆ มันก็อาจจะเป็นไปได้”….…….เพื่อความไม่ประมาท พวกเขาตระเตรียมกองทัพและยุทธภัณฑ์ถึง 3 วันจากนั้นทัพใหญ่อันที่ทหารม้า 5,000 พลหอกพลดาบประสมอีก 60,000 พลธนู 30,000 กับรถศึกอีกหลายสิบคัน จึงมุ่งหน้าไปเมืองเซียงจิ๋ว !!!แต่ไม่อาจเคลื่อนกำลังได้ไม่เร็วนัก เพราะรถศึกทั้งขนาดใหญ่โต ทั้งมีน้ำหนักที่มาก หากกองทัพอื่นเคลื่อนทัพฉีกห่างออกไปย่อมไร้กำลังป้องกันตัว และหากทัพม้านำออกไป เกิดถูกซุ่มโจมตีก็แตกพ่ายไปอีก ..ดังนั้นการค่อยเคลื่อนทัพจึงเป็นคำตอบที่ดีที่สุดขามา ..อ้วนถำควบม้าแตกทัพออกมาใช้เวลาไม่ถึงวันแต่ขากลับ ..อ้วนถำต้องเดินทัพนานนับสัปดาห์จนกว่าจะไปถึงสมรภูมิเอาคืนในที่สุด !!!…….…… เหตุใดเมืองจึงเงียบสงัดนัก ?แม้จะเป็นเมืองเล็กๆ แต่ก็ไม่ควรจะเงียบฉี่ขนาดนี้เลยนะ !! ประตูเมืองที่เปิดอยู่ ช่วยให้พวกเขาสามารถบุกเข้าไปยึดเมืองได้โดยง่าย..…………...ดุจเมืองร้างไร้ผู้คน และสิ่งของ ..แม้แต่สุนัขซักตัวก็ยังไม่มี !!!และเมื่อออกสำรวจ และดูร่องรอย ..ทั้งรอยเท้าม้าวัวควาย และรอยรถลากหลายหมื่นเส้น ล้วนมุ่งหน้าไปทิศทางเดียวกัน ..เมืองเกียดเซก !!! *********** เพียงประกาศนามอันยิ่งใหญ่ของลอร์ดดำรงค์เจ้าเมืองเกียดเซก ชาวเมืองเซียงจิ๋ว ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเกียดเซกนัก ย่อมรู้กิตติสรรพที่แสนวิเศษของเมืองในฝัน ดังนั้นชาวเมืองทุกคนจึงขอติดตามไปด้วยในทันที ! ..ท่านเจ้าเมืองดำโปรดเมตตาต่อพวกเราด้วย !..ช่วยเราด้วย ..เมืองเล็กๆแห่งนี้ ถูกขูดรีดจากพวกตระกูลอ้วนจนแทบสิ้นไร้กระดูกอยู่แล้ว....หากพวกเราขอติดตามท่านไปยังเมืองเกียดเซก ..ไม่ทราบว่าต้องมีค่าแรกเข้าด้วยหรือไม่ขอรับ ? ‘ดำ’ มีเจตนารมณ์ที่จะช่วยเหลือประชาชนตั้งแต่ต้น ..และยิ่งได้ข้อคิดบางอย่างจาก ‘ตันก๋ง’ ในการเลือกปฏิบัติที่ผ่านมาของเขา ..เขาจึงตัดสินใจในทีว่า ..เขาจะต้องช่วยเหลือทุกๆคน !!! แม่บ้านและชายชราชาวซงหนู หาใช่จะไร้ประโยชน์ ..พวกเขาสามารถทำงานอื่นๆได้ ไม่ว่าจะงานบ้าน การครัว หรือแม้แต่งานช่าง เพราะชนเผ่าแห่งนี้มีการโยกย้ายที่อยู่อาศัยเป็นกิจวัตรกันอยู่แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงมีทักษะการสร้างสรรค์สิ่งประดิษฐ์ที่ช่วยเหลือในการเคลื่อนที่และย้ายถิ่นประเภทต่างๆ มากมายนัก โป้กๆๆๆ ..แก็กๆๆ ชื่ดๆๆดำรงค์มองดูอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาที่เห็น !!!วิศวกร(ตกงาน) อย่างเขาก็ไม่อาจจะมีฝีมือในงานไม้ได้ถึงระดับนั้นเป็นอันขาด แช้กๆๆ …คู้ดดๆๆๆๆไม้ถูกเจาะเป็นรู และทำเพลาที่แข็งแรงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แค็กๆๆ โปกๆๆวงล้อที่ถูกประกอบจากไม้หลายชิ้น ถูกยึดโยงไว้ด้วยหมุดที่ทำมาจากไม้ !!!ชิ้นส่วนแต่ละชิ้นถูกสร้างขึ้นมาอย่างง่ายดาย และเมื่อนำมาประกอบกันเป็นรถลากขนาดใหญ่ จำนวนนับร้อย นับพัน ..