ชาคริยารู้สึกถึงความเย็นเฉียบที่แล่นไปตามปลายนิ้วและริมฝีปากอีธานยืนอยู่ที่ประตูและจ้องมองเธอด้วยแววตาซึ่งเห็นได้ชัดว่าเขาเกลียดชังและมาดหมายจนเธอเองต้องรีบหลบสายตาและเดินตามนาธาเนียลเข้าไปด้านในขณะที่บุรุษร่างสูงใหญ่ยืนกำหมัดแน่นและขบกรามเสียงดัง
“ชาคริยา...เธอมันโสเภณีชัดๆ!”
เสียงบานประตูที่ถูกผลักเข้ามาทำให้นาธาเนียลซึ่งอยู่ในชุดนอนสวมทับด้วยเสื้อคลุมผ้าไหมและกำลังนั่งจิบไวน์อยู่บนเตียงกว้างในห้องนอนโอ่โถงหันไปมองรอยยิ้มจางระบายบนใบหน้าคมคร้ามที่มีริ้วรอยเมื่อเห็นว่าใครก้าวเข้ามา
“จีน...มานี่สิ”
มหาเศรษฐีสูงวัยกวักมือเรียกหญิงสาวซึ่งยังอยู่ในชุดที่เธอสวมใส่มาวันนี้ชาคริยามองไปรอบ ๆห้องนอนขนาดใหญ่ที่ได้รับการตกแต่งอย่างโอ่อ่าและก้าวเข้าไปหานาธาเนียลอย่างประหม่า
“นั่งสิ”
เขาผายมือข้างหนึ่งไปที่เก้าอี้บุผ้าไหมปักลายสีทองอร่ามข้างตียงขณะยกแก้วไวน์ขึ้นจิบอีกเล็กน้อยและมองหญิงสาวชาวไทยร่างเล็กด้วยแววตาบอกความเอ็นดูชาคริยาหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้แต่สายตาของเธอยังกวาดไปทั่วห้องที่ใหญ่กว่าห้องเช่าราคาถูกของเธอหลายเท่าตัวทั้งการตกแต่งก็เต็มไปด้วยรายละเอียดอันหรูหรางดงาม
“จีน...ขอบใจนะที่เธอมาตรงเวลา”นาธาเนียลเหลือบมองนาฬิกาผนังบอกเวลาที่เขาให้หญิงสาวมาที่นี่สองทุ่มพอดิบพอดีแต่แล้วเขาก็ไม่วายต้องย่นคิ้วด้วยความประหลาดใจ
“จีนั้แ่มาถึงที่นี่เธอยังไม่อาบน้ำอีกเหรอนี่?”
“เอ้อ...ค่ะ...คือฉันคิดว่าจะทำหน้าที่ของตัวเองให้เสร็จเสียก่อนน่ะค่ะ”
“แหม...นี่คงเป็อารมณ์ขันของสาวบรู๊คลินล่ะสินะไม่รีบร้อนที่จะอาบน้ำหลังจากเดินทางไกล แต่ก็โอเคนะฉันไม่ซีเรียสกับเื่นี้หรอก”
ชาคริยายิ้มก่อนกล่าว“ไหนว่าคุณจะให้ฉันอ่านหนังสือให้ฟังยังไงล่ะคะ”
“หนังสืออยู่บนโต๊ะ...เล่มนั้น”
เขาบอกขณะเอนหลังพิงกับหมอนที่หัวเตียงและปล่อยตัวตามสบายขณะหญิงสาวเอื้อมหยิบหนังสือเล่มหนึ่งบนโต๊ะตัวเล็กและพลิกมันไปมาเหมือนจะค้นหาอะไรบางอย่าง
“มันไม่ใช่หนังสือนวนิยายหรอกจีน”เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม
“เอ้อ...ค่ะ...”
