ยูดาสหลังจากได้คำตอบจากยูริแล้ว เขาก็ชวนยูริไปยังเขตพื้นที่ 7 ด้วยกันกับเขา เขานั้น้าคนที่รู้จักอะไรหลายๆอย่าง และยูริเป็ตัวเลือกที่ดีที่สุด เขาตอนแรกอยากจะชวนไดอันน่าไป แต่เขามั่นใจว่าเธอจะต้องปฏิเสธและให้เขาชวนยูริไปแทนเธออย่างแน่นอน
ยูดาสและยูริเดินตรงไปยังห้องทำงานของไดอันน่าที่อยู่ภายในกิลด์
ยูดาสและยูริในตอนนี้มาหยุดที่หน้าห้องก่อนที่จะเคาะประตู แต่ไม่มีเสียงตอบรับ ยูดาสเมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับจึงเปิดประตูเข้าไป พบว่าภายในห้องนั้นว่างเปล่าไม่มีคนอยู่
ยูดาสทำการใช้เครื่องมือสื่อสารที่ไดอันน่าให้กับเขา แต่ติดต่อไปก็ไม่มีใครรับสาย เขาไม่รู้ว่าเขาจะมีอุปกรณ์สื่อสารไว้ทำไมหากเขาติดต่อเธอไม่ได้
“เวลาแบบนี้ไปอยู่ที่ไหนนะ”
ยูริในตอนนี้ยืนรอพร้อมกับยูดาสอยู่ที่หน้าห้อง ในระหว่างทางที่เดินมาที่ห้องทำงานของไดอันน่ายูดาสได้พูดคุยกับเธอเกี่ยวกับเื่ของเวทย์มนต์แล้ว นอกจากนี้ยังคุยถึงเกี่ยวกับเื่ของน้ำดื่มและน้ำประปาด้วย
การผลิตน้ำ ยูดาสหาข้อมูลในแท็บเล็ตของยูริมาคร่าวๆแล้ว น้ำที่นี่นั้นมาจากน้ำฝนและน้ำจากแม่น้ำที่ห่างไกลจากฐานที่มั่น น้ำจากทั้งสองแหล่งนี้มีการเจือปนของสารหลายๆอย่างอยู่ ทำให้มนุษย์ไม่สามารถดื่มกินมันได้ แต่ด้วยนวัตกรรมของบริษัทผู้จำหน่ายน้ำดื่มและน้ำในครัวเรือนที่ทางกองทัพสนับสนุน ทำให้สามารถสะกัดสารสกปรกที่อยู่ในน้ำออกมาได้ แต่ด้วยเหตุนั้นจึงทำให้ปริมาณน้ำที่หามาได้ลดหายไปกว่าครึ่ง
และด้วยเหตุผลนี้ที่ทำให้น้ำดื่มและน้ำปะปามีราคาที่สูงมาก มากเสียยิ่งกว่าไฟฟ้าเสียอีก
“ไปกันเถอะ ไดอันน่าน่าจะอยู่ที่ฐานทัพ ปกติหลังจากที่เสร็จงานในกิลด์แล้วเธอมักจะอยู่ที่นั่น”
ยูดาสพยักหน้าก่อนที่จะถามขึ้น
“หืม แบบนี้นี่เอง ว่าแต่ว่าทำไมเธอถึงรู้ว่าปกติไดอันน่าเสร็จงานแล้วถึงจะไปอยู่ที่ฐานที่มั่น...”
