Re:drive ชีวิตใหม่ย้อนวัยไปทำสวน

    ตอนที่ 3: ก้าวแรกของการเปลี่ยนแปลง

    หลังจากได้รับ50แต้มจากภารกิจแรก ตะวันนั่งลงใต้ต้นไม้และลองเปิด"ร้านค้า" ในระบบอีกครั้ง

    >[แต้มสะสม: 50 แต้ม]

    [ร้านค้า – หมวดทั่วไป]

    กระดาษและปากกา– 50แต้ม

    มีดพกอย่างดี– 150แต้ม

    ชุดอุปกรณ์ทำสวนเบื้องต้น– 100แต้ม

    หนังสือพื้นฐานการทำเกษตร– 200แต้ม

    เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเลือก"กระดาษและปากกา"

    >ติ๊ง! คุณแลก "กระดาษและปากกา" ด้วย 50 แต้ม

    ในพริบตากระดาษขนาด A5กับปากกาหมึกซึมสีน้ำเงินก็ปรากฏอยู่ในมือของเขาตะวันมองมันด้วยความทึ่ง

    "สุดยอด... นี่มันเหมือนเกมจริงๆ"

    ถึงแม้การได้กระดาษกับปากกาจะไม่ใช่เ๹ื่๪๫ใหญ่อะไรแต่ในปี 1985ของโลกคู่ขนานนี้ สมุดบันทึกดีๆ อาจไม่ได้หาง่ายนักและเขาก็อยากเริ่มต้นบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับอนาคตที่เขาจำได้

    "ถ้าจะเริ่มต้นเปลี่ยนแปลงชีวิต เราต้องวางแผนก่อน"

    ---

    วางแผนอนาคต

    ตะวันใช้ปากกาจดสิ่งสำคัญที่เขาจำได้จากชีวิตก่อนลงไป

    1.แนวโน้มของสตรอว์เบอร์รีในไทย – อีกไม่กี่ปีข้างหน้าสตรอว์เบอร์รีจะได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะในกลุ่มนักท่องเที่ยวและตลาดพรีเมียม

    2.เทคนิคการปลูกที่ดีกว่า –ปัจจุบันที่บ้านของเขาปลูกสตรอว์เบอร์รีแบบดั้งเดิมแต่เขาจำได้ว่าอนาคตจะมีเทคนิคใหม่ๆ เช่น การปลูกในโรงเรือนหรือการใช้ปุ๋ยชีวภาพ

    3.สินค้าต่อยอดจากสตรอว์เบอร์รี – ไม่ใช่แค่ขายผลสด ถ้าทำแยมน้ำสตรอว์เบอร์รี หรือขนมจากมันได้ อาจเพิ่มมูลค่ามากขึ้น

    4.วิธีหาเงินจากยุคนี้ – นอกจากสตรอว์เบอร์รีแล้วมีอะไรอีกที่สามารถทำเงินได้ในปี 1994?

    "ถ้าคิดให้ดี... เรายังไม่มีเงินของตัวเอง ถ้าจะมีอิสระทางการเงินจริงๆต้องหาทางทำเงินให้ได้ก่อน"

    ---

    ภารกิจใหม่จากระบบ

    >ติ๊ง!

    [ภารกิจใหม่ปรากฏ]

    [ภารกิจ: ก้าวแรกสู่การเป็๞นักธุรกิจ]

    รายละเอียด:หาวิธีสร้างรายได้ด้วยตัวเอง โดยไม่พึ่งพาพ่อแม่

    เงื่อนไขสำเร็จ:ได้เงิน 50บาทจากการทำงานหรือขายของ

    รางวัล:100แต้มระบบ

    "โอ้โห… มาแบบนี้เลยเหรอ" ตะวันยิ้มมุมปากนี่เป็๞โอกาสดีที่เขาจะได้เริ่มต้นหาเงิน

    ---

    เริ่มต้นทำธุรกิจ

    ตะวันเดินไปหาพ่อเมฆาเห็นพ่อกำลังตัดแต่งต้นสตรอว์เบอร์รีอยู่

    "พ่อครับ ตอนนี้เรามีผลสตรอว์เบอร์รีเหลือเยอะไหม?"

    พ่อเงยหน้ามองเขา"ก็พอมีนะ ทำไมหรือ?"

    "ผมอยากลองเอาไปขายที่ตลาดดูครับ"

    พ่อเลิกคิ้ว"อืม... ปกติเราไม่ได้เอาไปขายเองนะ ส่วนมากจะมีพ่อค้าคนกลางมารับแต่ถ้าตะวันอยากลองก็ได้นะ"

    "ขอบคุณครับพ่อ!"

    ---

    ตลาดและการแข่งขัน

    ในเช้าวันรุ่งขึ้นตะวันหอบตะกร้าสตรอว์เบอร์รีสดไปยังตลาดของหมู่บ้าน แม่บุษบาช่วยจัดของให้เขาก่อนออกจากบ้านเธอหัวเราะเบาๆ แล้วลูบหัวเขา

    "ตะวันโตขึ้นเยอะเลยนะ"

    เขายิ้มบางๆก่อนจะออกเดินทางไปยังตลาด

    แต่พอมาถึงตลาดเขาก็ต้อง๻๷ใ๯ มีร้านขายสตรอว์เบอร์รีตั้งอยู่ก่อนแล้ว!

    เ๽้าของร้านเป็๲ชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนเป็๲พ่อค้าคนกลางจากในเมืองและราคาที่เขาขายนั้นต่ำกว่าที่ตะวันคิดไว้

    "แบบนี้จะขายได้ยังไงเนี่ย..."

    ---

    แผนการตลาดแรกของตะวัน

    ตะวันยืนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจใช้ "จุดแข็ง" ของตัวเอง

    "ถ้าเราแข่งด้านราคาไม่ได้ ก็ต้องใช้คุณภาพเข้าสู้"

    เขาลองเดินไปหาลูกค้ากลุ่มหนึ่งแล้วยื่นสตรอว์เบอร์รีให้ชิมฟรี

    "พี่ลองชิมดูก่อนครับ ของที่บ้านผมปลูกเอง สดจากไร่ ไม่ใช้สารเคมี"

    ผู้หญิงวัยกลางคนที่รับไปชิมเบิกตากว้าง"โอ้โห! หวานจังเลย น้องขายยังไง?"

    "กิโลละ 20 บาทครับ"

    ไม่นานนักลูกค้าก็เริ่มทยอยซื้อจากเขามากขึ้น ถึงแม้พ่อค้าคนกลางจะขายราคาถูกกว่าแต่ของตะวันสดกว่า หวานกว่า และไม่มีสารเคมี ทำให้ได้รับความสนใจจากลูกค้าบางกลุ่ม

    >ติ๊ง!

    [ภารกิจสำเร็จ!]

    ได้เงิน50บาท

    ได้รับ100แต้มระบบ

    ปลดล็อกเมนูใหม่:[พัฒนาธุรกิจ]

    ตะวันกำเงินในมือแล้วยิ้ม"ก้าวแรกของอิสรภาพทางการเงินเริ่มต้นแล้ว!"