ฟิ้ว ฟิ้ว
สายลมหอบไอร้อนจากแสงแดดพัดลอดหน้าต่างที่แง้มไว้เข้ามาภายในห้อง กระทบเข้ากับโมบายเปลือกหอยสีขาวผูกด้วยกระดิ่งสีทองที่แขวนไว้ริมหน้าต่าง เสียงกระดิ่งดัง กรุ๊งกริ๊งๆ
กลิ่นหอมฉุนกรุ่นของน้ำหอมจากเทียนอโรมาที่ใช้กล่อมบรรยากาศห้องรับแขก อบอวลเขาด้วยควันอันหรูหราที่ล่องลอยเบาบางในอากาศซึ่งช่วยเสริมแต่งความเป็ธรรมชาติและการพักผ่อนบนโซฟาอย่างสบายอารมณ์ ร่างบางทิ้งตัวลงนั่งเอนหลังลงบนโซฟาที่เต็มไปด้วยหมอนอิงที่ตกแต่งด้วยลวดลายตะวันออกสีแดงและส้มอบอุ่น เธอถอนลมหายใจออกมาเบาๆ เมื่อได้กลับถึงบ้านและพักผ่อนหย่อนใจในเช้าวันเสาร์
สาวสวยในชุดสายเดี่ยวสีเทาบางๆ รัดสัดส่วนสุดเซ็กซี่ ความสั้นที่ห่างจากก้นงามงอนแค่คืบเผยให้เห็นขาเรียวขาวเนียนไร้ที่ติใดๆ หญิงสาวยืดเหยียดเรียวแขนขึ้นแล้วประสานลงใต้ท้ายทอย ใบหน้าสวยหวานหันไปมองนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย บรรยากาศเงียบๆ มันชวนให้นึกถึงเื่ราวในอดีตระหว่างเธอและออสตินคนรักเก่า ภาพความทรงจำมันแล่นในห้วงความคิดราวกับภาพยนตร์กำลังฉายั้แ่อดีตยันปัจจุบัน เธอลอบมองไปรอบๆ ด้าน ทุกๆ มุมห้องต่างก็เคยมีเขายืนอยู่ เธอพยายามเข้มแข็งแม้ความเสียใจจะยังคงแสดงออกมาจากสีหน้าอันดื้อรั้น หยดน้ำอุ่นๆ เอ่อในตาจนทัศนวิสัยพร่ามัว พลันสองปลายนิ้วเรียวเอื้อมมาปาดหยดน้ำตาตรงดวงตากลมโตอย่างลนลานเมื่อได้ยินเสียงกริ่งประตู
กริ๊งงงง กริ๊ง
ตึก ตึก
“ต้องเป็ยัยลิลลี่แน่ๆ”
ร่างบางลุกจากเตียงเดินย่างกรายไปเปิดประตูอย่างรวดเร็ว
แอ๊ด กรึก
“ลิลลี่ ฉันข…”
เฟรย่าต้องหยุดชะงัก จากสีหน้าเริงร่าเปลี่ยนเป็สีหน้าอึ้งกิมกี่ ดวงตากลมโตเบิกกว้างพร้อมริมฝีปากที่อ้าค้างอย่างประหลาดใจเมื่อเจอร่างสูงกำยำสุดหล่อปรากฏด้านหน้า อีริคหนุ่มในความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนของเธอ หญิงสาวจับจ้องใบหน้าเรียวคมตาไม่กะพริบ เรือนผมสีน้ำตาลเข้มที่ได้รับการจัดแต่งเป็อย่างดีช่างเข้ากับลุคแบดบอยในเสื้อเชิ้ตแขนยาวที่ดึงขึ้นมาถึงข้อศอก เผยให้เห็นท่อนแขนกำยำเส้นเืปูด นาฬิกาข้างซ้ายสุดหรูที่ดูเขากับบุคลิกมาดแมน กระดุมถูกปลดออกสามเม็ดที่เปิดให้เห็นถึงเห็นกล้ามอกแน่นตึงที่ใครๆ เห็นเป็ต้องอ่อนระทวย เข็มขัดสีดำสุดคลาสสิคที่ตัดกับกางเกงสแล็คสีครีมสุดเท่
“หือ นี่คุณตามฉันมาทำไมอีริค แล้วคุณรู้ได้ไงว่าบ้านฉันอยู่นี่?” เฟรย่าเอ่ยถามด้วยหนักแน่น
“คุณลืมไปแล้วเหรอว่าเมื่อคืนคุณบอกผมว่าบ้านคุณอยู่ถนนนี้ ผมก็ลองขับดูเล่นๆ ก็บังเอิญเจอบ้านคุณ”
“แหม เก่งจริงๆ เลยนะ ท่าทางคุณจะติดใจฉันเข้าแล้วจริงๆ…แต่ขอโทษนะตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์อะไรทั้งสิ้นน่ะ”
ร่างบางยืนกั้นตรงประตูทางเข้าและไหล่พิงฝาผนัง สองแขนเรียวเล็กกอดอกพลันมือเรียวเปลี่ยนมาใช้ปลายนิ้วม้วนผมเล่นพลางพูดจาเสียงอ่อยเล็กน้อยใส่เขาจนโครงหน้าหล่อปั้นสีหน้าไม่ถูก เพราะเธอได้พูดแทงใจดำเขาเต็มๆ
