ระบบฝึกเทพ god training system

"เจ้าเป็นผู้รับผิดชอบที่นี่อย่างนั้นรึ?"หยางชิงเว่ยถามกับมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง โดยไม่ได้สนใจคำถามของมันเลยสักนิด

"หึ! กล้าทำร้ายคนของนิกายแล้วยังมาวางอำนาจขนาดนี้อีก เห็นทีว่าเจ้าคงรู้จักนิกายเมฆอนันต์น้อยไปเสียแล้ว!" ชายชราอีกคนที่พึ่งออกมาดูกล่าวด้วยน้ำเสียงโหดเหี้ยม

"ศิษย์ทุกคนจงฟัง! จับกุมชายที่อยู่ตรงหน้านี้มาให้ได้!" ชายชราคนนั้นตะโกนออกมาเสียงดังก่อนจะเรียกกระบี่ออกมาพร้อมกับพุ่งทะยานนำหน้าไปทันที

ทันใดนั้นคลื่นพลังได้หลั่งไหลออกมาจากปลายกระบี่ ก่อนจะพุ่งไปทางหยางชิงเว่ยหมายจะจัดการให้ได้ในกระบี่เดียว

"ดูเหมือนว่าจะชอบการต่อสู้กันมากสินะ!" หยางชิงเว่ยกล่าวออกมาเสียงเรียบ ก่อนร่างของเขาจะหายไปจากที่ตรงนั้นอย่างรวดเร็ว

จากนั้นเหนือท้องฟ้าก็มีเสียงคำรามดังขึ้นราวกับฟ้าร้องไปทั่วนิกายเมฆอนันต์ และบางครั้งคลื่นพลังก็สั่นสะเทือนถึงตำหนักแต่ละหลังในนิกาย โดยไม่รู้ว่ามีคนบาดเจ็บหรือตายไปกี่คนภายใต้พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่หยางชิงเว่ยปลดปล่อยออกมา และชายชราคนที่บุกนำหน้ามาก็พลันร่วงหล่นไปกระแทกพื้นจนแตกเป็นเสี่ยงๆ

และชายชราอีกคนที่เพิ่งได้เข้าไปต่อสู้ แต่ไม่ทันไรเสื้อคลุมสีฟ้าของมันก็ขาดรุ่งริ่งจนเห็นบาดแผลด้านใน อย่างไรก็ตามชายชราคนนั้นไม่สนใจอาการบาดเจ็บสักเท่าไหร่ กลับรีบลุกยืนขึ้นเอามือเช็ดเลือดจากมุมปากของมัน พร้อมกับจ้องมองหยางชิงเว่ยอย่างโกรธแค้น

"ถึงเจ้าจะมีฝีมืออยู่บ้าง แต่อีกไม่นานเมื่ออาวุโสหลักของนิกายออกมา เจ้าจะต้องตายอย่างอเนจอนาถแน่!"

"ข้าเตือนพวกเจ้าแล้วว่าให้ไปเรียกประมุขของพวกเจ้าออกมา ลำพังแค่พวกเจ้าที่อยู่ที่นี่ไม่อาจจะทำอะไรข้าได้หรอก!"

หยางชิงเว่ยกล่าวออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน เพราะในการมาที่นิกายเมฆอนันต์ครั้งนี้ เขาเตรียมใจมาอยู่แล้วว่าต้องมีการปะทะกันแน่ ดังนั้นเมื่อคนเหล่านี้ต้องการจับกุมเขา หยางชิงเว่ยก็ไม่รังเกียจเลยที่จะสั่งสอนพวกมันเสียหน่อย

"ช่างพูดจาสามหาวนัก!" ชายชราอีกคนพุ่งทะยานออกมาจากด้านหลัง เขาคนนี้มีนามว่า หวินย่งหลวนซึ่งเป็นผู้อาวุโสหลักคนหนึ่งของนิกายเมฆอนันต์ 

และในขณะที่หวินย่งหลวนเหาะเข้ามา คลื่นน้ำสีครามก็ถูกปลดปล่อยออกมาจากฝ่ามือ ก่อนจะตกลงบนร่างของหยางชิงเว่ย แต่คลื่นน้ำนั้นยังไม่ทันได้สัมผัสร่างของหยางชิงเว่ย เขาก็ซัดเปลวเพลิงสีแดงเข้าแผดเผาคลื่นน้ำนั้นจนระเหยกลายเป็นไอหมอกจางหายไปในที่สุด

หยางชิงเว่ยยกมือขึ้นสูงก่อนตบไปทางหวินย่งหลวนทันที ถึงแม้ว่าเขาไม่อยากทำร้ายใครก็ตาม แต่เมื่อใดก็ตามที่มีคนเข้ามาใกล้ เขาก็จะรีบจัดการคนเหล่านั้นเพื่อที่จะได้ระบายความโกรธแค้นออกมาบ้าง

ตู้ม!