อย่างรวดเร็ว !!! ชาวเมืองต่างมาช่วยกันขนไม้ ตัดไม้มาเป็นวัตถุดิบเพิ่มเติม ..บางคนมีหัวทางช่าง และเมื่อได้ลองทำตามด้วยการเป็นลูกมือ ..กลับเกิดทักษะขึ้นมา !! ..ต่างร่วมแรงร่วมใจสรรสร้างอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ..เพื่ออนาคตที่มีความหมายของทุกๆชีวิต รถเทียมม้า รถเทียมวัว รถเทียมควาย ต่างมุ่งหน้าไปยังเมืองในฝันของเสรีชนเหล่านี้ ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความคาดหวังอันสูงสุด..************** ------------เมืองชีจิ๋ว------------ลิโป้เมื่อถูกแต่งตั้งเป็น ‘แปงต๋องจงกุ๋น’ หรือขุนนางผู้ใหญ่สำหรับปราบโจรฝ่ายตะวันออก ก็สุดแสนจะสำนึกในน้ำใจของโจโฉ และพระมหากรุณาธิคุณขององค์ฮ่องเต้เป็นอันมาก แม้กับเล่าปี่เอง ตอนนี้ก็กลับมารักใคร่สมัครสมานสามัคคี ประหนึ่งพี่น้องร่วมอุทรก็มิปาน … นโยบายที่แสนง่ายดายของกุนซือซุนฮก กลับเกิดผลสัมฤทธิ์ที่สุดวิเศษได้ถึงปานนี้ ? ฝ่ายอ้วนสุดส่งทหารมาเร่งรัดลิโป้ให้เร่งส่งบุตรสาวไปอ้วนสุดกำลังจัดแจงตั้งตัวเป็นเจ้าแผ่นดิน แล้วจะตั้งบุตรชายนั้นเป็นตงก๋ง(วังหน้า) ให้ท่านเร่งส่งบุตรหญิงของท่านไป จะได้แต่งให้อยู่ด้วยกันทีเดียว เพิ่งได้รับตำแหน่งพระราชทานมาหมาดๆ ดังนั้นเมื่อลิโป้ได้ฟังทหารอ้วนสุดมาเจรจาก็โกรธอ้วนสุดมันคิดการหยาบช้าเป็นขบถต่อแผ่นดิน จงเอาตัวทหารผู้นี้ไปฆ่าเสียแล้วให้เอาตัวหันอิ้นซึ่งถูกจองจำไว้ก่อนหน้านี้ ส่งตัวไปให้โจโฉ โดยให้ ‘ตันเต๋ง’ ถือหนังสือไป ####################ด้วยมหาอุปราชได้เมตตาข้าพเจ้า แล้วช่วยกราบทูลพระเจ้าเหี้ยนเต้ให้ข้าพเจ้าได้เป็นเจ้าเมืองชีจิ๋ว ข้าพเจ้าจะได้ทำราชการสืบไป …..ข้าพเจ้าลิโป้คำนับมา#################### โจโฉเมื่ออ่านหนังสือที่ถูกส่งมาให้ก็ยินดี -ครั้งนี้ลิโป้กับอ้วนสุดมีความขัดเคืองกัน เห็นขาดจากเกี่ยวดองกันแล้วจึงทำการทั้งนี้- โจโฉจึงสั่งให้ทหารเอาตัวหันอิ้นไปฆ่าเสีย ตันเต๋งผู้ถือหนังสือลิโป้ เมื่อเห็นดังนั้นก็เอ่ยเตือนโจโฉด้วยปรารถนาดี อันลิโป้นี้เป็นคนหยาบช้า เหมือนหนึ่งสัตว์เดียรัจฉาน มีแต่กำลังหาปัญญามิได้ ซึ่งมหาอุปราชจะเลี้ยงลิโป้เป็นใหญ่นั้น นานไปก็จะกลับเป็นศัตรูท่าน โจโฉได้ยินก็ยิ้มแย้มเราแจ้งอยู่แล้ว จำเราจะคิดอ่านกำจัดลิโป้เสีย ตัวท่านสองคนพ่อลูกอยู่ในเมืองชีจิ๋วก็รู้นิสัยของมันดี เมื่อเราจะยกไปเมืองชีจิ๋วนั้น ถ้าขัดสนสิ่งใดท่านจงช่วยคิดอ่านด้วย โจโจได้ ตันกุ๋ย-ตันเต๋ง สองพ่อ-ลูกเป็นไส้ศึก เป็นหนอนบ่อนไส้ ที่ชอนไชอยู่ภายในกายของลิโป้ ..ทุกวันคืน แม้นวันนี้ยังไม่ตาย ก็อย่าหมายจะมีความสุขสงบจากอุบายที่สุดแสนจะชั่วร้ายนี้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 132 หนอนบ่อนไส้

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 132 หนอนบ่อนไส้

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้