พอฉันพูดจบเขาเข้ามาแนบชิดตัวฉัน จับมือ โอบเอว ขยี้ผมฉันด้วย
รวมๆแล้วฉันก็รักเขา ยังมีอีกอย่างที่ฉันต้องทำ คือบอกเพื่อนๆของฉัน เลยคิดว่าวันนี้ ถ้ากลับไปจะนัดเพื่อนๆมาบ้านแล้วบอกไปเลยทีเดียว
“มิดไนท์ นายจะกลับบ้านหรือยัง ฉันมีธุระต้องทำต่อ”
”กลับครับ ”
“ นายไปส่งฉันพอนะ วันนี้มีเพื่อนๆมาที่บ้านฉันน่ะ”
“ก็ดีเลยครับ ผมว่างทั้งวัน ”
“ต่อไปนี้ฉันจะไม่บอกอะไรนายอีกแล้ว”
บ้านของฉันเอง
มีคนๆหนึ่งทำหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส จะเป็ใครก็ มิดไนท์ อ่ะสิ ติน มะนาว ปอย สามคนนี้ดีใจกันสุดๆที่ได้เจอเขา ตัวจริงๆ และได้ถ่ายรูปแบบใกล้ชิด แต่ฉันมีข้อแม้กับเพื่อนๆว่าห้ามโพสต์ลงโซเซี่ยลเด็ดขาด พวกเธอสามคนจึงยอม
มิดไนท์ได้บอกพ่อแม่และเพื่อนๆฉันทั้งสามคน ว่าเราสองคบกันอยู่ รวมไปถึงเล่าทุกเหตุการณ์ั้แ่การเจอกันครั้งแรก ฉันได้สารภาพกับเพื่อนไปหมดแล้ว ไม่มีใครโกรธฉันเลย เพราะ ติน มะนาว ปอย บอกว่ารู้มานานแล้ว และฉันก็เป็ข่าวอยู่บนเว็บบอร์ดออนไลน์ชื่อดัง..
ตลอดเวลาที่ฉันอยู่กับมิดไนท์ ฉันแทบไม่ได้เข้าไปในเว็บบอร์ดเพื่อดูข่าวเลย ง่ายๆเลยฉันแทบไม่สนใจข่าวด้วยซ้ำ ฉันต้องลาออกจากงาน เพราะมิดไนท์นั่นแหละ (ฉันล้อเล่นนะ ฉันเป็คนลาออกเอง ) อีกอย่าง รูปภาพที่ปอยถ่ายรูปไว้ ในงานคอนเสิร์ต รูปนั้นเป็รูปที่มิดไนท์มองมาทางฉัน ส่วนรูปที่ฉันยืนเด๋อๆแล้วมองกล้อง มะนาวเป็คนถ่ายเก็บไว้ เวลาฉันสวยๆเพื่อนๆไม่เคยคิดจะถ่ายรูปฉันเก็บไว้เลย
หลังจากทุกคนกลับไปหมดแล้ว ฉันขึ้นไปบนห้องอาบน้ำนอน แต่อาการครั่นเนื้อครั่นตัว มึนหัวของฉันยังไม่หายเลย ั้แ่กลับมา ฉันเลยรีบพักผ่อนดีกว่าหวังว่าตื่นเช้ามาอาการคงขึ้น
ในที่สุดฉันก็ไม่สบายจนได้ มีไข้ ฉันบอกแม่นะ วันนี้มีนัดกับมิดไนท์ด้วยเขาจะพาฉันไปพบพ่อแม่เขาที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ฉันพยายามลุกไปอาบน้ำ และแต่งตัวรอเขา ไหวไม่ไหวยังไงก็ต้องไปแหละ เพราะมิดไนท์นัดท่านไว้เรียบร้อยแล้ว
9.30 น.
มิดไนท์มาแล้ว
ฉันรีบเดินไปขึ้นรถ วันนี้ฉันใส่เสื้อไหมพรมแขนยาว กางเกงยีนส์ขายาว แต่งตัวแบบเรียบร้อยสุด ขึ้นรถเรียบร้อย
มิดไนท์ก็ออกรถทันที
“บลู อยากแวะที่ไหนก่อนไหม”
“ไม่อ่ะ ไปบ้านนายเลย ”
“ฉันของีบหน่อยนะ”
“เมื่อคืน บลู นอนดึกเหรอครับ”
“ไม่นะ คงตื่นเช้าไปน่ะ”
“เชิญนอนเลยครับคุณผู้หญิง”
ฉันหลับไปไม่นาน ก็ถึงบ้านของมิดไนท์ โดยมีพ่อแม่ของมิดไนท์นั่งรอที่ห้องรับแขก ฉันเดินเข้าไปพร้อมมิดไนท์ ด้วยอาการมึน ๆ ฉันคิดว่าหลังจากเจอพ่อแม่มิดไนท์เรียบร้อย คงกลับบ้านไปกินยาสักหน่อย ถ้าอาการไม่ดีขึ้นคงต้องไปหาหมอ ทำให้ฉันฝืนตัวเองสุดๆ โดยไม่ได้บอกมิดไนท์ด้วยว่าฉันไม่สบาย
“สวัสดีค่ะ คุณลุง คุณป้า”
“สวัสดีจ้า นั่งกันก่อนเลย เดี๋ยวให้แม่บ้านเอาน้ำมาเสิร์ฟ”
“พ่อเพิ่งเห็นว่ามิดไนท์พาแฟนมาบ้านครั้งแรกนะเนี่ย”
โอ้ว ฉันก็เพิ่งรู้ว่าพ่อแม่ของเขาก็เรียกชื่อมิดไนท์ตามแฟนคลับ
“แล้วหนูอายุเท่าไหร่แล้วจ๊ะ” คุณป้า
“ บลู อายุ 24 ค่ะ”
“หนูทำงานอะไรตอนนี้”
“ขายของค่ะ”
“วันนี้ทานข้าวด้วยกันนะ ลุงกับป้าเตรียมอาหารไว้เพียบ”
"ขอบคุณค่ะ สำหรับอาหารมื้อเย็น" ครั้งแรกของฉันที่พูดกับผู้ใหญ่เป็ทางการสุดๆ
11K
