แกร้ก
“อ้ะ ว้ายยย…”
สาวเด็กเสิร์ฟหน้าใหม่กับผู้ชายที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร กำลังซุกไซ้นมกันอย่างถึงพริกถึงขิงเด็กคนนั้นรีบเอามือปิดเต้าเปลือยๆ ของเธอไว้ ก้มใบหน้าหลบด้วยความอายส่วนเขาถอยหลังหนี จิ๊จ๊ะในลำคอแสดงความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะ
“จะเอากันก็ล็อคประตูสิคนอื่นจะได้ไม่เข้า”
ฉันเมินใบหน้าหนีภาพอุบาทว์ของชายหญิงพลางพูดแขวะด้วยเสียงเรียบ หมุนตัวเตรียมจะเดินออกจากรังรักชั่วคราวของพวกเขา
“ปิ่นมุก!!!”
เสียงะโเรียกลั่นห้องน้ำสองขาฉันหยุดชะงัก แม้จะไม่ขานรับแต่ก็รอฟังอย่างตั้งใจ
“...คะ คุณภามม์คะ คือ”
“รีบไสหัวออกไปสิวะ!จะยืนบื้อทำซากอะไร”
เขาะโใส่หน้าเธอเพื่อไล่ส่งเด็กคนนั้นรีบคว้าเสื้อใส่ลวกๆ แล้ววิ่งออกไปทันที ฉันหัวเราะเบาๆ ในลำคอ สมเพชกับพฤติกรรมของเขาแล้วหมุนตัวกลับเพื่อเผชิญหน้า
“หึ ตอนอยากเอาเขา ก็พูดหวานหยอดจนกว่าจะได้พอเอาแล้วก็ขับไสไล่ส่งเหมือนหมา ...นายนี่เหี้xไม่เปลี่ยนเลยนะ”
“อย่าปากดีใส่ฉัน ปิ่นมุกเธอก็ไม่ได้ดีไปกว่าฉันเท่าไรหรอก”
“ไม่ได้ดีไปกว่านาย? ฮ่าๆๆ”
แปะ แปะ แปะ
ฉันยิ้มเยาะปรบมือสองสาวครั้งเป็การชมเชยในความเลวบริสุทธิ์ของเขาพลางกอดอกมองด้วยสายตาที่ขยาดสุดๆ
“……”
“ภามม์ ถึงฉันจะง่ายกับนายแต่ฉันก็ไม่ได้ง่ายกับคนอื่น อย่างน้อยฉันก็ไม่เคยนัดใครมาเอาลับหลังแฟนตัวเอง”
“เออฉันมันชั่ว! พอใจเธอรึยัง จะด่าอะไรอีก”
“ฉันไม่อยากด่านายหรอกภามม์ฉันไม่ชอบเสียเวลานั่งคุ้ยเขี่ยขยะ”
กรอดดดดด
พรึ้บ
“อ้ะ.. ภามม์ !!ทำบ้าอะไรของนาย”
เขาจ้ำเท้าเข้ามาอย่างเร็วจนฉันตั้งตัวไม่ทันร่างโตเบียดดันจนแผ่นหลังฉันชิดกำแพง เขาเอื้อมไปกดล็อคลูกบิด จากนั้นใช้สองแขนแกร่งโอบรอบเอวฉันไว้ดึงเข้ากอดอย่างแแ่ใช้สายตาอันน่ารังเกียจนั้นจ้องฉัน
“ทำไม?... จะแอบเอากับผัวเก่าสักรอบไม่ได้หรอ”
เสียงถามอันแหบพร่าของเขาทำให้ฉันเสียววาบไปทั้งสันหลังภามม์เป่าลมหายใจที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ไปที่ใบหูเล็กจากนั้นจึงใช้ปลายจมูกลากััเบาๆที่หน้าแก้มสูดหายใจเข้าลึกดั่งกำลังเสพกลิ่นกายของฉัน
“หยุด.....ภามม์”
ฉันปฏิเสธด้วยเสียงสั่นๆหันใบหน้าหนีเพื่อพยายามห้ามตัวห้ามใจของตัวเอง กลิ่นที่คุ้นเคย อ้อมแขนที่อบอุ่นกำลังทำให้ฉันโหยหาเขาอีกครั้ง
“เธอเข้ามาขัดจังหวะฉันจะไม่รับผิดชอบหน่อยหรอ”
เขาโน้มลงมาใกล้มือใหญ่บีบหลังคอฉันไม่ให้หลบหนีริมฝีปากเขา ฉันพยายามดิ้นพล่านในอกแกร่งใช้เล็บข่วนที่แขน และใช้เข่าดันลำตัวเขาไว้ จังหวะที่ปากเกือบจะัักันฉันถีบเขาออกอย่างแรงจนแผ่นหลังใหญ่นั้นกระแทกกับขอบอ่างล้างมือ
พลั้ก
“แอ้ก ชิx…”
เขาล้มลงกับพื้นยกมือจับหลังตัวเอง ฟังจากเสียงแล้วมันคงจะเจ็บน่าดูถึงเห็นสภาพแบบนั้นฉันกลับไม่สงสารหรือรู้สึกผิดเลยสักนิด มีเพียงความโกธรความเกลียดเท่านั้นที่ปะทุอยู่ตอนนี้
“อย่าเอาปากที่อมหัวนมคนอื่นมาจูบฉันน่าขยะแขยง”
“คำก็ขยะแขยง สองคำก็ขยะแขยง.. หึ” เขาลุกขึ้นยืนจ้องฉันตาเขม็ง
“.....”
