อัศวินดำโค่นอำนาจ(黑骑)

    ตอนที่ 51 ศัตรู

    ชายหญิงคู่หนึ่งยืนข้างรั้วกระจกบนชั้น7จับตามองหวังเซิ่งและอู่ฉีตาไม่กะพริบ


    ผู้ชายนั้นสูง 178 เซนติเมตร มีใบหน้าหล่อเหลาแบบชาวตะวันตก เขายังหนุ่ม อายุประมาณ 20ปี ผิวเขาขาวประดุจหิมะ เกือบเท่ากับอู่ฉี เขาไว้ผมหยิกสีทองอ่อนๆยาวถึงติ่งหูผมสองหรือสามเส้นถูกนิ้วเรียวยาวเขาจับม้วนเป็นวงกลมเล่นดวงตาสีฟ้าสมุทรดูเหมือนน้ำทะเลใสภายใต้ดวงอาทิตย์  ขนตางอนเหมือนขนห่าน จมูกโด่งเหมือนครีมหยกขาว


    ใบหน้าเขางดงามราวกับตุ๊กตาลายครามที่หลุดจากภาพวาดทำให้คนที่มองจะรู้สึกว่าเขาเป็นสาวสอง แต่ทว่า เขาสวมชุดทหารแบบตะวันตกชุดทหารสีน้ำเงินดูใหญ่กว่าตัว เหมือนจงใจพยายามปกปิดร่างกายแข็งแกร่งภายใต้มีตราดวงอาทิตย์สีทองสามดวงที่ด้านซ้ายและขวาของไหล่อกซ้ายของชุดมีสัญลักษณ์รูปอินทรีสีขาวเงินกำลังสยายปีกปีกของอินทรีอาบด้วยเพลิงสีเงินร้อนแรง มีการประดับด้วยโซ่เงินยาว 20 เซนติเมตรบนแขนเสื้อทั้งสองข้างตรงข้อมือถูกวาดด้วยดาบทหารม้าสีทองไขว้กันส่วนล่างคือกางเกงทหารสีเดียวกับส่วนบนและรองเท้าหนังสีน้ำตาลพื้นเหล็ก


    คนที่ยืนข้างชายหนุ่มคือหญิงสาวตัวสูงโดดเด่นสวมรองเท้าหนังสีดำส้นสูง 5 เซนติเมตร ซึ่งเกือบสูงเท่ากับผู้ชายข้างเธอใบหน้ารูปไข่เธอให้ความรู้สึกเย็นชา เธอมีผิวเนียน คิ้วโค้ง ตาเรียวและปากสีกุหลาบ ผมยาวสีดำเธอถูกมัดเป็นหางม้า ในแง่ของหน้าตาใบหน้าของชายหนุ่มข้างเธอดูดีกว่าเธอเล็กน้อย แต่เรือนร่างสุดเร่าร้อนก็ทำให้เธอเป็นที่หมายปองของชายหลายคนชุดเสื้อผ้าเธอทำจากหนังจระเข้สีดำรัดรูปโอบรับหน้าอกและส่วนโค้งสุดเซ็กซี่ไว้อย่างสมบูรณ์แบบ โดยเฉพาะขาเรียวยาว

     

    ชื่อของชายหนุ่มคือชาร์ล็อตต์ เลอรอย และชื่อของหญิงสาวก็คือเกา หลาน


    มือซ้ายที่ว่างอยู่ของชาร์ล็อตต์กำลังถือแท็บเล็ตขนาดเท่าฝ่ามือไว้แท็บเล็ตนั้นเชื่อมต่อกับฐานข้อมูลขององค์กรซีเรียสข้อมูลตัวตนของคนสองคนแสดงอยู่บนจอ มันไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหวังเซิ่งกับอู่ฉี


    “ใช่ ไม่มีอะไรผิดพลาด คนทางซ้ายคือคนขายไวรัสระดับสอง’รังสีความร้อน’ หวังเซิ่งส่วนคนทางขวาชื่ออู่ฉี ทหารรับจ้างจากป่าที่ขาดประสบการณ์ทั้งคู่ต่างก็เป็นสมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างปืนดำ”ชาร์ล็อตต์กล่าวเสียงเขาใสกระจ่างเหมือนน้ำที่หยดลงบนหิน


    ใบหน้าของเกาหลานยิ่งเย็นชากว่าเดิม เธอกล่าว”ทีมปัจจุบันของเกาหยวนคือพวกเขา?แค่สภาพก็ดูไม่น่ารอดแล้วหากออกไปทำภารกิจด้านนอกสักเดือน”


    “ด้วยทีมทหารรับจ้างระดับสองและปืนรุ่นเก่าของยุคอารยธรรมการเอาชนะสายพันธุ์แพร่ระบาดระดับสองได้นับเป็นเรื่องเหลือเชื่อแล้วเหนือสิ่งอื่นใด มนุษย์บริสุทธิ์ก็ยังเป็นแค่มนุษย์บริสุทธิ์อยู่วันยังค่ำ”ชาร์ล็อตต์กล่าวเหมือนจะชมแต่กลับไม่มีร่องรอยของความชื่นชมในน้ำเสียงและดวงตาเขาเลยราวกับเขากำลังพูดถึงกลุ่มมดที่ฆ่าไส้เดือน

     

