[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

“ ตกลงพวกเขากำลังเอาชีวิตรอดหรือว่ากำลังกวาดล้างพื้นที่กันแน่ ”

นักศึกษาปี 2 จากสถาบันนักล่ามองดูไลฟ์สตรีมย้อนหลังที่หยุดลงไปเมื่อ 1 ชั่วโมงก่อน

ผ่านมาแล้ว 20 วันตั้งแต่นักเรียนอายุ 18 ปีถูกส่งเข้าสู่พื้นที่อเวคเคนโซน หากไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงเหลือเวลาอีกเพียง 10 วันพวกเขาจะถูกส่งตัวออกมา

เพียงแต่ว่าวีดีโอที่เขาเห็นกลับสร้างความตกใจให้บ่อยครั้ง ทุกการไลฟ์จะมีมอนสเตอร์น่ากลัวออกมาไล่ล่าเด็กทั้ง 5 ตลอดเวลา

สิ่งที่ทำให้เขาตื่นเต้นและวิตกไปพร้อมๆกันคือนกน้ำแข็งเลเวล 19 ทุกครั้งที่มันปรากฎตัวออกมาการไล่ล่าอันป่าเถื่อนจะเริ่มต้นขึ้น เด็กทั้ง 5 ที่ได้เวลาพักหายใจจะต้องเอาชีวิตรอดจากไป ถึงอย่างนั้นพวกเขาไม่ลืมที่จะสังหารมอนสเตอร์ระหว่างทางเช่นเดิม โดยอาศัยพลังของนกน้ำแข็ง

“ ยอร์ชมาดูนี่เร็ว ”  ฮาโมนี่เรียกยอร์ชมาดูกล่องสมบัติ บนใบหน้าของพวกเขาแสดงความตื่นเต้นไม่น้อย นับเป็นกล่องที่ 2 ที่พวกเขาได้รับจากการล่าในพื้นที่อเวคเคนโซน

“ เข้าไปหลบในรากไม้ก่อน ”  ทุกคนทำตามยอร์ช รีบนำกล่องไม้เข้าไปหลบในรากไม้ จากนั้นจึงเป่ายิ้งฉุบเช่นเดิมเพื่อหาคนเปิดมัน ครั้งนี้ซินดี้ได้โอกาสจึงเปิดกล่องสมบัติที่ดรอปออกมาจากการสังหารมนุษย์แคระเลเวล 4

เมื่อกล่องสมบัติเปิดอ้าออกมานี้เอง แสงสีขาวได้พุ่งกระแทกหน้าของซินดี้จนต้องหลับตา

“ ได้อะไรเหรอ ” หว่องถามด้วยความตื่นเต้น เขาอยากรู้ว่าครั้งนี้จะมีของดีอยู่ภายในกล่องอีกหรือเปล่า

“ มีเนื้อตากแห้ง 10 กิโลกรัม ขนมปัง 20 ก้อน เหรียญทอง  1,000  เหรียญ ”

ดวงตาเด็กทั้ง 5 เปล่งประกาย ทอง  1,000  เหรียญนับว่ามากไม่น้อย 

“ แล้วก็มีสิ่งนี้ด้วยล่ะ ” หนังสือสกิลถือเอาไว้ในมือของซินดี้ ทุกคนจึงบอกให้เธอเปิดมันเพราะอยากรู้ว่าหนังสือเล่มนี้มีสกิลใดซ่อนเอาไว้

“ สกิลตาเหยี่ยว ทำให้มองเห็นได้ไกลขึ้น หากเพ่งเล็งบางอย่าง ”

ฮาโมนี่ส่ายหน้า เธอเป็นนักสู้ระยะประชิด สกิลนี้จึงไม่จำเป็น ทอมสันก็เช่นเดียวกัน ยอร์ชส่ายหน้า ต่อให้เขาจะเป็นไซบอร์กและติดตั้งปืนเข้ากับแขนได้ สกิลตาเหยี่ยวกลับไม่จำเป็นเพราะในอนาคตเขาสามารถใช้เทคโนโลยีในการช่วยซูมและล็อกเป้าได้