หวินย่งหลวนเร่งพลังออกมาอย่างเร่งด่วน ก่อนจะเรียกกระบี่ฟาดออกไปทันที พลังของทั้งสองปะทะกันจนดังสนั่น ก่อนที่ร่างของหวินย่งหลวนจะปลิวลอยออกมาพร้อมกับเลือดที่พุ่งทะลักออกมาจากปาก พลางจ้องมองใบหน้าของหยางชิงเว่ยที่ยังคงนิ่งเฉยอย่างตกใจ

"เจ้ามีพลังถึงระดับใดกัน?"

"ข้าจะกล่าวเป็นครั้งสุดท้าย!"หยางชิงเว่ยเอ่ยส่ายสายตามองพวกมัน ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเย็นเยียบ

"ไปตามประมุขของพวกเจ้าออกมา ไม่อย่างนั้นหากข้าเป็นฝ่ายบุกเข้าไปหาด้านในเอง ข้าก็ไม่สามารถรับรองได้ว่า จะต้องมีการนองเลือดเกิดขึ้นที่นี่หรือเปล่า!!"

และในขณะที่หยางชิงเว่ยกล่าวจบ ผู้อาวุโสของนิกายเมฆอนันต์ต่างก็มาถึงที่นี่กันแล้ว พวกมันมองหยางชิงเอ่ยพร้อมกับดูเหตุการณ์รอบด้านด้วยสีหน้าตกตะลึง และเมื่ออาวุโสเตียวมาพร้อมกับโจวฟงสู ก็ได้เห็นแล้วว่าหยางชิงเว่ยผู้ที่บุกรุกเข้ามาคนนี้กลับไม่ได้รับบาดแผลจากการต่อสู้กับคนอื่นๆภายในนิกายจึงอดสงสัยออกมาไม่ได้

"ข้าไม่รู้ว่าเจ้ามีเหตุผลอันใดที่จะมาพบท่านประมุขนิกาย แต่การที่เจ้าบุกเข้ามาทำร้ายคนของนิกายเมฆอนันต์ ความผิดนี้ก็ไม่อาจจะลบล้างได้แล้ว!"อาวุโสเตียวเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุร้าย

"อาจารย์ให้ข้าเป็นคนจัดการมันเอง!"

โจวฟงสูระเบิดพลังออกมาอย่างเครียดแค้น ที่มองเห็นพวกศิษย์เหล่านี้บาดเจ็บและเสียชีวิตในมือของชายที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งแม้แต่คนภายนอกที่มุงดูอยู่ก็ยังรู้สึกได้ถึงพลังอันรุนแรงนี้ อาวุโสเตียวหันหน้ามาทางมันก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย

"หยุดเดี๋ยวนี้!" 

แต่ยังไม่ทันที่โจวฟงสูจะพุ่งทะยานออกไป ก็พลันมีเสียงที่ทรงพลังราวกับสายฟ้าฟาดดังกังวาลเข้ามาในหูของทุกคน

"ประมุขหยาง! พวกเราสองนิกายไม่เคยมีความแค้นต่อกัน แต่ทำไมเจ้าถึงได้บุกมาทำร้ายคนในนิกายเมฆอนันต์ของข้าเช่นนี้!"

ชายผู้ที่มาใหม่ผู้นี้คือประมุขของนิกายเมฆอนันต์มีนามว่าอวิ๋นต้าโหว มันจ้องมองมาทางเขาพร้อมกลับกล่าวถามด้วยสีหน้าขมึงทึง ที่มันรู้จักหยางชิงเว่ยได้นั้นก็เพราะปกติแล้ว แคว้นชิงกับแคว้นฉู่อยู่ติดกันจึงได้มีการไปมาหาสู่กันอยู่แล้ว มิหนำซ้ำเมื่อก่อนทั้งสองคนยังเคยเปรียบเทียบฝีมือกันมาบ้าง จึงทำให้อวิ๋นต้าโหวคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี

"นึกว่าจะให้ข้าสังหารคนของนิกายเมฆอนันต์จนหมดเสียก่อน ประมุขอวิ๋นถึงจะยอมออกมาพบข้าเสียอีก!"หยางชิงเว่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"เจ้าคิดว่าทางนิกายเมฆอนันต์จะยอมให้เจ้ามารังแกกันได้ง่ายๆอย่างนั้นรึ?"

"ถ้าวันนี้เจ้าไม่อธิบายเหตุผลที่ข้าพอใจได้ ก็อย่าหวังเลยว่าจะได้กลับไปยังนิกายเพลิงอัคคีอย่างง่ายๆ!"

ถึงแม้ว่าอวิ๋นต้าโหวจะกล่าวออกมาอย่างสงบ แต่คนในนิกายล้วนรู้ดีว่าประมุขของพวกมันจะต้องไม่ยอมให้เรื่องนี้จบลงง่ายๆแน่ จึงพากันรอดูว่าหยางชิงเว่ยจะถูกจัดการแบบไหน เพื่อที่พวกมันจะได้หายแค้นจากสิ่งที่ถูกกระทำมา

"ที่ข้ามาในวันนี้ก็เพราะต้องการเหตุผลจากเจ้าเช่นกัน!"หยางชิงเว่ยกล่าวออกไปเสียงเรียบราวกลับไม่ได้รู้ถึงความน่ากลัวอันใดเลย

"ประมุขหยางกล่าวเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรกัน?"