    เกาหลานมองออกไป กวาดตามองทางเดินตั้งแต่ชั้น 4-6แม้จะใช้เวลามองแค่สามวินาที แต่ด้วย’สุดยอดวิสัยทัศน์’ระดับหนึ่งมันทำให้เธอมีสายตาเฉียบแหลมกว่าคนทั่วไปถึงสามเท่า บวกกับสมองที่รวดเร็วของเกาหลานเธอจึงเห็นทุกอย่างในเวลาสามวินาที สลักภาพทั้งหมดลงสมอง ท่ามกลางภาพเหล่านั้นไม่มีใครที่ดูเหมือนชายคนนั้น ที่ต่อให้จะยืนอยู่ไกลกว่า 1500 เมตรเธอก็ยังจำได้แม่น

     

    “ฉันไม่เห็นเกา หยวน แต่สัญชาตญาณฉันบอกว่าเกาหยวนอยู่ในตึกนี้”เกาหลานสูดหายใจลึกส่วนลึกของตาเธอมีร่องรอยของความเสียใจ


    “เธอมันเด็กติดน้อง”ชาร์ล็อตต์หัวเราะเบาๆรอยยิ้มของเขานั้นงามยิ่งกว่าดอกบัวหิมะที่เบ่งบานบนภูเขามากพอจะทำให้สาวน้อยนับไม่ถ้วนหลงใหล


    “ไม่ ฉันแค่อยากหาตัวเขาและทำให้เขายอมแพ้”


    เกาหลานพูดคำว่า’ยอมแพ้’อย่างไม่แยแส แต่ชาร์ล็อตต์กลับยังหัวเราะไม่หยุด


    เมื่อเห็นหวังเซิ่งกับอู่ฉีกำลังเดินไปจุดบอดของสายตาพวกเขาชาร์ล็อตต์ก็เกาะรั้วด้วยสองมือ เหยียดตัวตรง กล่าวอย่างผ่อนคลาย”ในเมื่อเธอหมกมุ่นอยู่กับการทำให้เกาหยวนเลิกเป็นพลซุ่มยิง แล้วทำไมเธอไม่ไปหาเขาตรงๆละ?เธอก็แค่หักขาเขาสักข้างและลากเขากลับบ้าน”


    “มันเป็นไปไม่ได้ เขาไม่มีทางยอมต่อให้หักขาเขาคนที่ไม่ยอมแพ้ก็เหมือนหนูที่อยากขุดกำแพงด้วยทุกวิถีทางเขาจะหลบหนีเมื่อหาโอกาสเจอ เขาดื้อและน่ารำคาญมาก”

     

    ชาร์ล็อตต์หันมาตบไหล่เกาหลาน ฝ่ามือขาววางบนไหล่บางของเกาหยวนอยู่ครู่หนึ่งก่อนถอนกลับมา”เกา หลานเรามาที่นี่เพื่อหาอุปกรณ์สำหรับภารกิจต่อไปไม่ใช่หรอ?ยังไงเกา หยวนก็ไม่อยู่ที่นี่ฉันเชื่อว่าเราต้องมีโอกาสพบเขาในอนาคตแน่”

     

    เกาหลานเดินออกไปโดยไม่พูดอะไรเธอผ่านร้านขายปืนไรเฟิลซุ่มยิงโดยเฉพาะ มีกระสุนและอุปกรณ์เสริมมากมายแขวนบนกำแพงมีปืนชื่อดังยุคอารยธรรมมากมายตั้งแต่ปืน AS50’ArcticPolice’,AWM/P,Barrett M82A1 แต่สายตาของเกาหลานกลับไม่หยุดที่ปืนชื่อดัง เธอเดินไปในร้านหยิบกระสุนปืนพิเศษ 12.7mm ขึ้นมา แหงนหน้าขึ้นโดยไม่ตั้งใจและเห็นปืนสีดำแสนคุ้นเคยที่เธอเกลียดชัง


    นั่นคือ JS12.7MM ปืนไรเฟิลซุ่มยิงที่เกาหยวนใช้


    กึด..

    เสียงเสียดสีดังขึ้นในอากาศซึ่งแหลมและบาดหูในร้านขายปืนไรเฟิลซุ่มยิงแสนเงียบสงัดดึงดูดความสนใจของลูกค้ารอบๆ

    ชาร์ล็อตต์ยืนอยู่ไม่ไกลใบหน้างามของเขาแสดงถึงความกังวลและทำอะไรไม่ถูก


    ‘ปากแข็งจริงๆ....’ เขาไม่กล้าพูดมันออกมา ต่อให้เขาจะพูดเบาแค่ไหนเกาหลานก็คงได้ยินมัน เขาทำได้แค่ลอบพูดในใจ

     

    เพื่อคลายปมในใจของเกาหลาน ชาร์ล็อตต์เลอรอยจึงสาบานว่าจะทำตามความฝันของเกาหลานให้เป็นจริงทำให้เกาหยวนต้องวางปืนเขาลงไปตลอดชีวิตภายใต้คำสัญญาที่ว่าเกาหยวนต้องไม่เป็นอันตราย!


    ตอนนี้ หวัง เซิ่งกับอู่ ฉีได้ลงลิฟต์มาชั้นสี่แล้วพวกเขาเห็นเกาหยวนที่ก้าวเดินช้าๆเหมือนนกนางแอ่น กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม


    หวัง เซิ่งกำลังกำลังจะตะโกนเรียกชื่อเขา แต่เกา หยวนกลับทำท่าให้เขาเงียบ