“Metaphysics of Richard Taylor...อภิปรัชญาของริชาร์ดเทย์เลอร์”
“ฉันไม่รู้จักเขาเลยค่ะ”
“เขาไม่ใช่นักเขียนแต่เป็นักปรัชญาร่วมสมัยที่ฉันชื่นชอบผลงานของเขามาก”
“และฉันก็ไม่รู้จักอภิปรัชญาด้วยค่ะ”
“ฉันแค่อยากให้เธออ่านมันให้ฉันฟังก่อนอนเท่านั้นเพราะจริง ๆ แล้วมันไม่ใช่เื่ที่คนทั่วไปจะให้ความสนใจมากนัก เพราะขนาดวิลเลียมเจมส์ ก็ยังกล่าวไว้เลยว่า อภิปรัชญาไม่ใช่อะไรแต่เป็เพียงความพยายามอันยุ่งยากส่วนบุคคลในการที่จะคิดให้กระจ่างเท่านั้นเอง...มันไม่ใช่เื่บันเทิงเริงใจอะไรหรอกจีนแต่เป็ศาสตร์สำหรับการเรียนรู้เฉพาะทาง...โอ...อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ”
นาธาเนียลขยับนั่งหลังตรงเมื่อเห็นสีหน้าของหญิงสาวที่สะท้อนอะไรบางอย่างออกมาชาคริยาเม้มปากเข้าหากันขณะหรุบตาลงต่ำที่หนังสือในมือ เธอรู้สึกอับอายเขายิ่งนักนี่เป็หนังสือที่ในความรู้สึกของเธอแล้วมันช่างสูงส่งสมกับที่นักธุรกิจใหญ่อย่างเขาจะเสพมันเพื่อความรื่นรมย์หากสำหรับตัวเธอแล้วมันเหมือนคัมภีร์อะไรสักอย่างที่เธอไม่มีวันเข้าใจด้วยการศึกษาน้อยบวกกับที่เธอแทบไม่รู้จักเื่เหล่านี้ก็ยิ่งทำให้หญิงสาวยิ่งรู้สึกต่ำต้อย
“นาธาเนียล...ฉันกลัวว่าถ้าฉันอ่านแล้วเกิดคุณหลับ”
“โอ...สาวน้อยของฉันมันเป็เื่ธรรมดาที่คนมีอายุต้องพักผ่อนอยู่แล้ว”
“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นค่ะแต่ฉันหมายถึงถ้าฉันอ่านแล้วมันทำให้คุณง่วง เพราะจริง ๆแล้วคุณ้าให้ฉันอ่านหนังสือให้ฟัง”
“ฉันแค่อยากฟังเท่านั้น...บอกแล้วยังไงว่าเธอมีหน้าที่อ่านหนังสือให้ฉันฟังก่อนนอนและบางครั้งถ้าฉันจะหลับั้แ่เธอยังไม่เริ่มอ่านหน้าที่สองมันก็ไม่ได้มีอะไรแตกต่าง”
“โอเคค่ะ...ถ้าอย่างนั้นฉันจะเริ่มอ่านให้คุณฟังเลยนะคะ”
“พลิกไปที่...เอ้อ...เื่การมีอยู่ที่ไร้จุดเริ่มต้น...อา...ใช่แล้วสาวน้อยและเธอก็เริ่มอ่านให้ฉันฟังได้”
นาธาเนียลเอนหลังพิงหมอนอีกครั้งและฟังหญิงสาวอ่านหนังสือเล่มนั้นด้วยท่าทีสบายๆก่อนที่เวลาจะผ่านไปยังไม่ทันถึงชั่วโมงชาคริยาก็เห็นว่าเขาวางแก้วไวน์และหลับตาลงเหมือนเด็กที่หลับหลังจากได้ฟังนิทานก่อนนอนเธออ่านเบาลงใน่หลังและจ้องมองดูชายสูงวัยที่หลับตาและเงียบไปไม่มีรอยยิ้มพึงพอใจแต่เธอได้ยินเสียงลมหายใจที่ดังสม่ำเสมอ
“นาธาเนียล...นาธาเนียลคะ”
ชาคริยาลองเรียกเขาหลายครั้งแต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับมานั่นเองที่ทำให้เธอแน่ใจว่าเขาคงหลับไปแล้วหญิงสาวปิดหนังสือและวางมันกลับที่เดิมอย่างเบามือพลางหันมองนาฬิกาผนังบอกเวลาเลยสามทุ่มไปเล็กน้อยร่างเล็ก ๆ ค่อย ๆ ขยับลุกขึ้นหากเขาก็ยังไม่รู้สึกตัวและมันทำให้เธอตัดสินออกจากห้องนั้นและปิดประตูบานใหญ่ลงอย่างเบามือที่สุด
ร่างแน่งน้อยยืนอยู่ที่หน้าประตูชั่วครู่กับความคิดที่ว่านี่เป็งานที่ไม่ได้ยากลำบากอะไรสำหรับเธอเลยแค่การมาดูแลชายวัยหกสิบกว่าและเขาก็ไม่แสดงทีท่าว่าจะทำอะไรเกินเลยกับเธอแม้แต่น้อยนาธาเนียลออกจะเป็สุภาพบุรุษแม้วัยจะล่วงเลยมาป่านนี้ชาคริยายิ้มกับตัวเองก่อนหันหลังกลับไปที่ห้องของเธอซึ่งอยู่อีกด้านของคฤหาสน์แต่เมื่อเดินไปไม่ทันถึงสิบก้าวหญิงสาวก็ต้องตระหนกเมื่อจู่ ๆก็ถูกมือหนาหนักของใครคนหนึ่งกระชากจนเซเข้าไปชนกับอกกว้าง เธอเงยหน้าขึ้นมองและถึงกับเบิกตาด้วยความใ
“อีธาน!”
1K
![ซุปตาร์คนใหม่ หวานใจคุณกวิน [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1756169604_19944957.webp)
