ผมก็แค่เชฟที่ผ่านทางมา

“ แค่กแค่ก ’’ ยูหมิงก็เผลอสําลักนํ้าลายไอออกมาเช่นกันในตอนนี้เขามองไปยังซ่งหมินด้วยใบหน้าเหยเกเขาไม่อยากเชื่อเลยจริงๆว่าไอ้หมอนี่มันจะบ้าระหํ่าถึงขนาดนั้น

ซินเสวี่ยที่ยืนอยู่ใกล้ๆก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาเธอไม่เข้าใจเลยว่าทําไมพวกเขาต้องมาพูดถึงเรื่องแบบนี้ต่อหน้าผู้หญิงอย่างเธอด้วยแถมยังพูดได้สบายใจราวกับไม่ใส่ใจอะไรทั้งนั้นเหมือนกับว่าพวกเขาไม่ได้เห็นเธอเป็นผู้หญิงยังไงยังงั้นแหละ

“ ส่วนคุณน่ะ…’’ ยูหมิงมองไปยังเสวียนเหยินที่ยืนอยู่ห่างๆด้วยความแปลกประหลาดใจ“ ไอ้นั่นของคุณมันหักใช่ไหม ? ’’

“ ไอ้นั่น ?’’ ทุกคนที่อยู่โดยรอบต่างอุทานออกมาด้วยความสงสัย

พวกเขาไม่รู้ว่าไอ้นั่นที่ยูหมิงพูดถึงนั้นคืออะไรทว่าเสวียนเหยินที่ได้ยินถึงกับชะงักและเผยให้เห็นถึงใบหน้าที่ไม่อยากเชื่อออกมา

ไอ้หมอนี่มันรู้ได้อย่างไร?!

“ แกรู้ได้ยังไง? ’’ เสวียนเหยินถามออกไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

“ หึ หึผมจะรู้ได้อย่างไรนั้นไม่สําคัญแต่ที่แน่ๆน่ะผมรู้ดีเลยล่ะว่าไอ้นั่นถ้าหากไม่ทําการรักษาโดยเร็วมันจะใช้การไม่ได้อีกต่อไป! ’’ ยูหมิงไม่ตอบแต่กลับเลือกที่จะหัวเราะออกมาแทน

“ ไอ้นั่นที่ว่านี่มันคืออะไร? กระดูกซักที่บนตัวของเขาแตกหักเหรอ ? ’’ ซินเจียงถามออกมาอย่างไม่รู้ตัว

“ บอสนี่คุณได้รับบาดเจ็บมาเหรอครับ? ’’ ฉินเลี่ยเดินมาข้างๆเสวียนเหยินแล้วถามด้วยความสงสัยเขาสงสัยว่าคนอย่างบอสได้รับบาดเจ็บได้อย่างไรเพราะมันไม่น่าจะมีอะไรที่ทําให้ผู้ชายคนนี้ได้รับบาดเจ็บได้

เหลียงเย่ ซ่งหมินซินเสวี่ย ทั้งสามคนไม่ได้ถามออกมาแต่กลับคิดในใจด้วยความสงสัยแทนว่ากระดูกส่วนไหนกันแน่ที่หัก ?

ในขณะที่ทุกคนกําลังสงสัยและรอคอยคําตอบจากเสวียนเหยินยูหมิงที่ยืนอยู่ก็ได้พูดออกมา“ คุณน่ะไม่เพียงจะเป็นสายรุกที่รวดเร็ว แต่กลับบ้าพลังฮึกเหิมจนไม่สนใจอะไรทั้งนั้นเอาล่ะถ้าผมบอกว่าผมสามารถรักษามันให้คุณได้คุณจะยอมไปจัดการฉียู่เสินแทนผมไหม ?’’ เขารู้ดีว่าต้นเหตุที่ทําให้คนพวกนี้มาที่นี่ก็คือฉียู่เสินดังนั้นถ้าอยากจะให้เขารักษาให้ก็ต้องตอบแทนเขาหน่อย

“ รักษา...รักษาได้ด้วยเหรอ? ’’ เสวียนเหยินถามออกมาอย่างกระตุกกระตักด้วยความไม่อยากเชื่อเขาไม่อยากเชื่อเลยว่าไอ้นั่นของเขามันจะยังมีวิธีที่สามารถรักษาได้อยู่

“ แน่นอน !’’ ยูหมิงพยักหน้า “ เอาล่ะคุณจะเอายังไง ?’’

