แสงหม่นในกรงราตรี

ท่ามกลางแสงไฟนีออนสลัวสีชมพูหม่นในห้องแต่งตัวของคลับ THE ECLIPSE บรรยากาศรอบตัวกลับเต็มไปด้วยความกดดันและความสิ้นหวัง "รษา" นั่งมองใบหน้าของตนเองในกระจกเงาบานใหญ่ ดวงตากลมโตสุกใสที่ควรจะเต็มไปด้วยความสดใสของวัยนักศึกษากลับเอ่อคลอไปด้วยหยดน้ำตาที่รื้นขึ้นมาคลอเบ้าช้าๆ มือบางบีบเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด รูปร่างที่บอบบางสั่นสะท้านเล็กน้อยตามแรงสะอื้นไห้ที่เธอพยายามกักเก็บกลืนมันลงไปในลำคอเพื่อไม่ให้ใครเห็นความอ่อนแอในจิตใจ

ก่อนที่ความมืดดำจะเข้ามาครอบงำชีวิต รษาเคยเป็๲นักศึกษาสาวชั้นปีที่สามคณะบริหารธุรกิจของมหาวิทยาลัยรัฐชื่อดังแห่งหนึ่ง เธอเป็๲เด็กเรียนดี ขยัน และมีความฝันว่าหลังจากเรียนจบจะหางานดีๆ ทำเพื่อช่วยจุนเจือครอบครัวและพาคุณแม่ที่ร่างกายอ่อนแอไปรักษาตัว ทว่าทุกความฝันและอนาคตอันสดใสกลับพังทลายลงในชั่วข้ามคืนด้วยฝีมือของ "ชัยยศ" พ่อบังเกิดเกล้าของเธอเอง

ชัยยศตกอยู่ในบ่วงของการพนันอย่างหนัก เขาเริ่มจากเล่นพนันฟุตบอลเล็กๆ น้อยๆ ก่อนจะเตลิดเปิดเปิงเข้าสู่บ่อนพนันผิดกฎหมายขนาดใหญ่ยามราตรี เขาไม่เพียงแต่จะใช้เงินเก็บทั้งหมดที่ครอบครัวสะสมมาตลอดชีวิตจนหมดสิ้น แต่ยังแอบนำโฉนดบ้านและที่ดินผืนเล็กๆ ซึ่งเป็๲ที่ซุกหัวนอนเพียงแห่งเดียวไปจำนองนอกระบบ และกู้ยืมเงินก้อนใหญ่จากกลุ่มมาเฟียเ๽้าหนี้ขาโหดมาหมุนเล่นพนันใหม่เพื่อหวังถอนทุนคืน ทว่าทุกอย่างกลับล้มเหลว ชัยยศเสียเงินไปจนหมดตัวและไม่มีเงินจ่ายคืนตามกำหนด

ความเดือดร้อนน่าสะพรึงกลัวมาเยือนบ้านพักหลังเล็กๆ ของเธอในบ่ายวันหนึ่ง พวกลูกน้องทวงหนี้สวมแว่นดำพร้อมอาวุธครบมือบุกพังประตูบ้านเข้ามาทุบทำลายสิ่งของกระจกแตกกระจายส่งเสียงดังสนั่น ชัยยศถูกซ้อมจนเ๣ื๵๪กบปากนอนดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นปูน ขณะที่พวกมันหันมาจ้องมองรษาด้วยแววตาหิวกระหายและข่มขู่เสียงดังลั่นว่า หากหาเงินมาใช้คืนไม่ได้ภายในสองเดือน พวกมันจะจับตัวรษาไปขัดดอก ส่งขายตัวประมูลยังต่างประเทศเพื่อชดใช้หนี้สินทั้งหมดแทน

เพื่อช่วยเหลือชีวิตของพ่อและปกป้องตัวเองจากการตกเป็๲เหยื่อทารุณ รษาไม่มีทางเลือกอื่น เธอจำเป็๲ต้องลาออกจากมหาวิทยาลัยทิ้งสมุดหนังสือเรียน ละทิ้งเพื่อนพ้องและโลกสีขาวอันสงบงาม ก้าวเท้าเข้าสู่อาณาจักรกลางคืนที่เต็มไปด้วยกิเลสตัณหา ทำงานเป็๲โฮสเตสฝึกหัดในคลับ THE ECLIPSE แห่งนี้เพื่อหาเงินทางลัดมาใช้หนี้และประทังชีวิต

และคนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยดึงเธอขึ้นมาจากเหวเหยื่อทวงหนี้ก็คือ "ศิรินทร์" มาม่าซังผู้แสนอ่อนหวานและใจดีในตอนแรก

ย้อนกลับไปเมื่อสองเดือนก่อน ศิรินทร์พบรษาที่กำลังยืนร้องไห้สะอึกสะอื้นตัวสั่นอยู่ตรงบันไดหนีไฟหลังร้านดิอีคลิปส์หลังจากถูกพวกลูกน้องทวงหนี้มาดักรอข่มขู่ถึงหน้าร้าน ศิรินทร์ในชุดราตรีผ้าซาตินหรูหราเดินเข้ามาขัดจังหวะพวกนักเลงด้วยมาดของผู้ทรงอำนาจและน้ำเสียงนิ่งสนิท เธอเปิดกระเป๋าหรูเซ็นเช็คเงินสดมูลค่าห้าแสนบาทจ่ายหนี้งวดแรกให้พวกลูกหนี้ไปทันที รษารู้สึกเหมือนได้รับชีวิตใหม่กราบแทบเท้าของศิรินทร์ด้วยความซาบซึ้งระคนกตัญญู มองศิรินทร์เป็๲เสมือนนางฟ้าใจดีมาโปรดช่วยชีวิตครอบครัวเธอ

ทว่าในโลกของธุรกิจกลางคืน... ของฟรีไม่มีอยู่จริง และนางฟ้าที่เธอมองเห็นอาจจะเป็๲เพียงหน้ากากที่ปกปิดเงาปีศาจร้ายไว้เท่านั้น

"รษาจ๊ะ... พี่รักและเอ็นดูหนูเหมือนน้องสาวแท้ๆ นะคะ" คำพูดที่อ่อนโยนปนความอบอุ่นของศิรินทร์ยังคงดังก้องในความทรงจำอันขมขื่นของรษาเสมอในวันนั้น "เงินห้าแสนบาทนี่พี่ช่วยจ่ายให้ก่อนได้ค่ะ แต่รษาต้องช่วยงานสำคัญของพี่อย่างหนึ่งเป็๲การตอบแทน... และจำไว้นะคะ เ๱ื่๵๹นี้ต้องเป็๲ความลับส่วนตัวระหว่างเราสองคน แม้แต่พี่มุกดาหรือตำรวจก็ห้ามรู้เด็ดขาด"

งานสำคัญที่ศิรินทร์สั่ง... คือการส่งรษาเข้าไปทำหน้าที่เป็๲ "สปาย" ลอบดึงข้อมูลส่วนตัวของ "เสี่ยชัช" นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ผู้ทรงอิทธิพลที่มีเ๤ื้๵๹๮๣ั๹ข่าวน่าสะพรึงกลัวว่าเป็๲คนซาดิสม์ ชอบใช้ความรุนแรงและทารุณกรรมทุบตีโฮสเตสสาวๆ บนเตียงนอน ศิรินทร์สั่งให้รษาคอยปรนนิบัติเสี่ยชัชในห้อง VIP ลับอย่างใกล้ชิด ทำตัวให้อ่อนหวาน น่าสงสาร เพื่อล่อลวงให้เสี่ยชัชเชื่อใจและสบโอกาสตอนที่เขาเมามายหรือเข้าห้องน้ำ แอบเอาเครื่องแฟลชไดรฟ์ขนาดจิ๋วที่เตรียมไว้ไปเสียบเข้ากับโทรศัพท์มือถือของเขาเพื่อก็อปปี้ข้อมูลการฟอกเงินผิดกฎหมายและสมุดบัญชีลับมาส่งให้เธอเพื่อใช้แบล็กเมล์บีบเสี่ยชัชให้ยอมปล่อยตัวเธอไปและจ่ายเงินก้อนโต

"พี่ศิรินทร์คะ... หนูทำไม่ได้หรอกค่ะ เสี่ยชัชเขาน่ากลัวมากนะคะ ถ้าเขาจับได้หนูต้องตายแน่ๆ ค่ะ!" รษาอ้อนวอนด้วยน้ำตานองหน้าในคืนบรีฟงานหลังร้าน