“นอกจากฉัน... จะมีใครอยากเอาผู้หญิงอย่างเธออีก”
“เพ้อเจ้ออะไรภามม์โลกนี้นายไม่ได้มี ควXอยู่คนเดียวหรอกนะ”
ร่างสูงที่ตั้งหลักได้ก้าวเท้ายาวมาหาฉันอีกรอบ มือหยาบคว้าคางมนบีบจนปวดกราม นัยย์ตาของเขามันเหมือนมีกองเปลวเพลิงอยู่ข้างในและมันกำลังลุกโชนแบบไม่มีทางดับ แรงบีบนั้นทำให้ฉันเจ็บจนน้ำตาคลอ
“ถ้านายทำร้ายฉัน บ้านนายกับบ้านฉันได้แตกกันแน่”
“หึ ฉันไม่ใช่คนที่ชอบตบตีผู้หญิงหรอกปิ่นมุก”
“อึก ภามม์ ปล่อย...” ปากที่ยู่จากแรงบีบเปล่งเสียงที่สั่นเครือสั่งเขา
“ทำไม? เธอเริ่มกลัวฉันขึ้นมาแล้วงั้นหรอ”
เขายิ้มเหยียดถามดั่งกับว่าวินาทีนี้มันเป็เื่ตลก....ใช่ฉันกลัว.... ฉันไม่เคยเห็นเขาเป็อย่างนี้ไม่เคยรู้เลยว่าเขาจะกล้าทำกับฉันแบบนี้ แต่ถึงจะกลัวแค่ไหน ฉันก็ยังกล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาเพื่อย้ำไปด้วยสิ่งที่คิดและอยากให้เขาเ็ปที่สุด
“น่าสงสารแฟนนายจริงๆขนาดได้ตัวแล้ว แต่นายก็ยังดิ้นพล่านที่จะไปเอากับคนอื่นไปทั่ว”
“ปากดีไปเถอะปิ่นมุกเธอก็ทำได้แค่นี้แหละ”
“ใช่ ฉันมีดีแค่ปาก แต่อย่างน้อยฉันก็ไม่ชั่วช้าต่ำทรามแบบนาย”
“งั้นหรอ หึ”
“……..”
“ถ้าไอ้นั่นรู้ว่าฉันเคยเอาเธอบ่อยแค่ไหนมันก็คงขยะแขยงเธอเหมือนกันแหละปิ่นมุก”
เขากระซิบข้างหูแล้วบีบคลึงหน้าอกฉันอย่างแรง ถึงจะดิ้นสู้แค่ไหน แต่เพราะห้องน้ำแคบๆ บวกกับระยะประชิดจากชายร่างใหญ่ทำให้ฉันสู้เขาไม่ได้เลย ยิ่งที่นี่คือห้องน้ำ Vip มันห่างจากตัวห้องที่ฉันจัดปาร์ตี้ไม่มากก็จริง แต่นอกจากพวกเราก็ไม่มีใครกล้ามาใช้ห้องน้ำแห่งนี้แล้ว
“กรี้ดดดด ภามม์ ปล่อยนะ!”
เขาพยายามล้วงมือเข้าใต้เดรสสั้นของฉันจมูกโด่งนั้นซุกไซ้สูดกลิ่นที่ซอกคอ ฉันออกแรงผลักแต่ใส่แรงเท่าไรมันก็ไม่ออก จึงทำได้เพียงใช้วาจาสู้กลับไปเท่านั้น
“ภามม์!! กูบอกให้หยุดไงวะ!!!”
เสียงแหลมหวีดสั่งด้วยคำหยาบดังลั่นห้องน้ำโดยไม่สนว่าใครจะมาเห็นฉากน่าละอายนี้ มันดันได้ผล เขาชะงักนิ่งก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นสบตากับฉันอีกครั้ง
“อ่อ ได้ควXอันใหม่ เลยเขี่ยกูทิ้งงั้นสิ”
“…….”
“ไอ้นั่นมันคxยใหญ่กว่ากูหรอ หรือเลียดีกว่า มึงถึงติดใจน่ะ”
“ภามม์!!! หยุดหยาบคายซะ...”
“ไหนลองบอกมาสักข้อสิว่าผัวใหม่มึงมันดีกว่ากูตรงไหน”
“…..”
“กูสั่งให้มึงพูด!!” เมื่อคำตอบมีเพียงความเงียบเขาก็ยิ่งอารมณ์เสียมากขึ้น
“เขาดีกว่ามึงทุกอย่างแหละภามม์!”
เขานิ่งเงียบไม่ไหวติงต่อคำตอบที่ได้ยิน ดวงตาคู่สวยที่เมื่อก่อนเคยหวานปานน้ำผึ้ง ตอนนี้มันเหลือเพียงความว่างเปล่าและน่ากลัว
“ฉันไม่อยากเอาขี้อย่างนายไปเปรียบกับเพชรอย่างเขา....”
“เอากับมันแล้วใช่ไหม”
เขาถามขัดนัยย์ตาที่จ้องเขม็งคาดเค้นคำตอบ เขากัดสันกรามจนเส้นเืปูดขึ้นขมับ ภามม์กำลังโมโหอะไรบางอย่างอย่างไม่มีเหตุผล
“ไม่ใช่เื่ของนาย....”
“ปิ่นมุก! กูถาม มึงก็ต้องตอบสิวะ!!”
“นายไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวฉัน!!!”
“!!...”
เขามีท่าทีอึ้งและเพียงเสี้ยวนาทีที่ในั้นดั่งกับพึ่งรู้ตัวว่าคำพูดนี้มันคุ้นๆ ... เพราะมันออกมาจากปากของเขาเอง และตอนนี้เขาควรจะจำมันให้ขึ้นใจ
“อย่าเสือกเื่ของฉันอีก”
“….”
“นายเป็แค่เพื่อน ..กับของชั่วคราวที่ฉันใช้แก้คัน จำไว้ซะ ภามม์”
381
