ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

หลังช่วงชุลมุนของบาตรหลวงพี่ผ่านไป เวลาที่สกิลหอกน้ำแข็งของเดียหมดลง หมีในร่างรากไม้สีดำเมี่ยมห้าตัวแรกก็ถูกกำจัดไปและสิบตัวถัดมาเริ่มเดินมาล้อมพวกเขาแทน บรรดาหมีที่เดินมาจากทางเชื่อมต่อระหว่างห้องโถงก็เริ่มทยอยเข้ามา ตอนนี้ปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าได้เปลี่ยนมายืนจับกลุ่มอยู่หลังโล่ของเคธเพื่อปรึกษาแนวทางแก้ปัญหาเบื้องหน้าที่กำลังย่างกรายเข้ามาเรื่อย ๆ"เยอะแบบนี้จะไหวไหมเนี่ย"เคธบ่นออกมาหลังจากมองไปที่จำนวนมอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้ที่สุดถึงสิบตัว และอีกส่วนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาเรื่อย ๆ อยู่รอบนอกราวกับว่าพวกเขากำลังมาจากน้ำผึ้งอย่างไรอย่างนั้น กลายเป็นว่าพวกเขาต้องรับมือกับมอนสเตอร์กลุ่มเล็กสิบตัวนี้ให้สำเร็จก่อนที่มอนสเตอร์กลุ่มหลังซึ่งจะมารุมยำพวกเขาในอีกไม่ช้า"ไม่ลองไม่รู้ แต่ถึงไม่อยากลองก็ไม่รู้จะหนีไปไหนเหมือนกันเนี่ย"ทรินิตี้บ่นมาพลางมองไปยังบรรดามอนสเตอร์ที่ย่างก้าวเข้ามาไม่หยุดหย่อน"แต่หมีพวกนี้มันก็ไม่ได้เคลื่อนที่เร็ว เราลองปั่นซาเล้งหนีไปเรื่อย ๆ ไหมครับ"เดียออกความเห็นหลวงพี่ได้ยินเช่นนั้นรีบแย้งออกมาทันที"ตรงนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น หากเข้าไปลึกกว่านี่ย่อมพบกับมอนสเตอร์ที่หลากหลายและเยอะกว่านี้ อาตมาแนะนำว่าให้ยืนกำจัดมอนสเตอร์พวกนี้ก่อน"แฮคจำได้ว่าท่านเคยบอกว่าตัวเองทำเควสมาก่อนจึงเริ่มขอคำแนะนำออกไป"หลวงพี่พอจะมีแนวทางบ้างไหมครับ""ถ้าอย่างนั้นพวกโยมสังเกตุไหมว่า เหล่ามอนสเตอร์ไม่ได้ใช้สกิลออกมา มีแต่การโจมตีธรรมดาเท่านั้นที่เกิดขึ้น"ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดดังกล่าวเมื่อเห็นดังนั้นท่านไม่รอช้ารีบกล่าวต่อทันที"เจ้าพวกนี้มีเพียงการโจมตีที่รุนแรงเท่านั้น รวมถึงการเคลื่อนที่ช้าอย่างที่โยมเดียได้พูดออกมา ดังนั้นหากป้องกันสลับโจมตีด้วยดาบของโยมแฮคอย่างต่อเนื่อง พร้อมมีเหล่าสกิลเวทย์สนับสนุนอยู่ด้านหลังบวกกับการเคลื่อนที่อย่างต่อเนื่องย่อมหลุดพ้นการถูกล้อมโจมตีได้อย่างแน่นอน""แต่ท่านคะ แฮคเคลื่อนที่ช้าเป็นเต่าเลยค่ะ"เคธรีบทักท้วงออกมา"แค่เพียงปล่อยวางเท่านั้น""ปล่อยยาง !" ทรินิตี้รีบตีมุกต่อทันที"ยังเล่นอยู่อีกเดี๋ยวเจ๊จะตบให้" เคธพูดแล้วหันมาถามหลวงพี่ต่อ "ว่าแต่อะไรคือการปล่อยวางคะ ?""