“ ดะ...ได้! ผมจะทําตามที่คุณบอก แต่ได้โปรดช่วยรักษาไอ้สิ่งนั้นให้ผมที ! ’’ ทางด้านเสวียนเหยินที่ได้ยินการยืนยันจากยูหมิงถึงกับรีบพยักหน้ารัวๆด้วยความคาดหวังในตอนนี้เขาไม่สนใจอะไรอีกแล้วนอกจากการรักษาสิ่งนั้นให้หายขาดและกลับมาใช้งานได้เหมือนเดิมแม้ว่าจะต้องทรยศฉียู่เฉินก็ตาม !

“ ดี !งั้นจะให้ผมเริ่มเลยไหม ? ’’ ยูหมิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจพร้อมกับถาม

“ คุณสามารถเริ่มได้เลย? ’’ เสวียนเหยินถามออกมาอีกครั้งด้วยความไม่อยากเชื่อ

ไอ้นั่นของเขาน่ะมันไม่ใช่เล่นๆนะที่จะได้รักษาได้เลยแล้วนี่คุณจะรักษาได้เลยด้วยวิธีแบบไหนกัน ?

“ ใช่หากคุณต้องการผมก็สามารถเริ่มได้ทันทีเลย ’’ ยูหมิงพูด

“ ดะ...ได้งั้นคุณช่วยรักษาให้ผมเลยแล้วกัน เอ่อ แล้วมันต้องทํายังไงบ้างให้ผมนอนตรงไหนก่อนเปล่า ? ’’ เสวียนเหยินพยักหน้าและถามออกมาในตอนนี้เขาสงสัยว่าเขาต้องทํายังไงบ้างและมีกี่ขั้นตอนเพราะอีกฝ่ายเป็นแพทย์แผนจีนบางทีคงจะมีวิธีรักษาในฉบับของตัวเองดังนั้นเขาจึงอยากรู้ว่าเขาต้องทําอะไรบ้าง

“ ง่ายๆคุณก็แค่หลับตาทําจิตใจให้สงบและปลอดโปร่ง ’’ ยูหมิงยิ้มจางๆและส่งสายตาไปทางโซฟาที่อยู่ใกล้ๆ“ เอาล่ะงั้นก่อนจะเริ่มคุณก็ไปนอนบนโซฟาตรงนั้นก่อนแล้วกัน’’

“ ได้เลย !ขอฝากคุณด้วยล่ะ ! ’’ เสวียนเหยินไม่ลังเลที่จะเดินไปนอนลงบนโซฟาและหลับตาทําจิตใจให้สงบเท่าที่จะทําได้

ทุกๆคนที่เห็นเสวียนเหยินเดินไปนอนอย่างเชื่อฟังก็ต้องตกตะลึงอ้าปากค้างด้วยความช็อคพวกเขาช็อคเป็นอย่างมากที่ยูหมิงสามารถทําให้คนที่มาหาเรื่องตัวเองเชื่อฟังและทําตามในสิ่งที่บอกได้ง่ายๆ

“ คุณน่ะมาใกล้ๆผมซิ! ผมมีอะไรจะขอให้คุณช่วยหน่อย ! ’’ ยูหมิงไม่สนใจอาการตกตะลึงของทุกคนเขาเพียงหันไปทางเหลียงเย่และส่งเสียงเรียก

“ ผม ?คุณต้องการให้ผมช่วยอะไรงั้นเหรอ ? ’’ เหลียงเย่ชี้ตัวเองด้วยความประหลาดใจและเดินไปข้างๆยูหมิงอย่างสงสัยเขาสงสัยว่ายูหมิงจะให้ทําอะไร

ยูหมิงเพียงยิ้มและไม่ได้พูดอะไรจากนั้นเขาก็เขยิบไปใกล้ๆเหลียงเย่และกระซิบบางอย่างส่งไปเหลียงเย่ที่ได้ยินถึงกับเผยใบหน้าแห่งความตกตะลึงออกมา

เขาตกตะลึงเป็นอย่างมากที่ยูหมิงจะให้เขาทําในสิ่งๆนั้น

“ คุณจะให้ผมทําอย่างนั้นจริงๆเหรอ? ’’ เหลียงเย่ถามเพื่อยืนยันสายตาของเขาในตอนนี้เหลือบมองไปยังเสวียนเหยินที่นอนอยู่ด้วยความเห็นใจ

“ ใช่ !’’ ยูหมิงตอบ

“ โอเค !’’ แม้เหลียงเย่จะไม่รู้ว่าทําไมยูหมิงถึงต้องการให้เขาทําสิ่งๆนั้นกับเสวียนเหยินแต่เขาก็ไม่คิดที่จะไม่ทําตามเพราะอย่างน้อยอีกฝ่ายก็เป็นคนที่ทําให้เขาตะหนักได้ว่าแม่ของเขานั้นยิ่งใหญ่แค่ไหนเขาจึงเดินไปที่ข้างๆเสวียนเหยินและมองไปยังเสวียนเหยินด้วยความเห็นใจ

