ผมวิ่งไปตามเสียงที่คนล้มลงในห้องครัว โดยหวังว่า อาเคมิ จะยังไม่ตาย
และเมื่อผมไปถึงห้องครัว ก็พบว่าผู้หญิงทั้งหมู่บ้านได้ตายกันไปหมดแล้ว ด้วยพิษจากขาข้างซ้ายของผม เหลืออยู่แต่อาเคมิที่ยังหายใจรวยริน
ผมรีบเข้าไปประคองร่างของเธอ เข้ามาซบอก
" เป็นายเองเหรอ ลุงหน้าบู้ " อาเคมิ กล่าวเสียงแหบแห้ง
" ในเมื่อเธอกำลังจะตายชั้นก็ไม่มีอะไรปกปิดเธออีกแล้ว " ผมกล่าว ก่อนถอดหน้ากากลุงหน้าบู้ออกมา ให้อาเคมิ เห็นใบหน้าที่แท้จริงของผม
" อ๊า ชั้นอยากเป็ภรรยาของคุณจัง ต้องขอโทษด้วย ที่ชั้นหลอกคุณ ค..แค่ก แค่ก" อาเคมิ พยายามพูด แต่เธอก็ไอยาพิษ ออกมาเป็เื
" ได้สิ ต่อไป ผมจะเรียกคุณว่า โอนาจิ อาเคมิ " ผมกล่าว แล้วค่อยๆวางร่างเธอลง เพราะรู้ว่า หมดความสามารถที่จะช่วยเหลือเธอแล้ว พิษได้แล่นเข้าสู่หัวใจของเธอแล้ว
ในขณะที่อาเคมิ กำลังจะตาย เธอก็พูดออกมา
" ชั้นชอบนะ ชื่อ โอนาจิ อาเคมิ น่ะ " เธอกล่าวแล้วชี้ไปหยั่งกำแพงที่เป็ที่ซ่อนลับ ของเคล็ดวิชาลมปราณวารี และผลึกจันทรา ที่ชนเผ่าของเธอปกป้องรักษาอยู่
" เอามันไป แล้วอย่าลืมว่า คุณเคยมีภรรยาชื่อ โอนาจิ อาเคมิ นะ " อาเคมิกล่าวเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนกระอักเืคำโต และสิ้นใจตาย
ผมทำได้แต่ทำหน้าสลด แล้วสวมหน้ากากลุงหน้าบู้ กลับเข้าที่เดิม หลังจากนั้นผมก็ทำการฝัง ศพของผู้หญิงทั้งหมู่บ้านสาวงาม และฝังศพอาเคมิ เป็คนสุดท้าย
" ลาก่อน โอนาจิ อาเคมิ ภรรยาคนที่สองของชั้น " ผมกล่าว หลังจากฝังศพทุกคนเรียบร้อยแล้ว
หลังจากนั้น ผมก็สำรวจห้องครัว และพบ เห็ดนางฟ้าจำนวนมากที่อาเคมิเก็บมาจากป่า ตอนนั้นเองที่เหรียญทองเรืองแสงอีกครั้ง และชี้นำผมให้กินเห็ดนางฟ้า
ผมไม่นึกเลยว่า เห็ดนางฟ้า เหล่านี้ช่วยเพิ่มพลังลมปราณในกายผมได้ ผมเริ่มกินมัน แล้วโคจรลมปราณไปหยั่งจุดตันเถียน พร้อมกับถือผลึกจันทราเอาไว้ในมือ
ไม่นานหลังจากนั้น ประมาณ 2ชั่วยาม ผลึกจันทรา ก็หลอมรวมเข้ากับ กายผม และปรากฏ สกิลใหม่
[ สกิลค้นหาสายฟ้าแลบ ] สามารถค้นหาไอเทมต้องสาปในพื้นที่ได้อย่างสมบูรณ์ โดยต้องแลกกับการสูญเสียพลังวัตรครึ่งหนึ่งเป็เวลา 3วัน
ผมค่อยๆโคจรลมปราณ ผลึกจันทรา แล้วเปิดอ่าน เคล็ดวิชาผลึกวารี ซึ่งในนั้นได้สลักเคล็ดวิชาเอาไว้ 1บท
" จงเบ่งบานบงกชเหมันต์ " ผมกล่าว พร้อมปล่อยพลังลมปราณไปทั่วห้อง ก่อนพลังวัตรทั้งหมดจะทำลายทั้งห้อง จนพินาศ วันหลังผมคงต้องจำไว้ว่า อย่าปล่อยพลังเต็มแรง
หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ผมก็ทำการเผาเคล็ดวิชาวารีทิ้ง เพื่อไม่ให้ใครสามารถได้มันไปฝึกอีกต่อไปและออกเดินทางเพื่อกลับเมือง ไปหารอล่า หวานใจของผม ผมพลิ้วปากไปพร้อมกับนึกถึงใบหน้า สวมแว่นอันสะสวยของเธอ แล้วเดินจากหมู่บ้านสาวงามออกมา
" ลาก่อน หมู่บ้านสาวงาม ลาก่อน โอนาจิ อาเคมิ ชั้นจะไม่ทำให้เธอต้องผิดหวัง ชั้นจะหาผุ้สืบทอดวิชาลมปราณวารีให้ได้ และมอบผลึกจันทราให้กับผุ้เหมาะสม " ผมกล่าวลาเป็ครั้งสุดท้าย และก้าวเดินไปบนหนทางแห่ง จอมยุทธ
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
3K