วางดาบให้หล่นไปในทิศทางที่ต้องการจะหนียังไงหละ แล้วถ้าติดปัญหาเคลื่อนที่ช้าเพราะอาชีพหละก็ ให้เพื่อนช่วยดึงตัวแทนก็หนีรอดแล้ว""โอ้โหหลวงพี่ ! นี่ถ้าไม่ได้ห่มจีวรสีขาวนี่ผมนึกว่าเป็นผู้เล่นนักดาบยักษ์มือฉมังแล้วนะเนี่ย"แฮคเอ่ยชมถึงเทคนิคการแก้ปัญหาเรื่องความเร็วของเขา"เพียงแค่ตั้งสติในทุก ๆ ปัญหา ทางออกย่อมมีอยู่เสมอ ดั่งคำสอนที่ว่าทุกปัญหาย่อมมีทางออก หากไม่มีทางออกก็ให้ออกทางเข้า" ท่านพูดประโยคสั่งสอนก่อนที่ทรินิตี้จะยกมือขึ้นมาประนมแล้วพูด"เจริญพรครับหลวงพี่" แฮคหันไปทางเขาแล้วรีบแก้ให้ "สาธุโว๊ย !"หลังจากได้รับคำสอนจากผู้ทรงศีลของทีม กำลังใจที่เคยขาดหายไปจากการถูกรุมโจมตีด้วยหมีทั้งห้าตัวก็ฟื้นคืนกลับมา พวกเขามองไปยังหมีที่มีร่างกายประกอบขึ้นด้วยรากไม้สีดำโดยปราศจากความกลัวอีกต่อไป รวมถึงหมีตัวอื่น ๆ ที่กำลังทยอยเข้ามาอยู่ก็ตามเมื่อแฮคได้ยินดังนั้น รูปร่างของแผนการเอาตัวรอดในดันเจี้ยนนี้จึงปรากฎออกมาเขาไม่รอช้าก้าวออกไปด้านหน้าของทีมเตรียมโจมตีต่อพร้อมกับสั่งการไปพลางด้วย เนื่องจากบรรดาหมีในดันเจี้ยนนี้กำลังเคลื่อนที่เข้ามาเขาจึงไม่อาจเสียเวลาแจกแจงแผนให้สมาชิกฟังได้"ซาเล้งสะท้านฟ้า สู้ ! ทรินิตี้ปลุกกำลังใจเปรี๊ยะ !" เสียงดังของฝ่ามือแฮคที่ประทับลงที่ตูดของทรินิตี้ที่ยังเล่นไม่หยุด"รอลากข้าเลยเอ็งอะ" สิ้นคำแฮคก็สวมใส่ดาบเลือดอสูรขนาดใหญ่ออกมาลากแล้วปาดออกเป็นแนวเฉียงเพื่อสร้างพื้นที่ให้ตัวเองทันที"โอเค จะให้ลากบอก" ทรินิตี้พลางแยกตัวออกไปโจมตีหมีที่ด้านหลังแทน"เคธคอยป้องกันให้ผมด้วย !" สิ้นคำพูดเคธก็ออกมายืนใกล้ ๆ กับแฮคเพื่อคอยขัดขวางการแทรกโจมตีของหมีที่ด้านซ้ายเดียมองไปที่ด้านขวาของแฮคอย่างรู้งาน เขาใช้การโจมตีอีกครั้งหนึ่งเพื่ออุดช่องว่างป้องกันแฮคถูกโจมตีแทรกจากด้านขวาด้วยสกิลทันทีข้าบริวารเทพแห่งสายน้ำ ขออัญเชิญเวทย์ศักดิ์สิทธิ์กำจัดเหล่าศัตรูแห่งข้าIce Spearหอกน้ำแข็งขนาดใหญ่ปรากฎจากวงแหวนเวทย์ของเดียพุ่งเข้าโจมตีหมีอย่างแม่นยำ น้ำยังคงทำหน้าที่เป็นผู้สังเกตุการรอบ ๆ เหมือนเดิมพร้อมกับใช้การโจมตีธรรมดาใส่ด้วย หลวงพี่จีวรขาวใช้การขว้างไม้เท้าจากระยะไกลต่อไปโดยไม่มีทีท่าจะใช้สกิลอื่น ๆ ออกมาหมีสิบตัวยังคงตวัดเท้าคู่หน้าโจมตีไปมาใส่แฮคและเคธในหลาย ๆ ครั้งได้ถูกโล่ของเธอป้องกันไปได้ บางครั้งก็โดนแฮคแทนบ้าง