หว่องส่ายหน้าเช่นกัน ตาเหยี่ยวไม่ได้ทำให้เขาโจมตีได้ไกล เช่นนั้นแล้วจึงเหลือเพียงซินดี้ที่ใช้มันได้เพราะเธอเป็นนักธนู

“ งั้นหักเหรียญทองออกไปเลยนะ ฉันจะขอซื้อมัน ”

“ ฉันขอเงินสดก็แล้วกันหรือจะส่งของขวัญให้ฉันหลังจากออกจากที่นี่แล้วก็ได้ ” ยอร์ชตอบอย่างไวเพราะเขาอยากให้ซินดี้เก็บเหรียญทองเอาไว้ ราคาของมันผันผวนพอสมควร  ส่วนแบ่งที่พวกเขาได้รับดูน้อย แต่เมื่อนำเหรียญทองเหล่านี้ออกไปราคาของมันจะเพิ่มสูงขึ้น  ดังนั้นเขาจึงขอให้ซินดี้จ่ายด้วยการใช้ราคาของสกิลที่วางขายด้านนอกเป็นพื้นฐาน ส่วนทองเอาไปขายทำเงินจะดีกว่า 

“ ฉันรับเป็นเงินเหมือนทอม ” 

“  ตกลงรับเป็นเงินทั้งหมดสินะ ฉันจะจดเอาไว้ ” ซินดี้ยิ้มด้วยท่าทางดีใจ เพื่อนใหม่กลุ่มนี้ดีไม่น้อย แม้จะรู้จักกันได้เพียง 20 วัน  นอกจากเลเวลจะเพิ่มขึ้นเยอะแล้ว เธอยังหาเงินได้จากการล่าในพื้นที่อเวคเคนโซน แม้จะจ่ายเงินค่าสกิลไปแล้วยังมีเงินในการซื้ออุปกรณ์สวมใส่เพื่อลุยต่อเมื่อออกจากพื้นที่แห่งนี้

อย่างไรก็ตามเธอคิดว่าสิ่งที่ยอร์ชให้ในหลายวันที่ผ่านมา ดีไม่น้อยเลย ไม่แน่เธออาจจะไม่ต้องซื้อสิ่งใดเลยก็ได้เมื่อออกไป

กรี๊ด!

ขนทั่วร่างของเด็กทั้ง 5 ลุกชัน สิ่งที่น่ากลัวมากที่สุดในอเวคเคนโซนกลับมาแล้ว ยอร์ชจึงเตรียมเปิดใช้งานสกิลล็อกเป้าวิ่งหนี นกน้ำแข็งที่ไล่ล่าพวกเขาหลายวันได้หลบหนีไปหลายทีเพราะเหน็ดเหนื่อย  แต่มันจะบินตามหาพวกเขาอีกครั้งหลังจากหายดี ทุกๆ 6 ชั่วโมงพวกเขาจึงมีเวลาล่ามอนสเตอร์ในเขต 3 

“ ขึ้นเรือเร็ว! ”  เรือพายคือสิ่งที่ได้จากภารกิจ การลากเพื่อนไปตามพื้นดินทำให้เล็งปืนได้ยาก ยอร์ชจึงซื้อเรือพายมาให้เพื่อนนั่ง อย่างน้อยก็มีฐานให้เหยียบไว้ใช้เล็งปืน

ทันใดนั้นต้นไม้รอบๆที่พวกเขาหลบซ่อนเริ่มกลายเป็นน้ำแข็ง พื้นน้ำที่พวกเขาซ่อนตัวเริ่มจับตัว 

ฮาโมนี่เห็นดังนั้นจึงบอกเพื่อนให้วิ่งออกมาจากรากไม้แล้วมองไปยังทิศทางที่สัมผัสได้ว่ามันเป็นต้นตอของความหนาวเย็น

“ ยอร์ช! ”

แสงสีฟ้าพุ่งตกลงมาด้วยความเร็ว ยอร์ชจึงรีบใช้สกิลแคปเชอร์เก็บน้ำแข็งเอาไว้แล้วเปิดใช้งานสกิลล็อกเป้าวิ่งหนีนกน้ำแข็งที่บินโฉบลงมาหลังจากที่การโจมตีด้วยหอกไม่ได้ผล

กรี๊ด!