มือเล็กรวบรวมแรงที่มีพยายามดันประตูออกเพื่อปิดไม่ให้เขาเข้ามา แต่ทว่ามันก็ไม่มากพอจะต้านแรงเขาได้ อีริคดันร่างเธอเข้าไปด้านในพลางปิดประตูดังปัง ไม่กี่เสี้ยววินาทีอีริคจับต้นแขนเรียวเล็กแล้วเหวี่ยงร่างบางอย่างรวดเร็วชิดติดฝาผนังซึ่งไม่ห่างจากบานประตูมากนัก ชายหนุ่มโอบล้อมเธอไว้แนบชิดจนกลิ่นน้ำหอมสุดหรูจากฝรั่งเศสคละคลุ้งผสมกับกลิ่นอายอำมหิตที่แฝงอยู่ในนั้นรุนแรงยิ่งนัก ร่างหนากดเธอไว้โดยที่สองแขนแกร่งดันฝาผนังชิดติดแขนรียวเล็กจนหญิงสาวไม่มีท่าทีว่าจะหลีกหนีได้พ้น มือของเขาโอบกอดเธอไว้แน่น กดร่างของเธอแนบกับความยาวแข็งที่อยู่ภายใต้กางเกงสแลคของเขา
“คุณนี่ชอบอ่อยผม อ่อยทิ้งอ่อยขว้างแล้วทำเป็ไม่สนใจเนอะ คุณคิดว่าคุณแน่นักรึไงกัน ผมเกลียดผู้หญิงที่ทำตัวยั่วยวนคนอย่างผมแล้วเชิดใส่ มันเหมือนการท้าทายผม”
ั์ตาคมจ้องเขม็งไปยังใบหน้าสวยหวานและเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงกร้าวพอตัว เขาเริ่มกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อหญิงสาวเหมือนยอมจำนนยืนนิ่งจ้องมองในตาเขาด้วยสายตานิ่ง
“หึ งั้นก็แปลว่า…คุณหลงเสน่ห์ฉันเข้าให้แล้วสิ? หึหึ”
เฟรย่าเลิกคิ้วหลิ่วตาจับจ้องโครงหน้าหล่อเหลาพร้อมเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แอบมีความยั่วยวนจนเขาััได้ แต่ทว่าเธอััได้ว่ามีบางอย่างเกี่ยวกับการจ้องมองของเขาที่เธอไม่เคยพบในชายอื่น ในไม่ช้าชายหนุ่มเคลื่อนใบหน้าเข้าจรดลำคอขาวเนียนของเธอ เขาบรรจงจูบและซอกไซ้อย่างแ่เบา ลมหายใจอุ่นๆ รดต้นคอ สองมือเรียวพยายามผลักร่างหนาออกจากตัวเธอ แต่ทว่าเขาดันหมุนตัวของเขาอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าเพื่อไล่ต้อนเธอให้ชนกับกำแพง เขา้าร่างกายที่ผอมเพรียวนั้นมาปะทะกับตัวเขา และ้าที่จะรู้สึกถึงแรงกดของหน้าอกที่เต่งตึงเต็มกล้ามอกของเขา
ความเร่าร้อนจากริมฝีปากบางที่จรดลงจูบบนเนินอกขาวเนียนบวกกับสองมือที่นวดเคล้นหน้าอกทำหญิงสาวเคลิบเคลิ้มหลับตาพริ้ม ทุกครั้งที่เธอได้รับััสวาทจากเขา ร่างบางอ่อนปวกปียกโดยง่าย ก็แหงล่ะนี่มันวิชาของคนเ้าชู้สินะ ลมหายใจของเขารดริมฝีปากของเธอ เขาเข้ามาประชิดร่างของเธอจนหัวใจเต้นแรงอย่างกะทันหัน ริมฝีปากของเขาชนเข้ากับเธอ มันเกิดขึ้นเร็วมากจนความคิดของหญิงสาวหยุดลง และเธอก็ไม่มีเวลาเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับท้องไส้ปั่นป่วนหรือความรู้สึกที่เสียดแทงเข้าไปในหัวใจ
“ความร้อนพุ่งผ่านแขนขาของฉัน นำมาซึ่งความรู้สึกท่วมท้นที่ฉันไม่สามารถถอดรหัสได้ หลังจากเสียงหัวใจเต้นดังสนั่นหลายครั้ง ความใก็หายไปและฉันก็จูบเขากลับ ริมฝีปากของฉันเม้มเข้าหาเขา และพยายามตามให้ทันกับลมหายใจและมือที่ัักันอย่างบ้าคลั่ง”
อีริคและเฟรย่าต่างจูบกันอย่างดูดดื่ม เรียวแขนขาวเนียนเคลื่อนมาโอบล้อมท้ายทอยและลูบไล้ต้นคอแกร่งอย่างเสน่หา แต่ทว่าไม่ทันที่พายุรักจะโหมกระหน่ำ ดันมีเสียงกริ่งประตูดังขึ้น เสียงถอนหายใจแรงดังออกมาจากชายหนุ่มพร้อมกับสะบัดใบหน้าเบาๆ เพราะการขัดจังหวะนี้นั้นทำเขาไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก สองร่างสะดุ้งรีบแยกออกจากกัน หญิงสาวลุกลี้ลุกลนรีบปัดแต่งเสื้อผ้าหน้าผมเพื่อให้ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“นายรีบไปหลบนะ ตรงไหนสักแห่งก็ได้!”