ส่วนทรินิตี้นั้นอาจเรียกได้ว่าเป็นตัวฟรีในการสร้างความเสียหายเพราะหมีทั้งสิบแทบจะไม่ชายตามองมาที่เขาเลย เมื่อไหร่ที่มอนสเตอร์ตัวโข่งนี้หันไปทางขอทานที่ตวัดดาบสลับไปมา เขาก็จะรีบวิ่งออกไปด้านข้างแทน จนหมีถูกกำจัดลงไปได้ถึงสองตัว ทว่าด้านถัดไปอีกด้านนอกหมีเกือบยี่สิบตัวเดินมาสมทบเพิ่มอีก"ถอย ถอย ถอย"แฮคตะโกนพร้อมหลบอยู่หลังเคธที่ชูโล่ขึ้นด้านหน้าป้องกันการข่วนของพวกมัน"ถอยแล้วยังไงต่อ !"เคธถามออกมาทั้ง ๆ ที่สายตายังคงจ้องไปยังบรรดาฝ่ามือของพวกมันที่ปะทะกับโล่อย่างไม่หยุดหย่อน"เดีย Extra Skill !"เดียพยักหน้าตอบรับแล้วชูลูกแก้วสีแดงขึ้นเหนือหัวเพื่อที่จะได้ร่ายเวทย์ออกมาข้าบริวารเทพแห่งสายน้ำ ขออัญเชิญเวทย์ศักดิ์สิทธิ์กำจัดเหล่าศัตรูแห่งข้าฝนหอกน้ำแข็งExtra Skill ถูกใช้งานขยายพื้นที่การสร้างความเสียหายของเวทย์ฝนหอกน้ำแข็งลูกแก้วสีแดงพลันเปลี่ยนเป็นสีฟ้าสอดคลองกับประเภทของเวทย์ที่ร่ายออกมาแล้วลอยขึ้นไปชนกับผนังด้านบนแผ่วงเวทย์ขนาดใหญ่ครอบคลุมห้องโถง หอกน้ำแข็งสีฟ้าหล่นลงมาใส่บรรดามอนสเตอร์ที่กำลังเดินมาโจมตีใส่เขาพร้อมกับชะลอความเร็วในการเคลื่อนที่ของมันไปด้วย"พยายามอย่าให้มอนสเตอร์เข้าใกล้อาตมานะ ไม่อย่างนั้นความลับของสวรรค์จะถูกเปิดเผย"หลวงพี่อยู่ด้านหลังสุดกล่าวเตือนออกมาหลังจากที่เห็นมอนสเตอร์เข้ามาในจำนวนมากกว่าเดิม"ได้โอกาสหละ"ทรินิตี้ทิ้งตำแหน่งการยืนเดิมพุ่งเข้าไปหามอนสเตอร์ที่อยู่รอบนอกแทนเพื่อหลอกล่อพวกมันที่เคลื่อนที่ช้าอยู่แล้วให้ตามเขาออกไปไม่ให้เข้าใกล้สมาชิกปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าของเขากลายเป็นว่าตอนนี้มีมอนสเตอร์อยู่สองกลุ่ม กลุ่มแรกคือมอนสเตอร์ที่โจมตีแฮคกับอีกกลุ่มที่ทรินิตี้วิ่งลากอยู่รอบนอกไม่ให้เข้ามาสมทบพวกหมีด้านในเพื่อความสะดวกในการโจมตีของกลุ่มปาร์ตี้รัศมีแห่งดาบยักษ์แฮคที่รอสกิลคูลดาวน์เสร็จเรียบร้อยก็ใช้ออกต่อทันทีเพื่อจะเปลี่ยนสถานการณ์ตึงมือนี้ให้กลับมาผ่อนคลายแทงค์สาวเปลี่ยนจากการตั้งรับแล้วใช้โล่เข้าโจมตีบ้าง มือและไหล่ประคองโล่ไว้แน่นแล้วใช้แรงของตัวเองกระแทกสร้างดาเมจแทนดาบยังคงหมุนโจมตีหมีทั้งสิบตัวที่รุมล้อมเขาพร้อมกับเคธที่เสริมดาเมจด้วยโล่และไม้เท้าที่ขว้างมาจากด้านหลังสร้างความเสียหายจำนวนมากจนในที่สุดหมีทั้งแปดตัวก็ตายลงไป พวกเขาหันมารับมือกับยี่สิบตัวที่เหลือซึ่งถูกทรินิตี้ดึงความสนใจไปที่อื่นแล้วแม้ว่าในคราวนี้จะไม่ได้มีระเบิดไว้จัดการกับศึกที่สู้กับจำนวนมอนสเตอร์ที่มากกว่า