เสียงกรีดร้องไล่ตามหลัง เด็กทั้ง 5 ไม่ได้หวาดกลัวอีกต่อไป พวกเขารู้สึกชินกับปากขนาดใหญ่และกรงเล็บที่พยายามโจมตี  แม้จะอยู่ห่างไปเพียง 10 เมตร การโจมตีของนกน้ำแข็งไม่เคยเข้ามาใกล้มากกว่านี้ 

“ เอาไปกินซะ ”

 หว่องปาบอลไฟใส่หน้านกน้ำแข็ง ก่อนจะหัวเราะด้วยท่าทางพอใจ แม้จะรู้ว่าสร้างบาดแผลให้มันไม่ได้ การโจมตีนี้กลับยั่วยุให้มอนสเตอร์ไล่ตามพวกเขาไปไกล  การที่ต้องยั่วยุเป็นเพราะว่ามันคือหนทางที่พวกเขาใช้ในการอัพเลเวล

ทุกครั้งที่นกน้ำแข็งไล่ล่า พวกเขาจะให้ยอร์ชพาวิ่งไปรอบๆเพื่อฆ่ามอนสเตอร์ตามทาง จนกว่ามันจะหมดแรงหนีไปพวกเขาจึงจะหาที่ซ่อนแล้วเริ่มล่ามอนสเตอร์ด้วยพลังของตนเอง

“ เตรียมตัวนะ ฉันจะพาเข้าไปในฝูงแมงมุมน้ำแล้ว! ”

ยอร์ชบอกเพื่อนทั้ง 4 เตรียมตัวให้พร้อม จากนั้นเขาจึงเก็บไอเย็นรอบๆนกน้ำแข็งปล่อยไปยังจุดที่แมงมุมน้ำกำลังจะหนีกระเจิงหลังจากสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลจากบนฟ้า

ไอเย็นที่ยอร์ชปล่อยลงใจกลางกลุ่มทำให้แมงมุมน้ำมีน้ำแข็งเกาะจนความเร็วลดลงไป เพียงพริบตาที่เขาเข้ามาใกล้ ไอเย็นของจริงจากร่างนกน้ำแข็งได้เข้าปกคลุมตัวของพวกมันจนกลายเป็นน้ำแข็ง จังหวะนี้นี่เองที่ทุกคนใช้ปืนยิงแมงมุมน้ำแข็งจนมีส่วนร่วมในการสังหารมอนสเตอร์จนฆ่าประสบการณ์ถูกแบ่ง

ยอร์ชไม่ได้ไลฟ์สตรีมแล้วเพราะทุกอย่างอยู่ตัว ความน่ากลัวของการถูกไล่ล่าหายไป เขาจึงตัดคลิปอัพลงช่องเพียงเท่านั้นเพื่อให้รู้ว่าเขากำลังเอาชีวิตรอดจากการไล่ล่าของนกน้ำแข็งที่ไล่ล่าพวกเขาเป็นครั้งที่ 7

“ ยอร์ช ดูตรงนั้น! ”  ยอร์ชมองไปทางขวามือ เขาไม่รู้ว่าซินดี้เห็นอะไรจึงมองตามไป เพียงแต่ว่าดวงตาของเขาเป็นดวงตาธรรมดาจึงไม่สามารถมองสิ่งที่อยู่ห่างไปไกลมากๆได้ ภายในกลุ่มจึงมีเพียงซินดี้ที่มองเห็น