อวิ๋นต้าโหวขมวดคิ้วสงสัยในสิ่งที่หยางชิงเว่ยกล่าวมา เพราะการที่ประมุขนิกายเพลิงอัคคีเดินทางข้ามแคว้นมาหาเรื่องที่นิกายของมัน ก็ทำให้มันคิดอยู่แล้วว่าต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลแน่ เพียงแต่มันคิดเท่าไรก็คิดไม่ออก ว่าคนของนิกายมันไปก่อเรื่องอะไรที่แคว้นฉู่กัน

"ฮ่าๆ! อย่าบอกนะว่าเรื่องนี้ประมุขอวิ๋นไม่รู้เรื่องอะไรด้วย!"หยางชิงเว่ยโยนม้วนกระดาษแผ่นหนึ่งไปทางอวิ๋นต้าโหว พลางจ้องมองหน้ามันราวกับกำลังจะจับพิรุธ

อวิ๋นต้าโหวรับม้วนกระดาษมาก่อนจะคลี่ออกดู ฉับพลันดวงตาทั้งสองข้างของมันก็เบิกกว้าง ความคิดหนึ่งแล่นผ่านเข้ามาในหัวสมองอย่างรวดเร็ว ถึงตอนนี้มันเข้าใจกระจ่างแจ้งแล้วว่า ที่หยางชิงเว่ยบุกมาหามันถึงที่นี่นั้นเป็นเรื่องอะไร เพราะม้วนกระดาษที่มันเปิดอ่านดูนี้ คือประกาศจับตัวเทียนฉินที่มันเป็นคนสั่งการนั่นเอง

แต่ถึงกระนั้นด้วยความที่มันเป็นถึงประมุขของนิกาย อีกทั้งคนของนิกายมันก็ถูกสังหารไปมากมาย มีหรือที่มันจะมายอมให้ถูกเอาเปรียบได้ง่ายๆ จึงเงยหน้าพร้อมกับกล่าวออกมาเสียงเข้ม

"ที่แท้ชายหนุ่มคนนี้ก็คือศิษย์ของนิกายเพลิงอัคคีอย่างนั้นสินะ!"

"เขาไม่ใช่แค่เพียงเป็นศิษย์ของนิกายเพลิงอัคคีเท่านั้น แต่ชายหนุ่มที่เจ้าลงประกาศจับนั้นคือลูกศิษย์สายตรงคนเดียวของข้าเอง!"หยางชิงเว่ยเอ่ยตอบกลับมาพร้อมกับจ้องมองหน้าอวิ๋นต้าโหวไม่วางตา

"ฮ่าๆ! ที่แท้คือลูกศิษย์ของประมุขหยางเองหรือนี่!"อวิ๋นต้าโหวหัวเราะออกมาอย่างถูกใจก่อนจะกล่าวออกมาพร้อมกับจิตสังหารที่ไม่ปิดบังแม้แต่น้อย

"ดีๆ! ข้าจะได้เอาเรื่องได้ถูกคนเสียที!"

"เห็นทีว่าประมุขอวิ๋นคงไม่ต้องการจะอธิบายอะไรแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็มาลองดูเถิดว่าข้าจะทวงความยุติธรรมให้กับศิษย์ของข้าแบบไหนกัน!"หยางชิงเว่ยที่สัมผัสได้ถึงจิตสังหาร ก็ปลดปล่อยพลังออกมาอย่างไม่ปิดบังเหมือนกัน

อาวุโสของนิกายเมฆอนันต์สัมผัสได้ถึงพลังปราณที่ประมุขทั้งสองปลดปล่อยออกมา ก็รีบส่งกระแสจิตบอกลูกศิษย์ที่อยู่รอบๆให้รีบถอยห่างออกไป พร้อมกับรีบส่งสัญญาณให้อาวุโสคนอื่นช่วยกางม่านพลังปกคลุมรอบนิกายทันที

"แล้วเจ้าจะเสียใจที่มาหาเรื่องนิกายเมฆอนันต์ของข้า!"อวิ๋นต้าโหวคำราออกมาอย่างดูถูก ก่อนจะพุ่งเข้าหาหยางชิงเว่ยพร้อมกับกำหมัดชกออกไป

"หึ!" หยางชิงเว่ยเห็นอวิ๋นต้าโหวพุ่งเข้ามาหาเขากลับไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด แค่เค้นเสียงออกมาคำเดียวก่อนง้างกำปั้นที่

อัดแน่นด้วยพลังปราณราวกับดาวตกพุ่งเข้าไปชนกับหมัดของอวิ๋นต้าโหวโดยตรง

จบตอนที่ 136