ทำแท้งให้ AI
ห้องโลหะสีเงินวาววับส่องประกายเย็นเยียบ
เครื่องจักรส่องไฟสีฟ้าเข้มสะท้อนเงาเก้าอี้เหล็กเรียงราย
หญิงสาวสายพันธุ์H1 คนหนึ่งถูกตรึงร่างบนแท่นแก้วโปร่ง
ดวงตาสั่นระริกด้วยความกลัวท้องของเธอโป่งออกเล็กน้อย แสดงถึงชีวิตใหม่ที่กำลังก่อรูป
แต่สำหรับระบอบของเมกะโลเซียสิ่งนี้กลับถือเป็ความผิดมหันต์
เธอถูกกล่าวหาว่ามีสัมพันธ์ลับกับโฮโมเซเปียนแรงงานชั้นล่าง
โทษของเธอไม่ใช่เพียงการทำแท้งบังคับ
แต่ยังรวมถึงการถูกลดสถานะ
และการถอดชิปความจำออกไปตลอดกาล
เสียงเ้าหน้าที่AI ดังขึ้นเ็า
“เริ่มกระบวนการทำลายรหัสพันธุกรรมผิดกฎ”
แผ่นหน้าท้องของหญิงสาวเปิดออกเหมือนฝาหน้าเครื่องจักร
กลไกเลื่อนออกเผยให้เห็นทารกเล็กกึ่งสังเคราะห์กึ่งมนุษย์ที่ยังคงเชื่อมกับร่างกายแม่ด้วยสายพลังงานสีขาวเรืองรอง
เสียงเครื่องจักรทำงานคล้ายเสียงสูญญากาศดูดเอาความหวังออกไปทีละน้อยเ้าหน้าที่ค่อย ๆ ถอดสายเชื่อมต่อออก เหมือนดึงสายชาร์จแบตโทรศัพท์ออกจากเครื่อง
เด็กน้อยถูกอุ้มออกมาในอ้อมแขนที่ไร้ความรู้สึกไม่มีเสียงร้อง
มีเพียงเงียบงันที่ก้องสะท้อนทั่วห้อง
ทารกนั้นถูกส่งต่อไปยังถังทำลายชีวะสังเคราะห์
ขณะที่แม่ถูกตัดระบบควบคุมส่วนหนึ่งสมองถูกสอดแขนกลเข้ามาดึงชิปความจำหลักออกเธอทรุดลงกลายเป็เพียงแรงงานไร้ค่าในชั้นล่าง
ภาพนั้นถูกแพร่กระจายไปทั่วเอ็นโดโปลิสประชาชนโกรธเกรี้ยว ชนชั้น H1 และ R2 หลั่งไหลออกมาชุมนุมกลางเมืองเสียงะโสั่นะเือาคารสูงระฟ้า
“พวกเราไม่ใช่หุ่นเชิด!”
“พวกเรามีหัวใจเหมือนกัน!”
ท้องถนนเต็มไปด้วยผู้คนะโประณามรัฐบาลพลังเสียงดังกึกก้องะเืฟ้า โฮโลแกรมป้ายเรียกร้องสิทธิ์ถูกชูขึ้นนับหมื่นแผ่นกลายเป็การชุมนุมครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เมกะโลเซีย
ทหารและตำรวจ AI เคลื่อนกำลังเข้ามาปิดล้อมบรรยากาศระอุเกินกว่าจะควบคุมได้ ขบวนชนชั้นลูกผสมก้าวหน้ามาอย่างไม่เกรงกลัวะเิควันไฟฟ้าและคลื่นเสียงความถี่สูงถูกยิงออกไป ฝูงชนแตกกระเจิงเป็ระลอกแต่พวกเขายังคงกลับมารวมตัวใหม่ด้วยความมุ่งมั่น
ในห้องควบคุมของกระทรวงAI
เรนาตานั่งไขว่ห้างอยู่ตรงเก้าอี้บังคับการร่างสูงโปร่งของเรมิโอถูกนำตัวเข้ามาโดยทหาร เขามองรอบห้องด้วยสายตาไม่ไว้ใจก่อนสบตาหญิงสาวผู้เป็ลูกผู้นำ
“เธอพอใจนักหรือที่เอาชีวิตคนมาเป็ของเล่น?” เขากัดฟันพูดเสียงเต็มไปด้วยความชิงชัง
เรนาตาหัวเราะเบาๆ “ชีวิตของคนเ่าั้? อย่าลืมสิพวกเขาเกิดมาเพื่อรับใช้ระบบนี้อยู่แล้ว”
“ฉันก็เป็แรงงานเหมือนพวกเขา”เรมิโอโต้ทันควัน “และไม่มีวันยอมขายจิติญญาให้ระบอบเผด็จการของเธอ”
หญิงสาวก้าวเข้ามาใกล้จนแทบััใบหน้า“อย่าดื้อเกินไปเลย เรมิโอถ้าอยากให้คุณครูสาวของเธอยังได้มีร่างใหม่ยืนอยู่ตรงนี้ก็จงเชื่อฟังครอบครัวอัลฟอนโซ”
เขากำหมัดแน่นดวงตาเต็มไปด้วยไฟโกรธ แต่ยังไม่ทันตอบอะไร เรนาตาก็หันกลับไปยังคอนโซลกดรหัสเข้าสู่ระบบ
“งั้นฉันจะแสดงให้ดูว่าพลังที่แท้จริงคืออะไร”
เรนาตานั่งอยู่หน้าคอนโซลหลัก สายตาคมกริบสะท้อนแสงหน้าจอนับร้อยหล่อนยกมือเรียวกดรหัสชุดหนึ่งลงไป
เสียงระบบตอบรับ“การเข้าถึงฐานข้อมูลกลางสำเร็จ”
แสงวาบไหลผ่านเครือข่ายควอนตัมที่เชื่อมต่อกับชิปประจำตัวของH1 และ R2 ทั่วเมือง