เขาจึงใช้โอกาสนี้หักเลี้ยวไปดูว่าสิ่งที่ซินดี้เห็นคืออะไร ทันทีที่วิ่งมาถึงบนใบหน้าทุกคนก็เกิดความเศร้า ศพนักเรียนคนหนึ่งลอยมาติดอยู่ใต้รากไม้  ตามร่างกายของเขาเต็มไปด้วยร่องรอยการถูกตัดจากของมีคมที่มาจากเขี้ยวและเล็บของมอนสเตอร์

แชะ!

ยอร์ชเก็บศพเอาไว้ในรูปถ่ายอีกใบ อย่างน้อยมันคือสิ่งที่เขาสามารถทำได้  นับเป็นศพที่ 21 แล้วที่เขาเจอระหว่างวิ่งหนีนกน้ำแข็งตัวนี้

“ คงไม่ได้มีเพียงแค่เราหรอกนะที่ยังรอดชีวิต ” ซินดี้พูดด้วยใบหน้าเศร้า การมาเจอคนตายทำให้เธอหดหู่เพราะคนที่ตายถูกส่งเข้ามาในพื้นที่อเวคเคนโซนเช่นเดียวกัน  เขาคงตายเพราะถูกมอนสเตอร์หลากหลายรูปแบบสังหาร 

“ ขออย่าให้เป็นแบบนั้นก็แล้วกัน ”

การหนีและการไล่ล่ายังคงเกิดขึ้น ในระหว่างนี้ซินดี้ได้กวาดตามองหานักเรียนคนอื่นๆที่ถูกส่งมา อย่างน้อยถ้าพาขึ้นเรือได้ จำนวนผู้รอดชีวิตก็จะเพิ่มสูงขึ้น

ยอร์ชได้ทดลองยกของหนักดูแล้ว มันไม่กระทบต่อสกิลล็อกเป้าวิ่งหนี ต่อให้ของชิ้นนั้นจะมีน้ำหนักมากถึง 1 ตันก็ตามที การพาคนที่เจอระหว่างทางขึ้นเรือมาด้วยจึงเป็นเรื่องที่เขาทำได้ แต่เขายังไม่เจอใครที่รอดชีวิตนอกจากพวกเขาทั้ง 5 คน

“ ยอร์ช ยักษ์! ”

 “ ฉันเห็นแล้ว ” ปืนในมือของเพื่อนร่วมทีมระดมยิงยักษ์ พวกเขาใช้ปืนพกขนาดเล็กจึงไม่สามารถสร้างบาดแผลสาหัสให้ยักษ์ได้  มันเป็นเพียงแค่การทำให้ตัวเองมีส่วนร่วมในการฆ่าเพียงเท่านั้น คนที่จะสังหารมันคือยอร์ช

เมื่อเขานำปืนที่ใช้ติดตั้งบนยานรบออกมาสวมทับที่แขน กระสุนสีฟ้าขนาดเท่าต้นขาได้พุ่งทะลวงกลางท้องของยักษ์จนตกตาย ค่าประสบการณ์จำนวนมากแบ่งให้พวกเขาทั้ง 5 เท่าๆกันก่อนที่ยอร์ชจะฉีกยิ้มเพราะเขาเป็นคนแรกที่เลเวลอัพมาเป็น 7 

“ ฉันเลเวล 7 แล้ว ”

“ งั้นตอนนี้นายก็ทำลายสถิติเลเวลสูงสุดของผู้รอดชีวิตได้แล้วสิ ” ซินดี้พูดด้วยท่าทางตื่นเต้น แม้จะดูโกงไม่น้อยแต่มันก็เป็นสิ่งที่เธอได้รับจากโชคที่มาเจอยอร์ช อีกไม่นานเธอก็จะเลเวลอัพไปที่ 7 เช่นกัน.