ยูริคิดอยู่สักครู่หนึ่ง ยูดาสอาจจะดูนิ่งๆแต่เขานั้นไหวพริบดีมาก เขาแค่ฟังที่เธอพูดก็ดูเหมือนจะจับใจความบางอย่างได้
ยูดาสเห็นว่ายูริลังเล เขาได้แต่ยิ้มออกมาก่อนที่จะพูดขึ้น
“ถ้ามันเป็ความลับ ฉันไม่ถามก็ได้ แต่ทีหลังเธอน่าจะบอกก่อนว่าไดอันน่าไม่อยู่ ฉันจะได้ไปทำอย่างอื่นต่อเลย”
ยูริอายเล็กน้อย เธอไม่เคยมีเพื่อนมาก่อน นี่เป็ครั้งแรกเลยไม่รู้จะทำตัวยังไง เธอพูดไม่ค่อยเก่งด้วย
ยูดาสถอนหายใจ กิลด์นี้มีพื้นที่ค่อนข้างใหญ่ ใหญ่เกินจำเป็เสียด้วยซ้ำ เขาไม่รู้ว่าจะมีพื้นที่ว่างไว้ทำไมตั้งเยอะ เขาช่วยไม่ได้ที่จะถามยูริ
“ยูริทำไมกิลด์มีพื้นที่ว่างเยอะ เขาไว้ใช้ทำอะไร”
“ที่นี่ที่ใต้ดินมีที่หลบภัย”
ยูดาสได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้า แบบนี้เองกิลด์ถึงได้ใหญ่แบบนี้
ยูดาสและยูริหลังจากนั้นก็ตรงไปยังพื้นที่เจ็ด จากกิลด์ที่อยู่เขตพื้นที่สาม จะเดินทางไปยังเขตพื้นที่เจ็ดใช้เวลาค่อนข้างนานอยู่ เขาจำเป็ต้องนั่งรถโดยสาร ซึ่งใช้เวลากว่าสองชั่วโมงในการเดินทาง
“นี่เวลาก็ประมาณห้าโมงเย็นกว่า กว่าจะไปถึงพื้นที่เจ็ดก็คงประมาณหนึ่งทุ่ม เธอพักอยู่ที่ไหนยูริ”
ยูดาสไม่คิดว่าการเดินทางจะใช้เวลานานขนาดนี้ ไปถึงบ้านของเขาก็ทุ่มนึงแล้ว กว่าจะพูดคุยกันเสร็จก็น่าจะสองสามทุ่ม กลับบ้านของเธออีก มันจะดึกเกินไป
ยูริคิดอยู่สักครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดขึ้น
“ไม่ต้องห่วง ฉันจะหาที่อยู่แถวนั้นเอง”
ยูดาสหันควับไปที่ยูริ
“หมายความว่ายังไง”
ยูริบอกกับยูดาสว่าเธอนั้นชินกับการหาที่อยู่ข้างนอกแล้ว ยูดาสไม่อยากจะเชื่อ เธอจะหาที่นอนข้างนอกบ้านเธอแบบนี้ ยูดาสกอดอกเขาคิดอะไรบางอย่าง เขาได้แต่ถอนหายใจออกมา เขาปล่อยให้ยูริหาที่นอนข้างนอกแบบนี้ไม่ได้
“ไม่ ฉันจะพาเธอกลับบ้านเราค่อยคุยกันพรุ่งนี้”
“.........”
ยูริกัดฟันก่อนที่จะตอบกลับ
“ฉันจะไปกับนาย ฉันบอกแล้วว่าฉันหาที่อยู่เองได้”
“ไม่ ยังไงก็ไม่ได้ ฉันไม่ยอมให้เธอหาที่นอนเองเด็ดขาด ข้างนอกมันอันตราย”
ยูริมองไปที่ยูดาสก่อนที่จะนึกไอเดียดีๆออก
“ถ้าอย่างนั้นฉันนอนที่เดียวกับนายเป็ไง”
“นอนที่เดียวกับฉัน เธอรู้ใช่ไหวว่าฉันนอนเต้นท์นะ”
ยูริพยักหน้า
“ฉันเองก็ชินกับนอนเต้นท์แล้วเหมือนกัน”
“ไม่ ฉันไม่ได้จะหมายความว่าอย่างนั้น”
ยูดาสมองไปที่ยูริ หรือว่าเธอจะไม่มีคอมมอนเซนส์…
ยูริในตอนนี้ดื้อมากๆเธอเถียงว่าเธอดูแลตัวเองได้ เธอให้ทางเลือกกับยูดาสสองทางเลือก หนึ่งเธอหาที่นอนเอง หรือ สองเธอนอนในเต้นท์เดียวกับเขา
ยูดาสไม่เคยจนมุมมาก่อน เขากลับมาจนมุมให้กับยูริแบบนี้ เขาได้แต่ส่ายหัว ก่อนที่จะยอมให้เธอนอนกับเขาในเต้นท์
สองชั่วโมงผ่านไปไวมากๆหลังจากที่ยูดาสแพ้ให้กับยูริ ทั้งสองมาถึงยังพื้นที่ที่เจ็ดแล้ว พื้นที่ที่เจ็ดจะว่ายังไงดี เป็พื้นที่ที่เก่าและเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง แต่ถึงจะอย่างนั้นก็ยังเห็นว่ามีผู้คนอาศัยอยู่กันในเต้นท์ ไม่ก็ซากปรักหักพัง พวกเขามีชุมชนของพวกเขาเอง
ยูดาสลงจากรถโดยสารแล้ว เขาก็มองหาพื้นที่ในการตั้งเต้นของเขา
ยูดาสตรงไปยังที่ๆอยู่ในแผนที่ เขาพบว่าพื้นที่ๆตั้งเต้นท์ของเขานั้น มีอาคารเก่าๆอยู่หลังหนึ่ง จุดที่ตั้งเต้นท์ของเขาอยู่ใต้อาคารเก่าหลังนี้ ยูดาสรู้สึกแปลกๆ
“มันจะถล่มลงมาไหมเนี่ย”
ยูดาสได้แต่ภาวนา ขอให้มันอย่าถล่มลงมาเลย