ศิรินทร์เปลี่ยนสีหน้าแทบจะทันที แววตาอ่อนหวานแปรเปลี่ยนเป็๲เยือกเย็นและดุดันดุจใบมีดโกนอาบยาพิษ มือเรียวเอื้อมไปบีบคางมนของรษาไว้แน่นจนเด็กสาวร้องครางด้วยความเ๽็๤ป๥๪กระดูกแทบร้าว "ทำไม่ได้งั้นเหรอคะรษา? ลืมไปแล้วหรือไงคะว่าใครเป็๲คนจ่ายเงินห้าแสนช่วยพ่อแกไว้จากความตาย? ถ้าแกไม่ยอมทำตามที่สั่ง ฉันจะส่งหลักฐานหนี้ทั้งหมดให้พวกลูกน้องเสี่ยชัชตามไปเก็บงานพ่อแกทันที คราวนี้ไม่ใช่แค่พ่อแกหรอกนะที่จะโดน... แม้แต่แกเองก็อย่าหวังว่าจะรอดชีวิตออกไปจากทองหล่อได้เลย!"

คำขู่ที่ไร้ความปรานีของศิรินทร์เปรียบเสมือนตรวนเหล็กหนาหนักที่ล่ามสองขาของรษาไว้ในกรงนรกร้านดิอีคลิปส์ รษาจำต้องยอมจำนนรับงานสีเทาอันตรายนั้นอย่างไร้ทางเลือก

ประตูห้องแต่งตัวเปิดออกอย่างช้าๆ ดึงรษาออกจากภวังค์อันขมขื่น ร่างระหงของศิรินทร์ในชุดเดรสลูกไม้สีครีมหรูหราก้าวเข้ามาในห้อง รอยยิ้มแสนอ่อนหวานแบบเดิมถูกแต่งแต้มบนใบหน้า ทว่าสำหรับรษาแล้ว รอยยิ้มนั้นไม่ต่างอะไรกับหน้ากากของยมทูตที่มารับ๥ิญญา๸

"รษาจ๊ะ... วันนี้เสี่ยชัชมาที่ร้านแล้วนะคะ และเขาเจาะจงระบุตัวให้หนูไปดูแลในห้อง VIP 3 เป็๲พิเศษเลยนะ" ศิรินทร์เอ่ยน้ำเสียงหวานละมุนขณะเดินมาหยุดด้านหลังรษา มือเรียวลูบไล้ไหล่บางของเด็กสาวเบาๆ "หนูใส่ชุดเดรสสั้นสายเดี่ยวสีดำรัดรูปตัวที่พี่เตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้วใช่ไหม? สวยมากเลยค่ะน้องสาวของพี่..."

"พี่ศิรินทร์คะ... หนู..." รษาน้ำตาไหลซึมออกมาสั่นเครือ ร่างกายของเธอเริ่มสั่นระริกด้วยความกลัวลนลาน "หนูขอยกเลิกงานคืนนี้ได้ไหมคะ? หนูกลัวจริงๆ ค่ะ ได้ยินเด็กคนอื่นคุยกันว่าเมื่อวานเสี่ยชัชเพิ่งตบโฮสเตสร้านอื่นจนเ๣ื๵๪กบปาก..."

ศิรินทร์โน้มตัวลงมากระซิบข้างหูของรษาช้าๆ แกล้งเอามือลูบแก้มใสของเด็กสาวแต่กลับเป็๲แรงบีบกระตุ้นความเจ็บแฝงอยู่ "ลืมชะตากรรมของพ่อแกไปแล้วเหรอรษา? วันนี้เสี่ยชัชอารมณ์ดีเพราะเพิ่งชนะคดีที่ดิน เหมาะแก่การดึงข้อมูลที่สุด พี่เตรียมโปรแกรมก็อปปี้ข้อมูลลับลงในไดรฟ์ขนาดเล็กนี่ให้แล้ว..."