“ ยูหมิงเขาเป็นอะไรงั้นเหรอ? อะไรกันแน่ที่หัก ?  แล้วเธอสามารถรักษามันได้? ’’ ซินเจียงไม่รู้ว่ายูหมิงกระซิบอะไรกับเหลียงเย่จึงได้ถามออกไปด้วยความสงสัยที่อยากรู้

“ ใช่ !ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน ! คุณช่วยบอกพวกเราหน่อยสิ ! ’’ ซินเสวี่ยพยักหน้าเห็นด้วยกับลุงของเธอเธออยากรู้เป็นอย่างมากว่าอะไรกันแน่ที่ทําให้เสวียนเหยินถึงกับต้องยอมย้ายฝั่งมาอยู่ฝั่งยูหมิงเพื่อที่จะรับการรักษา?

ซ่งหมินและฉินเลี่ยเองก็มองไปที่ยูหมิงเพื่อรอดูคําตอบอย่างสงสัยเช่นกันเพราะในตอนนี้พวกเขากระจ่างถึงความสามารถในทักษะการแพทย์ของชายหนุ่มแล้วดังนั้นพวกเขาจึงเชื่อว่าการที่บอสของพวกเขายอมจํานนต่อชายหนุ่มนั้นจะต้องแสดงว่าบาดแผลของเขานั้นจะต้องร้ายแรงมากแน่ๆ

“ พวกคุณอยากรู้จริงๆ? ’’ ยูหมิงเลิกคิ้ว

“ ใช่ !’’ ทุกคนพยักหน้า

“ อืมงั้นพวกคุณก็รอดูแล้วกัน ’’ ยูหมิงพยักหน้าและเดินไปหาเหลียงเย่“ เอาล่ะคุณเริ่มได้เลย ! ทําตามอย่างที่ผมบอกให้ครบด้วยล่ะ และห้ามผิดพลาดหรือยั้งมือเด็ดขาด! ’’

“ ไม่จําเป็นต้องยั้งมือ? แบบนั้นจะไม่เป็นไรแน่เหรอ ? ’’ เหลียงเย่ที่กําลังจะลงมือก็ต้องผงะเขาผงะที่ชายหนุ่มบอกเขาว่าไม่ต้องยั้งมือ

แล้วอย่างนี้เสวียนเหยินจะไม่เป็นอะไรแน่เหรอ?

นั่นมันทําลายหรือช่วยรักษากันแน่?

เฮ้อ…

ชายหนุ่มคนนี้ตั้งใจจะทําอะไรกันแน่นะ?

“ อืมคุณทําๆไปเถอะเดี๋ยวคุณรู้เอง ’’ ยูหมิงพยักหน้าเบาๆด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายเขาไม่เข้าใจว่าไอ้หมอนี่มันจะถามทําซํ้าทําซากอะไรนักหนา ทําๆไปเดี๋ยวก็รู้เองไม่เห็นจะต้องถามอะไรเลย

เพราะมันน่ารําคาญ !

เหลียงเย่ไม่พูดอะไรอีกเขาลงมือทําตามอย่างที่ยูหมิงบอกทันที

ในขณะที่เหลียงเย่กําลังลงมือเสวียนเหยินที่หลับตาอยู่ก็ต้องลืมตาขึ้นมาพร้อมกับอ้าปากเตรียมจะถามว่าทําไมยังไม่เริ่มอีกแต่ในขณะที่เขาจะถามนั้นปากของเขาก็ต้องอ้าปากค้างด้วยความไม่อยากเชื่อ “ กะ...แก ! แกตั้งใจจะทําอะไร ?! ’’ ใบหน้าของเขาในตอนนี้ซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว

เพราะเขาสังเกตเห็นถึงหมัดของเหลียงเย่ที่กําลังพุ่งเข้ามาที่เป้าของเขา!

“ ฉันก็แค่ทําตามที่เขาบอก’’ เหลียงเย่ตอบอย่างไม่แยแสคนที่มีโอกาสจะเป็นศัตรูกับเขาอย่างเสวียนเหยินนั้นเขาไม่จําเป็นต้องพูดอะไรให้มากความนักหรอก

เสวียนเหยินที่ได้ยินคําตอบถึงกับช็อกเขารีบหันไปมองยูหมิงที่ยืนอยู่ข้างๆของเหลียงเย่และสบถออกมาด้วยความโกรธทันที “ บัดซบ ! แกกล้าหลอกฉัน !’’ หมอนี่มันไม่ได้ตั้งใจจะรักษาให้เขาแล้วแต่มันตั้งใจจะทําลายของเขามากกว่า !

ไอ้บ้าเอ๊ย !แกไม่ได้ตายดีแน่ !