แต่เขาหาได้ทำตามไม่ ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟานุ่มๆ และเอนกายแนบไปกับพนักพิง ขาแกร่งยืดไปกับโซฟาตัวยาวพลางกระดิกอย่างสบายอารมณ์
แอ๊ด ตึง
“เฟรย่า แกเป็ไงบ้าง ฉันเป็ห่วงแกแทบแย่” ลิลลี่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็ห่วงเป็ใยพร้อมทั้งโผกอดร่างบางอย่างแรงจนเฟรย่าเซถลามาด้านหลัง
“ฉันโอเคแก แค่ง่วงๆ อ่ะ ขอบใจแกที่เป็ห่วงนะ”
“เอ่อ…เข้ามาข้างในก่อนสิ”
ทันทีที่สองสาวก้าวเข้ามาในห้องนั่งเล่น ใบหน้าลิลลี่พลันเปลี่ยนจากเริงร่าเป็ฉายแววฉงน เมื่อเห็นชายหนุ่มสุดฮอตนั่งเอนกายบนโซฟาห้องรับแขกอย่างสบายอารมณ์ราวกับเป็เ้าบ้าน ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆ หันหน้ามาทางพวกเธอพร้อมเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ ลิลลี่เบิกตามองโครงหน้าหล่อเหลา ริมฝีปากอ้าค้างเล็กน้อยพลางจับจ้องไปที่ใบหน้าเฟรย่าสลับกับหันมามองหน้าอีริคอย่างแปลกประหลาดใจ ในขณะเฟรย่าเองยืนถลึงตาไปที่ชายหนุ่มเพราะเขาเลือกที่จะไม่แอบซ่อนตัวตามที่เธอบอก
“ไม่น่าเชื่อ นี่มัน…คุณอีริคที่เป็นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ั์ใหญ่นิ”
“คุณมาทำอะไรที่นี่?”
“หวัดดี เธอคือลิลลี่เพื่อนสนิทเฟรย่าใช่ไหมที่โทรมาตอ...”
“อ่ะเอ่อ ใช่ๆ คนนี้ล่ะ ที่ฉันบอกคุณคืนนั้นที่ยืนคุยกันในบาร์ฉันไปบาร์กับลิลลี่ไง ใช่มะ”
เฟรย่ารีบเอ่ยแทรกทันควันอย่างตะกุกตะกักก่อนความลับจะแตกว่าทั้งสองค้างที่วิลล่าด้วยกัน
“ผมผ่านมาแถวนี้เลยมาแวะมานั่งคุยสักหน่อย แล้วก็กะว่าจะชวนเฟรย่าไปดินเนอร์คืนนี้น่ะ”
ชายหนุ่มเอ่ยจบ ลิลลี่รีบหันขวับไปมองหน้าเพื่อนซี้ ปลายนิ้วเรียวของเธอแอบสะกิดแขนเรียวเล็กของเฟรย่าเบาๆ พลางกระซิบกระซาบข้างหู
“ไปเถอะแก หนุ่มหล่อขอออกเดทไม่ได้มีง่ายๆ นะ อะไรจะเกิดก็ช่างมัน คิคิ”
ร่างสูงลุกขึ้นพรวดจากโซฟา มือสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกงพลางก้าวเดินช้าๆ ไปยังประตูก่อนจะหยุดยืนแล้วหันกลับมาทางสาวๆ