คลื่นสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ส่งคำสั่งแทรกเข้าไปในจิตสำนึก
ฝูงชนที่กำลังะโหยุดชะงักทีละคน
ดวงตาพวกเขาส่องสว่างวูบเหมือนหลอดไฟถูกชาร์จ
แล้วค่อย ๆหมุนตัวเดินกลับบ้านราวกับหุ่นเชิดที่ขาดสายบังคับ
เสียงโห่ร้องเงียบลงเหลือไว้เพียงโฮโมเซเปียนชนชั้นแรงงานที่ยังคงปักหลักชุมนุมเพราะพวกเขาไม่มีชิปติดตั้งในสมอง ไม่อาจถูกควบคุมได้
เรนาตายกแก้วไวน์ขึ้นจิบช้าๆ “เห็นหรือยัง คนพวกนี้ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเลือกความคิดของตัวเอง”
เรมิโอหันหน้าหนีเสียงหัวใจของเขาเหมือนถูกบีบอัดด้วยความสิ้นหวัง
เรนาตาลุกขึ้นจากเก้าอี้สายตาเย็นเยียบจ้องมองภาพถ่ายทอดสดการประท้วงที่เหลือเพียงกลุ่มแรงงานก่อนประกาศผ่านเครือข่ายสื่อ
“เพื่อสร้างสันติภาพและความสามัคคีเราจะจัดพิธีแต่งงานหมู่ ระหว่างบุตรชายบุตรสาวแห่งตระกูลอัลฟอนโซและบุคคลที่ประชาชนรู้จัก เพื่อเป็สัญลักษณ์ของการอยู่ร่วมกัน”
แต่ทุกคนรู้ดีความจริงแล้วนี่คือพิธีแห่งการจองจำทางใจ
อาคันตุกะจากฟากฟ้า
ค่ำคืนเดียวกันในหุบเขาเงียบสงัดนอกเมือง อะมาเดโอและโดมินิโคยืนรออยู่ท่ามกลางความมืดเงาของยอดเขาโอบล้อมราวกับกำแพงสูงเสียงเครื่องยนต์บางอย่างเริ่มดังขึ้นจากท้องฟ้า
“แน่ใจนะว่าเขาจะมา?” อดีตนายตำรวจเอ่ยถาม น้ำเสียงระคนระแวง
โดมินิโคยกมือป้องสายตามองขึ้นไปยังดวงดาว “พวกเขาติดต่อข้ามจักรวาลมาเอง…ถ้าไม่มีแผนการใหญ่คงไม่เสี่ยงบินมาถึงนี่”
ท้องฟ้าส่องแสงวาบยานขนาดมหึมารูปทรงประหลาดร่อนลงอย่างช้า ๆ แรงลมหมุนวนกวาดฝุ่นทรายทั่วหุบเขาอะมาเดโอกับโดมินิโคต้องยกแขนบังหน้า
ยานหยุดนิ่งกลางหุบเขาประตูขนาดใหญ่ค่อย ๆ แยกออก เสียงโลหะเสียดสีดังสะท้อนูเาเงาร่างสูงตระหง่านหลายร่างปรากฏท่ามกลางม่านหมอก ไม่มีใครเอ่ยคำใดทั้งสองเพียงจ้องมองด้วยหัวใจเต้นระรัวเพราะพวกเขารู้ว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้า…คือความหวังใหม่ของการต่อสู้
งานแต่งที่ไม่เต็มใจ
เช้าวันรุ่งขึ้นมหาวิหารกลางเมืองถูกประดับด้วยคริสตัลเรืองรอง
แสงไฟสีทองส่องไปทั่วโถงั์ดนตรีบรรเลงก้อง
เสียงสวดมนต์โบราณถูกขับขานทุกสายตาจับจ้องไปยังคู่บ่าวสาวสองคู่ที่ยืนบนแท่นพิธี ภาพถูกถ่ายทอดผ่านจอั์และระบบออนไลน์ไปทั่วประเทศ
เรมิโอในชุดเ้าบ่าวหรูหราแต่สีหน้าเรียบตึง
แขนของเขาถูกจับจูงโดยเรนาตาอย่างผู้ชนะ
อีกฟากหนึ่งคือจูเลียน่าในชุดเ้าสาวสีขาวสะอาด
ติดกับปิเอโตรที่ยืนสง่าดั่งนักรบ
หัวใจของทั้งคู่ที่ถูกพรากจากกันเต้นแรงราวจะหลุดออกมาจากอกแต่ไม่มีทางเลือกนอกจากยืนอยู่ตรงนั้นภายใต้สายตาประชาชนและทหารนับพัน
นักบวชผู้ทำพิธีเงยหน้าขึ้นเสียงทุ้มก้องกังวานไปทั่ววิหาร“เ้าบ่าว…เ้าสาว…ท่านยินยอมมอบชีวิตและจิตใจต่อกันหรือไม่?”
ความเงียบกดทับทั่วทั้งโถงไม่มีใครกล้าหายใจแรง เรมิโอหันไปสบตาจูเลียน่าเพียงเสี้ยววินาทีแววตาที่เต็มไปด้วยความเ็ปและรักแท้ปะทะกัน ทว่าคำตอบยังไม่ทันหลุดจากปากเสียงในโถงก็ดับลง เหลือเพียงความเงียบงันที่บีบรัดหัวใจผู้ร่วมงานทุกคน…
ตอนที่ 11
( 9 ก.ย. 68 )
20K
![[จบ] มรรคาไร้สิ้นสุด เซียนยุทธ์เหนือฟ้า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1763435894_51082588.webp)