แต่พวกเขาก็ยังรักษาสถานการณ์ไว้ได้ชั่วคราว แฮครีบเก็บดาบเพื่อที่จะเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้นแล้ววิ่งไปช่วยทรินิตี้ที่กึ่งวิ่งกึ่งหยอกมอนสเตอร์ด้วยดาบเขี้ยวมังกรลมอยู่นั่นเอง"ให้ตายเถอะ ดันลืมซื้อสกิลมาไว้ใช้ซะนี่" เขาบ่นพลางนึกถึงสกิล ฟันสิบครั้งที่เคยเล็งไว้เมื่อตอนอยู่เมืองเริ่มต้น"มาช่วยแล้วโว๊ย !" ทรินิตี้ชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของแฮคก่อนจะตะโกนกลับไป"จะตามมาทำไม รอสกิลคูลดาวน์ก่อนไป๊" ทรินิตี้พูดพลางฟันใส่หมีตรงหน้าแล้วก็กระโดดฉากหลบไป"ลากออกไปอะดีแล้ว จะได้ตั้งหลักตรงนี้ใหม่"เหตุที่แฮคพูดเช่นนั้นเนื่องจากเขาต้องการพื้นที่ในการถอยหลังในครั้งถัดไปเมื่อถูกมอนสเตอร์บีบเข้ามาปาร์ตี้ของเขาที่เหลือเริ่มเดินเข้ามาประสานงานกับทรินิตี้ที่สร้างจังหวะไว้โดยทิ้งเดียไว้อยู่ที่เดิมเพราะต้องคงสภาพเวทย์ไว้แฮคหยิบดาบออกมาฟันใส่หลังของมอนสเตอร์ตัวหนึ่งที่กำลังเดินตามทรินิตี้อยู่ มันหันมาหาเขาทันที พร้อมจู่โจมด้วยกรงเล็บหมีคู่นั้นแฮคที่รู้อยู่แล้วว่าเคธยังตามไม่ทันจึงได้แต่หันใบดาบขนาดใหญ่นั้นมาป้องกันตัวเองไว้แล้วจึงปล่อยน้ำหนักดาบลงพื้นถอยตัวเองออกมารอเพื่อนที่กำลังตามมาทีหลังตึ่ง ตึ่ง ตึ่ง ! เสียงของกรงเล็บปะทะกับใบดาบอย่างต่อเนื่อง หลังจากนั้นเสียงกระทบก็หยุดไปด้วยไม้เท้าที่ถูกขว้างมาจากมือของพระเอกนั่นเอง"พระมาช่วยแล้ว" เสียงอบอุ่นพูดออกมาพร้อมกับมอนสเตอร์ตัวหนึ่งที่หลุดไปทางท่านพอดีExtra Skil ความลับของสวรรค์ถูกเปิดเผยผู้เล่นพบวิญญาณไม้หมีดำถูกอัพเกรด เลเวล 10 คลาส 1 พร้อมจู่โจมค่ะ"โอ้ นี่ฉันทำพลาดเสียเองแล้ว"พระสงฆ์กล่าวโทษตัวเองพลางค่อย ๆ ถอยห่างจากมอนสเตอร์ตัวอื่น ๆ ที่อาจจะบังเอิญหลงมาหาเขาอย่างรวดเร็วปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าเข้าร่วมภารกิจวิบากกรรมผู้แสวงหาเส้นทางพ้นทุกข์ของผู้เล่นพระเอกเป็นกรณีพิเศษและนี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่สมาชิกใหม่ต้องการบอกพวกเขามาตลอดแต่ก็ลืมไปเพราะถูกขัดจังหวะในการพูดอยู่หลายครั้ง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 59 ทำภารกิจเลื่อนคลาส

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 59 ทำภารกิจเลื่อนคลาส

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้