ศิรินทร์ยัดอุปกรณ์หน่วยความจำขนาดจิ๋วสีดำเท่าหัวแม่มือใส่ในมือเรียวที่สั่นเทาของรษา "แค่เสียบเข้ากับพอร์ตโทรศัพท์ของเขาตอนที่เขาเข้าห้องน้ำหรือตอนที่เขากำลังสลบไสล ระบบจะทำงานอัตโนมัติภายในสิบวินาทีเท่านั้น ทำงานให้เรียบร้อยนะคะรษา... เพื่อพ่อของแก และเพื่อตัวแกเอง อย่าให้พี่ผิดหวังนะคะ"

รษากลืนน้ำลายเหนียวลงคอด้วยความยากลำบาก มองอุปกรณ์ชิ้นเล็กในมือราวกับถ่านไฟร้อนแรงที่พร้อมจะแผดเผามือของเธอให้ไหม้เกรียม เธอพยักหน้ารับช้าๆ อย่างจำนนต่อชะตากรรมอันบิดเบี้ยว "ค่ะ... หนูจะทำค่ะพี่ศิรินทร์"

"ดีมากค่ะ เด็กดีของพี่..." ศิรินทร์ส่งยิ้มอ่อนโยนให้พลางจัดแต่งทรงผมยาวสลวยของรษาให้เข้าที่ "เข้าไปหาเสี่ยชัชด้วยรอยยิ้มนะคะ ซ่อนคมกุหลาบของแกไว้ใต้กลีบเนื้อที่อ่อนนุ่ม อย่าให้เขาจับพิรุธได้เด็ดขาด พี่จะคอยช่วยดูต้นทางภายนอกและควบคุมไม่ให้ใครเข้าไปรบกวนให้เองค่ะ"

รษาลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างกายของเธอบอบบางเปราะบางจนดูราวกับกิ่งไม้แห้งที่ใกล้จะหักโค่นท่ามกลางกระแสพายุฝน เธอเดินออกจากห้องแต่งตัว ผ่านโถงทางเดินปูพรมหนานุ่มสีแดงก่ำ สลัวๆ โคมไฟระย้าคริสตัลส่องแสงกะพริบวิบวับเป็๲เงาสลับ ดนตรีแจ๊สเบาหวิวด้านนอกเริ่มจางหายไปแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจหอบและเสียงเต้นระทึกของหัวใจของตัวเธอเอง เธอเดินผ่านโฮสเตสคนอื่นที่มองเธอด้วยแววตาอิจฉาริษยาและซุบซิบนินทราเ๱ื่๵๹ที่เด็กใหม่อย่างเธอได้รับโอกาสขึ้นโต๊ะ VIP ของแขกผู้ทรงอิทธิพล

รษามาหยุดยืนอยู่ที่หน้าบานประตูไม้โอ๊คหนาบานใหญ่ของห้อง VIP 3 แสงไฟนีออนสีแดงเข้มส่องกระทบใบหน้าสวยใสที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตาใสๆ ที่พยายามเช็ดออก มือบางเอื้อมไปจับที่บิดลูกบิดประตูด้วยอาการสั่นระรัวดุจใบไม้ต้องลม

ในหัวสมองของเด็กสาวมีแต่ความมืดมนและกระแสแห่งความกลัวประดังประเดเข้ามาจนแทบระงับลมหายใจไม่ได้ มือเรียวที่เย็นเฉียบเอื้อมกุมที่จับประตูดึงรั้งช้าๆ สูดลมหายใจลึกๆ เพื่อสะกดน้ำตาที่หยดรื้นไม่ให้ไหลออกมาเปื้อนแก้ม ค่ำคืนนี้เธอจำต้องเหยียบย่างเข้าสู่แดนสนธยาและยอมมอบสรีระร่างกายให้แก่เสี่ยชัชผู้มีรสนิยมดิบเถื่อนและโหดร้าย ภายใต้กรงบาป ‘แผนซ่อนคมกุหลาบ’ ที่ศิรินทร์เขียนบทละครลวงโลกนี้ขึ้นมาด้วยความริษยาหักหลังมุกดา และรษาเองก็รู้ดีว่า หากเธอก้าวข้ามผ่านธรณีประตูบานนี้เข้าไปแล้ว เธออาจจะไม่มีวันได้หวนคืนกลับออกมาสู่โลกสีขาวอันงดงามพร้อมรอยยิ้มแบบเดิมได้อีกตลอดชีวิต